در بیماران مبتلا به سرطان کلیه با خطر بالای بازگشت، یک سال ایمنی‌درمانی با پمبرولیزوماب پس از جراحی، پس از حدود ۶ سال پیگیری همچنان بازگشت سرطان و مرگ را کاهش داده است: ۸۷٫۷٪ در برابر ۸۲٫۳٪ بیماران پس از ۵ سال زنده بودند.
RCC با جزء سلول روشن پس از نفرکتومی با خطر متوسط-بالا (pT2 درجه ۴ یا سارکوماتوئید، یا pT3) یا بالا (pT4 یا N+)، یا M1 NED پس از نفرکتومی و برداشتن کامل متاستاز
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلی‌گرم (یا ۴۰۰ میلی‌گرم) | وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه‌ای | روز ۱ هر ۳ هفته (دوز ۴۰۰ میلی‌گرم: هر ۶ هفته) |
دوز و مدت طبق برچسب FDA و کارآزمایی. EAU شروع درمان را ترجیحاً ظرف ۱۲ تا ۱۶ هفته پس از نفرکتومی و پس از تصویربرداری مجدد توصیه می‌کند.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
پمبرولیزوماب ۲۰۰ میلی‌گرم وریدی روز ۱ هر دوره ۳ هفته‌ای تا حداکثر ۱۷ دوره (حدود ۱ سال)، یا تا عود، سمیت غیرقابل قبول یا رسیدن به معیارهای قطع درمان.
دارونما (محلول نمکی) وریدی هر ۳ هفته با همان برنامه، تا حداکثر ۱۷ دوره (حدود ۱ سال).
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (PubMed)، چکیده گزارش اصلی (NEJM ۲۰۲۱) و ClinicalTrials.gov NCT03142334
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بزرگسالان مبتلا به کارسینوم سلول کلیه با جزء سلول روشن (با یا بدون ویژگی سارکوماتوئید) پس از نفرکتومی پارشیل یا رادیکال با حاشیه منفی، بدون درمان سیستمیک قبلی، با ECOG ۰ یا ۱، و یکی از این گروه‌ها: خطر متوسط-بالا (pT2 درجه ۴ یا سارکوماتوئید، N0 M0؛ یا pT3 با هر درجه، N0 M0)، خطر بالا (pT4 N0 M0؛ یا هر pT با N+ M0)، یا M1 NED (متاستاز منفرد بافت نرم که هم‌زمان با نفرکتومی یا تا ۱ سال پس از آن کاملاً برداشته شده است). جراحی ۲۸ روز یا بیشتر پیش از رضایت و حداکثر ۱۲ هفته پیش از تصادفی‌سازی؛ بدون شواهد بیماری در تصویربرداری مغز، قفسه سینه، شکم، لگن و اسکن استخوان؛ بیماران با متاستاز قبلی مغز یا استخوان، ترومبوز باقیمانده ورید کلیوی/اجوف، پرتودرمانی قبلی یا بیماری خودایمنی فعال خارج شدند (ClinicalTrials.gov NCT03142334).
اصلی: بقای بدون بیماری با ارزیابی پژوهشگر؛ ثانویه کلیدی: بقای کلی؛ ثانویه: ایمنی.
طبق این گزارش، ایمنی از تحلیل قبلی تقریباً تغییری نکرد. در گزارش اصلی (NEJM ۲۰۲۱)، عوارض درجه ۳ یا بالاتر با هر علت در ۳۲٫۴٪ بیماران پمبرولیزوماب و ۱۷٫۷٪ بیماران دارونما رخ داد و مرگ مرتبط با پمبرولیزوماب گزارش نشد.
این گزارش ماندگاری سود بقای کلی پمبرولیزوماب کمکی را تأیید می‌کند؛ رهنمود EAU آن را با توصیه قوی برای بیماران پرخطر ccRCC پیشنهاد می‌کند.
مطالعه تصادفی فاز ۳ KEYNOTE-564 (NCT03142334) پمبرولیزوماب پس از جراحی را به‌عنوان استاندارد درمان بیماران مبتلا به کارسینوم سلول روشن کلیه (ccRCC) با افزایش خطر عود تثبیت کرد. تحلیل‌های قبلی بهبود معنادار بقای بدون بیماری (DFS) و بقای کلی (OS) را با پمبرولیزوماب کمکی در مقایسه با دارونما نشان داده بودند. ما نتایج چهارمین تحلیل میانی از پیش تعیین‌شده را با حداقل ۵ سال پیگیری ارائه می‌کنیم.
بزرگسالان واجد شرایط مبتلا به ccRCC با افزایش خطر عود به‌طور تصادفی (۱:۱) پس از نفرکتومی، یا پس از نفرکتومی و متاستازکتومی، برای دریافت پمبرولیزوماب کمکی ۲۰۰ میلی‌گرم یا دارونما هر ۳ هفته تعیین شدند. درمان مطالعه تا حداکثر ۱۷ دوره (حدود ۱ سال)، تا عود یا تا رسیدن به معیارهای قطع درمان ادامه یافت. پیامد اصلی DFS بر اساس ارزیابی پژوهشگر و پیامد ثانویه کلیدی OS بود. ایمنی یک پیامد ثانویه بود.
در مجموع ۹۹۴ شرکت‌کننده به‌طور تصادفی به پمبرولیزوماب (۴۹۶ نفر) یا دارونما (۴۹۸ نفر) تخصیص یافتند. میانه زمان از تصادفی‌سازی تا قطع داده‌ها (۲۵ سپتامبر ۲۰۲۴) ۷۰ ماه (دامنه ۶۰ تا ۸۷) بود. پمبرولیزوماب در مقایسه با دارونما DFS را بهبود داد [نسبت خطر (HR) ۰٫۷۱، فاصله اطمینان (CI) ۹۵٪: ۰٫۵۹ تا ۰٫۸۶]؛ میانه DFS به ترتیب به دست نیامد (NR) در برابر ۶۸ ماه، و میزان تخمینی DFS ۵ ساله به ترتیب ۶۰٫۹٪ در برابر ۵۲٫۲٪ بود. OS با پمبرولیزوماب در مقایسه با دارونما بهبود یافت (HR ۰٫۶۶، CI ۹۵٪: ۰٫۴۸ تا ۰٫۹۰)؛ میانه OS در هر دو گروه به دست نیامد و میزان تخمینی OS ۵ ساله ۸۷٫۷٪ و ۸۲٫۳٪ بود. سود DFS و OS در زیرگروه‌های کلیدی همسو بود. ایمنی از آخرین تحلیل تقریباً بدون تغییر بود.
پس از میانه پیگیری ۷۰ ماه، پمبرولیزوماب کمکی سود پایدار DFS و OS و نیمرخ ایمنی همخوان با تحلیل‌های قبلی نشان داد. این یافته‌ها همچنان از کاربرد پمبرولیزوماب کمکی در ccRCC با افزایش خطر عود حمایت می‌کنند.
نتایج تحلیل میانی است و جزئیات ایمنی در چکیده نیامده است؛ بخشی از بیماران با پمبرولیزوماب درمان بیش از حد دریافت می‌کنند.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...