در بیماران مسن مبتلا به CLL، پس از حدود ۴ سال و نیم پیگیری، ۷۶٪ بیماران دریافت‌کننده قرص ایبروتینیب در برابر ۴۷٪ بیماران دریافت‌کننده شیمی‌ایمنی‌درمانی بنداموستین-ریتوکسیماب بدون پیشرفت بیماری بودند. افزودن ریتوکسیماب به ایبروتینیب سودی نداشت. فشار خون بالا و نامنظمی ضربان قلب (فیبریلاسیون دهلیزی) عوارضی هستند که باید پایش شوند.
CLL/SLL نیازمند درمان (iwCLL)، از جمله دارای اختلال TP53؛ درمان مداوم
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ایبروتینیب | ۴۲۰ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی، با یک لیوان آب | پیوسته |
فیبریلاسیون دهلیزی، نارسایی قلب و مرگ ناگهانی، فشار خون بالا (پایش منظم فشار خون) و خونریزی (احتیاط با ضدانعقاد و ضدپلاکت؛ قطع ۳ تا ۷ روز پیش و پس از جراحی بسته به خطر خونریزی) از عوارض مهم‌اند؛ شمارش خون ماهانه و پایش عملکرد کبد.
در صفحه «لوسمی (سرطان خون)» · رژیم‌ها و دوز در CLL: درمان مداوم با مهارکننده BTK
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
شش دوره ۲۸ روزه: بنداموستین (Bendamustine) ۹۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی روز ۱ و ۲ هر دوره (دوز دوره اول به صلاحدید پژوهشگر ۷۰ میلی‌گرم/مترمربع) + ریتوکسیماب (Rituximab) ۳۷۵ میلی‌گرم/مترمربع یک روز پیش از روز ۱ دوره ۱ و سپس ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع روز ۱ دوره‌های ۲ تا ۶. در صورت پیشرفت، امکان تغییر به ایبروتینیب تا ۱ سال پس از پیشرفت وجود داشت.
ایبروتینیب (Ibrutinib) ۴۲۰ میلی‌گرم خوراکی روزانه تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول.
ایبروتینیب ۴۲۰ میلی‌گرم روزانه به‌صورت مداوم (در روزهای مشترک پیش از ریتوکسیماب) + ریتوکسیماب ۳۷۵ میلی‌گرم/مترمربع هفتگی به مدت ۴ هفته از روز ۱ دوره ۲ و سپس روز ۱ دوره‌های ۳ تا ۶؛ دوره‌های ۲۸ روزه.
منبع جزئیات رژیم درمانی: رژیم کارآزمایی اصلی A041202: متن کامل مقاله NEJM ۲۰۱۸ در PMC (PMC6325637)، بخش روش‌ها
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران ۶۵ ساله یا مسن‌تر مبتلا به CLL درمان‌نشده که طبق معیارهای iwCLL اندیکاسیون درمان داشتند.
بقای بدون پیشرفت، بقای کلی و عوارض.
فیبریلاسیون دهلیزی در ۳٪ بیماران گروه BR و ۱۸٪ بیماران دریافت‌کننده ایبروتینیب؛ فشار خون بالا (هر درجه) ۲۷٪ در برابر ۵۵٪.
این پیگیری کارایی پایدار ایبروتینیب مداوم را در CLL درمان‌نشده بیماران مسن، از جمله در بیماران دارای اختلال TP53، تأیید می‌کند.
A041202 (NCT01886872) یک مطالعه فاز ۳ است که بنداموستین به‌علاوه ریتوکسیماب (BR) را با ایبروتینیب و ترکیب ایبروتینیب به‌علاوه ریتوکسیماب (IR) در بیماران مسن مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL) درمان‌نشده مقایسه می‌کند. نتایج اولیه نشان داد که رژیم‌های حاوی ایبروتینیب بقای بدون پیشرفت (PFS) بهتری داشتند و ریتوکسیماب سود اضافه‌ای نداشت. در اینجا یک تحلیل به‌روزشده ارائه می‌کنیم.
با میانه پیگیری ۵۵ ماه، میانه PFS برای BR ۴۴ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۳۸ تا ۵۴) بود و در هیچ‌یک از دو گروه حاوی ایبروتینیب هنوز به دست نیامده بود. برآورد PFS ۴۸ ماهه برای BR، ایبروتینیب و IR به ترتیب ۴۷٪، ۷۶٪ و ۷۶٪ بود. برتری رژیم‌های ایبروتینیب بر شیمی‌ایمنی‌درمانی در زیرگروه‌های تعریف‌شده بر اساس اختلالات TP53، حذف 11q، کاریوتایپ پیچیده و وضعیت ژن‌های متغیر زنجیره سنگین ایمونوگلوبولین (IGHV) ثابت بود. اثر متقابل معناداری بین گروه درمانی و حذف 11q، کاریوتایپ پیچیده یا IGHV دیده نشد. با این حال، در بیماران دارای اختلالات TP53 تفاوت بزرگ‌تری در PFS مشاهده شد. تفاوتی در بقای کلی وجود نداشت. عوارض قابل‌توجه ایبروتینیب شامل فیبریلاسیون دهلیزی و فشار خون بالا بود. فیبریلاسیون دهلیزی در ۱۱ بیمار دریافت‌کننده BR (۳٪) و ۶۷ بیمار دریافت‌کننده ایبروتینیب (۱۸٪) دیده شد. فشار خون بالا با هر درجه در ۹۵ بیمار دریافت‌کننده BR (۲۷٪) و ۲۶۳ بیمار دریافت‌کننده ایبروتینیب (۵۵٪) مشاهده شد.
این داده‌ها نشان می‌دهند که رژیم‌های ایبروتینیب در بیماران مسن مبتلا به CLL درمان‌نشده، PFS را در مقایسه با BR طولانی‌تر می‌کنند. این سودها در زیرگروه‌ها، از جمله گروه‌های پرخطر، مشاهده شد. نکته قابل‌توجه اینکه در گروه‌های ایبروتینیب، PFS بیماران دارای اختلالات TP53، که پرخطرترین ویژگی مشاهده‌شده در CLL است، پایین‌تر نبود. این داده‌ها همچنان کارایی ایبروتینیب را در CLL درمان‌نشده نشان می‌دهند.
تفاوتی در بقای کلی دیده نشد؛ عوارض قلبی‌عروقی ایبروتینیب قابل‌توجه است.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...