ایماتینیب در مقایسه با اینترفرون و سایتارابین با دوز پایین در لوسمی میلوئید مزمن فاز مزمن تازه تشخیص‌داده‌شده
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- IRIS
- فاز
- فاز ۳
- طراحی
- کارآزمایی تصادفی‌شده و کنترل‌شده با گروه مقایسه فعال، با امکان عبور به گروه دیگر (Crossover) در صورت شکست یا عدم تحمل درمان
- حجم نمونه
- ۱۱۰۶ بیمار
- منبع
- N Engl J Med · ۲۰۰۳
به زبان ساده
در این مطالعه بزرگ، داروی ایماتینیب (که به‌صورت هدفمند روی پروتئین غیرطبیعی عامل لوسمی میلوئید مزمن اثر می‌گذارد) با درمان قدیمی‌تر یعنی اینترفرون به‌علاوه سایتارابین با دوز پایین مقایسه شد. ایماتینیب در بیشتر بیماران باعث کاهش یا از بین رفتن سلول‌های دارای کروموزوم غیرطبیعی فیلادلفیا شد، کمتر باعث پیشرفت بیماری به مراحل پیشرفته‌تر شد و بهتر تحمل شد.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
ایماتینیب ۴۰۰ میلی‌گرم خوراکی روزانه (۵۵۳ بیمار).
اینترفرون آلفا ۵ میلیون واحد بین‌المللی/مترمربع زیرجلدی روزانه + سیتارابین ۲۰ میلی‌گرم/مترمربع زیرجلدی روزانه به مدت ۱۰ روز در هر ماه (۵۵۳ بیمار). تغییر گروه در نبود پاسخ (نبود پاسخ خونی کامل تا ۶ ماه یا پاسخ سیتوژنتیک عمده تا ۱۲ ماه)، پیشرفت، از دست رفتن پاسخ یا عدم تحمل مجاز بود.
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل گزارش پیگیری ده‌ساله IRIS (NEJM ۲۰۱۷) در PMC (PMC5901965)، بخش روش‌ها
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
بیماران مبتلا به CML فیلادلفیا مثبت در فاز مزمن که به‌تازگی تشخیص داده شده بود.
نقاط پایانی
پاسخ‌های هماتولوژیک و سیتوژنتیک، عوارض سمی و میزان پیشرفت بیماری ارزیابی شد. بر اساس چکیده، نتایج اصلی شامل پاسخ سیتوژنتیک عمده، پاسخ سیتوژنتیک کامل و بقای عاری از پیشرفت به فاز تسریع‌شده یا بحران بلاستی در ماه ۱۸ بود.
ایمنی و عوارض
بر اساس چکیده، ایماتینیب نسبت به درمان ترکیبی تحمل‌پذیری بهتری داشت. ارقام اختصاصی عوارض درجه ≥۳ در چکیده ذکر نشده است.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این مطالعه نشان داد که ایماتینیب در درمان خط اول CML فاز مزمن تازه تشخیص‌داده‌شده از نظر پاسخ، تحمل‌پذیری و جلوگیری از پیشرفت بیماری بر اینترفرون آلفا به‌علاوه سایتارابین با دوز پایین برتری دارد. وضعیت فعلی در راهنماهای بالینی و تاییدیه‌های دارویی باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
ایماتینیب، مهارکننده انتخابی تیروزین کیناز BCR-ABL، در بیماران مبتلا به لوسمی میلوئید مزمن (CML) در فاز مزمن که به اینترفرون آلفا پاسخ نداده بودند، میزان پاسخ بالایی ایجاد می‌کند. ما اثربخشی ایماتینیب را با اینترفرون آلفا همراه با سایتارابین با دوز پایین در CML فاز مزمن تازه تشخیص‌داده‌شده مقایسه کردیم.
روش‌ها
۱۱۰۶ بیمار به‌طور تصادفی برای دریافت ایماتینیب (۵۵۳ بیمار) یا اینترفرون آلفا به‌علاوه سایتارابین با دوز پایین (۵۵۳ بیمار) تخصیص یافتند. در صورت برآورده شدن معیارهای سخت‌گیرانه تعریف‌کننده شکست یا عدم تحمل درمان، عبور به گروه دیگر مجاز بود. بیماران از نظر پاسخ‌های هماتولوژیک و سیتوژنتیک، عوارض سمی و میزان پیشرفت بیماری ارزیابی شدند.
نتایج
پس از میانه پیگیری ۱۹ ماه، میزان برآوردشده پاسخ سیتوژنتیک عمده (۰ تا ۳۵ درصد سلول‌های در مرحله متافاز مثبت از نظر کروموزوم فیلادلفیا) در ماه ۱۸ در گروه ایماتینیب ۸۷٫۱ درصد (فاصله اطمینان ۹۵ درصد، ۸۴٫۱ تا ۹۰٫۰) و در گروه دریافت‌کننده اینترفرون آلفا به‌علاوه سایتارابین ۳۴٫۷ درصد (فاصله اطمینان ۹۵ درصد، ۲۹٫۳ تا ۴۰٫۰) بود (P<۰٫۰۰۱). میزان‌های برآوردشده پاسخ سیتوژنتیک کامل به‌ترتیب ۷۶٫۲ درصد (فاصله اطمینان ۹۵ درصد، ۷۲٫۵ تا ۷۹٫۹) و ۱۴٫۵ درصد (فاصله اطمینان ۹۵ درصد، ۱۰٫۵ تا ۱۸٫۵) بود (P<۰٫۰۰۱). در ماه ۱۸، میزان برآوردشده عدم پیشرفت به CML فاز تسریع‌شده یا بحران بلاستی در گروه ایماتینیب ۹۶٫۷ درصد و در گروه درمان ترکیبی ۹۱٫۵ درصد بود (P<۰٫۰۰۱). ایماتینیب نسبت به درمان ترکیبی بهتر تحمل شد.
نتیجه‌گیری
از نظر پاسخ‌های هماتولوژیک و سیتوژنتیک، تحمل‌پذیری و احتمال پیشرفت به CML فاز تسریع‌شده یا بحران بلاستی، ایماتینیب به‌عنوان درمان خط اول در CML فاز مزمن تازه تشخیص‌داده‌شده نسبت به اینترفرون آلفا به‌علاوه سایتارابین با دوز پایین برتر بود.
محدودیت‌ها
چکیده فقط پیگیری میانه ۱۹ ماه را گزارش می‌کند؛ بنابراین داده‌های بلندمدت بقا و پایداری پاسخ در این چکیده موجود نیست. همچنین عبور بیماران به گروه دیگر مجاز بود. جزئیات دوز و عوارض دقیق در چکیده ذکر نشده است.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.