کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان پروستات

آپالوتامید برای سرطان پروستات متاستاتیک حساس به اخته‌سازی

N Engl J Med · ۲۰۱۹۱۰۵۲ بیمار (۵۲۵ بیمار در گروه آپالوتامید و ۵۲۷ بیمار در گروه دارونما)

Apalutamide for Metastatic, Castration-Sensitive Prostate CancerChi KN, Agarwal N, Bjartell A, Chung BH, Pereira de Santana Gomes AJ, Given R, et al. N Engl J Med. 2019. 381:13-24

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: TITAN
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی دوسوکور کنترل‌شده با دارونما
حجم نمونه: ۱۰۵۲ بیمار (۵۲۵ بیمار در گروه آپالوتامید و ۵۲۷ بیمار در گروه دارونما)
منبع: N Engl J Med · ۲۰۱۹
شناسه کارآزمایی: NCT02489318

به زبان ساده

این پژوهش نشان داد که در مردان مبتلا به سرطان پروستات که به سایر نقاط بدن گسترش یافته ولی هنوز به درمان هورمونی پاسخ می‌دهد، افزودن داروی آپالوتامید به درمان هورمونی معمول، زمان بدون پیشرفت بیماری و طول عمر را بیشتر کرد. عوارض جدی در دو گروه تقریباً مشابه بود، اما بثورات پوستی (راش) با آپالوتامید شایع‌تر بود. تصمیم درباره این درمان باید با پزشک معالج گرفته شود.

نتایج کلیدی

۶۸٫۲٪ در برابر ۴۷٫۵٪

بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک در ۲۴ ماه

HR برای پیشرفت رادیوگرافیک یا مرگ ۰٫۴۸ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۹ تا ۰٫۶۰)؛ P<0.001

۸۲٫۴٪ در برابر ۷۳٫۵٪

بقای کلی در ۲۴ ماه

HR برای مرگ ۰٫۶۷ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۱ تا ۰٫۸۹)؛ P = 0.005

۴۲٫۲٪ در برابر ۴۰٫۸٪

عوارض درجه ۳ یا ۴

آپالوتامید در برابر دارونما؛ راش در گروه آپالوتامید شایع‌تر بود

کارت دوز و برنامه درمان

ADT + آپالوتامید (TITAN)

mHSPC با دست‌کم یک متاستاز استخوانی، حجم بالا یا پایین؛ ECOG ۰ تا ۱طول هر دوره: پیوستهدر صفحه «سرطان پروستات» · بیماری متاستاتیک حساس به هورمون (mHSPC)

mHSPC با دست‌کم یک متاستاز استخوانی، حجم بالا یا پایین؛ ECOG ۰ تا ۱

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
آپالوتامید	۲۴۰ میلی‌گرم یک بار در روز	خوراکی، با یا بدون غذا؛ قرص کامل بلعیده شود	هر روز
ADT (آگونیست یا آنتاگونیست GnRH، یا ارکیکتومی قبلی)	طبق فرمولاسیون	—	پیوسته

طول هر دوره: پیوسته
مدت درمان: تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌قبول

دوز طبق برچسب FDA و کارآزمایی. در عارضه درجه ۳-۴ قطع موقت و سپس همان دوز یا ۱۸۰ یا ۱۲۰ میلی‌گرم؛ نارسایی شدید کبد (Child-Pugh C): ۱۲۰ میلی‌گرم. هشدارها: رویدادهای ایسکمیک قلبی و مغزی، شکستگی و زمین‌خوردن، تشنج (۰٫۴٪؛ قطع دائم)، واکنش‌های شدید پوستی (SJS/TEN و DRESS) و پنومونیت.

در صفحه «سرطان پروستات» · بیماری متاستاتیک حساس به هورمون (mHSPC)

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱آپالوتامید به‌علاوه ADT

آپالوتامید ۲۴۰ میلی‌گرم (۴ قرص ۶۰ میلی‌گرمی) خوراکی یک بار در روز در دوره‌های ۲۸ روزه، همراه ADT پایدار (آنالوگ GnRH یا اخته‌سازی جراحی) (۵۲۵ بیمار).

۲دارونما به‌علاوه ADT

دارونما خوراکی یک بار در روز همراه ADT (۵۲۷ بیمار).

منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT02489318 و برچسب FDA داروی ERLEADA (DailyMed)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

۱۰۵۲ مرد مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک حساس به اخته‌سازی با دست‌کم یک ضایعه استخوانی در اسکن استخوان (بیماری فقط غدد لنفاوی یا فقط احشایی واجد شرایط نبود)، وضعیت عملکردی ECOG ۰ یا ۱؛ هر دو گروه حجم بالا و پایین. مجاز: حداکثر ۶ ماه ADT قبلی، حداکثر ۶ دوره دوستاکسل برای mHSPC (آخرین دوز حداکثر ۲ ماه پیش و بدون پیشرفت)، و درمان قبلی بیماری موضعی (پایان‌یافته دست‌کم یک سال پیش). میانه سنی ۶۸ سال؛ ۱۶٫۴٪ پروستاتکتومی یا پرتودرمانی قبلی؛ ۱۰٫۷٪ دوستاکسل قبلی؛ ۶۲٫۷٪ حجم بالا.

نقاط پایانی

نقاط پایانی اولیه: بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک و بقای کلی.

ایمنی و عوارض

عوارض درجه ۳ یا ۴: ۴۲٫۲٪ با آپالوتامید در برابر ۴۰٫۸٪ با دارونما؛ راش با آپالوتامید شایع‌تر بود. طبق برچسب FDA، آپالوتامید در ۸٪ بیماران به علت عارضه قطع شد (شایع‌ترین علت راش، ۲٫۳٪) و رویدادهای ایسکمیک قلبی-عروقی ۴٫۴٪ در برابر ۱٫۵٪ بود.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این کارآزمایی نشان داد افزودن آپالوتامید به ADT در سرطان پروستات متاستاتیک حساس به اخته‌سازی، بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک و بقای کلی را بهبود می‌دهد، بدون تفاوت عمده در نمایه عوارض. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و توصیه‌های راهنماهای بالینی باید جداگانه بررسی شود، زیرا در چکیده ذکر نشده است.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

آپالوتامید مهارکننده‌ی دومین اتصال به لیگاند گیرنده‌ی آندروژن است. هنوز مشخص نبود که افزودن آپالوتامید به درمان محرومیت از آندروژن (ADT) در مقایسه با دارونما به‌علاوه ADT، بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک و بقای کلی را در بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک حساس به اخته‌سازی افزایش می‌دهد یا خیر.

روش‌ها

در این کارآزمایی فاز ۳ دوسوکور، بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک حساس به اخته‌سازی به‌صورت تصادفی برای دریافت آپالوتامید (۲۴۰ میلی‌گرم در روز) یا دارونما، به‌علاوه ADT، تخصیص یافتند. درمان قبلی برای بیماری موضعی و درمان قبلی با دوستاکسل مجاز بود. نقاط پایانی اولیه بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک و بقای کلی بود.

نتایج

در مجموع ۵۲۵ بیمار برای دریافت آپالوتامید به‌علاوه ADT و ۵۲۷ بیمار برای دریافت دارونما به‌علاوه ADT تخصیص یافتند. میانه سنی ۶۸ سال بود. ۱۶٫۴٪ بیماران پروستاتکتومی یا پرتودرمانی برای بیماری موضعی داشته‌اند و ۱۰٫۷٪ دوستاکسل قبلی دریافت کرده بودند؛ ۶۲٫۷٪ بیماری با حجم بالا و ۳۷٫۳٪ بیماری با حجم پایین داشتند. در اولین آنالیز میان‌دوره‌ای، با میانه پیگیری ۲۲٫۷ ماه، درصد بیماران دارای بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک در ۲۴ ماه در گروه آپالوتامید ۶۸٫۲٪ و در گروه دارونما ۴۷٫۵٪ بود (نسبت خطر برای پیشرفت رادیوگرافیک یا مرگ ۰٫۴۸؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۹ تا ۰٫۶۰؛ P<0.001). بقای کلی در ۲۴ ماه نیز با آپالوتامید بیش از دارونما بود (۸۲٫۴٪ در گروه آپالوتامید در برابر ۷۳٫۵٪ در گروه دارونما؛ نسبت خطر برای مرگ ۰٫۶۷؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۱ تا ۰٫۸۹؛ P = 0.005). فراوانی عوارض جانبی درجه ۳ یا ۴ در گروه آپالوتامید ۴۲٫۲٪ و در گروه دارونما ۴۰٫۸٪ بود؛ راش در گروه آپالوتامید شایع‌تر بود.

نتیجه‌گیری

در این کارآزمایی بر بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک حساس به اخته‌سازی، بقای کلی و بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک با افزودن آپالوتامید به ADT به‌طور معناداری طولانی‌تر از دارونما به‌علاوه ADT بود و نمایه عوارض جانبی تفاوت قابل‌توجهی بین دو گروه نداشت. (حمایت مالی: Janssen Research and Development؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی TITAN: NCT02489318.)

محدودیت‌ها

نتایج چکیده مربوط به اولین آنالیز میان‌دوره‌ای با میانه پیگیری ۲۲٫۷ ماه است. سایر محدودیت‌ها در چکیده بیان نشده و در متن کامل مقاله باید بررسی شود.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.