کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان ریه

دوروالوماب پس از شیمی‌پرتودرمانی در سرطان ریه سلول‌کوچک مرحله محدود

N Engl J Med · ۲۰۲۴۷۳۰ بیمار (۲۶۴ دوروالوماب، ۲۰۰ دوروالوماب–ترملیموماب، ۲۶۶ دارونما)

Durvalumab after Chemoradiotherapy in Limited-Stage Small-Cell Lung CancerCheng Y, Spigel DR, Cho BC, Laktionov KK, Fang J, Chen Y, et al. N Engl J Med. 2024. 391:1313-1327

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: ADRIATIC
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی دوسوکور کنترل‌شده با دارونما با سه گروه
حجم نمونه: ۷۳۰ بیمار (۲۶۴ دوروالوماب، ۲۰۰ دوروالوماب–ترملیموماب، ۲۶۶ دارونما)
منبع: N Engl J Med · ۲۰۲۴
شناسه کارآزمایی: NCT03703297

به زبان ساده

در سرطان ریه سلول‌کوچک که فقط در قفسه سینه است (مرحله محدود)، درمان اصلی شیمی‌درمانی و پرتودرمانی هم‌زمان است. این مطالعه نشان داد اگر پس از آن، داروی ایمنی‌درمانی دوروالوماب هر ۴ هفته تا ۲ سال تزریق شود، میانه طول عمر از حدود ۳۳ ماه به حدود ۵۶ ماه می‌رسد، بدون افزایش قابل‌توجه عوارض شدید.

نتایج کلیدی

۵۵٫۹ در برابر ۳۳٫۴ ماه

میانه بقای کلی

HR مرگ ۰٫۷۳؛ ۹۸٫۳۲۱% CI: ۰٫۵۴ تا ۰٫۹۸؛ P=0.01

۱۶٫۶ در برابر ۹٫۲ ماه

میانه بقای بدون پیشرفت

HR ۰٫۷۶؛ ۹۷٫۱۹۵% CI: ۰٫۵۹ تا ۰٫۹۸؛ P=0.02

داروهای این مطالعه:سیس‌پلاتین (پلاتینول)کربوپلاتین (پاراپلاتین)دوروالوماب (ایمفینزی)

کارت دوز و برنامه درمان

شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان سپس دوروالوماب (ADRIATIC)

SCLC محدود (مرحله I تا III؛ مرحله I–II فقط اگر غیرقابل جراحی) بدون پیشرفت پس از شیمی‌پرتودرمانی هم‌زماندر صفحه «سرطان ریه» · سرطان ریه سلول‌کوچک: خط اول

SCLC محدود (مرحله I تا III؛ مرحله I–II فقط اگر غیرقابل جراحی) بدون پیشرفت پس از شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان: ۴ دوره ۲۱ روزه
سیس‌پلاتین یا کربوپلاتین	۸۰ میلی‌گرم/مترمربع یا AUC ۵	وریدی	روز ۱
اتوپوزاید	۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربع	وریدی	روز ۱، ۲ و ۳
پرتودرمانی قفسه سینه	۴۵ گری دو بار در روز طی ۳ هفته، یا ۶۰ تا ۶۶ گری روزانه طی ۶ هفته	—	هم‌زمان با شیمی‌درمانی؛ شروع در روز ۱ دوره ۱ یا ۲
تحکیمی
دوروالوماب	۱۵۰۰ میلی‌گرم (وزن کمتر از ۳۰ کیلوگرم: ۲۰ میلی‌گرم/کیلوگرم)	وریدی (۶۰ دقیقه)	هر ۴ هفته؛ شروع ظرف ۴۲ روز پس از شیمی‌پرتودرمانی

طول هر دوره: شیمی‌درمانی هر ۲۱ روز؛ دوروالوماب هر ۲۸ روز
مدت درمان: دوروالوماب حداکثر ۲۴ ماه، یا تا پیشرفت یا عارضه غیرقابل‌تحمل

منبع: برچسب FDA دوروالوماب (شرح کارآزمایی ADRIATIC)؛ کارآزمایی. دوز و زمان‌بندی شیمی‌درمانی هم‌زمان و شروع پرتودرمانی از کارآزمایی CALGB 30610 است. پرتودرمانی پیشگیرانه مغز (PCI) به صلاحدید پزشک پس از شیمی‌پرتودرمانی مجاز بود. پنومونیت ۱۴٪ در برابر ۶٪ با دارونما.

در صفحه «سرطان ریه» · سرطان ریه سلول‌کوچک: خط اول

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱دوروالوماب

دوروالوماب ۱۵۰۰ میلی‌گرم وریدی هر ۴ هفته (در ۴ دوز اول همراه دارونمای سالین وریدی)، سپس دوروالوماب ۱۵۰۰ میلی‌گرم هر ۴ هفته؛ ادامه تا پیشرفت، سمیت غیرقابل‌قبول یا حداکثر ۲۴ ماه. شروع ظرف ۴۲ روز پس از پایان شیمی‌پرتودرمانی (۲۶۴ بیمار). برچسب FDA برای وزن <۳۰ کیلوگرم: ۲۰ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۴ هفته.

۲دوروالوماب + ترملیموماب (Tremelimumab)

دوروالوماب ۱۵۰۰ میلی‌گرم وریدی + ترملیموماب ۷۵ میلی‌گرم وریدی هر ۴ هفته برای ۴ دوز، سپس دوروالوماب ۱۵۰۰ میلی‌گرم هر ۴ هفته (نخستین دوز تک‌دارویی ۴ هفته پس از آخرین دوز ترکیبی) تا حداکثر ۲۴ ماه (۲۰۰ بیمار؛ نتایج این گروه هنوز سوکور است).

۳دارونما

دو دارونمای سالین وریدی هر ۴ هفته برای ۴ دوز، سپس یک دارونما هر ۴ هفته تا حداکثر ۲۴ ماه (۲۶۶ بیمار).

منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT03703297 (شرح گروه‌ها) و برچسب FDA ایمفینزی (DailyMed، بخش ۲٫۲ و ۱۴٫۲، نسخه سپتامبر ۲۰۲۶)؛ هم‌خوان با چکیده مقاله

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران با سرطان ریه سلول‌کوچک مرحله محدود (مرحله I تا III طبق ویرایش هشتم AJCC؛ مرحله I/II باید از نظر طبی غیرقابل جراحی می‌بود)، ECOG/WHO صفر یا ۱، بدون پیشرفت پس از شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان شامل ۴ دوره شیمی‌درمانی پایه پلاتین و پرتودرمانی ۶۰ تا ۶۶ گری یک‌بار در روز طی ۶ هفته یا ۴۵ گری دو بار در روز طی ۳ هفته که ظرف ۴۲ روز پیش از نخستین دوز تمام شده باشد. پرتودرمانی پیشگیرانه مغز (PCI) به صلاح‌دید پژوهشگر مجاز بود (باید ظرف ۴۲ روز قبل تمام می‌شد). معیارهای خروج: بیماری خودایمنی فعال یا قبلی در ۵ سال اخیر، سابقه پنومونیت درجه ≥۲، ILD فعال، سل فعال، هپاتیت B یا C یا HIV، و بافت‌شناسی مختلط SCLC/NSCLC.

نقاط پایانی

پیامدهای اولیه دوگانه: بقای کلی و بقای بدون پیشرفت (بازبینی مستقل مرکزی، RECIST ۱٫۱) برای دوروالوماب در برابر دارونما. این مقاله نخستین تحلیل میانی برنامه‌ریزی‌شده است.

ایمنی و عوارض

عوارض حداکثر درجه ۳ یا ۴: ۲۴٫۴٪ با دوروالوماب در برابر ۲۴٫۲٪ با دارونما. قطع درمان به دلیل عارضه ۱۶٫۴٪ در برابر ۱۰٫۶٪ و مرگ ناشی از عارضه ۲٫۷٪ در برابر ۱٫۹٪. پنومونیت یا پنومونیت ناشی از پرتو درجه ۳ یا ۴ در ۳٫۱٪ در برابر ۲٫۶٪. طبق برچسب FDA: عوارض جدی ۳۰٪ در گروه دوروالوماب (پنومونیت یا پنومونیت پرتویی ۱۲٪، ذات‌الریه ۵٪)؛ میانه مواجهه ۹٫۲ ماه.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

ADRIATIC نخستین پیشرفت درمانی معنادار در سرطان ریه سلول‌کوچک مرحله محدود پس از دهه‌ها بود و به تأیید FDA دوروالوماب تحکیمی (دسامبر ۲۰۲۴) انجامید. دوروالوماب پس از شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان اکنون استاندارد درمان این بیماران در رهنمودهای بین‌المللی است.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

درمان ادجوانت با دوروالوماب، با یا بدون ترملیموماب، ممکن است در بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول‌کوچک مرحله محدود که پس از شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان استاندارد پایه پلاتین پیشرفت بیماری ندارند، مؤثر باشد.

روش‌ها

در یک کارآزمایی فاز ۳ دوسوکور تصادفی کنترل‌شده با دارونما، بیماران را به دریافت دوروالوماب با دوز ۱۵۰۰ میلی‌گرم، دوروالوماب (۱۵۰۰ میلی‌گرم) همراه ترملیموماب با دوز ۷۵ میلی‌گرم (فقط چهار دوز)، یا دارونما هر ۴ هفته تا حداکثر ۲۴ ماه تخصیص دادیم. تصادفی‌سازی بر اساس مرحله بیماری (I یا II در برابر III) و دریافت پرتودرمانی پیشگیرانه مغز (بله در برابر خیر) طبقه‌بندی شد. نتایج نخستین تحلیل میانی برنامه‌ریزی‌شده دو پیامد اولیه، یعنی بقای کلی و بقای بدون پیشرفت (بر اساس بازبینی مستقل مرکزی سوکور طبق معیارهای RECIST نسخه ۱٫۱)، با دوروالوماب در مقایسه با دارونما (تاریخ قطع داده ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴) گزارش می‌شود؛ نتایج گروه دوروالوماب–ترملیموماب همچنان سوکور است.

نتایج

در مجموع ۲۶۴ بیمار به گروه دوروالوماب، ۲۰۰ بیمار به گروه دوروالوماب–ترملیموماب و ۲۶۶ بیمار به گروه دارونما تخصیص یافتند. درمان با دوروالوماب به بقای کلی به‌طور معنی‌دار طولانی‌تری نسبت به دارونما انجامید (میانه ۵۵٫۹ ماه [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۳۷٫۳ تا دست‌نیافته] در برابر ۳۳٫۴ ماه [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲۵٫۵ تا ۳۹٫۹]؛ نسبت خطر مرگ ۰٫۷۳؛ فاصله اطمینان ۹۸٫۳۲۱٪: ۰٫۵۴ تا ۰٫۹۸؛ P=0.01) و نیز بقای بدون پیشرفت به‌طور معنی‌دار طولانی‌تری داشت (میانه ۱۶٫۶ ماه [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۰٫۲ تا ۲۸٫۲] در برابر ۹٫۲ ماه [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۷٫۴ تا ۱۲٫۹]؛ نسبت خطر پیشرفت یا مرگ ۰٫۷۶؛ فاصله اطمینان ۹۷٫۱۹۵٪: ۰٫۵۹ تا ۰٫۹۸؛ P=0.02). بروز عوارض با حداکثر درجه ۳ یا ۴ در بیماران دریافت‌کننده دوروالوماب ۲۴٫۴٪ و در بیماران دریافت‌کننده دارونما ۲۴٫۲٪ بود؛ عوارض به ترتیب در ۱۶٫۴٪ و ۱۰٫۶٪ بیماران به قطع درمان و در ۲٫۷٪ و ۱٫۹٪ به مرگ انجامید. پنومونیت یا پنومونیت ناشی از پرتو با حداکثر درجه ۳ یا ۴ در ۳٫۱٪ بیماران گروه دوروالوماب و ۲٫۶٪ بیماران گروه دارونما رخ داد.

نتیجه‌گیری

درمان ادجوانت با دوروالوماب در بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول‌کوچک مرحله محدود، به بقای کلی و بقای بدون پیشرفت به‌طور معنی‌دار طولانی‌تری نسبت به دارونما انجامید. (با حمایت مالی AstraZeneca؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی ADRIATIC: NCT03703297.)

محدودیت‌ها

تحلیل میانی است و نتایج گروه دوروالوماب–ترملیموماب هنوز منتشر نشده؛ بیماران با شیمی‌پرتودرمانی متوالی وارد نشدند؛ قطع درمان به دلیل عوارض در گروه دوروالوماب بیشتر بود.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.