لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم پس از دست‌کم یک درمان حاوی ریتوکسیماب
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ایبروتینیب | ۵۶۰ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته |
دوز از کارآزمایی RAY (در برابر تمسیرولیموس).
ایبروتینیب در برابر تمسیرولیموس در بیماران مبتلا به لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم: یک مطالعه بین‌المللی، تصادفی، باز و فاز ۳
Ibrutinib versus temsirolimus in patients with relapsed or refractory mantle-cell lymphoma: an international, randomised, open-label, phase 3 study.Dreyling M, Jurczak W, Jerkeman M, et al. Lancet. 2016. 387:770-8
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- RAY (MCL3001)
- فاز
- فاز ۳
- طراحی
- کارآزمایی تصادفی، باز، چندمرکزی و بین‌المللی (۲۱ کشور)؛ ارزیابی پیامد اصلی توسط کمیته مستقل نابینا
- حجم نمونه
- ۲۸۰ بیمار (۱۳۹ ایبروتینیب، ۱۴۱ تمسیرولیموس)
- منبع
- Lancet · ۲۰۱۶
- شناسه کارآزمایی
- NCT01646021
به زبان ساده
وقتی لنفوم سلول منتل پس از درمان برمی‌گردد یا به درمان پاسخ نمی‌دهد، این مطالعه دو دارو را مقایسه کرد: قرص ایبروتینیب (یک داروی هدفمند خوراکی) و تزریق تمسیرولیموس. با ایبروتینیب، بیماری به‌طور متوسط بیش از دو برابر دیرتر پیشرفت کرد (حدود ۱۴٫۶ ماه در برابر ۶٫۲ ماه) و عوارض شدید و قطع درمان به دلیل عوارض کمتر بود.
نتایج کلیدی
۱۴٫۶ ماه در برابر ۶٫۲ ماه
میانه بقای بدون پیشرفت
نسبت خطر ۰٫۴۳ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۲ تا ۰٫۵۸)؛ p<0.0001
۶۸٪ در برابر ۸۷٪
عوارض درجه ۳ یا بالاتر
۹۴ در برابر ۱۲۱ بیمار
۶٪ در برابر ۲۶٪
قطع دارو به دلیل عوارض
۹ در برابر ۳۶ بیمار
داروهای این مطالعه:ایبروتینیب (ایمبروویکا)
کارت دوز و برنامه درمان
ایبروتینیب تک‌دارویی در لنفوم منتل عودکرده (کارآزمایی RAY)
لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم پس از دست‌کم یک درمان حاوی ریتوکسیمابطول هر دوره: پیوستهدر صفحه «لنفوم» · رژیم‌های درمانی و دوز: لنفوم سلول منتل
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
۱ایبروتینیب
ایبروتینیب (Ibrutinib) ۵۶۰ میلی‌گرم خوراکی روزانه.
۲تمسیرولیموس
تمسیرولیموس (Temsirolimus) وریدی: ۱۷۵ میلی‌گرم در روزهای ۱، ۸ و ۱۵ چرخه اول؛ سپس ۷۵ میلی‌گرم در روزهای ۱، ۸ و ۱۵ چرخه‌های ۲۱ روزه بعدی.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله در PubMed
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
بیماران مبتلا به لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم با تأیید پاتولوژی مرکزی که پیش‌تر دست‌کم یک درمان حاوی ریتوکسیماب دریافت کرده بودند.
نقاط پایانی
پیامد اصلی: بقای بدون پیشرفت به ارزیابی کمیته بازبینی مستقل نابینا؛ تحلیل بر اساس قصد درمان.
ایمنی و عوارض
ایبروتینیب بهتر از تمسیرولیموس تحمل شد: عوارض جانبی ناشی از درمان درجه ۳ یا بالاتر در ۹۴ بیمار (۶۸٪) در برابر ۱۲۱ بیمار (۸۷٪) و قطع داروی مطالعه به دلیل عوارض ۹ (۶٪) در برابر ۳۶ (۲۶٪).
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
RAY در یک کارآزمایی تصادفی فاز ۳ برتری ایبروتینیب را بر تمسیرولیموس در لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم نشان داد، هم در بقای بدون پیشرفت و هم در تحمل‌پذیری، و به گفته نویسندگان از نسبت سود به خطر مثبت ایبروتینیب در این زمینه حمایت می‌کند.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
لنفوم سلول منتل یک لنفوم تهاجمی سلول B با پیش‌آگهی ضعیف است. ایبروتینیب (ibrutinib) و تمسیرولیموس (temsirolimus) هر دو به‌صورت تک‌دارویی در بیماران مبتلا به لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم فعالیت نشان داده‌اند. ما یک مطالعه فاز ۳ برای ارزیابی اثربخشی و ایمنی ایبروتینیب در برابر تمسیرولیموس در لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم انجام دادیم.
روش‌ها
این کارآزمایی بالینی تصادفی، باز، چندمرکزی و فاز ۳، بیماران مبتلا به لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم با تأیید پاتولوژی مرکزی را در ۲۱ کشور وارد کرد که یک یا چند درمان حاوی ریتوکسیماب دریافت کرده بودند. بیماران بر اساس درمان قبلی و امتیاز ساده‌شده شاخص پیش‌آگهی بین‌المللی لنفوم سلول منتل طبقه‌بندی شدند و با یک برنامه تصادفی‌سازی رایانه‌ای به دریافت ایبروتینیب خوراکی روزانه ۵۶۰ میلی‌گرم یا تمسیرولیموس وریدی (۱۷۵ میلی‌گرم در روزهای ۱، ۸ و ۱۵ چرخه ۱؛ ۷۵ میلی‌گرم در روزهای ۱، ۸ و ۱۵ چرخه‌های ۲۱ روزه بعدی) اختصاص یافتند. تصادفی‌سازی با استفاده از بلوک‌های جایگشتی تصادفی متوازن شد. پیامد اصلی اثربخشی، بقای بدون پیشرفت به ارزیابی یک کمیته بازبینی مستقل نابینا بود، با این فرضیه اصلی که ایبروتینیب در مقایسه با تمسیرولیموس بقای بدون پیشرفت را به‌طور معناداری بهبود می‌دهد. تحلیل بر اساس اصل قصد درمان انجام شد. این کارآزمایی در حال انجام است و در ClinicalTrials.gov (شماره NCT01646021) و در ثبت کارآزمایی‌های بالینی اتحادیه اروپا، EudraCT (شماره 2012-000601-74) ثبت شده است.
یافته‌ها
بین ۱۰ دسامبر ۲۰۱۲ و ۲۶ نوامبر ۲۰۱۳، ۲۸۰ بیمار به‌طور تصادفی به ایبروتینیب (۱۳۹ نفر) یا تمسیرولیموس (۱۴۱ نفر) اختصاص یافتند. تحلیل اصلی اثربخشی بهبود معنادار بقای بدون پیشرفت (p<0.0001) را در بیماران درمان‌شده با ایبروتینیب در برابر تمسیرولیموس نشان داد (نسبت خطر ۰٫۴۳ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۲ تا ۰٫۵۸]؛ میانه بقای بدون پیشرفت به ترتیب ۱۴٫۶ ماه [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۰٫۴ تا غیرقابل‌برآورد] در برابر ۶٫۲ ماه [۴٫۲ تا ۷٫۹]). ایبروتینیب بهتر از تمسیرولیموس تحمل شد؛ عوارض جانبی ناشی از درمان درجه ۳ یا بالاتر برای ۹۴ بیمار (۶۸٪) در برابر ۱۲۱ بیمار (۸۷٪) گزارش شد و قطع داروی مطالعه به دلیل عوارض جانبی با ایبروتینیب کمتر از تمسیرولیموس بود (۹ [۶٪] در برابر ۳۶ [۲۶٪]).
تفسیر
درمان با ایبروتینیب در مقایسه با تمسیرولیموس به بهبود معنادار بقای بدون پیشرفت و تحمل‌پذیری بهتر در بیماران مبتلا به لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم انجامید. این داده‌ها شواهد بیشتری برای نسبت سود به خطر مثبت ایبروتینیب در لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم فراهم می‌کنند.
منبع مالی
Janssen Research & Development, LLC.
محدودیت‌ها
طراحی باز (هرچند پیامد اصلی را کمیته مستقل نابینا ارزیابی کرد)؛ مقایسه فقط با تمسیرولیموس بود و نه با سایر درمان‌های خط دوم؛ در زمان این گزارش کارآزمایی در حال انجام بود و چکیده داده بقای کلی را گزارش نمی‌کند.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.