راهنمای EANO برای تشخیص و درمان گلیوم‌های منتشر بزرگسالان
- نوع مطالعه
- رهنمود بالینی
- نام مطالعه
- EANO Glioma 2021
- طراحی
- راهنمای بالینی مبتنی بر شواهد انجمن اروپایی نوروانکولوژی (EANO)؛ کارگروه چندرشته‌ای
- منبع
- Nat Rev Clin Oncol · ۲۰۲۱
به زبان ساده
این راهنمای انجمن اروپایی نوروانکولوژی توضیح می‌دهد که تومورهای گلیوم بزرگسالان چگونه باید تشخیص داده و درمان شوند. نکته کلیدی این است که امروزه نوع تومور فقط با میکروسکوپ تعیین نمی‌شود، بلکه آزمایش‌های مولکولی (مانند جهش IDH، حذف 1p/19q و متیلاسیون MGMT) نوع دقیق تومور و بهترین درمان را مشخص می‌کنند. برای گلیوبلاستوما، درمان استاندارد جراحی و سپس پرتودرمانی همراه با قرص تموزولومید است؛ برای گلیوم‌های IDH-جهش‌یافته، پرتودرمانی و سپس شیمی‌درمانی (PCV یا تموزولومید بسته به نوع تومور) توصیه می‌شود.
توصیه‌های کلیدی رهنمود (ترجمه فارسی)
- C: I؛ L: A
استاندارد درمان برای بیماران مبتلا به گلیوبلاستومای IDH-وحشی زیر ۷۰ سال با KPS بالای ۷۰ شامل برداشتن تومور تا حد امکان یا بیوپسی، و سپس رادیوتراپی محدود به ناحیه درگیر همراه با تموزولومید هم‌زمان و شش چرخه شیمی‌درمانی نگهدارنده با تموزولومید است (EORTC 26981-NCIC CE.3).
- C: II؛ L: B
تموزولومید احتمالاً فقط در بیماران با تومورهای دارای متیلاسیون پروموتر MGMT فعال است، در حالی که فعالیت آن در تومورهای بدون متیلاسیون پروموتر MGMT احتمالاً ناچیز است.
- C: II؛ L: B
بیماران سالمندی که کاندیدای شیمی‌پرتودرمانی با تموزولومید نیستند، باید بر اساس وضعیت متیلاسیون پروموتر MGMT (کارآزمایی‌های NOA-08 و Nordic) با رادیوتراپی تنها (مانند ۱۵ جلسه ۲٫۶۶ گری) یا تموزولومید تنها (۵ روز از ۲۸ روز) درمان شوند.
- C: I؛ L: B
وضعیت متیلاسیون پروموتر MGMT باید در گلیوبلاستوما — به‌ویژه در بیماران سالمند یا ناتوان — برای کمک به تصمیم‌گیری درباره استفاده از تموزولومید تعیین شود.
- C: II؛ L: B
استاندارد درمان برای آستروسیتومای IDH-جهش‌یافته درجه ۲ که به درمان بیشتر نیاز دارد، شامل برداشتن تومور تا حد امکان یا بیوپسی و سپس رادیوتراپی محدود به ناحیه درگیر و شیمی‌درمانی نگهدارنده PCV است (RTOG 9802).
- C: II؛ L: B
استاندارد درمان برای آستروسیتومای IDH-جهش‌یافته درجه ۳ شامل برداشتن تومور تا حد امکان یا بیوپسی و سپس رادیوتراپی محدود به ناحیه درگیر و تموزولومید نگهدارنده است (CATNON).
- C: II؛ L: B
بیماران مبتلا به الیگودندروگلیومای IDH-جهش‌یافته با حذف هم‌زمان 1p/19q درجه ۳ باید با رادیوتراپی و سپس شیمی‌درمانی PCV درمان شوند (EORTC 26951، RTOG 9402). برای درجه ۲ که به درمان بیشتر نیاز دارد نیز رادیوتراپی و سپس PCV توصیه می‌شود (C: III؛ L: B).
- C: IV؛ L: B
میزان برداشتن تومور یک عامل پیش‌آگهی است و بنابراین تلاش برای برداشتن کامل تومور در همه انواع گلیوم موجه است؛ با این حال، پیشگیری از نقص‌های عصبی دائمی جدید اولویت بالاتری از میزان برداشتن دارد (C: IV؛ L: C).
- C: IV؛ L: B
طبقه‌بندی گلیوم باید از جدیدترین طبقه‌بندی WHO تومورهای دستگاه عصبی مرکزی همراه با به‌روزرسانی‌های cIMPACT-NOW پیروی کند؛ ایمونوهیستوشیمی برای IDH1 R132H جهش‌یافته و ATRX باید به‌طور روتین انجام شود.
- C: II؛ L: B
در عود، استانداردهای درمان کمتر مشخص است. جراحی و رادیوتراپی را می‌توان در نظر گرفت. رژیم‌های نیتروزاوره، درمان مجدد با تموزولومید و — با توجه به مجوز هر کشور — بواسیزوماب گزینه‌های دارودرمانی هستند، اما اثر آن‌ها بر بقای کلی ثابت نشده است. در صورت امکان، ورود به کارآزمایی بالینی مناسب باید در نظر گرفته شود.
جمعیت مطالعه
بزرگسالان مبتلا به گلیوم منتشر (diffuse glioma)، شامل آستروسیتومای IDH-جهش‌یافته، الیگودندروگلیومای IDH-جهش‌یافته با حذف هم‌زمان 1p/19q، گلیوبلاستومای IDH-وحشی و گلیوم خط میانی با جهش H3 K27M. بخش تشخیصی بر پایه طبقه‌بندی WHO 2016 و به‌روزرسانی‌های cIMPACT-NOW است.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این راهنما مرجع اصلی اروپایی برای مدیریت گلیوم بزرگسالان است و توصیه‌های آن بر پایه کارآزمایی‌های Stupp (EORTC/NCIC)، RTOG 9802، CATNON، EORTC 26951/RTOG 9402 و NOA-08/Nordic است. درباره TTFields، راهنما آن را در مرحله نگهدارنده تموزولومید «با وجود یک کارآزمایی فاز ۳ مثبت (EF-14) همچنان بحث‌برانگیز» و در اروپا کم‌دسترس می‌داند. توجه: این راهنما پیش از طبقه‌بندی WHO 2021 و پیش از تأیید وراسیدنیب (FDA، ۲۰۲۴) منتشر شده است.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
چکیده
در پاسخ به تغییرات عمده در الگوریتم‌های تشخیصی و انتشار نتایج بالغ از کارآزمایی‌های بالینی بزرگ متعدد، انجمن اروپایی نوروانکولوژی (EANO) نیاز به ارائه راهنماهای به‌روزشده برای تشخیص و مدیریت بیماران بزرگسال مبتلا به گلیوم‌های منتشر را تشخیص داد. از طریق این راهنماهای مبتنی بر شواهد، کارگروهی از EANO توصیه‌هایی برای تشخیص، درمان و پیگیری بیماران بزرگسال مبتلا به گلیوم‌های منتشر ارائه می‌دهد. بخش تشخیصی بر پایه به‌روزرسانی ۲۰۱۶ طبقه‌بندی تومورهای دستگاه عصبی مرکزی سازمان جهانی بهداشت (WHO) و توصیه‌های بعدی «کنسرسیوم رویکردهای مولکولی و عملی در طبقه‌بندی تومورهای CNS — غیررسمی WHO» (cIMPACT-NOW) است. در زمینه درمان، توصیه‌هایی بر اساس نتایج آخرین کارآزمایی‌های بالینی تغییردهنده عملکرد بالینی تدوین کردیم و همچنین راهنمایی‌هایی برای ارزیابی نوروپاتولوژیک و نورورادیولوژیک ارائه می‌دهیم. در این راهنماها، نقش روش‌های اصلی درمان یعنی جراحی، رادیوتراپی و دارودرمانی سیستمیک را تعریف می‌کنیم، با پوشش پیشرفت‌های جاری و با آگاهی از اینکه باید از مداخلات و هزینه‌های غیرضروری اجتناب شود. این سند در نظر دارد منبع مرجعی برای متخصصان دخیل در مدیریت بیماران بزرگسال مبتلا به گلیوم‌های منتشر، برای بیماران و مراقبان آن‌ها، و برای ارائه‌دهندگان خدمات سلامت باشد.
محدودیت‌ها
بخش تشخیصی بر پایه WHO 2016 و cIMPACT-NOW است و پیش از انتشار رسمی طبقه‌بندی WHO 2021 نوشته شده است. بسیاری از کارآزمایی‌های پایه، بیماران را پیش از طبقه‌بندی مولکولی وارد کرده‌اند. داده‌های جدیدتر (مانند INDIGO و وراسیدنیب) را در بر ندارد.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.