گزارش جدیدتری از این مطالعه منتشر شده است: پیگیری ۳ ساله KTE-X19 در بیماران مبتلا به لنفوم سلول مانتل عودکرده یا مقاوم به درمان، از جمله زیرگروه‌های پرخطر (۲۰۲۳)
در این مطالعه، بیماران مبتلا به لنفوم سلول مانتل که بیماری‌شان پس از درمان‌های قبلی، از جمله داروهای مهارکننده BTK، برگشته یا بهبود نیافته بود، با یک نوبت تزریق سلول‌های ایمنی خودشان که در آزمایشگاه برای شناسایی سلول‌های سرطانی تغییر داده شده بود (KTE-X19) درمان شدند. بیشتر بیماران به درمان پاسخ دادند و در بسیاری از آن‌ها بیماری برای مدت قابل‌توجهی در بهبودی ماند. این درمان عوارض جدی دارد، از جمله کاهش شدید سلول‌های خونی، عفونت و عوارض عصبی، و باید در مراکز باتجربه انجام شود.
لنفوم سلول منتل عودکرده یا مقاوم، از جمله پس از شکست مهارکننده BTK
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| کاهش لنفوسیت | |||
| سیکلوفسفامید | ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی | روز ۵-، ۴- و ۳- پیش از تزریق |
| فلودارابین | ۳۰ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی | روز ۵-، ۴- و ۳- پیش از تزریق |
| برکسوکابتاژن اتولوسل | ۲ × ۱۰⁶ سلول T زنده CAR مثبت به ازای هر کیلوگرم (حداکثر ۲ × ۱۰⁸ سلول) | وریدی | یک بار، روز ۰ |
دوزها از برچسب FDA داروی TECARTUS؛ نتایج از ZUMA-2. پایش سندرم رهایی سیتوکین و عوارض عصبی مانند سایر فرآورده‌های CAR-T.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
لوکافرز و درمان پل‌زننده اختیاری، سپس شیمی‌درمانی کاهنده لنفوسیت با سیکلوفسفامید ۵۰۰ میلی‌گرم بر متر مربع و فلودارابین ۳۰ میلی‌گرم بر متر مربع وریدی در روزهای ۵-، ۴- و ۳- پیش از تزریق، و یک نوبت انفوزیون KTE-X19 (برکسوکابتاژن اتولوسل) با دوز ۲ × ۱۰۶ سلول CAR T به ازای هر کیلوگرم (حداکثر ۲ × ۱۰۸).
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله؛ رژیم کاهنده لنفوسیت و سقف دوز از برچسب FDA داروی TECARTUS (لنفوم منتل)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به لنفوم سلول مانتل (mantle-cell lymphoma) عودکرده یا مقاوم به درمان که پس از دریافت حداکثر پنج درمان قبلی عود کرده یا به درمان مقاوم بودند. همه بیماران باید پیش‌تر تحت درمان با مهارکننده BTK (تیروزین کیناز بروتون) قرار گرفته بودند.
نقطه پایانی اولیه: درصد بیماران دارای پاسخ عینی (پاسخ کامل یا نسبی) بر اساس ارزیابی کمیته مستقل بازبینی رادیولوژیک مطابق طبقه‌بندی Lugano. طبق پروتکل، تحلیل اولیه اثربخشی پس از درمان و پیگیری ۶۰ بیمار به مدت ۷ ماه انجام می‌شد.
عوارض شایع درجه ۳ یا بالاتر: سیتوپنی (در ۹۴٪ بیماران) و عفونت (در ۳۲٪). سندرم آزادسازی سیتوکین درجه ۳ یا بالاتر در ۱۵٪ و عوارض عصبی درجه ۳ یا بالاتر در ۳۱٪ بیماران رخ داد که هیچ‌کدام کشنده نبود. دو عارضه عفونی درجه ۵ (منجر به مرگ) رخ داد.
این کارآزمایی تک‌بازوی فاز ۲ نشان داد درمان CAR T با KTE-X19 می‌تواند در بیماران مبتلا به لنفوم سلول مانتل عودکرده یا مقاوم پس از مهارکننده BTK، که پیش‌آگهی ضعیفی دارند، بهبودی پایدار ایجاد کند. با توجه به عوارض سمی جدی و تهدیدکننده حیات، انجام این درمان نیازمند مراکز مجهز و باتجربه است. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و جایگاه آن در رهنمودهای بالینی باید جداگانه بررسی شود، زیرا چکیده مقاله به آن‌ها نمی‌پردازد.
پیش‌آگهی بیماران مبتلا به لنفوم سلول مانتل عودکرده یا مقاوم به درمان که حین یا پس از درمان با مهارکننده تیروزین کیناز بروتون (BTK) دچار پیشرفت بیماری می‌شوند، ضعیف است. KTE-X19، یک درمان سلول T دارای گیرنده آنتی‌ژن کایمریک (CAR) ضد CD19، ممکن است در بیماران مبتلا به لنفوم سلول مانتل عودکرده یا مقاوم به درمان مفید باشد.
در یک کارآزمایی چندمرکزی فاز ۲، KTE-X19 را در بیماران مبتلا به لنفوم سلول مانتل عودکرده یا مقاوم به درمان ارزیابی کردیم. بیماری این بیماران پس از دریافت حداکثر پنج درمان قبلی عود کرده یا به درمان مقاوم بود؛ همه بیماران باید پیش‌تر درمان با مهارکننده BTK را دریافت کرده باشند. بیماران تحت لوکافرز و درمان پل‌زننده اختیاری قرار گرفتند و سپس شیمی‌درمانی آماده‌سازی و یک نوبت انفوزیون KTE-X19 با دوز ۲×۱۰۶ سلول CAR T به ازای هر کیلوگرم وزن بدن دریافت کردند. نقطه پایانی اولیه، درصد بیماران دارای پاسخ عینی (پاسخ کامل یا نسبی) بود که توسط کمیته مستقل بازبینی رادیولوژیک مطابق طبقه‌بندی Lugano ارزیابی شد. طبق پروتکل، تحلیل اولیه اثربخشی پس از درمان و پیگیری ۶۰ بیمار به مدت ۷ ماه انجام می‌شد.
در مجموع ۷۴ بیمار وارد مطالعه شدند. KTE-X19 برای ۷۱ بیمار تولید و به ۶۸ بیمار تزریق شد. تحلیل اولیه اثربخشی نشان داد ۹۳٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۸۴ تا ۹۸) از ۶۰ بیمار حاضر در تحلیل اولیه اثربخشی پاسخ عینی داشتند و ۶۷٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۵۳ تا ۷۸) پاسخ کامل داشتند. در تحلیل قصد درمان که همه ۷۴ بیمار را در بر می‌گرفت، ۸۵٪ پاسخ عینی و ۵۹٪ پاسخ کامل داشتند. در میانه پیگیری ۱۲٫۳ ماه (دامنه ۷٫۰ تا ۳۲٫۳)، ۵۷٪ از ۶۰ بیمار تحلیل اولیه اثربخشی در بهبودی بودند. در ۱۲ ماه، بقای بدون پیشرفت بیماری و بقای کلی تخمینی به‌ترتیب ۶۱٪ و ۸۳٪ بود. عوارض جانبی شایع درجه ۳ یا بالاتر شامل سیتوپنی (در ۹۴٪ بیماران) و عفونت (در ۳۲٪) بود. سندرم آزادسازی سیتوکین و عوارض عصبی درجه ۳ یا بالاتر به‌ترتیب در ۱۵٪ و ۳۱٪ بیماران رخ داد که هیچ‌کدام کشنده نبود. دو عارضه عفونی درجه ۵ رخ داد.
KTE-X19 در اکثر بیماران مبتلا به لنفوم سلول مانتل عودکرده یا مقاوم به درمان، بهبودی پایدار ایجاد کرد. این درمان به عوارض سمی جدی و تهدیدکننده حیات منجر شد که با عوارض گزارش‌شده برای سایر درمان‌های سلول T دارای CAR همخوان بود. (حمایت مالی: Kite، شرکت Gilead؛ ZUMA-2، شماره ClinicalTrials.gov: NCT02601313.)
مطالعه تک‌بازو و بدون گروه کنترل بود. تحلیل اولیه اثربخشی بر ۶۰ بیمار بود و تنها ۶۸ بیمار از ۷۴ بیمار واردشده KTE-X19 دریافت کردند. عوارض سمی جدی و تهدیدکننده حیات، از جمله دو مرگ ناشی از عفونت، گزارش شد.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...