ابِمَسیکلیب (Abemaciclib) در ترکیب با فولوِستران (Fulvestrant) در زنان مبتلا به سرطان سینه پیشرفته HR مثبت/HER2 منفی که در حین درمان هورمونی دچار پیشرفت بیماری شده بودند
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- MONARCH 2
- فاز
- فاز ۳
- طراحی
- کارآزمایی بین‌المللی، تصادفی‌سازی‌شده (۲ به ۱)، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما
- حجم نمونه
- ۶۶۹ بیمار
- منبع
- JCO · ۲۰۱۷
- شناسه کارآزمایی
- NCT02107703
به زبان ساده
در این مطالعه، زنانی که سرطان سینه پیشرفته از نوع هورمون‌مثبت و HER2 منفی داشتند و با وجود درمان هورمونی بیماری‌شان پیشرفت کرده بود، یا فولوِستران همراه با داروی ابمسیکلیب یا فولوِستران همراه با دارونما دریافت کردند. افزودن ابمسیکلیب زمان کنترل بیماری بدون پیشرفت را به‌طور میانه از ۹٫۳ ماه به ۱۶٫۴ ماه رساند و تومور در بیماران بیشتری کوچک شد. اسهال و کاهش گلبول‌های سفید (نوتروپنی) از شایع‌ترین عوارض بودند. درباره‌ی مناسب‌بودن این درمان برای هر بیمار، پزشک معالج تصمیم می‌گیرد.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
ابمسیکلیب (Abemaciclib) ۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز به‌صورت مداوم، به‌همراه فولوِستران ۵۰۰ میلی‌گرم (مطابق برچسب دارو). تعداد بیماران: ۴۴۶.
دارونما دو بار در روز (با همان برنامه‌ی ابمسیکلیب) به‌همراه فولوِستران ۵۰۰ میلی‌گرم (مطابق برچسب دارو). تعداد بیماران: ۲۲۳.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
زنان مبتلا به سرطان سینه پیشرفته با گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی که در حین درمان هورمونی نئوادجوانت یا ادجوانت، یا ظرف ۱۲ ماه یا کمتر از پایان درمان هورمونی ادجوانت، یا در حین درمان هورمونی خط اول برای بیماری متاستاتیک دچار پیشرفت بیماری شده بودند.
نقاط پایانی
نقطه‌پایانی اصلی: بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS) به ارزیابی پژوهشگر. نقاط‌پایانی ثانویه کلیدی: بقای کلی، نرخ پاسخ عینی (ORR)، مدت پاسخ، نرخ فایده‌ی بالینی، کیفیت زندگی و ایمنی.
ایمنی و عوارض
شایع‌ترین عوارض جانبی در گروه ابمسیکلیب در برابر دارونما: اسهال (۸۶٫۴٪ در برابر ۲۴٫۷٪)، نوتروپنی (۴۶٫۰٪ در برابر ۴٫۰٪)، تهوع (۴۵٫۱٪ در برابر ۲۲٫۹٪) و خستگی (۳۹٫۹٪ در برابر ۲۶٫۹٪). نرخ عوارض درجه ۳ و بالاتر در چکیده ذکر نشده است.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
بر اساس چکیده، افزودن ابمسیکلیب به فولوِستران در زنان مبتلا به سرطان سینه پیشرفته HR مثبت/HER2 منفی با پیشرفت بیماری در حین درمان هورمونی، PFS و ORR را به‌طور معنی‌داری بهبود داد و پروفایل ایمنی قابل‌تحملی داشت. نتایج بقای کلی در چکیده گزارش نشده است. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و توصیه‌های راهنماهای بالینی باید از منابع به‌روز بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
هدف
مطالعه‌ی MONARCH 2 (شناسه‌ی ClinicalTrials.gov: NCT02107703) اثربخشی و ایمنی ابمسیکلیب، مهارکننده‌ی انتخابی کیناز وابسته به سیکلین ۴ و ۶، به‌علاوه‌ی فولوِستران را با فولوِستران به‌تنهایی در بیماران مبتلا به سرطان سینه پیشرفته (ABC) مقایسه کرد.
بیماران و روش‌ها
MONARCH 2 یک مطالعه‌ی بین‌المللی، دوسوکور و فاز ۳ در زنان مبتلا به ABC با گیرنده‌ی هورمونی مثبت و گیرنده‌ی فاکتور رشد اپیدرمی انسانی ۲ (HER2) منفی بود که در حین درمان هورمونی (ET) نئوادجوانت یا ادجوانت، یا ظرف ۱۲ ماه یا کمتر از پایان ET ادجوانت، یا در حین ET خط اول برای بیماری متاستاتیک دچار پیشرفت بیماری شده بودند. بیماران به نسبت ۲ به ۱ به‌صورت تصادفی برای دریافت ابمسیکلیب یا دارونما (۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز) به‌صورت مداوم و فولوِستران (۵۰۰ میلی‌گرم، مطابق برچسب) تخصیص یافتند. نقطه‌پایانی اصلی، بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS) به ارزیابی پژوهشگر بود و نقاط‌پایانی ثانویه‌ی کلیدی شامل بقای کلی، نرخ پاسخ عینی (ORR)، مدت پاسخ، نرخ فایده‌ی بالینی، کیفیت زندگی و ایمنی بود.
نتایج
بین آگوست ۲۰۱۴ و دسامبر ۲۰۱۵، ۶۶۹ بیمار به‌صورت تصادفی برای دریافت ابمسیکلیب به‌علاوه‌ی فولوِستران (n = ۴۴۶) یا دارونما به‌علاوه‌ی فولوِستران (n = ۲۲۳) تخصیص یافتند. ابمسیکلیب به‌علاوه‌ی فولوِستران در مقایسه با فولوِستران به‌تنهایی PFS را به‌طور معنی‌داری افزایش داد (میانه ۱۶٫۴ در برابر ۹٫۳ ماه؛ نسبت مخاطره ۰٫۵۵۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۴۹ تا ۰٫۶۸۱؛ P < ۰٫۰۰۱). در بیماران دارای بیماری قابل اندازه‌گیری، ابمسیکلیب به‌علاوه‌ی فولوِستران به ORR برابر ۴۸٫۱٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۴۲٫۶٪ تا ۵۳٫۶٪) در مقایسه با ۲۱٫۳٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۵٫۱٪ تا ۲۷٫۶٪) در گروه کنترل دست یافت. شایع‌ترین عوارض جانبی در گروه‌های ابمسیکلیب در برابر دارونما عبارت بودند از اسهال (۸۶٫۴٪ در برابر ۲۴٫۷٪)، نوتروپنی (۴۶٫۰٪ در برابر ۴٫۰٪)، تهوع (۴۵٫۱٪ در برابر ۲۲٫۹٪) و خستگی (۳۹٫۹٪ در برابر ۲۶٫۹٪).
نتیجه‌گیری
ابمسیکلیب با دوز ۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز به‌علاوه‌ی فولوِستران مؤثر بود و PFS و ORR را به‌طور معنی‌داری بهبود داد و پروفایل ایمنی قابل‌تحملی را در زنان مبتلا به ABC با گیرنده‌ی هورمونی مثبت و HER2 منفی که در حین ET دچار پیشرفت بیماری شده بودند نشان داد.
محدودیت‌ها
چکیده نتایج بقای کلی را گزارش نمی‌کند. نقطه‌پایانی اصلی بر پایه‌ی ارزیابی پژوهشگر بود. نرخ عوارض درجه ۳ و بالاتر و نتایج کیفیت زندگی در چکیده ذکر نشده‌اند و باید در متن کامل بررسی شوند. اسهال و نوتروپنی در گروه ابمسیکلیب بسیار شایع‌تر بودند.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.