نشانگرهای توموری در عمل بالینی: مروری با تمرکز بر سرطان‌های جامد شایع
- نوع مطالعه
- مقاله مروری
- طراحی
- مقاله مروری روایی (غیرسیستماتیک)
- حجم نمونه
- مقاله مروری؛ فاقد نمونه بیمار
- منبع
- Med Princ Pract · ۲۰۱۲
به زبان ساده
نشانگرهای توموری آزمایش‌هایی هستند که می‌توانند به پزشک در تشخیص سرطان، پیگیری درمان و انتخاب داروی مناسب کمک کنند. برخی از آن‌ها، مانند آزمایش خون مخفی مدفوع برای سرطان روده بزرگ یا بررسی HER2 و گیرنده‌های استروژن در سرطان سینه، مفید و شناخته‌شده‌اند. اما همه آزمایش‌ها یکسان کارآمد نیستند؛ برای مثال، فایده آزمایش PSA در کاهش مرگ ناشی از سرطان پروستات هنوز روشن نیست. تفسیر نتایج این آزمایش‌ها همیشه باید با پزشک معالج انجام شود.
نتایج کلیدی
جمعیت مطالعه
این مقاله مروری است و بیماران مشخصی وارد مطالعه نشده‌اند. مرور بر نشانگرهای توموری مورد استفاده در سرطان‌های جامد شایع تمرکز دارد.
نقاط پایانی
مقاله مروری است و نقطه پایانی از پیش تعریف‌شده ندارد. کاربردهای بالقوه نشانگرهای توموری بررسی شده‌اند: غربالگری برای تشخیص زودهنگام بدخیمی، کمک به تشخیص سرطان، تعیین پیش‌آگهی، پایش پس از جراحی با هدف درمان قطعی، پیش‌بینی پیشینِ پاسخ یا مقاومت دارویی و پایش درمان در بیماری پیشرفته.
ایمنی و عوارض
چکیده مقاله به عوارض جانبی اشاره‌ای نمی‌کند (مقاله مروری درباره آزمایش‌های آزمایشگاهی است).
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این مرور نشان می‌دهد که تعدادی از نشانگرهای توموری در عمل بالینی جایگاه تثبیت‌شده دارند، از جمله آزمایش خون مخفی مدفوع، CEA، AFP، hCG، CA 125، گیرنده‌های استروژن، HER2 و جهش KRAS. در مقابل، ارزش غربالگری با PSA در کاهش مرگ‌ومیر نامشخص ذکر شده است. چکیده به راهنمای بالینی خاصی اشاره نمی‌کند و وضعیت فعلی توصیه‌های راهنماها باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
نشانگرهای توموری نقش روزافزون مهمی در تشخیص و مدیریت سرطان ایفا می‌کنند. این آزمایش‌های آزمایشگاهی بالقوه در موارد زیر مفیدند: غربالگری برای بدخیمی زودرس، کمک به تشخیص سرطان، تعیین پیش‌آگهی، پیگیری پس از جراحی با هدف درمان قطعی سرطان، پیش‌بینی پیشینِ پاسخ یا مقاومت دارویی و پایش درمان در بیماری پیشرفته.
یافته‌ها
نشانگرهای مفید بالینی عبارت‌اند از: آزمایش خون مخفی مدفوع در غربالگری سرطان کولورکتال زودرس؛ آنتی‌ژن کارسینوامبریونیک در مدیریت بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال؛ هم آلفا-فتوپروتئین و هم گنادوتروپین جفتی انسانی در مدیریت بیماران مبتلا به تومورهای سلول زایای غیرسمینومی؛ CA 125 برای پایش درمان در بیماران مبتلا به سرطان تخمدان؛ گیرنده‌های استروژن برای پیش‌بینی پاسخ به درمان هورمونی در سرطان سینه؛ گیرنده ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی (HER2) برای شناسایی زنان مبتلا به سرطان سینه که احتمالاً به تراستوزوماب (هرسپتین) پاسخ می‌دهند؛ و وضعیت جهشی KRAS برای شناسایی بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال پیشرفته که احتمالاً از درمان با آنتی‌بادی‌های ضد گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی، یعنی ستوکسیماب و پانیتوموماب، سود می‌برند.
نتیجه‌گیری
اگرچه آزمایش آنتی‌ژن اختصاصی پروستات به‌طور گسترده استفاده می‌شود، ارزش غربالگری با آن در کاهش مرگ‌ومیر ناشی از سرطان پروستات نامشخص است.
محدودیت‌ها
این مقاله مروری روایی است و در چکیده روش جست‌وجوی نظام‌مند یا ارزیابی کیفیت شواهد گزارش نشده است. مرور در سال ۲۰۱۲ منتشر شده و ممکن است شواهد و راهنماهای جدیدتر را شامل نشود. چکیده داده‌های عددی ارائه نمی‌کند.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.