کارآزمایی بالینیفاز ۱-۲سرطان‌های خون (لوسمی، لنفوم و میلوم)مولتیپل میلوما

تکلیستاماب در مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم

N Engl J Med · ۲۰۲۲۱۶۵ بیمار

Teclistamab in Relapsed or Refractory Multiple MyelomaMoreau P, Garfall AL, van de Donk NWCJ, et al. N Engl J Med. 2022. 387:495-505

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: MajesTEC-1
فاز: فاز ۱-۲
طراحی: مطالعه تک‌گروهی، باز، چندمرکزی (NCT03145181 و NCT04557098)
حجم نمونه: ۱۶۵ بیمار
منبع: N Engl J Med · ۲۰۲۲
شناسه کارآزمایی: NCT03145181

به زبان ساده

تکلیستاماب یک آنتی‌بادی «دوسَر» است که سلول‌های ایمنی T بیمار را به سلول‌های میلوما متصل می‌کند. برخلاف CAR-T، این دارو آماده است و به‌صورت تزریق زیرپوستی هفتگی داده می‌شود. در بیمارانی که به‌طور متوسط ۵ درمان قبلی شکست خورده بود، حدود ۶ نفر از هر ۱۰ نفر پاسخ دادند و پاسخ‌ها اغلب طولانی بود. مهم‌ترین نکته ایمنی، خطر بالای عفونت است؛ بنابراین پیشگیری از عفونت، واکسیناسیون و گاهی تزریق ایمونوگلوبولین توصیه می‌شود.

نتایج کلیدی

۶۳٫۰٪

میزان پاسخ کلی

میانه پیگیری ۱۴٫۱ ماه

۳۹٫۴٪

پاسخ کامل یا بهتر

۶۵ بیمار؛ MRD منفی در ۲۶٫۷٪ کل بیماران

۱۸٫۴ ماه

میانه مدت پاسخ

فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۴٫۹ تا غیرقابل‌برآورد

۱۱٫۳ ماه

میانه بقای بدون پیشرفت

فاصله اطمینان ۹۵٪: ۸٫۸ تا ۱۷٫۱

کارت دوز و برنامه درمان

تکلیستاماب تک‌دارویی (MajesTEC-1)

مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دست‌کم ۴ خط درمان شامل مهارکننده پروتئازوم، داروی ایمونومدولاتور و آنتی‌بادی ضد CD38طول هر دوره: هفتگیدر صفحه «سرطان‌های خون (لوسمی، لنفوم و میلوم)» · رژیم‌های درمانی و دوز در مولتیپل میلوما

مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دست‌کم ۴ خط درمان شامل مهارکننده پروتئازوم، داروی ایمونومدولاتور و آنتی‌بادی ضد CD38

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
افزایش پلکانی
تکلیستاماب	۰٫۰۶ میلی‌گرم/کیلوگرم (روز ۱)، ۰٫۳ میلی‌گرم/کیلوگرم (روز ۴)، ۱٫۵ میلی‌گرم/کیلوگرم (روز ۷)	زیرجلدی	روز ۱، ۴ و ۷
ادامه
تکلیستاماب	۱٫۵ میلی‌گرم/کیلوگرم هفتگی (پس از دست‌کم ۶ ماه پاسخ کامل یا بهتر: هر ۲ هفته)	زیرجلدی	هفتگی

طول هر دوره: هفتگی
مدت درمان: تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌قبول

۱ تا ۳ ساعت پیش از هر دوز مرحله پلکانی: دگزامتازون ۱۶ میلی‌گرم، دیفن‌هیدرامین ۵۰ میلی‌گرم و استامینوفن ۶۵۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم. بستری ۴۸ ساعت پس از دوزهای پلکانی ۱ و ۲. پیشگیری ضدویروسی از زونا قابل‌بررسی است. ترکیب تکلیستاماب با داراتوموماب زیرجلدی برای بیماران پس از دست‌کم ۱ خط درمان نیز در برچسب آمده است.

در صفحه «سرطان‌های خون (لوسمی، لنفوم و میلوم)» · رژیم‌های درمانی و دوز در مولتیپل میلوما

تکلیستاماب تک‌دارویی (کارآزمایی MajesTEC-1)

میلومای عودکرده یا مقاوم پس از چند خط درمان (در MajesTEC-1 میانه ۵ خط قبلی)طول هر دوره: هفتگیدر صفحه «مولتیپل میلوما» · میلومای عودکرده: CAR-T و آنتی‌بادی‌های دوویژه

میلومای عودکرده یا مقاوم پس از چند خط درمان (در MajesTEC-1 میانه ۵ خط قبلی)

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
دوزهای پله‌ای
تکلیستاماب	۰٫۰۶ میلی‌گرم/کیلوگرم (روز ۱)، ۰٫۳ میلی‌گرم/کیلوگرم (روز ۴)، ۱٫۵ میلی‌گرم/کیلوگرم (روز ۷)	زیرجلدی	روز ۱، ۴ و ۷
درمان
تکلیستاماب	۱٫۵ میلی‌گرم/کیلوگرم	زیرجلدی	هفتگی (دست‌کم ۵ روز فاصله)؛ پس از دست‌کم ۶ ماه پاسخ کامل یا بهتر: هر ۲ هفته

طول هر دوره: هفتگی
مدت درمان: تا پیشرفت بیماری یا عوارض غیرقابل تحمل

طبق برچسب FDA داروی TECVAYLI: بستری به مدت ۴۸ ساعت پس از دوز پله‌ای ۱ و ۲ و پایش روزانه ۴۸ ساعت پس از نخستین دوز درمانی؛ ۱ تا ۳ ساعت پیش از دوزهای پله‌ای و نخستین دوز درمانی: دگزامتازون ۱۶ میلی‌گرم، دیفن‌هیدرامین ۵۰ میلی‌گرم و استامینوفن ۶۵۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم؛ پیشگیری ضدویروسی از زونا.

در صفحه «مولتیپل میلوما» · میلومای عودکرده: CAR-T و آنتی‌بادی‌های دوویژه

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱تکلیستاماب زیرجلدی

تکلیستاماب (Teclistamab) زیرجلدی: دوزهای پلکانی ۰٫۰۶ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم (روز ۱) و ۰٫۳ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم (روز ۴؛ ۲ تا ۴ روز پس از دوز قبلی) و نخستین دوز درمانی ۱٫۵ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم (روز ۷)، سپس ۱٫۵ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم هفتگی تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول. طبق برچسب کنونی: در بیمارانی که دست‌کم ۶ ماه پاسخ کامل یا بهتر داشته‌اند، فاصله به هر ۲ هفته کاهش می‌یابد؛ بستری ۴۸ ساعت پس از دوز پلکانی ۱ و ۲؛ پیش‌دارو ۱ تا ۳ ساعت پیش از دوزهای پلکانی و نخستین دوز درمانی (دگزامتازون ۱۶ میلی‌گرم، دیفن‌هیدرامین ۵۰ میلی‌گرم، استامینوفن ۶۵۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم).

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (دوزهای پلکانی ۰٫۰۶ و ۰٫۳ و دوز ۱٫۵ میلی‌گرم/کیلوگرم هفتگی)؛ روزهای دوزدهی، کاهش دفعات، بستری و پیش‌دارو از برچسب FDA داروی TECVAYLI (نسخه ۲۰۲۶)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دست‌کم سه خط درمان، شامل مواجهه با سه گروه دارویی (داروی تعدیل‌کننده ایمنی، مهارکننده پروتئازوم و آنتی‌بادی ضد CD38). ۷۷٫۶٪ مقاوم به سه گروه دارویی؛ میانه پنج خط درمان قبلی.

نقاط پایانی

پیامد اصلی: پاسخ کلی (پاسخ نسبی یا بهتر).

پیامدهای ثانویه: پاسخ کامل، MRD، مدت پاسخ، بقای بدون پیشرفت و ایمنی.

ایمنی و عوارض

سندرم آزادسازی سیتوکین ۷۲٫۱٪ (درجه ۳: ۰٫۶٪؛ بدون درجه ۴). رویدادهای نوروتوکسیک ۱۴٫۵٪، شامل ICANS ۳٫۰٪ (همه درجه ۱ یا ۲). نوتروپنی ۷۰٫۹٪ (درجه ۳ یا ۴: ۶۴٫۲٪)، کم‌خونی ۵۲٫۱٪ (درجه ۳ یا ۴: ۳۷٫۰٪)، ترومبوسیتوپنی ۴۰٫۰٪ (درجه ۳ یا ۴: ۲۱٫۲٪). عفونت‌ها شایع بودند: ۷۶٫۴٪ (درجه ۳ یا ۴: ۴۴٫۸٪).

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

بر اساس این مطالعه، FDA در اکتبر ۲۰۲۲ تکلیستاماب (Tecvayli) را به‌صورت تأیید تسریع‌شده برای میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دست‌کم چهار خط درمان قبلی (شامل مهارکننده پروتئازوم، داروی تعدیل‌کننده ایمنی و آنتی‌بادی ضد CD38) تأیید کرد و EMA نیز آن را تأیید نمود. این نخستین آنتی‌بادی دوویژگی ضد BCMA تأییدشده بود. برچسب کنونی FDA ترکیب تکلیستاماب با داراتوموماب زیرجلدی را نیز در بر دارد (بر پایه کارآزمایی فاز ۳ MajesTEC-3)، که کاربرد این دارو را به خطوط زودتر آورده است.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

تکلیستاماب (teclistamab) یک آنتی‌بادی دوویژگی هدایت‌کننده سلول T است که هم CD3 بیان‌شده بر سطح سلول‌های T و هم آنتی‌ژن بلوغ سلول B بیان‌شده بر سطح سلول‌های میلوما را هدف قرار می‌دهد. در بخش فاز ۱ تعیین دوز این مطالعه، تکلیستاماب در بیماران مبتلا به مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم کارایی امیدوارکننده‌ای نشان داد.

روش‌ها

در این مطالعه فاز ۱-۲، بیمارانی را وارد کردیم که پس از دست‌کم سه خط درمان، شامل مواجهه با سه گروه دارویی (یک داروی تعدیل‌کننده ایمنی، یک مهارکننده پروتئازوم و یک آنتی‌بادی ضد CD38)، دچار میلومای عودکرده یا مقاوم بودند. بیماران پس از دریافت دوزهای پلکانی ۰٫۰۶ میلی‌گرم و ۰٫۳ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم، تزریق زیرجلدی هفتگی تکلیستاماب (با دوز ۱٫۵ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) دریافت کردند. پیامد اصلی، پاسخ کلی (پاسخ نسبی یا بهتر) بود.

نتایج

در میان ۱۶۵ بیماری که تکلیستاماب دریافت کردند، ۷۷٫۶٪ بیماری مقاوم به سه گروه دارویی داشتند (میانه پنج خط درمان قبلی). با میانه پیگیری ۱۴٫۱ ماه، میزان پاسخ کلی ۶۳٫۰٪ بود و ۶۵ بیمار (۳۹٫۴٪) پاسخ کامل یا بهتر داشتند. در مجموع ۴۴ بیمار (۲۶٫۷٪) فاقد بیماری باقیمانده اندک (MRD) بودند؛ میزان منفی‌بودن MRD در بیماران با پاسخ کامل یا بهتر ۴۶٪ بود. میانه مدت پاسخ ۱۸٫۴ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۴٫۹ تا غیرقابل‌برآورد) بود. میانه مدت بقای بدون پیشرفت ۱۱٫۳ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۸٫۸ تا ۱۷٫۱) بود. عوارض جانبی شایع شامل سندرم آزادسازی سیتوکین (در ۷۲٫۱٪ بیماران؛ درجه ۳: ۰٫۶٪؛ بدون درجه ۴)، نوتروپنی (در ۷۰٫۹٪؛ درجه ۳ یا ۴: ۶۴٫۲٪)، کم‌خونی (در ۵۲٫۱٪؛ درجه ۳ یا ۴: ۳۷٫۰٪) و ترومبوسیتوپنی (در ۴۰٫۰٪؛ درجه ۳ یا ۴: ۲۱٫۲٪) بود. عفونت‌ها شایع بودند (در ۷۶٫۴٪؛ درجه ۳ یا ۴: ۴۴٫۸٪). رویدادهای نوروتوکسیک در ۲۴ بیمار (۱۴٫۵٪) رخ داد، از جمله سندرم نوروتوکسیسیتی وابسته به سلول‌های اجرایی ایمنی در ۵ بیمار (۳٫۰٪؛ همه درجه ۱ یا ۲).

نتیجه‌گیری

تکلیستاماب در بیماران مبتلا به مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم با مواجهه با سه گروه دارویی به میزان بالایی از پاسخ عمیق و پایدار منجر شد. سیتوپنی‌ها و عفونت‌ها شایع بودند؛ عوارض سمی سازگار با هدایت سلول T عمدتاً درجه ۱ یا ۲ بودند. (با حمایت مالی Janssen Research and Development؛ شماره‌های ClinicalTrials.gov مطالعه MajesTEC-1: NCT03145181 و NCT04557098.)

محدودیت‌ها

مطالعه تک‌گروهی و بدون گروه مقایسه است. عفونت‌های شدید (از جمله عفونت‌های فرصت‌طلب) و هیپوگاماگلوبولینمی در درمان مداوم شایع است. بیماران با درمان قبلی ضد BCMA در این کوهورت وارد نشدند.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.