کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان ریه

پیامدهای بقای ۵ ساله کارآزمایی PACIFIC: دوروالوماب پس از شیمی‌پرتودرمانی در سرطان ریه غیرسلول‌کوچک مرحله III

J Clin Oncol · ۲۰۲۲۷۱۳ بیمار

Five-Year Survival Outcomes From the PACIFIC Trial: Durvalumab After Chemoradiotherapy in Stage III Non–Small-Cell Lung CancerSpigel DR, Faivre-Finn C, Gray JE, Vicente D, Planchard D, Paz-Ares L, et al. J Clin Oncol. 2022. 40:1301-1311

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: PACIFIC
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی دوسوکور کنترل‌شده با دارونما (۲:۱)؛ این مقاله تحلیل‌های اکتشافی به‌روزشده حدود ۵ سال پس از آخرین تصادفی‌سازی است
حجم نمونه: ۷۱۳ بیمار
منبع: J Clin Oncol · ۲۰۲۲
شناسه کارآزمایی: NCT02125461

به زبان ساده

در سرطان ریه مرحله III که قابل جراحی نیست، پس از پایان شیمی‌درمانی و پرتودرمانی هم‌زمان، یک سال تزریق داروی ایمنی‌درمانی دوروالوماب (هر ۲ هفته) احتمال زنده ماندن پس از ۵ سال را از حدود ۳۳٪ به حدود ۴۳٪ رساند و تقریباً یک‌سوم بیماران پس از ۵ سال بدون پیشرفت بیماری بودند.

نتایج کلیدی

۴۲٫۹٪ در برابر ۳۳٫۴٪

بقای کلی ۵ ساله

۴۷٫۵ در برابر ۲۹٫۱ ماه

میانه بقای کلی

HR طبقه‌بندی‌شده ۰٫۷۲؛ ۹۵% CI: ۰٫۵۹ تا ۰٫۸۹

۳۳٫۱٪ در برابر ۱۹٫۰٪

بقای بدون پیشرفت ۵ ساله

۱۶٫۹ در برابر ۵٫۶ ماه

میانه بقای بدون پیشرفت

HR ۰٫۵۵؛ ۹۵% CI: ۰٫۴۵ تا ۰٫۶۸

HR ۰٫۶۸

بقای کلی (تحلیل اولیه)

۹۵% CI: ۰٫۵۳ تا ۰٫۸۷؛ P=0.00251

داروهای این مطالعه:دوروالوماب (ایمفینزی)

کارت دوز و برنامه درمان

دوروالوماب تحکیمی پس از شیمی‌پرتودرمانی (PACIFIC)

NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی بدون پیشرفت پس از دست‌کم ۲ دوره شیمی‌درمانی پلاتینی هم‌زمان با پرتودرمانی؛ WHO PS ۰–۱؛ در جهش EGFR، اوسیمرتینیب (رژیم بعد) ارجح استطول هر دوره: هر ۱۴ یا ۲۸ روزدر صفحه «سرطان ریه» · NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی: شیمی‌پرتودرمانی و درمان تحکیمی

NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی بدون پیشرفت پس از دست‌کم ۲ دوره شیمی‌درمانی پلاتینی هم‌زمان با پرتودرمانی؛ WHO PS ۰–۱؛ در جهش EGFR، اوسیمرتینیب (رژیم بعد) ارجح است

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
دوروالوماب	۱۰ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۲ هفته یا ۱۵۰۰ میلی‌گرم هر ۴ هفته (وزن ≥۳۰ کیلوگرم)	وریدی (۶۰ دقیقه)	شروع ظرف ۴۲ روز پس از پایان شیمی‌پرتودرمانی

طول هر دوره: هر ۱۴ یا ۲۸ روز
مدت درمان: حداکثر ۱۲ ماه، یا تا پیشرفت یا عارضه غیرقابل‌تحمل

منبع: برچسب FDA دوروالوماب؛ نتایج ۵ ساله. در PACIFIC پنومونیت (شامل پنومونیت پرتویی) در ۱۸٫۳٪ گروه دوروالوماب در برابر ۱۲٫۸٪ دارونما رخ داد.

در صفحه «سرطان ریه» · NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی: شیمی‌پرتودرمانی و درمان تحکیمی

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱دوروالوماب (Durvalumab)

دوروالوماب ۱۰ میلی‌گرم/کیلوگرم وریدی هر ۲ هفته به مدت حداکثر ۱۲ ماه؛ شروع ۱ تا ۴۲ روز پس از پایان شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان. قطع درمان در صورت پیشرفت تأییدشده، شروع درمان ضدسرطان دیگر، سمیت غیرقابل‌قبول یا انصراف (۴۷۶ بیمار تصادفی؛ ۴۷۳ نفر درمان گرفتند). برچسب کنونی FDA برای بیماران ≥۳۰ کیلوگرم، ۱۵۰۰ میلی‌گرم هر ۴ هفته را نیز به‌عنوان جایگزین ۱۰ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۲ هفته مجاز می‌داند (حداکثر ۱۲ ماه).

۲دارونما

دارونمای وریدی هر ۲ هفته تا ۱۲ ماه با همان قواعد قطع درمان (۲۳۷ بیمار؛ ۲۳۶ نفر درمان گرفتند).

منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله JCO ۲۰۲۲ (PMC9015199) و برچسب FDA ایمفینزی (DailyMed، بخش ۲٫۲ و ۱۴٫۱، نسخه سپتامبر ۲۰۲۶)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران با NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی (ویرایش هفتم AJCC)، وضعیت عملکردی WHO صفر یا ۱، بدون پیشرفت پس از دست‌کم ۲ دوره شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان پایه پلاتین (دوز کل پرتو معمولاً ۶۰ تا ۶۶ گری در ۳۰ تا ۳۳ جلسه)؛ صرف‌نظر از بیان PD-L1؛ تصادفی‌سازی ۱ تا ۴۲ روز پس از شیمی‌پرتودرمانی. معیارهای خروج: سمیت حل‌نشده درجه >۲ یا پنومونیت درجه ≥۲ ناشی از شیمی‌پرتودرمانی، بیماری خودایمنی فعال یا قبلی در ۲ سال اخیر و نیاز به سرکوب ایمنی سیستمیک. طبقه‌بندی بر اساس سن، جنس و سابقه مصرف سیگار.

نقاط پایانی

پیامدهای اولیه: بقای کلی و بقای بدون پیشرفت (بازبینی مستقل مرکزی، RECIST ۱٫۱). این مقاله به‌روزرسانی اکتشافی ۵ ساله است.

ایمنی و عوارض

در تحلیل اولیه بقای کلی، عوارض درجه ۳ یا ۴ به هر علت در ۳۰٫۵٪ گروه دوروالوماب و ۲۶٫۱٪ گروه دارونما رخ داد (عوارض کشنده ۴٫۴٪ در برابر ۶٫۴٪)؛ ۱۵٫۴٪ و ۹٫۸٪ به دلیل عوارض (بیشتر پنومونیت، پنومونیت ناشی از پرتو و ذات‌الریه) درمان را قطع کردند. ۴۹٫۰٪ در برابر ۳۴٫۷٪ دوره ۱۲ ماهه را کامل کردند. طبق برچسب FDA: عوارض جدی ۲۹٪ (پنومونیت یا پنومونیت پرتویی ۷٪، ذات‌الریه ۶٪)؛ قطع دوروالوماب به علت پنومونیت/پنومونیت پرتویی ۶٪.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

PACIFIC «رژیم PACIFIC» (شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان و سپس یک سال دوروالوماب) را به استاندارد درمان NSCLC مرحله III غیرقابل جراحی تبدیل کرد (تأیید FDA در فوریه ۲۰۱۸). در بیماران دارای جهش EGFR، اوسیمرتینیب (کارآزمایی LAURA) جایگزین آن شده است. رهنمودهای ESMO و NCCN این رژیم را توصیه می‌کنند؛ EMA مصرف آن را به تومورهای با PD-L1 ≥۱٪ محدود کرده است.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

هدف

کارآزمایی فاز ۳ PACIFIC، دوروالوماب را با دارونما در بیماران مبتلا به سرطان ریه غیرسلول‌کوچک مرحله III غیرقابل جراحی بدون پیشرفت بیماری پس از شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان مقایسه کرد. دوروالوماب تحکیمی با بهبود معنی‌دار در پیامدهای اولیه، یعنی بقای کلی (OS؛ نسبت خطر [HR] طبقه‌بندی‌شده ۰٫۶۸؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۳ تا ۰٫۸۷؛ P=.00251) و بقای بدون پیشرفت (PFS [بازبینی مستقل مرکزی سوکور؛ RECIST نسخه ۱٫۱]؛ HR طبقه‌بندی‌شده ۰٫۵۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۲ تا ۰٫۶۵؛ P<.0001)، و ایمنی قابل‌مدیریت همراه بود. ما تحلیل‌های اکتشافی به‌روزشده بقا را حدود ۵ سال پس از تصادفی‌سازی آخرین بیمار گزارش می‌کنیم.

روش‌ها

بیماران با وضعیت عملکردی صفر یا ۱ سازمان جهانی بهداشت (با هر وضعیت لیگاند ۱ مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلولی [PD-L1] تومور) به‌طور تصادفی (۲:۱) به دوروالوماب (۱۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم، وریدی؛ هر ۲ هفته به مدت ۱۲ ماه) یا دارونما تخصیص یافتند و بر اساس سن، جنس و سابقه مصرف سیگار طبقه‌بندی شدند. تحلیل‌های پیامدهای زمان تا رویداد با آزمون لگ‌رنک طبقه‌بندی‌شده انجام شد. میانه‌ها و میزان‌های بقای نقطه‌ای با روش کاپلان–مایر برآورد شدند.

نتایج

هفتصد و نه نفر از ۷۱۳ بیمار تصادفی‌سازی‌شده، دوروالوماب (۴۷۳ نفر از ۴۷۶) یا دارونما (۲۳۶ نفر از ۲۳۷) دریافت کردند. تا تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۲۱ (میانه پیگیری ۳۴٫۲ ماه [همه بیماران]؛ ۶۱٫۶ ماه [بیماران سانسورشده])، بقای کلی به‌روزشده (HR طبقه‌بندی‌شده ۰٫۷۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۹ تا ۰٫۸۹؛ میانه ۴۷٫۵ در برابر ۲۹٫۱ ماه) و بقای بدون پیشرفت (HR طبقه‌بندی‌شده ۰٫۵۵؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۵ تا ۰٫۶۸؛ میانه ۱۶٫۹ در برابر ۵٫۶ ماه) با تحلیل‌های اولیه هم‌خوان باقی ماند. میزان‌های برآوردشده ۵ ساله (فاصله اطمینان ۹۵٪) برای دوروالوماب و دارونما، برای بقای کلی ۴۲٫۹٪ (۳۸٫۲ تا ۴۷٫۴) در برابر ۳۳٫۴٪ (۲۷٫۳ تا ۳۹٫۶) و برای بقای بدون پیشرفت ۳۳٫۱٪ (۲۸٫۰ تا ۳۸٫۲) در برابر ۱۹٫۰٪ (۱۳٫۶ تا ۲۵٫۲) بود.

نتیجه‌گیری

این تحلیل‌های به‌روزشده، سود پایدار و قوی بقای کلی و سود ماندگار بقای بدون پیشرفت با دوروالوماب پس از شیمی‌پرتودرمانی را نشان می‌دهد. برآورد می‌شود ۴۲٫۹٪ بیمارانی که به دوروالوماب تخصیص یافتند، پس از ۵ سال زنده باشند و ۳۳٫۱٪ زنده و بدون پیشرفت بیماری باشند؛ این یافته‌ها معیار جدیدی برای استاندارد درمان در این شرایط تعیین می‌کند.

محدودیت‌ها

تحلیل ۵ ساله اکتشافی است؛ وضعیت PD-L1 در ثبت‌نام الزامی نبود و بخش زیادی از بیماران نمونه قابل ارزیابی نداشتند؛ بیماران با شیمی‌پرتودرمانی متوالی یا پیشرفت در حین آن وارد نشدند؛ وضعیت جهش‌های EGFR/ALK به‌طور سیستماتیک بررسی نشد.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.