این مطالعه ادامه و گسترش همان آزمایش معروف دوستارلیماب در سرطان رکتوم است و این بار بیماران مبتلا به سرطان‌های دیگر با ویژگی dMMR (مانند کولون، معده، مری، مثانه و مجاری صفراوی) را نیز شامل شد. بیماران ۶ ماه دوستارلیماب وریدی گرفتند. همه ۴۹ بیمار مبتلا به سرطان رکتوم که درمان را تمام کردند پاسخ کامل داشتند و بدون جراحی پیگیری شدند. در سرطان‌های دیگر، حدود دو سوم بیماران پاسخ کامل داشتند. در مجموع ۸۲ نفر از ۱۰۳ نفر نیازی به جراحی پیدا نکردند و ۹۲٪ بیماران پس از ۲ سال بدون عود بودند. عوارض در بیشتر بیماران خفیف بود. نکته مهم این است که در بیمارانی که پاسخ کامل نداشتند، فرصت جراحی از دست نرفت. این درمان هنوز تأییدیه رسمی ندارد و باید با نظر تیم تخصصی تصمیم‌گیری شود.
سرطان رکتوم موضعی پیشرفته (مرحله II یا III) با dMMR/MSI-H
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوستارلیماب | ۵۰۰ میلی‌گرم | وریدی | روز ۱ |
رژیم کارآزمایی فاز ۲ مرکز مموریال اسلون کترینگ. در صورت باقی‌ماندن تومور، طبق پروتکل شیمی‌پرتودرمانی استاندارد (۵۰۴۰ سانتی‌گری در ۲۸ جلسه همراه کپسیتابین) و سپس TME انجام می‌شد. ESMO ۲۰۲۵ این درمان را با سطح [II, A] پیشنهاد می‌کند، اما این کاربرد هنوز تأییدیه FDA یا EMA ندارد.
آدنوکارسینوم رکتوم مرحله II یا III با dMMR/MSI-H (و تومورهای جامد dMMR مرحله I تا III)؛ پژوهشی — این کاربرد در برچسب FDA دوستارلیماب نیست
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوستارلیماب | ۵۰۰ میلی‌گرم | انفوزیون وریدی ۳۰ دقیقه | هر ۳ هفته |
طبق پروتکل ثبت‌شده کارآزمایی. فقط در مراکز باتجربه و با پایش منظم (معاینه انگشتی، آندوسکوپی، MRI لگن).
در صفحه «ایمنی‌درمانی و حفظ عضو در تومورهای dMMR» · رژیم‌های درمانی مطالعات کلیدی
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
دوستارلیماب (Dostarlimab) ۵۰۰ میلی‌گرم وریدی هر ۳ هفته یک بار برای ۹ دوره (۶ ماه).
بیماران با پاسخ کامل بالینی می‌توانستند مدیریت غیرجراحی (پیگیری فعال بدون جراحی) را انتخاب کنند؛ بیماران با تومور باقی‌مانده طبق برنامه درمان استاندارد (در رکتوم: شیمی‌پرتودرمانی) و سپس جراحی دریافت می‌کردند.
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله در PMC (PMC12661660): «دوستارلیماب ۵۰۰ میلی‌گرم وریدی هر ۳ هفته برای ۹ دوره»؛ ClinicalTrials.gov NCT04165772
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به تومورهای توپر مرحله ۱، ۲ یا ۳ با کمبود ترمیم ناجفت‌شدگی (dMMR؛ فقدان بیان MLH1، MSH2، MSH6 یا PMS2 در ایمونوهیستوشیمی) که قابل جراحی با هدف درمان قطعی بودند. کوهورت ۱: سرطان رکتوم پیشرفته موضعی. کوهورت ۲: تومورهای غیررکتومی شامل کولون، معده، مری و محل اتصال معده به مری، یوروتلیال (مثانه و مجاری ادراری)، پروستات، پری‌آمپولاری و کلانژیوکارسینوم. میانه سن کل بیماران ۵۷ سال بود.
پیامد اصلی (در کوهورت ۱): پاسخ کامل بالینی پایدار در ۱۲ ماه.
سایر پیامدها: بقای بدون عود و ایمنی.
اکثر بیماران (۹۵٪) یا عوارض برگشت‌پذیر درجه ۱ یا ۲ داشتند (۶۰٪) یا هیچ عارضه‌ای نداشتند (۳۵٪). شایع‌ترین عوارض درجه ۱ یا ۲: خستگی (۲۳٪)، خارش (۲۰٪) و بثورات پوستی/درماتیت (۲۰٪). چهار بیمار عارضه درجه ۳ (دیابت، عفونت ریه، انسفالیت و نوتروپنی، هر کدام ۱٪) و یک بیمار نوتروپنی درجه ۴ داشتند. در هیچ بیماری امکان جراحی درمانی در حین یا پس از درمان از دست نرفت.
این مطالعه نشان داد که حفظ عضو با ایمنی‌درمانی نئوادجوانت ممکن است فراتر از سرطان رکتوم و در سایر تومورهای توپر dMMR نیز امکان‌پذیر باشد. FDA در دسامبر ۲۰۲۴ برای دوستارلیماب در سرطان رکتوم پیشرفته موضعی dMMR/MSI-H «درمان پیشگامانه» اعطا کرد و در اوت ۲۰۲۶ درخواست تأیید این کاربرد را برای بررسی اولویت‌دار پذیرفت (تاریخ هدف: فوریه ۲۰۲۷). تا اکتبر ۲۰۲۶ کاربرد دوستارلیماب نئوادجوانت در سرطان رکتوم یا سایر تومورهای dMMR تأییدنشده و در مرحله تحقیقاتی است و در تومورهای غیررکتومی شواهد هنوز محدود به همین مطالعه تک‌بازویی است.
در بیماران مبتلا به سرطان رکتوم پیشرفته موضعی با کمبود ترمیم ناجفت‌شدگی (dMMR)، مهار نقاط وارسی ایمنی به‌صورت نئوادجوانت در نسبت بالایی از بیماران نیاز به جراحی را از بین برد. اینکه آیا این رویکرد را می‌توان به همه تومورهای توپر dMMR در مراحل اولیه، صرف‌نظر از محل تومور، گسترش داد، مشخص نیست.
یک مطالعه فاز ۲ انجام دادیم که در آن بیماران مبتلا به تومورهای توپر dMMR مرحله ۱، ۲ یا ۳ که قابل جراحی با هدف درمان قطعی بودند، به مدت ۶ ماه با دوستارلیماب (dostarlimab) نئوادجوانت، یک داروی مهارکننده مرگ سلولی برنامه‌ریزی‌شده ۱ (PD-1)، درمان شدند. پاسخ به درمان در دو کوهورت ارزیابی شد: بیماران کوهورت ۱ سرطان رکتوم پیشرفته موضعی dMMR و بیماران کوهورت ۲ تومورهای توپر غیررکتومی dMMR داشتند. بیماران دارای پاسخ کامل بالینی می‌توانستند مدیریت غیرجراحی را انتخاب کنند؛ بیماران دارای بیماری باقی‌مانده قرار بود تحت برداشتن جراحی قرار گیرند. در این تحلیل، پیامد اصلی که در کوهورت ۱ ارزیابی شد، پاسخ کامل بالینی پایدار در ۱۲ ماه بود. بقای بدون عود و ایمنی نیز ارزیابی شدند.
در مجموع ۱۱۷ بیمار وارد تحلیل شدند. در کوهورت ۱، هر ۴۹ بیماری که درمان را کامل کردند پاسخ کامل بالینی داشتند و مدیریت غیرجراحی را انتخاب کردند. در مجموع ۳۷ بیمار در ۱۲ ماه پاسخ کامل بالینی پایدار داشتند که معیار کارایی را برآورده کرد. در کوهورت ۲، در مجموع ۳۵ نفر از ۵۴ بیماری که درمان را کامل کردند پاسخ کامل بالینی داشتند و ۳۳ نفر مدیریت غیرجراحی را انتخاب کردند. از ۱۰۳ بیماری که در هر دو کوهورت درمان را کامل کردند، ۸۴ نفر پاسخ کامل بالینی داشتند و ۸۲ نفر جراحی نشدند. در میان کل ۱۱۷ بیمار، بقای بدون عود در ۲ سال ۹۲٪ بود (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۸۶ تا ۹۹)؛ میانه پیگیری برای عود ۲۰٫۰ ماه (دامنه ۰ تا ۶۰٫۸) بود. اکثر بیماران (۹۵٪) عوارض جانبی برگشت‌پذیر درجه ۱ یا ۲ داشتند (۶۰٪) یا هیچ عارضه جانبی نداشتند (۳۵٪). امکان برداشتن جراحی با هدف درمان قطعی در هیچ‌یک از بیماران در حین یا پس از درمان به خطر نیفتاد.
در بیماران مبتلا به تومورهای توپر dMMR در مراحل اولیه که قابل جراحی با هدف درمان قطعی بودند، مهار PD-1 نئوادجوانت در نسبت بالایی از بیماران به حفظ عضو منجر شد. (با حمایت مالی Swim Across America و دیگران؛ شماره ClinicalTrials.gov: NCT04165772.)
کارآزمایی تک‌بازویی و تک‌مرکزی بدون گروه مقایسه بود. میانه پیگیری برای عود (۲۰ ماه) هنوز کوتاه است. کوهورت ۲ ترکیبی ناهمگون از انواع تومور با تعداد اندک در هر نوع بود (مثلاً ۱۵ بیمار معده، ۳ مری و ۳ محل اتصال معده به مری)؛ شایع‌ترین تومورهایی که به پاسخ کامل بالینی نرسیدند، سرطان‌های پروستات و معده-مری بودند. تعریف و پایش پاسخ کامل بالینی در اندام‌های مختلف یکسان نیست و نیاز به پیگیری فشرده دارد.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...