نتایج ده‌ساله شیمی‌پرتودرمانی نئوادجوانت به‌همراه جراحی برای سرطان مری: کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده

هدف

شیمی‌پرتودرمانی پیش از جراحی بر اساس مطالعه «شیمی‌پرتودرمانی برای سرطان مری و به‌دنبال آن جراحی» (CROSS) به یک درمان استاندارد برای بیماران مبتلا به سرطان مری یا محل اتصال مری و معده که از نظر موضعی پیشرفته و قابل برداشتن است، تبدیل شده است. هدف ما ارزیابی نتایج بلندمدت این رژیم بود.

روش‌ها

از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸، ۳۶۶ بیمار را به‌صورت تصادفی به یکی از دو گروه تخصیص دادیم: پنج دوره هفتگی کربوپلاتین و پاکلی‌تاکسل همزمان با پرتودرمانی (۴۱٫۴ گری در ۲۳ جلسه، ۵ روز در هفته) و سپس جراحی، یا جراحی به‌تنهایی. داده‌های پیگیری تا سال ۲۰۱۸ جمع‌آوری شد. برای مقایسه بقای کلی، بقای اختصاصی به علت بیماری و خطر عود موضعی‌ـ‌منطقه‌ای و دوردست از تحلیل‌های رگرسیون کاکس استفاده شد. اثر شیمی‌پرتودرمانی نئوادجوانت پس از ۵ سال پیگیری با رگرسیون کاکس وابسته به زمان و تحلیل‌های نقطه‌مرزی (landmark) آزمون شد.

نتایج

میانه پیگیری ۱۴۷ ماه بود (دامنه بین‌چارکی ۱۳۴ تا ۱۵۷). بیمارانی که شیمی‌پرتودرمانی نئوادجوانت دریافت کردند بقای کلی بهتری داشتند (نسبت خطر ۰٫۷۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۵ تا ۰٫۸۹). اثر شیمی‌پرتودرمانی نئوادجوانت بر بقای کلی وابسته به زمان نبود (مقدار P برای تعامل = ۰٫۷۳) و تحلیل‌های landmark اثری پایدار بر بقای کلی تا ۱۰ سال پیگیری را نشان دادند. مزیت مطلق بقای کلی ۱۰‌ساله ۱۳٪ بود (۳۸٪ در برابر ۲۵٪). شیمی‌پرتودرمانی نئوادجوانت خطر مرگ ناشی از سرطان مری را کاهش داد (نسبت خطر ۰٫۶۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۶ تا ۰٫۸۰). مرگ ناشی از سایر علل بین دو گروه مطالعه مشابه بود (نسبت خطر ۱٫۱۷؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۸ تا ۱٫۹۹). اگرچه اثر روشن بر عود موضعی‌ـ‌منطقه‌ای منفرد (نسبت خطر ۰٫۴۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۱ تا ۰٫۷۲) و عود هم‌زمان موضعی‌ـ‌منطقه‌ای و دوردست (نسبت خطر ۰٫۴۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۶ تا ۰٫۷۲) پابرجا ماند، عود دوردست منفرد قابل‌مقایسه بود (نسبت خطر ۰٫۷۶؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۲ تا ۱٫۱۳).

نتیجه‌گیری

مزیت بقای کلی در بیماران مبتلا به سرطان مری یا محل اتصال مری و معده که از نظر موضعی پیشرفته و قابل برداشتن است و شیمی‌پرتودرمانی پیش از جراحی را بر اساس CROSS دریافت می‌کنند، دست‌کم تا ۱۰ سال پایدار می‌ماند.