کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان پروستات

لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 در سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی

N Engl J Med · ۲۰۲۱۸۳۱ بیمار
Lutetium-177–PSMA-617 for Metastatic Castration-Resistant Prostate CancerSartor O, de Bono J, Chi KN, Fizazi K, Herrmann K, Rahbar K, et al. N Engl J Med. 2021. 385:1091-1103
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
VISION
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی بین‌المللی تصادفی باز (نسبت ۲:۱)
حجم نمونه
۸۳۱ بیمار
منبع
N Engl J Med · ۲۰۲۱
شناسه کارآزمایی
NCT03511664

به زبان ساده

لوتسیوم-۱۷۷-PSMA یک «داروی هدایت‌شونده» است: مولکولی که به پروتئین PSMA روی سلول‌های سرطان پروستات می‌چسبد و پرتو را مستقیم به آن‌ها می‌رساند. در مردانی که بیماری آن‌ها پس از هورمون‌درمانی جدید و شیمی‌درمانی پیشرفت کرده بود، این درمان عمر را به‌طور میانگین حدود ۴ ماه افزایش داد و پیشرفت بیماری را به تأخیر انداخت.

نتایج کلیدی

۸٫۷ در برابر ۳٫۴ ماه
بقای بدون پیشرفت تصویری
HR ۰٫۴۰؛ فاصله اطمینان ۹۹٫۲٪: ۰٫۲۹ تا ۰٫۵۷؛ P<0.001
۱۵٫۳ در برابر ۱۱٫۳ ماه
بقای کلی
HR ۰٫۶۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۲ تا ۰٫۷۴؛ P<0.001
۵۲٫۷٪ در برابر ۳۸٫۰٪
عوارض درجه ۳ یا بالاتر
بدون اثر منفی بر کیفیت زندگی

کارت دوز و برنامه درمان

لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 (VISION، PSMAfore، PSMAddition)

بیماری PSMA مثبت در PET-PSMA: mCRPC پس از ARPI، پس از تاکسان (VISION) یا برای به تعویق انداختن تاکسان (PSMAfore)؛ و طبق برچسب FDA همراه ARPI در بیماری متاستاتیک بدون مواجهه یا حساس به ARPI (PSMAddition)زمان‌بندی هر دارو در جدولدر صفحه «سرطان پروستات» · بیماری PSMA مثبت: درمان رادیولیگاندی

بیماری PSMA مثبت در PET-PSMA: mCRPC پس از ARPI، پس از تاکسان (VISION) یا برای به تعویق انداختن تاکسان (PSMAfore)؛ و طبق برچسب FDA همراه ARPI در بیماری متاستاتیک بدون مواجهه یا حساس به ARPI (PSMAddition)

دارودوزروشزمان تجویز
‎177Lu-PSMA-617 (لوتسیوم-۱۷۷ ویپیووتید تتراکستان)۷٫۴ گیگابکرل (۲۰۰ میلی‌کوری)وریدیهر ۶ هفته
ADT (± ARPI در بیماری حساس به ARPI)طبق برچسب هر دارو—پیوسته
برنامه دوره‌ها
لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 هر ۶ هفته؛ ADT (± ARPI) پیوسته
مدت درمان
۶ دوز، یا تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌قبول

طبق برچسب FDA و کارآزمایی‌ها. انتخاب بیمار با PET-PSMA (در کارآزمایی‌ها با قرائت مرکزی). فقط یک بار کاهش ۲۰٪ دوز به ۵٫۹ گیگابکرل (۱۶۰ میلی‌کوری) مجاز است و افزایش مجدد ممنوع؛ در صورت نیاز به کاهش دوم، قطع شود؛ اگر تأخیر درمان به علت عارضه بیش از ۴ هفته طول بکشد، قطع دائم در نظر گرفته شود. شمارش کامل خون و کراتینین/کلیرانس کراتینین پیش و حین درمان؛ در کلیرانس کمتر از ۳۰ میلی‌لیتر/دقیقه قطع موقت. بیمار پیش و پس از تزریق آب کافی بنوشد و مکرر ادرار کند. خشکی دهان شایع‌ترین عارضه است. تجویز فقط توسط پزشک دارای مجوز کاربرد رادیوداروها.

در صفحه «سرطان پروستات» · بیماری PSMA مثبت: درمان رادیولیگاندی

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 + درمان استاندارد مجاز

‎177Lu-PSMA-617 با فعالیت ۷٫۴ گیگابکرل (±۱۰٪) داخل وریدی هر ۶ هفته (±۱ هفته) برای چهار تا حداکثر شش دوره (دو دوره اضافه پس از ارزیابی پاسخ، بیماری باقیمانده و تحمل پس از دوره چهارم)، همراه درمان استاندارد مجاز پروتکل (بدون شیمی‌درمانی، ایمونوتراپی، رادیوم-۲۲۳ و داروهای تحقیقاتی).

۲درمان استاندارد مجاز به‌تنهایی

بهترین درمان حمایتی/استاندارد به انتخاب پژوهشگر، با همان محدودیت‌ها (مثلاً ARPI، کورتیکواستروئید، پرتودرمانی تسکینی).

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده منتشرشده و متن کامل (PMC8446332)؛ ClinicalTrials.gov NCT03511664

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

۸۳۱ بیمار ۱۸ ساله یا بزرگ‌تر مبتلا به mCRPC پیشرونده با PSMA مثبت در PET-CT با ‎68Ga-PSMA-11 (قرائت مرکزی)، وضعیت عملکردی ECOG ۰ تا ۲، امید به زندگی بیش از ۶ ماه، تستوسترون کمتر از ۵۰ نانوگرم/دسی‌لیتر، که دست‌کم یک ARPI (انزالوتامید و/یا آبیراترون) و ۱ یا ۲ رژیم تاکسان (هر رژیم دست‌کم ۲ دوره؛ یک رژیم کافی بود اگر بیمار برای تاکسان دوم نامناسب بود) دریافت کرده بودند.

نقاط پایانی

پیامدهای اصلی جایگزین: بقای بدون پیشرفت مبتنی بر تصویربرداری و بقای کلی. پیامدهای ثانویه کلیدی: پاسخ عینی، کنترل بیماری و زمان تا رخدادهای اسکلتی علامتی.

ایمنی و عوارض

عوارض درجه ۳ یا بالاتر ۵۲٫۷٪ در برابر ۳۸٫۰٪؛ کیفیت زندگی تحت تأثیر منفی قرار نگرفت. با لوتسیوم: خستگی ۴۳٫۱٪ (درجه ۳ یا بالاتر ۵٫۹٪)، خشکی دهان ۳۸٫۸٪ (بدون درجه ۳)، تهوع ۳۵٫۳٪، کم‌خونی ۳۱٫۸٪ (درجه ۳ یا بالاتر ۱۲٫۹٪ در برابر ۴٫۹٪). عوارض منجر به کاهش دوز، توقف موقت یا قطع درمان کم بود.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

VISION به تأیید FDA و EMA (۲۰۲۲) برای ‎177Lu-PSMA-617 (Pluvicto) در mCRPC PSMA مثبت پس از ARPI و تاکسان انجامید و درمان رادیولیگاندی را وارد راهنماهای EAU، ESMO و NCCN کرد.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی با وجود پیشرفت‌های اخیر همچنان کشنده است. آنتی‌ژن غشایی اختصاصی پروستات (PSMA) در این بیماری به میزان زیادی بیان می‌شود. لوتسیوم-۱۷۷ (‎177Lu)-PSMA-617 یک درمان رادیولیگاندی است که پرتو ذرات بتا را به سلول‌های بیان‌کننده PSMA و ریزمحیط اطراف آن‌ها می‌رساند.

روش‌ها

یک کارآزمایی بین‌المللی فاز ۳ باز برای ارزیابی ‎177Lu-PSMA-617 در بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی انجام دادیم که پیش‌تر با دست‌کم یک مهارکننده مسیر گیرنده آندروژن و یک یا دو رژیم تاکسان درمان شده بودند و در توموگرافی گسیل پوزیترون-توموگرافی کامپیوتری با PSMA-11 نشاندار با گالیوم-۶۸ (‎68Ga) مثبت بودند. بیماران به‌طور تصادفی به نسبت ۲:۱ به دریافت ‎177Lu-PSMA-617 (۷٫۴ گیگابکرل هر ۶ هفته برای چهار تا شش دوره) همراه درمان استاندارد مجاز پروتکل، یا درمان استاندارد به‌تنهایی تخصیص یافتند. درمان استاندارد مجاز پروتکل شامل شیمی‌درمانی، ایمونوتراپی، رادیوم-۲۲۳ (‎223Ra) و داروهای تحقیقاتی نبود. پیامدهای اصلی جایگزین، بقای بدون پیشرفت مبتنی بر تصویربرداری و بقای کلی بودند که به ترتیب برای نسبت‌های خطر ۰٫۶۷ و ۰٫۷۳ توان آماری داشتند. پیامدهای ثانویه کلیدی، پاسخ عینی، کنترل بیماری و زمان تا رخدادهای اسکلتی علامتی بودند. عوارض جانبی حین درمان، عوارضی بودند که حداکثر ۳۰ روز پس از آخرین دوز و پیش از درمان ضدسرطان بعدی رخ دادند.

نتایج

از ژوئن ۲۰۱۸ تا اواسط اکتبر ۲۰۱۹، در مجموع ۸۳۱ بیمار از ۱۱۷۹ بیمار غربالگری‌شده تصادفی‌سازی شدند. ویژگی‌های پایه بیماران میان دو گروه متعادل بود. میانه پیگیری ۲۰٫۹ ماه بود. ‎177Lu-PSMA-617 همراه درمان استاندارد، در مقایسه با درمان استاندارد، هم بقای بدون پیشرفت مبتنی بر تصویربرداری (میانه ۸٫۷ در برابر ۳٫۴ ماه؛ نسبت خطر پیشرفت یا مرگ ۰٫۴۰؛ فاصله اطمینان ۹۹٫۲٪: ۰٫۲۹ تا ۰٫۵۷؛ P<0.001) و هم بقای کلی (میانه ۱۵٫۳ در برابر ۱۱٫۳ ماه؛ نسبت خطر مرگ ۰٫۶۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۲ تا ۰٫۷۴؛ P<0.001) را به‌طور معنی‌داری طولانی‌تر کرد. همه پیامدهای ثانویه کلیدی به‌طور معنی‌داری به نفع ‎177Lu-PSMA-617 بودند. بروز عوارض درجه ۳ یا بالاتر با ‎177Lu-PSMA-617 بیشتر از گروه بدون آن بود (۵۲٫۷٪ در برابر ۳۸٫۰٪)، اما کیفیت زندگی تحت تأثیر منفی قرار نگرفت.

نتیجه‌گیری

درمان رادیولیگاندی با ‎177Lu-PSMA-617، هنگامی که به درمان استاندارد بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی پیشرفته و PSMA مثبت افزوده شد، بقای بدون پیشرفت مبتنی بر تصویربرداری و بقای کلی را طولانی‌تر کرد. (با حمایت مالی Endocyte، یک شرکت Novartis؛ شماره ClinicalTrials.gov: NCT03511664.)

محدودیت‌ها

طراحی باز؛ گروه کنترل از شیمی‌درمانی (مانند کابازیتاکسل) و رادیوم-۲۲۳ محروم بود؛ خروج زودهنگام بیماران گروه کنترل در ابتدای مطالعه باعث اصلاح پروتکل شد؛ نیاز به PET-PSMA برای انتخاب بیماران.

ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.