لنالیدومید در سندرم میلودیسپلاستیک همراه با حذف کروموزوم ۵q
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- MDS-003
- طراحی
- مطالعه تکگروهی با تحلیل قصد درمان (intention-to-treat)
- حجم نمونه
- ۱۴۸ بیمار
- منبع
- N Engl J Med · ۲۰۰۶
- شناسه کارآزمایی
- NCT00065156
به زبان ساده
در برخی بیماران مبتلا به سندرم میلودیسپلاستیک، بخشی از کروموزوم ۵ حذف شده و کمخونی شدیدی ایجاد میشود که نیاز به تزریق مکرر خون دارد. در این مطالعه، ۱۴۸ بیمار با داروی لنالیدومید درمان شدند و حدود دو سوم آنها (۶۷٪) دیگر به تزریق خون نیاز نداشتند. در بسیاری از بیماران، ناهنجاریهای مغز استخوان و کروموزومی نیز بهبود یافت. شایعترین مشکل درمان، کاهش گلبولهای سفید (نوتروفیل) و پلاکتها بود که گاهی باعث قطع یا تنظیم دوز دارو شد.
نتایج کلیدی
گروههای درمانی و رژیم دارویی
۱۰ میلیگرم لنالیدومید به مدت ۲۱ روز در هر ۴ هفته یا بهصورت روزانه. ارزیابی تغییرات خونی، مغز استخوان و سیتوژنتیک پس از ۲۴ هفته درمان انجام شد.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شدهاند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
بیماران مبتلا به سندرم میلودیسپلاستیک (myelodysplastic syndrome) همراه با حذف کروموزوم ۵q۳۱ که ویژگی آن کمخونی شدید و اغلب مقاوم به درمان است. سایر معیارهای ورود در چکیده ذکر نشده است.
نقاط پایانی
بررسی اینکه آیا لنالیدومید میتواند نیاز به تزریق خون را کاهش دهد و کلون غیرطبیعی ۵q۳۱ـ را سرکوب کند. تغییرات خونی، مغز استخوان و سیتوژنتیک پس از ۲۴ هفته درمان با تحلیل قصد درمان ارزیابی شد.
ایمنی و عوارض
نوتروپنی متوسط تا شدید (در ۵۵٪ بیماران) و ترومبوسیتوپنی (در ۴۴٪) شایعترین دلایل قطع درمان یا تنظیم دوز لنالیدومید بودند.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این مطالعه نشان داد لنالیدومید در بیماران دارای MDS با حذف ۵q۳۱ میتواند نیاز به تزریق خون را کاهش دهد و ناهنجاریهای سیتولوژیک و سیتوژنتیک را برگرداند. وضعیت فعلی تأییدیههای دارویی و توصیههای رهنمودها باید جداگانه بررسی شود، زیرا چکیده به آنها نمیپردازد.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیشزمینه
کمخونی شدید و اغلب مقاوم به درمان از ویژگیهای سندرم میلودیسپلاستیک همراه با حذف کروموزوم ۵q۳۱ است. ما بررسی کردیم که آیا لنالیدومید (CC5013) میتواند نیاز به تزریق خون را کاهش دهد و کلون غیرطبیعی ۵q۳۱ـ را در بیماران مبتلا به این اختلال سرکوب کند.
روشها
صد و چهلوهشت بیمار ۱۰ میلیگرم لنالیدومید را به مدت ۲۱ روز در هر ۴ هفته یا بهصورت روزانه دریافت کردند. تغییرات خونی، مغز استخوان و سیتوژنتیک پس از ۲۴ هفته درمان با تحلیل قصد درمان ارزیابی شد.
نتایج
از ۱۴۸ بیمار، ۱۱۲ نفر نیاز کمتری به تزریق خون پیدا کردند (۷۶٪؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۶۸ تا ۸۲) و ۹۹ بیمار (۶۷٪؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۵۹ تا ۷۴) دیگر به تزریق خون نیاز نداشتند، صرفنظر از پیچیدگی کاریوتایپ. پاسخ به لنالیدومید سریع (میانه زمان تا پاسخ ۴٫۶ هفته؛ دامنه ۱ تا ۴۹) و پایدار بود؛ میانه مدت بینیازی از تزریق خون پس از میانه پیگیری ۱۰۴ هفته هنوز به دست نیامده بود. بیشینه غلظت هموگلوبین به میانه ۱۳٫۴ گرم در دسیلیتر (دامنه ۹٫۲ تا ۱۸٫۶) رسید، که با افزایش میانه ۵٫۴ گرم در دسیلیتر (دامنه ۱٫۱ تا ۱۱٫۴) نسبت به کمترین مقدار پایه پیش از تزریق خون همراه بود. در میان ۸۵ بیمار قابل ارزیابی، ۶۲ نفر بهبود سیتوژنتیک داشتند و ۳۸ نفر از این ۶۲ نفر به پاسخ کامل سیتوژنتیک رسیدند. در ۳۸ نفر از ۱۰۶ بیمار که نمونههای متوالی مغز استخوان آنها قابل ارزیابی بود، ناهنجاریهای سیتولوژیک بهطور کامل برطرف شد. نوتروپنی متوسط تا شدید (در ۵۵٪ بیماران) و ترومبوسیتوپنی (در ۴۴٪) شایعترین دلایل قطع درمان یا تنظیم دوز لنالیدومید بودند.
نتیجهگیری
لنالیدومید میتواند نیاز به تزریق خون را کاهش دهد و ناهنجاریهای سیتولوژیک و سیتوژنتیک را در بیماران مبتلا به سندرم میلودیسپلاستیک همراه با حذف ۵q۳۱ برگرداند. (شماره ClinicalTrials.gov: NCT00065156)
محدودیتها
بر اساس چکیده، مطالعه تکگروهی و فاقد گروه کنترل است. ارزیابی سیتوژنتیک فقط در ۸۵ بیمار و ارزیابی سیتولوژیک مغز استخوان در ۱۰۶ بیمار ممکن بود. نوتروپنی و ترومبوسیتوپنی دلایل شایع قطع درمان یا تنظیم دوز بودند.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، بهویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.