NSCLC پیشرفته موضعی یا متاستاتیک PD-L1 مثبت بدون جهش EGFR یا ALK
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ایوونسیماب | ۲۰ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | هر ۳ هفته |
گروه مقایسه: پمبرولیزوماب ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته.
در بیماران مبتلا به سرطان ریه پیشرفته با PD-L1 مثبت، داروی دوکاره ایوونسیماب در مقایسه مستقیم با پمبرولیزوماب، مدت زمان کنترل بیماری را تقریباً دو برابر کرد. دادههای طول عمر (بقای کلی) این مطالعه هنوز منتشر نشده است.
NSCLC پیشرفته موضعی یا متاستاتیک PD-L1 مثبت بدون جهش EGFR یا ALK
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ایوونسیماب | ۲۰ میلیگرم/کیلوگرم | وریدی | هر ۳ هفته |
گروه مقایسه: پمبرولیزوماب ۲۰۰ میلیگرم هر ۳ هفته.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
ایوونسیماب (Ivonescimab) ۲۰ میلیگرم/کیلوگرم انفوزیون وریدی هر ۳ هفته. حداکثر مدت درمان در منابع در دسترس ذکر نشده است.
پمبرولیزوماب (Pembrolizumab) ۲۰۰ میلیگرم انفوزیون وریدی هر ۳ هفته. حداکثر مدت درمان در منابع در دسترس ذکر نشده است.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله منتشرشده (Lancet ۲۰۲۵؛ PMID 40057343) و ClinicalTrials.gov NCT05499390؛ متن کامل در PMC در دسترس نبود و حداکثر مدت درمان، پیشدرمانی و قواعد تعدیل دوز در این منابع ذکر نشده است.
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شدهاند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بزرگسالان ۱۸ سال یا بیشتر با NSCLC موضعی پیشرفته یا متاستاتیک (مرحله IIIB/C یا IV) با بیان مثبت PD-L1 (زیرگروهها: TPS ۱ تا ۴۹٪ و ۵۰٪ یا بیشتر)، بدون جهش حساس EGFR یا جابهجایی ALK، وضعیت عملکردی ECOG ۰ یا ۱، بدون درمان سیستمیک قبلی برای بیماری پیشرفته، بیماری قابلاندازهگیری و عملکرد کافی ارگانها؛ ۵۵ بیمارستان در چین. معیارهای خروج مهم: هر جزء سلولکوچک، متاستاز فعال دستگاه عصبی مرکزی، بیماری خودایمنی فعال نیازمند درمان سیستمیک در ۲ سال اخیر، انفارکتوس میوکارد، آنژین ناپایدار یا نارسایی احتقانی قلب در ۱۲ ماه اخیر، هپاتیت B یا C فعال. تصادفیسازی بر اساس بافتشناسی، مرحله بالینی و بیان PD-L1 طبقهبندی شد.
پیامد اصلی: بقای بدون پیشرفت بر اساس ارزیابی کمیته مستقل و کورشده رادیولوژی (RECIST ۱٫۱) در جمعیت قصد درمان.
عوارض درجه ۳ یا بالاتر مرتبط با درمان در ۵۸ بیمار (۲۹٪) گروه ایوونسیماب و ۳۱ بیمار (۱۶٪) گروه پمبرولیزوماب رخ داد. عوارض ایمنیزاد درجه ۳ یا بالاتر: ۱۴ نفر از ۱۹۷ (۷٪) در برابر ۱۶ نفر از ۱۹۹ (۸٪). در بیماران با کارسینوم سنگفرشی، عوارض درجه ۳ یا بالاتر مرتبط با درمان بین دو گروه قابل مقایسه بود. نرخ خونریزی و قطع درمان در چکیده ذکر نشده است.
نخستین کارآزمایی فاز ۳ که در آن یک دارو در مقایسه مستقیم با پمبرولیزوماب تکدارویی، بقای بدون پیشرفت را بهطور معنادار بهبود داد؛ به اعلام شرکت سازنده، مبنای تأیید ایوونسیماب در چین برای درمان خط اول سرطان ریه PD-L1 مثبت. نبود داده بقای کلی و انجام مطالعه فقط در چین، محدودیتهای مهم آن است.
ایوونسیماب یک آنتیبادی دوکاره علیه پروتئین مرگ برنامهریزیشده سلول ۱ و فاکتور رشد اندوتلیال عروقی است که در مطالعات اولیه، پیامدهای بالینی امیدوارکنندهای در بیماران مبتلا به سرطان ریه غیرسلولکوچک پیشرفته داشته است. ما اثربخشی و ایمنی ایوونسیماب را با پمبرولیزوماب در بیماران مبتلا به سرطان ریه غیرسلولکوچک پیشرفته با لیگاند مرگ برنامهریزیشده ۱ (PD-L1) مثبت مقایسه کردیم.
HARMONi-2 یک کارآزمایی تصادفی دوسوکور فاز ۳ در ۵۵ بیمارستان در چین است. بیماران واجد شرایط ۱۸ سال یا بیشتر سن داشتند و به سرطان ریه غیرسلولکوچک موضعی پیشرفته یا متاستاتیک PD-L1 مثبت بدون جهشهای حساس گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی یا جابهجاییهای کیناز لنفوم آناپلاستیک و با وضعیت عملکردی ECOG صفر یا ۱ مبتلا بودند. بیماران بهطور تصادفی (۱ به ۱) به دریافت ۲۰ میلیگرم بر کیلوگرم ایوونسیماب یا ۲۰۰ میلیگرم پمبرولیزوماب بهصورت وریدی هر ۳ هفته اختصاص یافتند. تصادفیسازی بر اساس بافتشناسی، مرحله بالینی و بیان PD-L1 طبقهبندی شد. پیامد اصلی، بقای بدون پیشرفت (PFS) بر اساس ارزیابی کمیته مستقل و کورشده بازبینی رادیوگرافیک طبق RECIST نسخه ۱٫۱ در جمعیت قصد درمان بود. این مطالعه در ClinicalTrials.gov (NCT05499390) ثبت شده است؛ ثبتنام کامل شده، کارآزمایی ادامه دارد و تحلیل نهایی بعداً گزارش خواهد شد.
بین ۹ نوامبر ۲۰۲۲ و ۲۶ اوت ۲۰۲۳، ۳۹۸ نفر (۴۵٪) از ۸۷۹ بیمار غربالگریشده بهطور تصادفی به دریافت ایوونسیماب (۱۹۸ نفر) یا پمبرولیزوماب (۲۰۰ نفر) اختصاص یافتند. در تحلیل میانی از پیش برنامهریزیشده، میانه PFS با ایوونسیماب بهطور معنادار طولانیتر از پمبرولیزوماب بود (۱۱٫۱ در برابر ۵٫۸ ماه؛ نسبت خطر طبقهبندیشده ۰٫۵۱ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۸ تا ۰٫۶۹]؛ p یکطرفه کمتر از ۰٫۰۰۰۱). سود PFS ایوونسیماب نسبت به پمبرولیزوماب در زیرگروههای از پیش تعیینشده، از جمله بیماران با نسبت تومورِ بیانکننده PD-L1 (TPS) بین ۱ تا ۴۹٪ (نسبت خطر ۰٫۵۴ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۷ تا ۰٫۷۸]) و TPS ۵۰٪ یا بیشتر (نسبت خطر ۰٫۴۸ [۰٫۲۹ تا ۰٫۷۹]) بهطور کلی یکسان بود. عوارض جانبی درجه ۳ یا بالاتر مرتبط با درمان در ۵۸ بیمار (۲۹٪) با ایوونسیماب و ۳۱ بیمار (۱۶٪) با پمبرولیزوماب رخ داد. عوارض جانبی مرتبط با ایمنی درجه ۳ یا بالاتر در ۱۴ نفر (۷٪) از ۱۹۷ بیمار تحت درمان با ایوونسیماب و ۱۶ نفر (۸٪) از ۱۹۹ بیمار تحت درمان با پمبرولیزوماب مشاهده شد. ایوونسیماب در بیماران مبتلا به سرطان ریه غیرسلولکوچک سنگفرشی و غیرسنگفرشی پروفایل ایمنی قابل مدیریتی نشان داد. در بیماران مبتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی، عوارض جانبی درجه ۳ یا بالاتر مرتبط با درمان بین دو گروه قابل مقایسه بود.
ایوونسیماب در بیماران درماننشده مبتلا به سرطان ریه غیرسلولکوچک پیشرفته PD-L1 مثبت، PFS را در مقایسه با پمبرولیزوماب بهطور معنادار بهبود داد. بنابراین، ایوونسیماب ممکن است گزینه درمانی دیگری در خط اول درمان سرطان ریه غیرسلولکوچک پیشرفته PD-L1 مثبت باشد. (حمایت مالی: Akeso Biopharma.)
فقط در چین؛ پیامد اصلی بقای بدون پیشرفت در تحلیل میانی؛ داده بقای کلی در زمان انتشار نابالغ بود.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...