در این مطالعه، سلول‌های ایمنی خود بیماران بزرگسال مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد سلول B که بیماری‌شان عود کرده یا به درمان‌های قبلی پاسخ نداده بود، جمع‌آوری و در آزمایشگاه تغییر داده شد تا سلول‌های سرطانی را بشناسد (درمان CAR T با نام KTE-X19) و سپس به بیمار برگردانده شد. حدود ۷ نفر از هر ۱۰ بیمار درمان‌شده به بهبود کامل یا نزدیک به کامل رسیدند. این درمان عوارض جدی هم داشت، از جمله واکنش‌های شدید ایمنی و عصبی، و باید در مراکز مجهز و با تیم باتجربه انجام شود.
B-ALL عودکرده یا مقاوم در بزرگسالان
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| لنفودپلشن | |||
| فلودارابین | ۲۵ میلی‌گرم/مترمربع طی ۳۰ دقیقه | وریدی | روز ۴-، ۳- و ۲- پیش از تزریق |
| سیکلوفسفامید | ۹۰۰ میلی‌گرم/مترمربع طی ۶۰ دقیقه | وریدی | روز ۲- پیش از تزریق |
| تزریق یک‌باره | |||
| برکسوکابتاژن اتولوسل | ۱ × ۱۰⁶ سلول CAR مثبت زنده/کیلوگرم (حداکثر ۱ × ۱۰⁸) | وریدی | روز ۰ |
پیش‌دارو ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیش از تزریق داده شود: استامینوفن و دیفن‌هیدرامین (یا آنتی‌هیستامین H1 دیگر).
در صفحه «لوسمی (سرطان خون)» · رژیم‌ها و دوز در B-ALL عودکرده یا مقاوم
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
لکوفرز برای ساخت KTE-X19، سپس شیمی‌درمانی آماده‌سازی: فلودارابین ۲۵ میلی‌گرم/مترمربع وریدی روز ۴-، ۳- و ۲- و سیکلوفسفامید ۹۰۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی روز ۲-؛ سپس تزریق یک‌باره KTE-X19 (سلول‌های CAR-T اتولوگ ضد CD19) با دوز ۱ × ۱۰⁶ سلول CAR-T به ازای هر کیلوگرم (حداکثر برچسب: ۱ × ۱۰⁸ سلول). طبق برچسب FDA: پیش‌دارو استامینوفن و دیفن‌هیدرامین و دسترسی به توسیلیزوماب.
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله در PMC (PMC11613962)، بخش روش‌ها، و برچسب FDA برکسوکابتاژن اتولوسل (DailyMed)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بزرگسالان ۱۸ سال و بالاتر مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد پیش‌ساز B عودکرده یا مقاوم به درمان، با وضعیت عملکردی ECOG برابر ۰ تا ۱ و بیماری مورفولوژیک در مغز استخوان (بیش از ۵٪ بلاست). بیماران در ۲۵ مرکز در ایالات متحده، کانادا و اروپا وارد مطالعه شدند. میانهٔ سن بیماران درمان‌شده ۴۰ سال بود (IQR ۲۸ تا ۵۲).
نقطهٔ پایانی اصلی: نرخ بهبود کامل کلی (CR) یا بهبود کامل با بازیابی ناکامل خونی (CRi) بر اساس ارزیابی مرکزی.
نقاط پایانی ثانویه: مدت بهبودی، بقای بدون عود، بقای کلی، نرخ منفی‌شدن MRD (بیماری باقی‌ماندهٔ حداقلی) و نرخ پیوند سلول‌های بنیادی آلوژنیک (allo-SCT). تحلیل‌های اثربخشی و ایمنی در جمعیت درمان‌شده (همهٔ بیمارانی که یک دوز KTE-X19 دریافت کردند) انجام شد.
شایع‌ترین عوارض جانبی درجهٔ ۳ یا بالاتر: کم‌خونی (۲۷ بیمار، ۴۹٪) و تب (۲۰ بیمار، ۳۶٪). عفونت درجهٔ ۳ یا بالاتر در ۱۴ بیمار (۲۵٪). دو رویداد درجهٔ ۵ مرتبط با KTE-X19 رخ داد (فتق مغزی و شوک سپتیک). سندرم آزادسازی سیتوکین (CRS) درجهٔ ۳ یا بالاتر در ۱۳ بیمار (۲۴٪) و رویدادهای عصبی درجهٔ ۳ یا بالاتر در ۱۴ بیمار (۲۵٪) دیده شد.
این مطالعهٔ تک‌بازوی فاز ۲ نشان داد KTE-X19 در بزرگسالان مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد پیش‌ساز B عودکرده یا مقاوم نرخ بالایی از بهبود کامل یا بهبود کامل با بازیابی ناکامل خونی ایجاد می‌کند و ایمنی آن قابل‌مدیریت گزارش شد. نویسندگان نتیجه می‌گیرند که این درمان پتانسیل منفعت بالینی بلندمدت دارد. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و جایگاه آن در رهنمودهای درمانی باید جداگانه بررسی شود و از چکیدهٔ مقاله قابل استنباط نیست.
با وجود درمان‌های نوین و تحکیم با پیوند سلول‌های بنیادی آلوژنیک (allo-SCT)، پیامدهای بزرگسالان مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد پیش‌ساز B عودکرده یا مقاوم همچنان ضعیف است و نیاز به درمان‌های مؤثرتر را برجسته می‌کند.
ما نتایج کلیدی فاز ۲ مطالعهٔ ZUMA-3 را گزارش می‌کنیم؛ مطالعه‌ای بین‌المللی، چندمرکزی، تک‌بازو و بازبرچسب که اثربخشی و ایمنی KTE-X19، درمان سلولی CAR T اتولوگ ضد CD19، را در بزرگسالان مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد پیش‌ساز B عودکرده یا مقاوم ارزیابی کرد. بیماران در ۲۵ مرکز در ایالات متحده، کانادا و اروپا وارد مطالعه شدند. بیماران واجد شرایط ۱۸ سال یا بالاتر بودند، وضعیت عملکردی ECOG برابر ۰ تا ۱ داشتند و بیماری مورفولوژیک در مغز استخوان (بیش از ۵٪ بلاست) داشتند. پس از لکوفرز و شیمی‌درمانی آماده‌سازی، بیماران یک انفوزیون واحد KTE-X19 (۱ × ۱۰^۶ سلول CAR T به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) دریافت کردند. نقطهٔ پایانی اصلی، نرخ بهبود کامل کلی یا بهبود کامل با بازیابی ناکامل خونی بر اساس ارزیابی مرکزی بود. مدت بهبودی و بقای بدون عود، بقای کلی، نرخ منفی‌شدن بیماری باقی‌ماندهٔ حداقلی (MRD) و نرخ allo-SCT به‌عنوان نقاط پایانی ثانویه ارزیابی شدند. تحلیل‌های اثربخشی و ایمنی در جمعیت درمان‌شده (همهٔ بیمارانی که یک دوز KTE-X19 دریافت کردند) انجام شد. این مطالعه در ClinicalTrials.gov با شناسهٔ NCT02614066 ثبت شده است.
بین ۱ اکتبر ۲۰۱۸ و ۹ اکتبر ۲۰۱۹، ۷۱ بیمار وارد مطالعه شدند و لکوفرز شدند. KTE-X19 با موفقیت برای ۶۵ بیمار (۹۲٪) تولید و برای ۵۵ بیمار (۷۷٪) تجویز شد. میانهٔ سن بیماران درمان‌شده ۴۰ سال بود (IQR ۲۸ تا ۵۲). در میانهٔ پیگیری ۱۶٫۴ ماه (۱۳٫۸ تا ۱۹٫۶)، ۳۹ بیمار (۷۱٪؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۵۷ تا ۸۲؛ P<۰٫۰۰۰۱) بهبود کامل یا بهبود کامل با بازیابی ناکامل خونی داشتند و ۳۱ بیمار (۵۶٪) به بهبود کامل رسیدند. میانهٔ مدت بهبودی ۱۲٫۸ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۸٫۷ تا غیرقابل تخمین)، میانهٔ بقای بدون عود ۱۱٫۶ ماه (۲٫۷ تا ۱۵٫۵) و میانهٔ بقای کلی ۱۸٫۲ ماه (۱۵٫۹ تا غیرقابل تخمین) بود. در میان پاسخ‌دهندگان، میانهٔ بقای کلی به دست نیامد (not reached) و ۳۸ بیمار (۹۷٪) منفی‌شدن MRD داشتند. ده بیمار (۱۸٪) پس از انفوزیون KTE-X19 تحت تحکیم با allo-SCT قرار گرفتند. شایع‌ترین عوارض جانبی درجهٔ ۳ یا بالاتر، کم‌خونی (۲۷ بیمار [۴۹٪]) و تب (۲۰ بیمار [۳۶٪]) بودند. ۱۴ بیمار (۲۵٪) عفونت درجهٔ ۳ یا بالاتر داشتند. دو رویداد درجهٔ ۵ مرتبط با KTE-X19 رخ داد (فتق مغزی و شوک سپتیک). سندرم آزادسازی سیتوکین درجهٔ ۳ یا بالاتر در ۱۳ بیمار (۲۴٪) و رویدادهای عصبی درجهٔ ۳ یا بالاتر در ۱۴ بیمار (۲۵٪) رخ داد.
KTE-X19 در بزرگسالان مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد پیش‌ساز B عودکرده یا مقاوم، نرخ بالایی از بهبود کامل یا بهبود کامل با بازیابی ناکامل خونی نشان داد؛ میانهٔ بقای کلی در بیماران پاسخ‌دهنده به دست نیامد و پروفایل ایمنی قابل‌مدیریت بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد KTE-X19 پتانسیل ایجاد منفعت بالینی بلندمدت برای این بیماران را دارد.
Kite، شرکتی از Gilead.
مطالعه تک‌بازو و بازبرچسب بود و گروه کنترل نداشت؛ بنابراین مقایسهٔ مستقیم با سایر درمان‌ها ممکن نیست. تنها ۵۵ نفر از ۷۱ بیمار واردشده (۷۷٪) KTE-X19 دریافت کردند و تحلیل‌ها در جمعیت درمان‌شده انجام شد. میانهٔ پیگیری ۱۶٫۴ ماه بود و اثر بلندمدت درمان نیاز به پیگیری طولانی‌تر دارد. بروز CRS و رویدادهای عصبی درجهٔ ۳ یا بالاتر و دو مرگ مرتبط با درمان نشان می‌دهد این درمان سمیت قابل‌توجهی دارد. مطالعه با حمایت مالی Kite انجام شد.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...