در ملانومای پیشرفته با جهش BRAF، ترکیب دو قرص دابرافنیب و ترامتینیب حدود یک‌سوم بیماران را پس از ۵ سال زنده نگه داشت. بیمارانی که تومورشان کاملاً ناپدید شد (حدود ۱ نفر از هر ۵ نفر)، بهترین نتیجه را داشتند. امروزه معمولاً ایمنی‌درمانی ترکیبی در خط اول ترجیح داده می‌شود و این قرص‌ها برای شرایطی که نیاز به پاسخ سریع است یا ایمنی‌درمانی مناسب نیست، کاربرد دارند.
ملانومای غیرقابل جراحی یا متاستاتیک با جهش BRAF V600E یا V600K؛ خط اول اگر درمان بر پایه ضد PD-1 مناسب نباشد، یا پس از شکست ایمنی‌درمانی
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دابرافنیب | ۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز | خوراکی، ناشتا | هر روز، پیوسته |
| ترامتینیب | ۲ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی، ناشتا | هر روز، پیوسته |
طبق برچسب FDA؛ شواهد:.
در صفحه «ملانوما (سرطان پوست)» · ملانومای غیرقابل جراحی یا متاستاتیک با جهش BRAF V600: درمان هدفمند
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
دابرافنیب ۱۵۰ میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز + ترامتینیب ۲ میلی‌گرم خوراکی یک بار در روز، پیوسته تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل قبول (۲۱۱ بیمار در COMBI-d و ۳۵۲ بیمار در COMBI-v). گروه‌های مقایسه در کارآزمایی‌های اصلی: دابرافنیب ۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز + دارونما (COMBI-d) و ومورافنیب ۹۶۰ میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز (COMBI-v).
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله، ClinicalTrials.gov NCT01584648 و NCT01597908، و برچسب FDA (TAFINLAR)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بزرگسالان مبتلا به ملانومای پوستی مرحله IIIC غیرقابل جراحی یا مرحله IV با جهش BRAF V600E یا V600K (آزمون مرکزی)، با بیماری قابل اندازه‌گیری (RECIST 1.1) و ECOG ۰ یا ۱، بدون درمان سیستمیک قبلی برای بیماری پیشرفته (درمان ادجوانت قبلی مجاز) و بدون مصرف قبلی مهارکننده BRAF یا MEK؛ ملانومای چشمی یا مخاطی و متاستاز مغزی درمان‌نشده خارج شدند (ClinicalTrials.gov).
پیامدهای اولیه کارآزمایی‌های اصلی: بقای بدون پیشرفت (COMBI-d) و بقای کلی (COMBI-v). در این تحلیل: بقای بدون پیشرفت و بقای کلی ۴ و ۵ ساله و عوامل مرتبط با سود طولانی‌مدت.
نمایه ایمنی دابرافنیب + ترامتینیب شناخته‌شده است (تب، خستگی، لرز، تهوع، بثورات و افزایش آنزیم‌های کبدی). طبق برچسب FDA، در جمعیت تجمیعی بیماری متاستاتیک تب در ۵۸٪ بیماران رخ داد و در ۵٪ با افت فشار، لرز، کم‌آبی یا نارسایی کلیه همراه بود.
این تحلیل نشان داد مهار BRAF–MEK می‌تواند در گروهی از بیماران کنترل طولانی‌مدت ایجاد کند. با این حال، کارآزمایی‌های DREAMseq و SECOMBIT نشان دادند شروع با ایمنی‌درمانی ترکیبی بقای بهتری دارد؛ رهنمود ESMO ۲۰۲۵ نیولوماب–ایپیلیموماب را گزینه ترجیحی خط اول برای همه بیماران صرف‌نظر از وضعیت BRAF (در صورت امکان تحمل) می‌داند و مهار BRAF–MEK را برای بیماران نیازمند پاسخ سریع یا ناتوان از دریافت ایمنی‌درمانی مطرح می‌کند.
بیماران مبتلا به ملانومای غیرقابل جراحی یا متاستاتیک دارای جهش BRAF V600E یا V600K که مهارکننده‌های BRAF همراه مهارکننده‌های MEK دریافت می‌کنند، بقای بدون پیشرفت و بقای کلی طولانی‌تری دارند. با این حال، پیامدهای بالینی بلندمدت این بیماران تعریف نشده است. برای تعیین میزان بقای ۵ ساله و ویژگی‌های بالینی بیماران دارای سود پایدار، داده‌های بلندمدت کارآزمایی‌های تصادفی درمان ترکیبی با مهارکننده‌های BRAF و MEK را بررسی کردیم.
داده‌های تجمیعی بقای طولانی‌مدت دو کارآزمایی را که در آن‌ها بیماران بدون درمان قبلی، مهارکننده BRAF دابرافنیب (با دوز ۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز) همراه مهارکننده MEK ترامتینیب (۲ میلی‌گرم یک بار در روز) را در کارآزمایی‌های COMBI-d و COMBI-v دریافت کرده بودند، تحلیل کردیم. میانه مدت پیگیری ۲۲ ماه (دامنه صفر تا ۷۶) بود. پیامدهای اولیه کارآزمایی‌های COMBI-d و COMBI-v به ترتیب بقای بدون پیشرفت و بقای کلی بود.
در مجموع ۵۶۳ بیمار به‌طور تصادفی به دریافت دابرافنیب همراه ترامتینیب تخصیص یافتند (۲۱۱ نفر در کارآزمایی COMBI-d و ۳۵۲ نفر در کارآزمایی COMBI-v). میزان بقای بدون پیشرفت در ۴ سال ۲۱٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۷ تا ۲۴) و در ۵ سال ۱۹٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۵ تا ۲۲) بود. میزان بقای کلی در ۴ سال ۳۷٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۳۳ تا ۴۲) و در ۵ سال ۳۴٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۳۰ تا ۳۸) بود. در تحلیل چندمتغیره، چندین عامل پایه (مانند وضعیت عملکردی، سن، جنس، تعداد ارگان‌های درگیر با متاستاز و سطح لاکتات دهیدروژناز) به‌طور معنی‌داری با بقای بدون پیشرفت و بقای کلی مرتبط بودند. پاسخ کامل در ۱۰۹ بیمار (۱۹٪) رخ داد و با پیامد بلندمدت بهتر همراه بود، با میزان بقای کلی ۵ ساله ۷۱٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۶۲ تا ۷۹).
درمان خط اول با دابرافنیب همراه ترامتینیب در حدود یک‌سوم بیماران مبتلا به ملانومای غیرقابل جراحی یا متاستاتیک دارای جهش BRAF V600E یا V600K به سود بلندمدت انجامید. (با حمایت مالی GlaxoSmithKline و Novartis؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی COMBI-d: NCT01584648؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی COMBI-v: NCT01597908.)
تحلیل تجمیعی و توصیفی است؛ گروه مقایسه مستقیم با ایمنی‌درمانی وجود ندارد؛ بخشی از بیماران پس از پیشرفت ایمنی‌درمانی دریافت کردند که بر بقای کلی اثر می‌گذارد.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...