تاموکسیفن برای پیشگیری از سرطان سینه: گزارش مطالعه P-1 پروژه ملی جراحی کمکی سینه و روده

پیش‌زمینه

مشاهده کاهش بروز سرطان سینه سمت مقابل پس از تجویز تاموکسیفن به‌عنوان درمان کمکی، این ایده را مطرح کرد که این دارو می‌تواند در پیشگیری از سرطان سینه نقش داشته باشد. برای آزمودن این فرضیه، پروژه ملی جراحی کمکی سینه و روده (NSABP) در سال ۱۹۹۲ کارآزمایی پیشگیری از سرطان سینه (P-1) را آغاز کرد.

روش‌ها

زنانی (تعداد=۱۳٬۳۸۸) که به‌دلیل ۱) سن ۶۰ سال یا بیشتر، ۲) سن ۳۵ تا ۵۹ سال با خطر پیش‌بینی‌شده ۵ ساله سرطان سینه حداقل ۱٫۶۶٪، یا ۳) سابقه کارسینومای لوبولار درجا، در معرض خطر افزایش‌یافته سرطان سینه بودند، به‌صورت تصادفی به دریافت دارونما (n=۶۷۰۷) یا تاموکسیفن ۲۰ میلی‌گرم در روز (n=۶۶۸۱) به مدت ۵ سال تخصیص یافتند. الگوریتم Gail که بر پایه یک مدل رگرسیون لجستیک چندمتغیره با استفاده از ترکیب عوامل خطر است، برای برآورد احتمال (خطر) بروز سرطان سینه در طول زمان به کار رفت.

نتایج

تاموکسیفن خطر سرطان سینه مهاجم را ۴۹٪ کاهش داد (P دوطرفه کمتر از ۰٫۰۰۰۰۱)، با بروز تجمعی تا ۶۹ ماه پیگیری برابر با ۴۳٫۴ در برابر ۲۲٫۰ به ازای هر ۱۰۰۰ زن به‌ترتیب در گروه‌های دارونما و تاموکسیفن. کاهش خطر در زنان ۴۹ سال یا کمتر (۴۴٪)، ۵۰ تا ۵۹ سال (۵۱٪) و ۶۰ سال یا بیشتر (۵۵٪) رخ داد؛ خطر همچنین در زنان با سابقه کارسینومای لوبولار درجا (۵۶٪) یا هیپرپلازی آتیپیک (۸۶٪) و در هر دسته از خطر پیش‌بینی‌شده ۵ ساله کاهش یافت. تاموکسیفن خطر سرطان سینه غیرمهاجم را ۵۰٪ کاهش داد (P دوطرفه کمتر از ۰٫۰۰۲). تاموکسیفن بروز تومورهای مثبت از نظر گیرنده استروژن را ۶۹٪ کاهش داد، اما تفاوتی در بروز تومورهای منفی از نظر گیرنده استروژن دیده نشد. تجویز تاموکسیفن میانگین میزان سالانه بیماری ایسکمیک قلب را تغییر نداد؛ با این حال، کاهش شکستگی‌های لگن، ساعد (کولس) و ستون مهره‌ها مشاهده شد. میزان سرطان آندومتر در گروه تاموکسیفن افزایش یافت (نسبت خطر=۲٫۵۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪=۱٫۳۵ تا ۴٫۹۷)؛ این افزایش خطر عمدتاً در زنان ۵۰ سال یا بالاتر رخ داد. همه سرطان‌های آندومتر در گروه تاموکسیفن در مرحله I (بیماری localized) بودند؛ هیچ مرگ ناشی از سرطان آندومتر در این گروه رخ نداده است. سرطان کبد یا افزایش سرطان‌های کولون، رکتوم، تخمدان یا سایر تومورها در گروه تاموکسیفن مشاهده نشد. میزان سکته مغزی، آمبولی ریوی و ترومبوز ورید عمقی در گروه تاموکسیفن بالا بود؛ این رخدادها در زنان ۵۰ سال یا بالاتر بیشتر رخ دادند.

نتیجه‌گیری

تاموکسیفن بروز سرطان سینه مهاجم و غیرمهاجم را کاهش می‌دهد. با وجود عوارض جانبی ناشی از تجویز تاموکسیفن، استفاده از آن به‌عنوان داروی پیشگیری‌کننده از سرطان سینه در بسیاری از زنان در معرض خطر افزایش‌یافته این بیماری مناسب است.