کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان پروستات

‎177Lu-PSMA-617 در بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک PSMA مثبت بدون مواجهه قبلی یا حساس به تعدیل‌کننده مسیر آندروژن (PSMAddition): کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده فاز ۳

Lancet · ۲۰۲۶۱۱۴۴ بیمار

[177Lu]Lu-PSMA-617 in patients with PSMA-positive metastatic androgen pathway modulator-naive/sensitive prostate cancer (PSMAddition): a phase 3 randomised, controlled trialTagawa ST, Sartor O, Piulats JM, Saad F, Fizazi K, Reid A, et al. Lancet. 2026. 408:793-807

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: PSMAddition
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده باز برتری در ۱۶۹ مرکز از ۲۰ کشور، نسبت ۱ به ۱
حجم نمونه: ۱۱۴۴ بیمار
منبع: Lancet · ۲۰۲۶
شناسه کارآزمایی: NCT04720157

به زبان ساده

در مردانی که سرطان پروستات آن‌ها گسترش یافته اما هنوز به هورمون‌درمانی پاسخ می‌دهد، افزودن درمان رادیواکتیو هدفمند لوتسیوم-PSMA به هورمون‌درمانی استاندارد، پیشرفت بیماری در تصویربرداری را به تأخیر انداخت. خشکی خفیف دهان شایع‌ترین عارضه بود. اثر آن بر طول عمر هنوز مشخص نیست.

نتایج کلیدی

HR ۰٫۷۲

بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک

فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۸ تا ۰٫۹۰؛ p=۰٫۰۰۲۱؛ میانه در هیچ گروه به دست نیامد

۲۴٪ در برابر ۳۰٪

پیشرفت رادیوگرافیک یا مرگ

۱۳۹ از ۵۷۲ در برابر ۱۷۲ از ۵۷۲

۵۱٪ در برابر ۴۳٪

عوارض درجه ۳ یا بالاتر

۴۶٪ در برابر ۴٪

خشکی دهان

همگی درجه ۱ یا ۲

کارت دوز و برنامه درمان

لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 (VISION، PSMAfore، PSMAddition)

بیماری PSMA مثبت در PET-PSMA: mCRPC پس از ARPI، پس از تاکسان (VISION) یا برای به تعویق انداختن تاکسان (PSMAfore)؛ و طبق برچسب FDA همراه ARPI در بیماری متاستاتیک بدون مواجهه یا حساس به ARPI (PSMAddition)زمان‌بندی هر دارو در جدولدر صفحه «سرطان پروستات» · بیماری PSMA مثبت: درمان رادیولیگاندی

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
‎177Lu-PSMA-617 (لوتسیوم-۱۷۷ ویپیووتید تتراکستان)	۷٫۴ گیگابکرل (۲۰۰ میلی‌کوری)	وریدی	هر ۶ هفته
ADT (± ARPI در بیماری حساس به ARPI)	طبق برچسب هر دارو	—	پیوسته

برنامه دوره‌ها: لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 هر ۶ هفته؛ ADT (± ARPI) پیوسته
مدت درمان: ۶ دوز، یا تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌قبول

طبق برچسب FDA و کارآزمایی‌ها. انتخاب بیمار با PET-PSMA (در کارآزمایی‌ها با قرائت مرکزی). فقط یک بار کاهش ۲۰٪ دوز به ۵٫۹ گیگابکرل (۱۶۰ میلی‌کوری) مجاز است و افزایش مجدد ممنوع؛ در صورت نیاز به کاهش دوم، قطع شود؛ اگر تأخیر درمان به علت عارضه بیش از ۴ هفته طول بکشد، قطع دائم در نظر گرفته شود. شمارش کامل خون و کراتینین/کلیرانس کراتینین پیش و حین درمان؛ در کلیرانس کمتر از ۳۰ میلی‌لیتر/دقیقه قطع موقت. بیمار پیش و پس از تزریق آب کافی بنوشد و مکرر ادرار کند. خشکی دهان شایع‌ترین عارضه است. تجویز فقط توسط پزشک دارای مجوز کاربرد رادیوداروها.

در صفحه «سرطان پروستات» · بیماری PSMA مثبت: درمان رادیولیگاندی

‎177Lu-PSMA-617 + مهارکننده مسیر گیرنده آندروژن

سرطان پروستات متاستاتیک PSMA مثبت، بدون مواجهه قبلی یا حساس به تعدیل مسیر آندروژن (mAPMN/S)؛ انتخاب با PET-PSMA تأییدشدهزمان‌بندی هر دارو در جدولدر صفحه «پرتودرمانی هدفمند لوتسیوم-PSMA به مراحل زودتر سرطان پروستات رسید» · رژیم PSMAddition (برچسب FDA)

سرطان پروستات متاستاتیک PSMA مثبت، بدون مواجهه قبلی یا حساس به تعدیل مسیر آندروژن (mAPMN/S)؛ انتخاب با PET-PSMA تأییدشده

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
لوتسیوم Lu 177 ویپیووتاید تتراگزتان	۷٫۴ گیگابکرل (۲۰۰ میلی‌کوری)	وریدی (پوش آهسته ۱ تا ۱۰ دقیقه یا انفوزیون ثقلی/پمپ) از کاتتر اختصاصی	هر ۶ هفته
ARPI (همراه ADT)	طبق برچسب همان دارو	خوراکی	روزانه

برنامه دوره‌ها: لوتسیوم-۱۷۷ هر ۶ هفته؛ ARPI روزانه، همراه ADT
مدت درمان: ۶ دوز، یا تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول

کاتتر پیش از تزریق با دست‌کم ۱۰ میلی‌لیتر سدیم کلرید ۰٫۹٪ شسته شود. تنها سطح کاهش دوز: ۲۰٪ به ۵٫۹ گیگابکرل (۱۶۰ میلی‌کوری)؛ افزایش مجدد ممنوع؛ نیاز به کاهش دوم یا تأخیر بیش از ۴ هفته: قطع. سرکوب مغز استخوان درجه ۲: توقف تا درجه ۱؛ درجه ۳ یا بیشتر: توقف و کاهش دوز؛ تکرار پس از کاهش: قطع. سمیت کلیوی (افزایش کراتینین درجه ۲ یا CLcr کمتر از ۳۰): توقف تا بهبود؛ افزایش ۴۰٪ یا بیشتر کراتینین و کاهش بیش از ۴۰٪ CLcr: توقف و کاهش دوز؛ درجه ۳ یا بیشتر: قطع. خشکی دهان درجه ۳ یا سمیت گوارشی درجه ۳ یا بیشتر مقاوم به درمان: توقف و کاهش دوز. پایش CBC و کراتینین/CLcr پیش و حین درمان؛ هیدراتاسیون خوب و ادرار مکرر پیش و پس از تزریق؛ رعایت اصول حفاظت پرتویی؛ پیشگیری از بارداری همسر تا ۱۴ هفته پس از آخرین دوز. در PSMAddition، ADT همراه ARPI به انتخاب پزشک بود.

در صفحه «پرتودرمانی هدفمند لوتسیوم-PSMA به مراحل زودتر سرطان پروستات رسید» · رژیم PSMAddition (برچسب FDA)

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱‎177Lu-PSMA-617 + ADT + ARPI (۵۷۲ بیمار)

‎177Lu-PSMA-617 وریدی با ۷٫۴ گیگابکرل (۲۰۰ میلی‌کوری) ±۱۰٪ هر ۶ هفته تا شش دوره، همراه با محرومیت از آندروژن (ADT) و مهارکننده مسیر گیرنده آندروژن (ARPI) به انتخاب پژوهشگر طبق برچسب محلی.

۲ADT + ARPI (۵۷۲ بیمار)

ADT و ARPI به انتخاب پژوهشگر طبق برچسب محلی؛ امکان انتقال به ‎177Lu-PSMA-617 پس از پیشرفت رادیوگرافیک تأییدشده مرکزی.

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله منتشرشده (Lancet ۲۰۲۶) و ClinicalTrials.gov NCT04720157

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

مردان مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک بدون مواجهه قبلی یا حساس به تعدیل‌کننده مسیر آندروژن (حساس به هورمون)، بدون درمان یا با حداقل درمان قبلی، با متاستاز در CT، MRI یا اسکن استخوان و دست‌کم یک ضایعه متاستاتیک PSMA مثبت در PET ‏‎[68Ga]Ga-PSMA-11 با قرائت مرکزی. ۵۰٪ متاستاتیک از ابتدا (de novo)؛ ۶۸٪ پرحجم؛ میانه سن ۶۸ سال.

نقاط پایانی

پیامد اصلی: بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک (ارزیابی مرکزی طبق PCWG3-modified RECIST ۱٫۱ یا مرگ). پیامدهای ثانویه شامل ایمنی و تحمل‌پذیری.

ایمنی و عوارض

عوارض درجه ۳ یا بدتر در ۲۸۶ نفر (۵۱٪) از ۵۶۴ بیمار گروه لوتسیوم و ۲۴۳ نفر (۴۳٪) از ۵۶۵ بیمار گروه کنترل رخ داد. عوارض جدی ۳۲٪ در برابر ۲۹٪ بود که ۱۷ مورد (۳٪) در گروه لوتسیوم مرتبط با دارو بود. شایع‌ترین عارضه خشکی دهان بود (۴۶٪ در برابر ۴٪؛ همه درجه ۱ یا ۲). کاهش شمارش سلول‌های خونی و اختلالات گوارشی در گروه لوتسیوم شایع‌تر بود.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

FDA در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶ ‎177Lu-PSMA-617 را همراه با ARPI برای سرطان پروستات متاستاتیک حساس به هورمون (mAPMN/S) و PSMA مثبت تأیید کرد و کاربرد این رادیولیگاند را از بیماری مقاوم به اخته به مراحل زودتر گسترش داد.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

یک درمان استاندارد معاصر برای بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک بدون مواجهه قبلی یا حساس به تعدیل‌کننده مسیر آندروژن (APMN/S) (که سرطان پروستات متاستاتیک حساس به هورمون نیز نامیده می‌شود)، درمان محرومیت از آندروژن (ADT) به‌علاوه یک مهارکننده مسیر گیرنده آندروژن (ARPI) تا زمان پیشرفت است. هدف PSMAddition ارزیابی اثربخشی و ایمنی ‎[177Lu]Lu-PSMA-617 (177Lu-PSMA-617) همراه با ADT به‌علاوه ARPI در سرطان پروستات متاستاتیک APMN/S با آنتی‌ژن غشایی اختصاصی پروستات (PSMA) مثبت بود.

روش‌ها

PSMAddition یک کارآزمایی برتری فاز ۳، تصادفی و کنترل‌شده و در حال انجام است که در ۱۶۹ مرکز در ۲۰ کشور، شامل بیمارستان‌ها، مراکز پزشکی و مراکز تخصصی سرطان، انجام می‌شود. بیماران مرد واجد شرایط، سرطان پروستات متاستاتیک APMN/S بدون درمان یا با حداقل درمان داشتند که با CT، MRI یا اسکن استخوان تشخیص داده شده بود و یک یا چند ضایعه متاستاتیک PSMA مثبت در PET پایه ‎[68Ga]Ga-PSMA-11 با قرائت مرکزی داشتند. بیماران به نسبت ۱ به ۱ به‌طور تصادفی به دریافت باز ‎177Lu-PSMA-617 وریدی (۷٫۴ گیگابکرل [۲۰۰ میلی‌کوری] ±۱۰٪ هر ۶ هفته تا شش دوره) همراه با ADT به‌علاوه ARPI (گروه ‎177Lu-PSMA-617) یا ADT به‌علاوه ARPI (گروه کنترل) اختصاص یافتند. ADT و ARPI بر اساس مجوز محلی توسط پژوهشگر انتخاب و طبق برچسب محلی محصول تجویز شدند. بیماران گروه کنترل با پیشرفت رادیوگرافیک تأییدشده مرکزی می‌توانستند به ‎177Lu-PSMA-617 منتقل شوند. پیامد اصلی، بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک بود (ارزیابی مرکزی بر اساس معیارهای RECIST ۱٫۱ اصلاح‌شده توسط گروه کاری کارآزمایی‌های بالینی سرطان پروستات ۳، یا مرگ)؛ پیامدهای ثانویه شامل ایمنی و تحمل‌پذیری بود. ما دومین تحلیل میانی بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک را در جمعیت قصد درمان (همه شرکت‌کنندگان تصادفی‌شده؛ تاریخ قطع داده‌ها ۱۳ ژانویه ۲۰۲۵) گزارش می‌کنیم. ایمنی در همه بیمارانی که دست‌کم یک دوز درمان مطالعه دریافت کردند ارزیابی شد. این مطالعه در ClinicalTrials.gov با شماره NCT04720157 ثبت شده و در حال انجام است.

نتایج

از ۱۵ ژوئن ۲۰۲۱ تا ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۳، ۱۵۲۹ بیمار غربالگری و ۱۱۴۴ نفر به‌طور تصادفی تخصیص یافتند (۵۷۲ نفر در هر گروه؛ ۱۱۴۴ [۱۰۰٪] مرد، ۵۷۲ [۵۰٪] با سرطان پروستات متاستاتیک APMN/S از ابتدا [de novo]، ۷۷۹ [۶۸٪] با بیماری پرحجم؛ میانه سن ۶۸٫۰ سال [دامنه میان‌چارکی ۶۲٫۰ تا ۷۳٫۰]). ویژگی‌های پایه بین دو گروه متعادل بود. در دومین تحلیل میانی بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک (میانه زمان از تصادفی‌سازی تا قطع داده‌ها ۲۳٫۶ ماه [دامنه میان‌چارکی ۲۰٫۳ تا ۲۹٫۲]؛ میانه زمان پیگیری بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک ۱۹٫۶ ماه [۱۴٫۰ تا ۲۴٫۱])، ۱۳۹ نفر (۲۴٪) از ۵۷۲ شرکت‌کننده گروه ‎177Lu-PSMA-617 و ۱۷۲ نفر (۳۰٪) از ۵۷۲ شرکت‌کننده گروه کنترل دچار پیشرفت رادیوگرافیک بیماری یا مرگ شدند. بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک در گروه ‎177Lu-PSMA-617 در مقایسه با گروه کنترل به‌طور معنادار بهبود یافت و خطر نسبی پیشرفت رادیوگرافیک یا مرگ ۲۸٪ کاهش یافت (نسبت خطر ۰٫۷۲ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۸ تا ۰٫۹۰]؛ p=۰٫۰۰۲۱؛ میانه بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک در هیچ‌یک از دو گروه به دست نیامد). بنابراین پیامد اصلی برآورده شد. عوارض جانبی درجه ۳ یا بدتر در ۲۸۶ نفر (۵۱٪) از ۵۶۴ بیمار گروه ‎177Lu-PSMA-617 و ۲۴۳ نفر (۴۳٪) از ۵۶۵ بیمار گروه کنترل رخ داد. عوارض جانبی جدی در ۱۸۰ نفر (۳۲٪) از ۵۶۴ بیمار گروه ‎177Lu-PSMA-617 و ۱۶۲ نفر (۲۹٪) از ۵۶۵ بیمار گروه کنترل رخ داد که از این میان ۱۷ مورد (۳٪) در گروه ‎177Lu-PSMA-617 مرتبط با ‎177Lu-PSMA-617 بود. شایع‌ترین عارضه جانبی خشکی دهان بود که در ۲۵۸ بیمار (۴۶٪) گروه ‎177Lu-PSMA-617 و ۲۱ بیمار (۴٪) گروه کنترل رخ داد؛ همه درجه ۱ یا ۲ بودند و هیچ‌کدام جدی نبود. سایر عوارض شایع با بروز بیشتر در گروه ‎177Lu-PSMA-617 شامل کاهش شمارش سلول‌های خونی و اختلالات گوارشی بود.

نتیجه‌گیری

ترکیب ‎177Lu-PSMA-617 با ADT به‌علاوه ARPI، بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک را در بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک APMN/S با PSMA مثبت طولانی‌تر کرد. اگرچه عوارض جانبی شایع‌تر بود، هیچ یافته ایمنی غیرمنتظره‌ای در ارتباط با این ترکیب دارویی مشاهده نشد. بنابراین، ترکیب ‎177Lu-PSMA-617 با ADT به‌علاوه ARPI ممکن است گزینه درمانی جدیدی در سرطان پروستات متاستاتیک APMN/S باشد. (حمایت مالی: Novartis.)

محدودیت‌ها

طراحی باز؛ تحلیل میانی؛ بقای کلی نابالغ؛ امکان انتقال گروه کنترل به لوتسیوم؛ عوارض درجه ۳ یا بالاتر بیشتر.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.