درمان کمکی با بیسفسفوناتها در سرطان سینه زودرس: فراتحلیلهای دادههای فردی بیماران از کارآزماییهای تصادفیشده
- نوع مطالعه
- متاآنالیز
- نام مطالعه
- EBCTCG Bisphosphonate 2015
- طراحی
- فراتحلیل دادههای فردی بیماران از کارآزماییهای تصادفیشده (بیسفسفونات در برابر شاهد) در سرطان سینه زودرس
- حجم نمونه
- ۱۸٬۷۶۶ زن
- منبع
- The Lancet · ۲۰۱۵
به زبان ساده
این پژوهش اطلاعات بیش از ۱۸ هزار زن مبتلا به سرطان سینه زودرس را از چندین مطالعه کنار هم گذاشت تا اثر داروهای گروه بیسفسفونات (داروهای تقویتکننده استخوان) را بررسی کند. این داروها در زنانی که هنگام شروع درمان یائسه بودند، عود سرطان بهویژه در استخوان و مرگ ناشی از سرطان سینه را کاهش دادند و شکستگی استخوان را هم کمتر کردند. در زنانی که هنوز یائسه نشده بودند، فایده آشکاری دیده نشد.
نتایج کلیدی
گروههای درمانی و رژیم دارویی
درمان کمکی با بیسفسفونات: آمینوبیسفسفوناتها (مانند زولدرونیک اسید، ایباندرونات، پامیدرونات) یا سایر بیسفسفوناتها (یعنی کلودرونات).
فراتحلیل کارآزماییهای متعدد؛ دوز و برنامه در کارآزماییهای مختلف متفاوت بود و دوز واحدی گزارش نمیشود.
بدون بیسفسفونات (گروه شاهد).
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (فراتحلیل؛ دوز واحدی ندارد)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شدهاند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
زنان مبتلا به سرطان سینه زودرس در همه کارآزماییهای بدون مخدوشکننده که بیماران را بین بیسفسفونات و شاهد تصادفی کرده بودند. از ۱۸٬۷۶۶ زن، ۱۸٬۲۰۶ نفر (۹۷٪) در کارآزماییهای ۲ تا ۵ سال درمان با بیسفسفونات بودند. از این تعداد، ۱۱٬۷۶۷ زن پس از یائسگی بودند (یائسگی طبیعی یا مصنوعی).
نقاط پایانی
نقاط پایانی اصلی: عود، عود دور و مرگومیر ناشی از سرطان سینه. زیرگروههای اصلی: محل نخستین عود دور (استخوان یا سایر نقاط)، وضعیت یائسگی (پس از یائسگی [شامل طبیعی و مصنوعی] یا خیر) و گروه بیسفسفونات (آمینوبیسفسفونات یا سایر، یعنی کلودرونات). نسبتهای نرخ رویداد نخست (RR) بیسفسفونات در برابر شاهد با روش لگرنک و بر پایه قصد درمان بهدست آمد.
ایمنی و عوارض
در چکیده، دادهای درباره عوارض جانبی درجه ≥۳ گزارش نشده است. در مرگومیر غیرمرتبط با سرطان سینه تفاوتی دیده نشد و شکستگیهای استخوانی کاهش یافت (RR ۰٫۸۵؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۵ تا ۰٫۹۷؛ 2p=۰٫۰۲). جزئیات ایمنی در متن کامل مقاله.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این فراتحلیل نشان میدهد منفعت قطعی بیسفسفونات کمکی در سرطان سینه زودرس محدود به زنانی است که هنگام شروع درمان پس از یائسگی بودند. بر پایه چکیده، در این گروه عود، عود دور، عود استخوانی و مرگومیر ناشی از سرطان سینه کاهش یافت. وضعیت توصیه در رهنمودهای بالینی فعلی و تأییدیههای دارویی باید جداگانه بررسی شود، زیرا در چکیده ذکر نشده است.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیشزمینه
بیسفسفوناتها اثرات عمیقی بر فیزیولوژی استخوان دارند و ممکن است فرایند متاستاز را تغییر دهند. ما فراتحلیلهای مشارکتی را برای روشنکردن خطرات و فواید درمان کمکی با بیسفسفونات در سرطان سینه انجام دادیم.
روشها
دادههای فردی بیماران را از همه کارآزماییهای بدون مخدوشکننده در سرطان سینه زودرس که بیماران را بین بیسفسفونات و شاهد تصادفی کرده بودند، درخواست کردیم. پیامدهای اصلی عبارت بودند از عود، عود دور و مرگومیر ناشی از سرطان سینه. بررسیهای اصلی زیرگروهها شامل محل نخستین عود دور (استخوان یا سایر نقاط)، وضعیت یائسگی (پس از یائسگی [شامل طبیعی و مصنوعی] یا خیر) و گروه بیسفسفونات (آمینوبیسفسفونات [مانند زولدرونیک اسید، ایباندرونات، پامیدرونات] یا سایر [یعنی کلودرونات]) بود. روشهای لگرنک بر پایه قصد درمان، نسبتهای نرخ رویداد نخست (RR) بیسفسفونات در برابر شاهد را بهدست دادند.
یافتهها
دادههای ۱۸٬۷۶۶ زن دریافت شد (۱۸٬۲۰۶ نفر [۹۷٪] در کارآزماییهای ۲ تا ۵ سال درمان با بیسفسفونات) با میانه پیگیری ۵٫۶ زنسال، ۳۴۵۳ عود نخست و ۲۱۰۶ مرگ پس از آن. در مجموع، کاهش عود (RR ۰٫۹۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۸۷ تا ۱٫۰۱؛ 2p=۰٫۰۸)، عود دور (۰٫۹۲؛ ۰٫۸۵ تا ۰٫۹۹؛ 2p=۰٫۰۳) و مرگومیر ناشی از سرطان سینه (۰٫۹۱؛ ۰٫۸۳ تا ۰٫۹۹؛ 2p=۰٫۰۴) فقط در حد معناداری مرزی بود، اما کاهش عود استخوانی قطعیتر بود (۰٫۸۳؛ ۰٫۷۳ تا ۰٫۹۴؛ 2p=۰٫۰۰۴). در زنان پیش از یائسگی، درمان هیچ اثر آشکاری بر هیچ پیامدی نداشت، اما در میان ۱۱٬۷۶۷ زن پس از یائسگی، کاهشهای بسیار معناداری در عود (RR ۰٫۸۶؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۸ تا ۰٫۹۴؛ 2p=۰٫۰۰۲)، عود دور (۰٫۸۲؛ ۰٫۷۴ تا ۰٫۹۲؛ 2p=۰٫۰۰۰۳)، عود استخوانی (۰٫۷۲؛ ۰٫۶۰ تا ۰٫۸۶؛ 2p=۰٫۰۰۰۲) و مرگومیر ناشی از سرطان سینه (۰٫۸۲؛ ۰٫۷۳ تا ۰٫۹۳؛ 2p=۰٫۰۰۲) ایجاد کرد. با این حال، حتی برای عود استخوانی، ناهمگونی منفعت بر حسب وضعیت یائسگی (2p=۰٫۰۶ برای روند با وضعیت یائسگی) یا سن (2p=۰٫۰۳) بهدشواری معنادار بود و بر حسب گروه بیسفسفونات، برنامه درمانی، وضعیت گیرنده استروژن، گرههای لنفاوی، درجه تومور یا شیمیدرمانی همزمان معنادار نبود. در مرگومیر غیرمرتبط با سرطان سینه تفاوتی دیده نشد. شکستگیهای استخوانی کاهش یافت (RR ۰٫۸۵؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۵ تا ۰٫۹۷؛ 2p=۰٫۰۲).
نتیجهگیری
بیسفسفوناتهای کمکی نرخ عود سرطان سینه در استخوان را کاهش میدهند و بقای سرطان سینه را بهبود میبخشند، اما منفعت قطعی فقط در زنانی وجود دارد که هنگام شروع درمان پس از یائسگی بودند.
منابع مالی
Cancer Research UK و Medical Research Council.
محدودیتها
در کل بیماران، کاهش عود تنها مرزی معنادار بود. شواهد ناهمگونی اثر بر حسب وضعیت یائسگی یا سن ضعیف بود (برای عود استخوانی 2p=۰٫۰۶ و ۰٫۰۳). ۹۷٪ بیماران در کارآزماییهای ۲ تا ۵ سال درمان بودند. جزئیات دوز و برنامه درمانی هر کارآزمایی در چکیده نیامده است. این رکورد دارای اصلاحیه (Erratum) منتشرشده است.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، بهویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.