کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان روده بزرگ (کولورکتال)

ورزش ساختاریافته پس از شیمی‌درمانی کمکی در سرطان کولون

N Engl J Med · ۲۰۲۵۸۸۹ بیمار
Structured Exercise after Adjuvant Chemotherapy for Colon CancerCourneya KS, Vardy JL, O'Callaghan CJ, Gill S, Friedenreich CM, Wong RKS, et al. N Engl J Med. 2025. 393:13-25
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
CHALLENGE (CCTG CO.21)
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی چندمرکزی (۵۵ مرکز)
حجم نمونه
۸۸۹ بیمار
منبع
N Engl J Med · ۲۰۲۵
شناسه کارآزمایی
NCT00819208

به زبان ساده

بیمارانی که پس از جراحی و شیمی‌درمانی سرطان روده، به مدت ۳ سال با کمک یک مربی ورزش منظم انجام دادند، نسبت به کسانی که فقط بروشور آموزشی گرفتند، کمتر دچار بازگشت سرطان شدند و طول عمر بیشتری داشتند.

نتایج کلیدی

HR ۰٫۷۲
بقای بدون بیماری
فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۵ تا ۰٫۹۴؛ P=۰٫۰۲؛ پیگیری میانه ۷٫۹ سال
۸۰٫۳٪ در برابر ۷۳٫۹٪
بقای بدون بیماری ۵ ساله
تفاوت ۶٫۴ واحد درصد (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶ تا ۱۲٫۲)
۹۰٫۳٪ در برابر ۸۳٫۲٪
بقای کلی ۸ ساله
HR مرگ ۰٫۶۳ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۳ تا ۰٫۹۴)
۱۸٫۵٪ در برابر ۱۱٫۵٪
عوارض عضلانی‌اسکلتی

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱برنامه ورزشی ساختاریافته (۴۴۵ بیمار)

بدون دارو (مداخله ورزشی رفتاری). برنامه ۳۶ ماهه فعالیت بدنی شخصی‌سازی‌شده با مشاور فعالیت بدنی، به‌همراه مطالب آموزشی سلامت. نسخه فعالیت بدنی بر اساس آزمون آمادگی جسمانی پایه، سابقه فعالیت، وضعیت عملکردی و ترجیح بیمار تنظیم می‌شد (بیشتر پیاده‌روی؛ هر فعالیت دست‌کم با شدت متوسط قابل قبول بود).

  • مرحله ۱ (۶ ماه اول، فشرده): ۱۲ جلسه اجباری حمایت رفتاری حضوری هر دو هفته یک بار به‌همراه ۱۲ جلسه اجباری فعالیت بدنی نظارت‌شده (۱۲ جلسه نظارت‌شده دیگر در هفته‌های یک در میان توصیه می‌شد)؛ هدف: افزایش ۱۰ MET-ساعت در هفته نسبت به پایه.
  • مرحله ۲ (ماه ۶ تا ۱۲، کاهش‌یافته): ۱۲ جلسه اجباری حمایت رفتاری حضوری یا تلفنی هر دو هفته یک بار با ۱۲ جلسه نظارت‌شده توصیه‌شده؛ هدف: افزایش ۲۰ MET-ساعت در هفته.
  • مرحله ۳ (ماه ۱۲ تا ۳۶، حداقلی): جلسات ماهانه اجباری حمایت رفتاری حضوری یا تلفنی با جلسات نظارت‌شده توصیه‌شده؛ هدف: حداکثر مجموعاً ۲۷ MET-ساعت در هفته.

۴۴۵ بیمار.

۲آموزش سلامت (۴۴۴ بیمار)

بدون دارو: فقط مطالب آموزشی عمومی سلامت، یک بار در ابتدای مطالعه (۴۴۴ بیمار). آزمون آمادگی جسمانی و پرسش‌نامه‌ها مانند گروه ورزش انجام می‌شد.

منبع جزئیات رژیم درمانی: بدون دارو؛ ساختار، اهداف و جلسات مداخله ورزشی از ClinicalTrials.gov NCT00819208 (بخش‌های Arms/Interventions و Outline)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران با آدنوکارسینوم کولون با برداشت کامل، مرحله ۳ (دست‌کم یک غده لنفاوی یا ندول توموری مثبت) یا مرحله ۲ پرخطر (T4، کمتر از ۱۲ غده نمونه‌برداری‌شده یا تمایز ضعیف)، که شیمی‌درمانی کمکی مبتنی بر فلوئورواوراسیل (دست‌کم یک دوره) را ۶۰ تا ۱۸۰ روز پیش از ثبت‌نام به پایان رسانده بودند؛ CEA حداکثر ۵ میکروگرم در لیتر؛ فعالیت بدنی کمتر از حد توصیه‌شده (کمتر از ۱۵۰ دقیقه فعالیت متوسط تا شدید یا ۷۵ دقیقه فعالیت شدید در هفته)؛ ECOG صفر یا ۱؛ بدون متاستاز یا عود موضعی در تصویربرداری ۶۰ روز اخیر؛ سرطان رکتوم و پرتودرمانی قبلی تومور اولیه از معیارهای خروج بود (ClinicalTrials.gov). ۵۵ مرکز؛ ثبت‌نام از ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۴.

نقاط پایانی

پیامد اصلی: بقای بدون بیماری (عود، سرطان اولیه جدید یا مرگ). پیامدهای ثانویه: بقای کلی، عوارض و پیامدهای گزارش‌شده توسط بیمار.

ایمنی و عوارض

عوارض عضلانی‌اسکلتی در گروه ورزش بیشتر بود (۱۸٫۵٪ در برابر ۱۱٫۵٪).

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

نخستین کارآزمایی فاز ۳ که نشان داد یک مداخله ورزشی بقای بدون بیماری را در سرطان بهبود می‌دهد؛ تحلیل اقتصادی از پیش برنامه‌ریزی‌شده (JCO ۲۰۲۶) نشان داد این برنامه از دیدگاه پرداخت‌کننده عمومی کانادا هم ارزان‌تر و هم مؤثرتر بود.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

مطالعات پیش‌بالینی و مشاهده‌ای نشان می‌دهند که ورزش ممکن است پیامدهای سرطان را بهبود بخشد. با این حال، شواهد قطعی سطح یک وجود ندارد.

روش‌ها

در این کارآزمایی تصادفی فاز ۳ که در ۵۵ مرکز انجام شد، بیماران مبتلا به سرطان کولون جراحی‌شده را که شیمی‌درمانی کمکی را به پایان رسانده بودند، به شرکت در یک برنامه ورزشی ساختاریافته (گروه ورزش) یا دریافت فقط مطالب آموزشی سلامت (گروه آموزش سلامت) در یک دوره ۳ ساله اختصاص دادیم. پیامد اصلی، بقای بدون بیماری بود.

نتایج

از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۴، در مجموع ۸۸۹ بیمار به‌طور تصادفی به گروه ورزش (۴۴۵ بیمار) یا گروه آموزش سلامت (۴۴۴ بیمار) اختصاص یافتند. با میانه پیگیری ۷٫۹ سال، بقای بدون بیماری در گروه ورزش به‌طور معناداری طولانی‌تر از گروه آموزش سلامت بود (نسبت خطر عود بیماری، سرطان اولیه جدید یا مرگ: ۰٫۷۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۵ تا ۰٫۹۴؛ P=۰٫۰۲). بقای بدون بیماری ۵ ساله در گروه ورزش ۸۰٫۳٪ و در گروه آموزش سلامت ۷۳٫۹٪ بود (تفاوت: ۶٫۴ واحد درصد؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶ تا ۱۲٫۲). نتایج از بقای کلی طولانی‌تر در گروه ورزش نسبت به گروه آموزش سلامت پشتیبانی می‌کند (نسبت خطر مرگ: ۰٫۶۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۳ تا ۰٫۹۴). بقای کلی ۸ ساله در گروه ورزش ۹۰٫۳٪ و در گروه آموزش سلامت ۸۳٫۲٪ بود (تفاوت: ۷٫۱ واحد درصد؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۸ تا ۱۲٫۳). عوارض عضلانی‌اسکلتی در گروه ورزش بیشتر از گروه آموزش سلامت رخ داد (در ۱۸٫۵٪ در برابر ۱۱٫۵٪ بیماران).

نتیجه‌گیری

یک برنامه ورزشی ساختاریافته ۳ ساله که بلافاصله پس از شیمی‌درمانی کمکی سرطان کولون آغاز شود، به بقای بدون بیماری به‌طور معنادار طولانی‌تر و یافته‌هایی همسو با بقای کلی طولانی‌تر منجر شد. (با حمایت مالی انجمن سرطان کانادا و دیگران؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی CHALLENGE: NCT00819208.)

محدودیت‌ها

عدم امکان کورسازی؛ ثبت‌نام طولانی (۱۵ سال)؛ بقای کلی پیامد ثانویه بود؛ نیاز به زیرساخت مربی و حمایت رفتاری برای اجرا.

ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.