نکات کلیدی
- تراستوزوماب (هرسپتین) یک آنتیبادی مونوکلونال است که به پروتئین HER2 روی سلولهای سرطانی متصل میشود و فقط برای تومورهایی به کار میرود که در آزمایش، HER2 مثبت باشند [۱].
- طبق برچسب FDA، برای درمان کمکی (پس از جراحی) و درمان بیماری متاستاتیک در سرطان سینه HER2 مثبت و برای آدنوکارسینوم متاستاتیک معده یا محل اتصال معده به مری HER2 مثبت تأیید شده است [۱].
- در درمان کمکی سرطان سینه، دوره درمان در مجموع ۵۲ هفته است و ادامه آن بیش از یک سال توصیه نمیشود [۱].
- مهمترین هشدار آن آسیب قلبی (کاهش عملکرد بطن چپ و نارسایی قلب) است؛ به همین دلیل پیش از شروع و هر ۳ ماه در طول درمان، عملکرد قلب با اکوکاردیوگرافی یا اسکن MUGA بررسی میشود [۱].
- تراستوزوماب در بارداری میتواند به جنین آسیب بزند؛ استفاده از روش مؤثر پیشگیری از بارداری در طول درمان و تا ۷ ماه پس از آخرین دوز لازم است [۱].
این دارو چیست و چگونه عمل میکند؟
تراستوزوماب (Trastuzumab) با نام تجاری هرسپتین (Herceptin) یک آنتیبادی مونوکلونال انسانیشده از نوع IgG1 است که با میل ترکیبی بالا به بخش بیرونی پروتئین HER2 (گیرنده شماره ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی) متصل میشود [۱]. در برخی سرطانها، سلولهای تومور مقدار زیادی پروتئین HER2 روی سطح خود دارند یا ژن آن تکثیر شده است؛ به این تومورها «HER2 مثبت» گفته میشود و این دارو فقط برای آنها کاربرد دارد [۱].
تراستوزوماب در آزمایشهای آزمایشگاهی و حیوانی، رشد سلولهای توموری را که HER2 زیادی دارند مهار کرده است [۱]. این دارو همچنین سلولهای ایمنی بدن را برای از بین بردن سلولهای سرطانی فرا میخواند (سمیت سلولی وابسته به آنتیبادی یا ADCC) و این اثر بهطور ترجیحی روی سلولهایی دیده میشود که HER2 زیادی دارند [۱].
هرسپتین نباید با داروهای همخانواده تراستوزوماب امتانسین (کادسیلا) یا تراستوزوماب دروکستکان (انهرتو) جایگزین شود؛ اینها داروهای متفاوتی با دوز و عوارض متفاوت هستند [۱]. همچنین هرسپتین وریدی دستور مصرف متفاوتی از فرآوردههای زیرجلدی تراستوزوماب دارد [۱].
در چه سرطانهایی استفاده میشود؟
طبق برچسب FDA، تراستوزوماب برای بزرگسالان مبتلا به سرطان سینه و سرطان معده HER2 مثبت تأیید شده و انتخاب بیمار باید بر اساس آزمایش معتبر HER2 روی نمونه تومور (بیان بیش از حد پروتئین HER2 یا تکثیر ژن HER2) باشد [۱]. در سرطان معده باید از آزمایشهای مخصوص سرطان معده استفاده شود، زیرا الگوی رنگپذیری HER2 در آن با سرطان سینه فرق دارد [۱]. موارد تأییدشده در کشورهای مختلف ممکن است متفاوت باشد و هر بیمار مبتلا به این سرطانها نامزد این دارو نیست.
| سرطان | شرایط مصرف | شواهد کلیدی |
|---|---|---|
| سرطان سینه HER2 مثبت — درمان کمکی (پس از جراحی) | بیماری با یا بدون درگیری غدد لنفاوی (در صورت نبود درگیری غدد: گیرندههای هورمونی منفی یا یک عامل پرخطر)؛ همراه دوکسوروبیسین، سیکلوفسفامید و پاکلیتاکسل یا دوستاکسل، همراه دوستاکسل و کربوپلاتین، یا بهصورت تکدارویی پس از شیمیدرمانی چندوجهی حاوی آنتراسایکلین [۱] | تحلیل ترکیبی NSABP B31 و NCCTG N9831 [۲]: HR بقای بدون بیماری ۰٫۴۸ و HR بقای کلی ۰٫۶۴ [۱]؛ HERA [۳]: HR بقای بدون بیماری ۰٫۵۴ [۱]؛ BCIRG006 [۴]: HR بقای بدون بیماری ۰٫۶۷ (رژیم TCH) و ۰٫۶۰ (رژیم AC→TH) [۱] |
| سرطان سینه HER2 مثبت — متاستاتیک | خط اول همراه پاکلیتاکسل؛ یا تکدارویی در بیمارانی که قبلاً یک یا چند رژیم شیمیدرمانی برای بیماری متاستاتیک گرفتهاند [۱] | کارآزمایی H0648g [۵]: میانه زمان تا پیشرفت بیماری ۷٫۲ در برابر ۴٫۵ ماه و میانه بقای کلی ۲۵٫۱ در برابر ۲۰٫۳ ماه با افزودن تراستوزوماب به شیمیدرمانی؛ H0649g (تکدارویی): پاسخ عینی ۱۴٪ [۱] |
| سرطان معده یا محل اتصال معده به مری HER2 مثبت — متاستاتیک | همراه سیسپلاتین و کپسیتابین یا فلوئورواوراسیل، در بیمارانی که برای بیماری متاستاتیک درمانی نگرفتهاند [۱] | کارآزمایی ToGA [۶]: میانه بقای کلی ۱۳٫۵ در برابر ۱۱٫۰ ماه (HR ۰٫۷۳) [۱] |
| سرطان معده یا محل اتصال معده به مری HER2 مثبت — همراه پمبرولیزوماب | تراستوزوماب همراه پمبرولیزوماب و شیمیدرمانی حاوی فلوئوروپیریمیدین و پلاتین، در درمان خط اول تومورهای پیشرفته با بیان PD-L1 (CPS ≥ ۱)؛ این کاربرد در برچسب پمبرولیزوماب آمده است [۷] | KEYNOTE-811: میانه بقای بدون پیشرفت ۱۰٫۰ در برابر ۸٫۱ ماه (HR ۰٫۷۲) [۸] |
| سرطان روده بزرگ HER2 مثبت (خارج از برچسب هرسپتین) | همراه توکاتینیب در بیماری متاستاتیک یا غیرقابلجراحی، مقاوم به شیمیدرمانی و بدون جهش RAS؛ این کاربرد در برچسب هرسپتین ذکر نشده است [۱، ۹] | MOUNTAINEER (فاز ۲، بدون گروه مقایسه): پاسخ عینی تأییدشده ۳۸٫۱٪ [۹] |
مرجع اصلی جدول برچسب FDA هرسپتین است؛ اعداد شواهد از برچسب FDA یا مقاله اصلی کارآزمایی نقل شدهاند.
نحوه مصرف و دوز
فهرست رژیمهای درمانی و دوز۶ رژیم
تراستوزوماب بهصورت انفوزیون وریدی (سرم) در مرکز درمانی تزریق میشود و نباید بهصورت تزریق سریع وریدی داده شود [۱]. نخستین دوز (دوز بارگیری) طی حدود ۹۰ دقیقه تزریق میشود؛ دوزهای بعدی در برنامه هفتگی طی ۳۰ دقیقه و در برنامه هر ۳ هفته طی ۳۰ تا ۹۰ دقیقه داده میشوند [۱].
- مدت درمان: در درمان کمکی سرطان سینه، در مجموع ۵۲ هفته؛ در سرطان سینه یا معده متاستاتیک، تا زمانی که بیماری پیشرفت نکند [۱].
- پیش از شروع: آزمایش HER2 روی نمونه تومور، اندازهگیری عملکرد قلب (کسر تخلیه بطن چپ یا LVEF) با اکوکاردیوگرافی یا اسکن MUGA، و در زنان در سن باروری، بررسی وضعیت بارداری [۱].
- در طول درمان: اندازهگیری LVEF هر ۳ ماه و در پایان درمان؛ پس از پایان درمان کمکی نیز هر ۶ ماه تا دستکم ۲ سال [۱].
- حین تزریق: اگر واکنش تزریق (مانند تب و لرز) رخ دهد، سرعت تزریق کم میشود و در صورت تنگی نفس یا افت قابلتوجه فشار خون، تزریق متوقف میشود [۱].
پیش از شروع: HER2 (IHC 3+ یا تقویت ژن با آزمون تأییدشده؛ در معده با آزمون مخصوص معده)؛ ارزیابی کامل قلبی و LVEF پایه با اکو یا MUGA درست پیش از شروع؛ آزمون بارداری [۱].
تجویز: فقط انفوزیون وریدی (نه پوش یا بولوس)؛ رقیقسازی در ۲۵۰ میلیلیتر سدیم کلرید ۰٫۹٪ (دکستروز ۵٪ ممنوع)؛ با داروهای دیگر مخلوط نشود. با تراستوزوماب امتانزین یا تراستوزوماب دروکستکان جایگزین نشود (برچسب ویال بررسی شود). پیشدارو بهطور معمول لازم نیست [۱].
تعدیل بر اساس LVEF (کاهش دوز وجود ندارد): توقف دستکم ۴ هفته در کاهش مطلق ۱۶٪ یا بیشتر از پایه، یا LVEF کمتر از حد طبیعی همراه کاهش مطلق ۱۰٪ یا بیشتر؛ تکرار LVEF هر ۴ هفته؛ از سرگیری اگر ظرف ۴ تا ۸ هفته LVEF طبیعی شود و کاهش از پایه ۱۵٪ یا کمتر باشد؛ قطع دائم در کاهش پایدار بیش از ۸ هفته یا بیش از ۳ بار توقف به علت کاردیومیوپاتی [۱].
ویژه پزشکان
دوز و برنامه تجویز (برچسب FDA)
AC سپس پاکلیتاکسل + تراستوزوماب (NSABP B31 / N9831)
سرطان سینه HER2 مثبت، درمان کمکیطول هر دوره: —
سرطان سینه HER2 مثبت، درمان کمکی
پیش از تجویز: نکات تجویز| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ۴ دوره | |||
| دوکسوروبیسین + سیکلوفسفامید | ۶۰ + ۶۰۰ میلیگرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ هر ۳ هفته |
| ۱۲ هفته | |||
| پاکلیتاکسل | ۸۰ میلیگرم/مترمربع هفتگی (یا ۱۷۵ میلیگرم/مترمربع هر ۳ هفته در B31) | وریدی | هفتگی |
| همزمان با تاکسان | |||
| تراستوزوماب هفتگی | دوز اولیه ۴ میلیگرم/کیلوگرم، سپس ۲ میلیگرم/کیلوگرم | انفوزیون وریدی؛ اولیه ۹۰ دقیقه، سپس ۳۰ دقیقه | هفتگی، ۱۲ هفته |
| یک هفته پس از آخرین دوز هفتگی | |||
| تراستوزوماب | ۶ میلیگرم/کیلوگرم | انفوزیون وریدی ۳۰ تا ۹۰ دقیقه | هر ۳ هفته |
دوزهای شیمیدرمانی مطابق شرح کارآزماییها در برچسب [۱].
TCH: دوستاکسل + کربوپلاتین + تراستوزوماب (BCIRG006)
سرطان سینه HER2 مثبت، درمان کمکی بدون آنتراسایکلینطول هر دوره: هر ۳ هفته
سرطان سینه HER2 مثبت، درمان کمکی بدون آنتراسایکلین
پیش از تجویز: نکات تجویز| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ۶ دوره | |||
| دوستاکسل + کربوپلاتین | ۷۵ میلیگرم/مترمربع + AUC ۶ | وریدی (کربوپلاتین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه) | روز ۱ هر ۳ هفته |
| همزمان با تاکسان | |||
| تراستوزوماب هفتگی | دوز اولیه ۴ میلیگرم/کیلوگرم، سپس ۲ میلیگرم/کیلوگرم | انفوزیون وریدی؛ اولیه ۹۰ دقیقه، سپس ۳۰ دقیقه | هفتگی، ۱۸ هفته |
| یک هفته پس از آخرین دوز هفتگی | |||
| تراستوزوماب | ۶ میلیگرم/کیلوگرم | انفوزیون وریدی ۳۰ تا ۹۰ دقیقه | هر ۳ هفته |
در بازوی AC سپس TH همین کارآزمایی، دوستاکسل ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع هر ۳ هفته برای ۴ دوره بود و تراستوزوماب هفتگی ۱۲ هفته [۱].
شواهد: BCIRG-006 (۲۰۱۱)
تراستوزوماب تکدارویی پس از شیمیدرمانی (HERA)
درمان کمکی، ظرف ۳ هفته پس از پایان شیمیدرمانی چندوجهی حاوی آنتراسایکلینطول هر دوره: هر ۳ هفته
درمان کمکی، ظرف ۳ هفته پس از پایان شیمیدرمانی چندوجهی حاوی آنتراسایکلین
پیش از تجویز: نکات تجویز| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تراستوزوماب | دوز اولیه ۸ میلیگرم/کیلوگرم، سپس ۶ میلیگرم/کیلوگرم | انفوزیون وریدی؛ اولیه ۹۰ دقیقه، سپس ۳۰ تا ۹۰ دقیقه | هر ۳ هفته |
[۱]
شواهد: HERA (۲۰۰۵)
سرطان سینه متاستاتیک
خط اول همراه پاکلیتاکسل یا تکدارویی پس از شیمیدرمانی قبلیطول هر دوره: هفتگی
خط اول همراه پاکلیتاکسل یا تکدارویی پس از شیمیدرمانی قبلی
پیش از تجویز: نکات تجویز| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تراستوزوماب | دوز اولیه ۴ میلیگرم/کیلوگرم، سپس ۲ میلیگرم/کیلوگرم | انفوزیون وریدی؛ اولیه ۹۰ دقیقه، سپس ۳۰ دقیقه | هفتگی |
[۱]
سرطان معده یا GEJ متاستاتیک (ToGA)
HER2 مثبت، بدون درمان قبلی برای بیماری متاستاتیکطول هر دوره: هر ۳ هفته
HER2 مثبت، بدون درمان قبلی برای بیماری متاستاتیک
پیش از تجویز: نکات تجویز| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تراستوزوماب | دوز اولیه ۸ میلیگرم/کیلوگرم، سپس ۶ میلیگرم/کیلوگرم | انفوزیون وریدی؛ اولیه ۹۰ دقیقه، سپس ۳۰ تا ۹۰ دقیقه | هر ۳ هفته |
| ۶ دوره | |||
| سیسپلاتین | ۸۰ میلیگرم/مترمربع | انفوزیون وریدی ۲ ساعته | روز ۱ |
| کپسیتابین یا فلوئورواوراسیل | ۱۰۰۰ میلیگرم/مترمربع دو بار در روز، یا ۸۰۰ میلیگرم/مترمربع/روز | خوراکی / انفوزیون مداوم وریدی | روز ۱ تا ۱۴ / روز ۱ تا ۵ |
با PD-L1 CPS ۱ یا بیشتر: افزودن پمبرولیزوماب ۲۰۰ میلیگرم پیش از تراستوزوماب و شیمیدرمانی (KEYNOTE-811؛ برچسب پمبرولیزوماب) [۱، ۷].
شواهد: ToGA (۲۰۱۰)
فرم زیرجلدی (هرسپتین هایلکتا)
سرطان سینه HER2 مثبت (کمکی یا متاستاتیک)؛ نه سرطان معدهطول هر دوره: هر ۳ هفته
سرطان سینه HER2 مثبت (کمکی یا متاستاتیک)؛ نه سرطان معده
پیش از تجویز: نکات تجویز| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تراستوزوماب + هیالورونیداز | ۶۰۰ میلیگرم / ۱۰٬۰۰۰ واحد (دوز ثابت، بدون دوز بارگیری) | زیرجلدی در ران طی ۲ تا ۵ دقیقه (تناوب ران راست و چپ) | هر ۳ هفته |
دوز و روش آن با فرم وریدی متفاوت است و وریدی تزریق نشود [۱۱].
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
واکنش انفوزیونی: خفیف تا متوسط: کاهش سرعت؛ تنگی نفس یا افت فشار قابلتوجه: توقف و درمان؛ واکنش شدید یا تهدیدکننده حیات: قطع دائم را جدی در نظر بگیرید. بیشتر واکنشهای شدید حین یا بلافاصله پس از نخستین انفوزیون رخ میدهند [۱].
دوز فراموششده: تأخیر ۱ هفته یا کمتر: دوز نگهدارنده (۲ یا ۶ میلیگرم/کیلوگرم) در اسرع وقت و ادامه ۷ یا ۲۱ روز بعد. تأخیر بیش از ۱ هفته: دوز بارگیری مجدد (۴ یا ۸ میلیگرم/کیلوگرم طی حدود ۹۰ دقیقه) و سپس ادامه برنامه [۱].
پایش: LVEF هر ۳ ماه در طول درمان و در پایان آن؛ پس از درمان کمکی هر ۶ ماه تا دستکم ۲ سال. علائم ریوی (پنومونیت، ARDS). افزایش نوتروپنی ناشی از شیمیدرمانی [۱].
عوارض جانبی
طبق برچسب FDA، شایعترین عوارض تراستوزوماب در درمان کمکی و متاستاتیک سرطان سینه عبارتاند از: تب، تهوع، استفراغ، واکنشهای تزریق، اسهال، عفونتها، افزایش سرفه، سردرد، خستگی، تنگی نفس، بثورات پوستی، کاهش نوتروفیلها (نوعی گلبول سفید)، کمخونی و درد عضلانی [۱].
- واکنشهای تزریق: در نخستین تزریق، لرز و تب در حدود ۴۰٪ بیماران کارآزماییها گزارش شد که با داروهای علامتی و گاهی کاهش سرعت تزریق کنترل شد؛ قطع دائم دارو به این علت در کمتر از ۱٪ بیماران لازم شد [۱].
- درمان کمکی (کارآزمایی HERA، یک سال تراستوزوماب در برابر پیگیری بدون دارو): سردرد ۱۰٪ در برابر ۳٪، درد مفاصل ۸٪ در برابر ۶٪، التهاب بینی و حلق ۸٪ در برابر ۳٪، اسهال ۷٪ در برابر ۱٪، تب ۶٪ در برابر ۰٫۴٪ و تهوع ۶٪ در برابر ۱٪ [۱].
- سرطان سینه متاستاتیک (تراستوزوماب تکدارویی): درد ۴۷٪، ضعف ۴۲٪، تب ۳۶٪، تهوع ۳۳٪، لرز ۳۲٪، سردرد ۲۶٪، افزایش سرفه ۲۶٪ و اسهال ۲۵٪ [۱].
- سرطان معده (کارآزمایی ToGA، همراه شیمیدرمانی در برابر شیمیدرمانی تنها): کاهش نوتروفیل ۷۸٪ در برابر ۷۳٪، اسهال ۳۷٪ در برابر ۲۸٪، خستگی ۳۵٪ در برابر ۲۸٪، کمخونی ۲۸٪ در برابر ۲۱٪، التهاب دهان ۲۴٪ در برابر ۱۵٪ و کاهش وزن ۲۳٪ در برابر ۱۴٪ [۱].
وقتی تراستوزوماب همراه شیمیدرمانی داده میشود، کاهش شدید نوتروفیلها و تب همراه آن بیشتر از شیمیدرمانی تنها دیده شده است [۱].
عوارض جدی
هشدار جعبهای (Boxed Warning): برچسب FDA درباره چهار خطر جدی هشدار میدهد: کاردیومیوپاتی (آسیب عضله قلب)، واکنشهای تزریق، سمیت ریوی و آسیب به جنین [۱].
- آسیب قلبی: تراستوزوماب میتواند باعث اختلال عملکرد بطن چپ، آریتمی، فشار خون بالا، نارسایی قلبی ناتوانکننده، کاردیومیوپاتی و مرگ قلبی شود؛ بروز اختلال علامتدار عملکرد قلب در دریافتکنندگان آن ۴ تا ۶ برابر بیشتر است و بالاترین میزان هنگام مصرف همراه آنتراسایکلینها دیده میشود [۱]. در تحلیل ترکیبی NSABP B31 و NCCTG N9831، نارسایی احتقانی قلب در ۳٫۲٪ گروه تراستوزوماب در برابر ۱٫۳٪ گروه کنترل، و در HERA در ۲٪ در برابر ۰٫۳٪ رخ داد [۱]. خطر اختلال قلبی در بیماران ۶۵ سال و بالاتر بیشتر بوده است [۱].
- واکنشهای شدید تزریق: واکنشهای جدی و گاه کشنده مانند اسپاسم برونش، آنافیلاکسی، آنژیوادم (تورم زیر پوست و مخاط)، کمبود اکسیژن و افت شدید فشار خون گزارش شدهاند که معمولاً حین نخستین تزریق یا بلافاصله پس از آن رخ دادهاند [۱]. علائم معمولاً حین تزریق یا تا ۲۴ ساعت پس از آن بروز میکنند [۱].
- سمیت ریوی: شامل تنگی نفس، پنومونیت بینابینی، ارتشاح ریوی، تجمع مایع در پرده جنب، ادم ریوی غیرقلبی، سندرم دیسترس تنفسی حاد و فیبروز ریه است و میتواند کشنده باشد [۱]. در درمان کمکی، پنومونیت یا ارتشاح ریوی در ۰٫۷٪ دریافتکنندگان تراستوزوماب در برابر ۰٫۳٪ شیمیدرمانی تنها رخ داد [۱].
- آسیب به جنین: مصرف در بارداری میتواند به کاهش مایع آمنیوتیک (الیگوهیدرآمنیوس) و در پی آن کمرشدی ریه، ناهنجاریهای اسکلتی و مرگ نوزاد منجر شود [۱].
- مشکلات کلیوی: در ToGA، اختلال کار کلیه در ۱۸٪ گروه تراستوزوماب در برابر ۱۴٫۵٪ گروه شیمیدرمانی تنها و نارسایی شدید کلیه در ۲٫۷٪ در برابر ۱٫۷٪ دیده شد [۱].
کی باید با پزشک تماس بگیرم؟
اگر هر یک از علائم زیر را داشتید، فوراً با پزشک یا تیم درمان خود تماس بگیرید [۱]:
- تنگی نفس جدید یا بدتر شدن آن، یا سرفه
- تورم مچ پا یا ساق پا، یا تورم صورت
- تپش قلب
- افزایش وزن بیش از ۵ پوند (حدود ۲٫۳ کیلوگرم) در ۲۴ ساعت
- سرگیجه یا از دست دادن هوشیاری
- حین تزریق یا تا ۲۴ ساعت پس از آن: تب و لرز، تنگی نفس، خسخس، تورم صورت یا لبها، یا احساس ضعف شدید
- بارداری یا احتمال بارداری
در موارد شدید، مانند تنگی نفس شدید، تورم صورت و گلو یا از دست دادن هوشیاری، با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید.
تداخلات، بارداری و احتیاطها
- تداخل دارویی: مطالعه رسمی تداخل دارویی با هرسپتین در انسان انجام نشده، اما در کارآزماییها تداخل مهمی با داروهای همراه مانند پاکلیتاکسل، دوکسوروبیسین، دوستاکسل، کربوپلاتین، سیسپلاتین و کپسیتابین دیده نشده است [۱]. مهمترین نکته آنتراسایکلینها (مانند دوکسوروبیسین) هستند: چون تراستوزوماب دیر از بدن پاک میشود، در صورت امکان تا ۷ ماه پس از قطع آن از درمان با آنتراسایکلین پرهیز میشود و اگر لازم باشد، عملکرد قلب به دقت پایش میشود [۱].
- بارداری و پیشگیری: پیش از شروع درمان وضعیت بارداری بررسی میشود و زنان در سن باروری باید در طول درمان و تا ۷ ماه پس از آخرین دوز از روش مؤثر پیشگیری استفاده کنند [۱]. اگر در طول درمان یا تا ۷ ماه پس از آن باردار شدید، فوراً به پزشک اطلاع دهید؛ پایش از نظر کاهش مایع آمنیوتیک لازم است [۱].
- شیردهی: اطلاعاتی درباره ورود تراستوزوماب به شیر انسان وجود ندارد؛ تصمیم درباره شیردهی باید با در نظر گرفتن فواید آن، نیاز مادر به درمان و دوره ۷ ماهه پاک شدن دارو از بدن، با پزشک گرفته شود [۱].
- باروری: در مطالعه روی میمونهای ماده، شواهدی از اختلال باروری دیده نشد [۱]؛ با این حال اگر برای بارداری در آینده برنامه دارید، پیش از شروع درمان با پزشک صحبت کنید.
- واکسنها: برچسب FDA توصیه خاصی درباره واکسیناسیون ندارد؛ پیش از تزریق هر واکسن با تیم درمان مشورت کنید.
- نوبت فراموششده: اگر نوبت تزریق را از دست دادید، هرچه زودتر با مرکز درمان تماس بگیرید و منتظر نوبت بعدی نمانید؛ اگر تأخیر بیش از یک هفته باشد، ممکن است دوباره دوز بارگیری لازم شود [۱].
پرسشهای متداول
آیا تراستوزوماب شیمیدرمانی است؟
درمان با تراستوزوماب چقدر طول میکشد؟
در درمان کمکی سرطان سینه، در مجموع ۵۲ هفته [۱]. ادامه درمان بیش از یک سال توصیه نمیشود: در کارآزمایی HERA، درمان دوساله در مقایسه با یکساله سود بیشتری نداشت (HR بقای بدون بیماری ۰٫۹۹) و اختلال بیعلامت عملکرد قلب در آن بیشتر بود (۸٫۱٪ در برابر ۴٫۶٪) [۱]. در بیماری متاستاتیک، درمان تا زمان پیشرفت بیماری ادامه مییابد [۱].
چرا قبل و در طول درمان باید اکوکاردیوگرافی انجام دهم؟
چون مهمترین عارضه جدی تراستوزوماب آسیب قلبی است و میتواند حتی بدون علامت، کسر تخلیه بطن چپ (LVEF) را کاهش دهد [۱]. توصیه برچسب این است که LVEF درست پیش از شروع، هر ۳ ماه در طول درمان و در پایان آن، و پس از درمان کمکی هر ۶ ماه تا دستکم ۲ سال اندازهگیری شود [۱]. اگر کاهش قابلتوجهی دیده شود، درمان موقتاً متوقف میشود [۱].
اگر تومور من HER2 منفی باشد، تراستوزوماب کمکی میکند؟
آیا هرسپتین با کادسیلا یا انهرتو یکی است؟
خیر. هر سه بر HER2 اثر میکنند، اما کادسیلا (تراستوزوماب امتانسین) و انهرتو (تراستوزوماب دروکستکان) آنتیبادیهایی هستند که به یک داروی ضدسرطان متصل شدهاند و برچسب FDA جایگزین کردن آنها با هرسپتین را منع میکند [۱]. برای مثال، در کارآزمایی KATHERINE، در بیمارانی که پس از درمان پیش از جراحی هنوز بیماری مهاجم باقیمانده داشتند، تراستوزوماب امتانسین با تراستوزوماب مقایسه شد [۱۰].
شواهد علمی
مطالعات کلیدی
۵ موردتراستوزوماب همراه با شیمیدرمانی در برابر شیمیدرمانی بهتنهایی برای درمان سرطان پیشرفتهٔ معده یا محل اتصال معده به مری HER2-مثبت (ToGA): کارآزمایی تصادفی کنترلشده، باز و فاز ۳
پمبرولیزوماب بههمراه تراستوزوماب و شیمیدرمانی برای آدنوکارسینوم معده یا محل اتصال معده به مری HER2-مثبت: تحلیلهای میانی کارآزمایی تصادفی فاز ۳ KEYNOTE-811 کنترلشده با دارونما
تراستوزوماب دروکستکان همراه با پرتوزوماب برای سرطان سینه متاستاتیک HER2 مثبت
توکاتینیب بههمراه تراستوزوماب در سرطان کولورکتال غیرقابلجراحی یا متاستاتیک HER2-مثبت و RAS وحشی مقاوم به شیمیدرمانی (MOUNTAINEER): مطالعه چندمرکزی، باز، فاز ۲
تراستوزوماب امتانسین برای سرطان سینه HER2 مثبت مهاجم باقیمانده
انواع سرطان مرتبط
منابع علمی
۱۱ منبعنمایش همه منابع، ۸ مورد با خلاصه و ترجمه فارسیبستن فهرست منابع
شمارههای داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شدهاند.
- ۱HERCEPTIN (trastuzumab) for injection, for intravenous use: Prescribing Information
- ۲Trastuzumab plus Adjuvant Chemotherapy for Operable HER2-Positive Breast Cancer
- ۳Trastuzumab after Adjuvant Chemotherapy in HER2-Positive Breast Cancer
- ۴Adjuvant Trastuzumab in HER2-Positive Breast Cancer
- ۵Use of Chemotherapy plus a Monoclonal Antibody against HER2 for Metastatic Breast Cancer That Overexpresses HER2
- ۶Trastuzumab in combination with chemotherapy versus chemotherapy alone for treatment of HER2-positive advanced gastric or gastro-oesophageal junction cancer (ToGA): a phase 3, open-label, randomised controlled trial
- ۷
- ۸Pembrolizumab plus trastuzumab and chemotherapy for HER2-positive gastric or gastro-oesophageal junction adenocarcinoma: interim analyses from the phase 3 KEYNOTE-811 randomised placebo-controlled trial
- ۹Tucatinib plus trastuzumab for chemotherapy-refractory, HER2-positive, RAS wild-type unresectable or metastatic colorectal cancer (MOUNTAINEER): a multicentre, open-label, phase 2 study
- ۱۰Trastuzumab Emtansine for Residual Invasive HER2-Positive Breast Cancer
- ۱۱HERCEPTIN HYLECTA (trastuzumab and hyaluronidase-oysk) injection, for subcutaneous use: Prescribing Information
این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۲۷ مهر ۱۴۰۵ بهروزرسانی شده است. محتوای این وبسایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.