این گزارش، نتایج حدود سه سال پیگیری ۶۸ بیمار مبتلا به لنفوم سلول مانتل است که بیماری‌شان پس از درمان‌های قبلی، از جمله داروهای مهارکننده BTK، برگشته یا مقاوم بود و یک نوبت تزریق سلول‌های ایمنی خودشان را که در آزمایشگاه برای شناسایی سلول‌های لنفوم تغییر داده شده بود (CAR T) دریافت کردند. بیش از ۹ نفر از هر ۱۰ بیمار پاسخ دادند و حدود دو سوم به پاسخ کامل رسیدند. نیمی از بیماران دست‌کم حدود ۴ سال زنده ماندند و عوارض دیرهنگام نادر بود. این درمان در بیماران پرخطر هم مؤثر به نظر رسید.
لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم، از جمله پس از شکست مهارکننده BTK
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| کاهش لنفوسیت | |||
| سیکلوفسفامید | ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی | روز ۵-، ۴- و ۳- پیش از تزریق |
| فلودارابین | ۳۰ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی | روز ۵-، ۴- و ۳- پیش از تزریق |
| برکسوکابتاژن اتولوسل | ۲ × ۱۰⁶ سلول T زنده CAR مثبت به ازای هر کیلوگرم (حداکثر ۲ × ۱۰⁸ سلول) | وریدی | یک بار، روز ۰ |
دوزها از برچسب FDA داروی TECARTUS؛ نتایج از ZUMA-2. پایش سندرم رهایی سیتوکین و عوارض عصبی مانند سایر فرآورده‌های CAR-T.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
شیمی‌درمانی کاهنده لنفوسیت با سیکلوفسفامید ۵۰۰ میلی‌گرم بر متر مربع و فلودارابین ۳۰ میلی‌گرم بر متر مربع وریدی در روزهای ۵-، ۴- و ۳-، سپس یک نوبت انفوزیون برکسوکابتاژن اتولوسل (KTE-X19)، درمان سلول CAR T اتولوگ ضد CD19، با دوز ۲ × ۱۰۶ سلول CAR T به ازای هر کیلوگرم (حداکثر ۲ × ۱۰۸).
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله در PubMed؛ رژیم کاهنده لنفوسیت از برچسب FDA داروی TECARTUS
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به لنفوم سلول مانتل (MCL) عودکرده یا مقاوم به درمان با یک تا پنج درمان قبلی، که همگی پیش‌تر مهارکننده تیروزین کیناز بروتون (BTKi) دریافت کرده بودند.
میزان پاسخ عینی، پاسخ کامل، مدت پاسخ، بقای بدون پیشرفت، بقای کلی و ایمنی؛ به‌علاوه تحلیل زیرگروه‌ها بر اساس درمان قبلی (بنداموستین و نوع BTKi) و ویژگی‌های پرخطر.
عوارض سمی دیرهنگام نادر بود؛ تنها ۳٪ از عوارض جانبی مورد توجه ناشی از درمان در ZUMA-2 در این دوره پیگیری طولانی‌تر رخ داد.
این پیگیری ۳ ساله، پایداری پاسخ‌ها به KTE-X19 را در MCL عودکرده یا مقاوم پس از BTKi تأیید می‌کند و نشان می‌دهد پاسخ در زیرگروه‌های پرخطر نیز دیده می‌شود. یافته اکتشافی درباره بنداموستین اخیر (پیش از لوکافرز) و کاهش احتمالی عملکرد سلول T می‌تواند در برنامه‌ریزی توالی درمان مدنظر قرار گیرد، اما نیازمند تأیید است.
برکسوکابتاژن اتولوسل (brexucabtagene autoleucel، KTE-X19)، یک درمان سلول T اتولوگ دارای گیرنده آنتی‌ژن کایمریک (CAR) ضد CD19، برای درمان لنفوم سلول مانتل (MCL) عودکرده یا مقاوم به درمان تأیید شده است. در این گزارش، پیامدهای پس از ۳ سال پیگیری در مطالعه محوری ZUMA-2 درباره KTE-X19 در MCL عودکرده یا مقاوم، از جمله برای زیرگروه‌ها بر اساس درمان قبلی (بنداموستین و نوع مهارکننده تیروزین کیناز بروتون [BTKi]) یا ویژگی‌های پرخطر، ارائه می‌شود.
بیماران مبتلا به MCL عودکرده یا مقاوم (یک تا پنج درمان قبلی، شامل مواجهه قبلی با BTKi) یک نوبت انفوزیون KTE-X19 (۲×۱۰۶ سلول CAR T به ازای هر کیلوگرم) دریافت کردند.
پس از میانه پیگیری ۳۵٫۶ ماه، میزان پاسخ عینی در میان همه ۶۸ بیمار درمان‌شده ۹۱٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۸۱٫۸ تا ۹۶٫۷) با ۶۸٪ پاسخ کامل (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۵۵٫۲ تا ۷۸٫۵) بود؛ میانه مدت پاسخ، بقای بدون پیشرفت و بقای کلی به‌ترتیب ۲۸٫۲ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۳٫۵ تا ۴۷٫۱)، ۲۵٫۸ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۹٫۶ تا ۴۷٫۶) و ۴۶٫۶ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲۴٫۹ تا غیرقابل‌برآورد) بود. تحلیل‌های پس‌آزمونی (post hoc) نشان داد میزان پاسخ عینی و میزان پاسخ‌های ادامه‌دار در زیرگروه‌های از پیش تعیین‌شده بر اساس مواجهه قبلی با BTKi یا ویژگی‌های پرخطر یکسان بود. در یک تحلیل اکتشافی، بیمارانی که پیش‌تر بنداموستین دریافت کرده بودند از KTE-X19 سود بردند، اما روندی به‌سوی کاهش عملکرد سلول T نشان دادند که در صورت دریافت بنداموستین در ۶ ماه پیش از لوکافرز، در مقایسه با ۱۲ ماه، اثر بیشتری داشت. عوارض سمی دیرهنگام نادر بود؛ تنها ۳٪ از عوارض جانبی مورد توجه ناشی از درمان در ZUMA-2 در این دوره پیگیری طولانی‌تر رخ داد. ارزیابی‌های ترجمانی ارتباط‌هایی با سود طولانی‌مدت KTE-X19 نشان داد، از جمله گسترش اوج بالای سلول‌های CAR T در پاسخ‌دهندگان و ارزش پیش‌بینی‌کننده بیماری باقی‌مانده حداقل (MRD) برای عود.
این داده‌ها، که طولانی‌ترین پیگیری درمان سلول CAR T در بیماران مبتلا به MCL تا امروز را نشان می‌دهند، بیانگر آن است که KTE-X19 با ایمنی قابل‌مدیریت، پاسخ‌های طولانی‌مدت و پایدار در بیماران مبتلا به MCL عودکرده یا مقاوم ایجاد کرد و ممکن است برای بیماران دارای ویژگی‌های پرخطر نیز سودمند باشد.
مطالعه تک‌بازو و بدون گروه کنترل با تعداد محدود بیماران (۶۸ نفر) است. تحلیل زیرگروه‌ها پس‌آزمونی و تحلیل بنداموستین و ارزیابی‌های ترجمانی اکتشافی است.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...