شیمیدرمانی نئوادجوانت یا جراحی اولیه در سرطان تخمدان مرحله IIIC یا IV
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- EORTC 55971
- فاز
- فاز ۳
- طراحی
- کارآزمایی تصادفیشده، چندمرکزی، با طرح عدمپایینتر بودن (noninferiority)
- حجم نمونه
- ۶۷۰ بیمار تصادفیسازی شدند؛ ۶۳۲ بیمار (۹۴٫۳٪) واجد شرایط بودند و درمان را آغاز کردند
- منبع
- N Engl J Med · ۲۰۱۰
- شناسه کارآزمایی
- NCT00003636
به زبان ساده
در این مطالعه بزرگ، بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته تخمدان یا یا دو روش درمانی روبهرو بودند: ابتدا جراحی و سپس شیمیدرمانی، یا ابتدا شیمیدرمانی و سپس جراحی. نتایج نشان داد طول عمر در دو روش تفاوت مهمی نداشت و روش «ابتدا شیمیدرمانی» کمتر از روش دیگر نبود. عوارض و مرگ پس از جراحی در روش «ابتدا جراحی» تمایل به بیشتر بودن داشت. در هر دو روش، برداشتن کامل تمام تومور قابل مشاهده مهمترین عامل برای بقای بهتر بود.
نتایج کلیدی
گروههای درمانی و رژیم دارویی
جراحی اولیه کاهش حجم تومور با حداکثر تلاش توسط جراح انکولوژی زنان و سپس دستکم ۶ دوره شیمیدرمانی مبتنی بر پلاتین (طبق ثبت ClinicalTrials.gov: سیسپلاتین یا کربوپلاتین وریدی هر ۳ هفته). در بیمارانی که سیتوردوکشن بهینه حاصل نشد و بیماری پایدار یا پاسخدهنده بود، جراحی فاصلهدار مجاز بود (پس از انتشار نتایج GOG-152 دیگر توصیه نشد). رژیمها و دوز شیمیدرمانی فقط در پیوست مقاله آمده و در متن مقاله و ثبت کارآزمایی ذکر نشده است (۳۳۶ بیمار).
۳ دوره شیمیدرمانی نئوادجوانت مبتنی بر پلاتین (سیسپلاتین یا کربوپلاتین وریدی هر ۳ هفته طبق ثبت کارآزمایی)، سپس جراحی کاهش حجم فاصلهدار در همه بیماران با پاسخ یا بیماری پایدار و پس از آن دستکم ۳ دوره دیگر از همان شیمیدرمانی؛ دوز در متن مقاله و ثبت کارآزمایی ذکر نشده است (۳۳۴ بیمار).
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (نسخه مخزن دانشگاه رادبود، بخش Study Design) و ClinicalTrials.gov NCT00003636 (سیسپلاتین یا کربوپلاتین وریدی هر ۳ هفته)؛ نوع و دوز رژیمها فقط در پیوست مقاله آمده که در دسترس ما نبود
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شدهاند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
بیماران مبتلا به کارسینوم اپیتلیال مهاجم تخمدان، کارسینوم لوله فالوپ یا کارسینوم اولیه صفاق در مرحله IIIC یا IV با تأیید بافتشناسی؛ در نبود بیوپسی، آسپیراسیون سوزنی با آدنوکارسینوم پذیرفته میشد به شرط توده لگنی، متاستاز دستکم ۲ سانتیمتری خارج لگن (یا متاستاز غدد لنفاوی ناحیهای یا مرحله IV) و نسبت CA-125 به CEA بیش از ۲۵. وضعیت عملکردی WHO صفر تا ۲ و نبود بیماری ناتوانکنندهای که مانع جراحی یا شیمیدرمانی پلاتینی شود. ثبتنام از سپتامبر ۱۹۹۸ تا دسامبر ۲۰۰۶ در ۵۹ مرکز. اکثر بیماران بیماری وسیع داشتند: ضایعات متاستاتیک بزرگتر از ۵ سانتیمتر در ۷۴٫۵٪ و بزرگتر از ۱۰ سانتیمتر در ۶۱٫۶٪ بیماران.
نقاط پایانی
در چکیده، نقطه پایانی اصلی بهصراحت ذکر نشده است؛ نتایج بر پایه نسبت خطر مرگ (تحلیل قصد درمان، با آزمون عدمپایینتر بودن) و نسبت خطر پیشرفت بیماری گزارش شده است. همچنین عوارض و مرگومیر پس از جراحی و اندازه تومور باقیمانده ارزیابی شد.
ایمنی و عوارض
مرگ پس از جراحی (کمتر از ۲۸ روز) در ۲٫۵٪ بیماران گروه جراحی اولیه و ۰٫۷٪ گروه شیمیدرمانی نئوادجوانت رخ داد. خونریزی درجه ۳ یا ۴ در ۷٫۴٪ پس از جراحی اولیه در برابر ۴٫۱٪ پس از جراحی فاصلهدار، عفونت در ۸٫۱٪ در برابر ۱٫۷٪ و عوارض وریدی در ۲٫۶٪ در برابر ۰٪ (مقایسه آماری انجام نشد چون گروهها از نظر جراحی دریافتی برابر نبودند). نمره کلی کیفیت زندگی (QLQ-C30) در هیچ زمانی تفاوت معنادار نداشت.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
بر پایه چکیده، شیمیدرمانی نئوادجوانت و سپس جراحی کاهش حجم فاصلهای میتواند گزینهای جایگزین جراحی اولیه برای بیماران مبتلا به سرطان تخمدان حجیم مرحله IIIC یا IV باشد و هدف جراحی در هر دو حالت برداشتن کامل بیماری ماکروسکوپی است. وضعیت این رویکرد در رهنمودهای بالینی فعلی باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیشزمینه
جراحی اولیه کاهش حجم تومور پیش از آغاز شیمیدرمانی، درمان استاندارد بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته تخمدان بوده است.
روشها
بیماران مبتلا به کارسینوم اپیتلیال تخمدان، کارسینوم لوله فالوپ یا کارسینوم اولیه صفاق در مرحله IIIC یا IV را بهصورت تصادفی به دو گروه تقسیم کردیم: جراحی اولیه کاهش حجم تومور و سپس شیمیدرمانی مبتنی بر پلاتین، یا شیمیدرمانی نئوادجوانت مبتنی بر پلاتین و سپس جراحی کاهش حجم تومور (بهاصطلاح جراحی کاهش حجم فاصلهای).
نتایج
از ۶۷۰ بیمار که بهصورت تصادفی به یک درمان مطالعه تخصیص یافتند، ۶۳۲ نفر (۹۴٫۳٪) واجد شرایط بودند و درمان را آغاز کردند. اکثر این بیماران در زمان جراحی اولیه کاهش حجم، بیماری وسیع مرحله IIIC یا IV داشتند (ضایعات متاستاتیک بزرگتر از ۵ سانتیمتر در ۷۴٫۵٪ بیماران و بزرگتر از ۱۰ سانتیمتر در ۶۱٫۶٪). بزرگترین تومور باقیمانده ۱ سانتیمتر یا کمتر بود در ۴۱٫۶٪ بیماران پس از جراحی اولیه کاهش حجم و در ۸۰٫۶٪ بیماران پس از جراحی کاهش حجم فاصلهای. میزان عوارض و مرگومیر پس از جراحی در گروه جراحی اولیه نسبت به جراحی فاصلهای تمایل به بیشتر بودن داشت. نسبت خطر مرگ (تحلیل قصد درمان) در گروه تخصیصیافته به شیمیدرمانی نئوادجوانت و سپس جراحی کاهش حجم فاصلهای، در مقایسه با گروه جراحی اولیه کاهش حجم و سپس شیمیدرمانی، ۰٫۹۸ بود (فاصله اطمینان ۹۰٪: ۰٫۸۴ تا ۱٫۱۳؛ P=۰٫۰۱ برای عدمپایینتر بودن) و نسبت خطر پیشرفت بیماری ۱٫۰۱ بود (فاصله اطمینان ۹۰٪: ۰٫۸۹ تا ۱٫۱۵). برداشتن کامل تمام بیماری ماکروسکوپی (در جراحی اولیه یا فاصلهای)، قویترین متغیر مستقل در پیشبینی بقای کلی بود.
نتیجهگیری
در این مطالعه، شیمیدرمانی نئوادجوانت و سپس جراحی کاهش حجم فاصلهای، بهعنوان یک گزینه درمانی برای بیماران مبتلا به کارسینوم تخمدان حجیم مرحله IIIC یا IV، پایینتر از جراحی اولیه کاهش حجم و سپس شیمیدرمانی نبود. برداشتن کامل تمام بیماری ماکروسکوپی، چه بهعنوان درمان اولیه و چه پس از شیمیدرمانی نئوادجوانت، هر زمان که جراحی کاهش حجم انجام میشود همچنان هدف است. (حمایت مالی: مؤسسه ملی سرطان؛ شماره ClinicalTrials.gov: NCT00003636.)
محدودیتها
نتیجهگیری این مطالعه به بیماران مبتلا به بیماری حجیم مرحله IIIC یا IV محدود است. بر اساس چکیده، برداشتن کامل بیماری ماکروسکوپی قویترین عامل مستقل پیشبینی بقاست و این یک متغیر مستقل است، نه متغیر تصادفیسازیشده. سایر محدودیتها در متن کامل مقاله بررسی شود.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.