ویروس پاپیلومای انسانی و بقای بیماران مبتلا به سرطان اوروفارنکس
- نوع مطالعه
- مطالعه مشاهده‌ای
- طراحی
- تحلیل گذشته‌نگر (post hoc، خارج از پروتکل) وضعیت HPV تومور و بقا در بیماران اوروفارنکس واردشده در کارآزمایی تصادفی فاز ۳ RTOG 0129 (پرتودرمانی تسریع‌شده با بوست همزمان در برابر پرتودرمانی استاندارد، هر دو همراه سیس‌پلاتین با دوز بالا)
- حجم نمونه
- ۷۲۱ بیمار واجد شرایط در RTOG 0129؛ ۴۳۳ بیمار اوروفارنکس که وضعیت HPV در ۳۲۳ نفر تعیین شد (۲۰۶ HPV مثبت)
- منبع
- N Engl J Med · ۲۰۱۰
- شناسه کارآزمایی
- NCT00047008
به زبان ساده
در این مطالعه مشخص شد بیمارانی که سرطان اوروفارنکس (بخشی از گلو پشت دهان) آن‌ها با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) مرتبط است، پس از درمان با پرتودرمانی و سیس‌پلاتین به‌طور قابل‌توجهی بیشتر زنده می‌مانند. پس از ۳ سال، ۸۲٫۴٪ از بیماران با تومور HPV مثبت زنده بودند، در حالی که این رقم در بیماران با تومور HPV منفی ۵۷٫۱٪ بود. سیگار کشیدن نیز خطر مرگ را بالا می‌برد، و هرچه مصرف بیشتر باشد این خطر بیشتر است.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
پرتودرمانی: ۷۲ گری در ۴۲ جلسه طی ۶ هفته، با بوست همزمان به‌صورت پرتودهی دو بار در روز در ۱۲ روز درمان.
سیس‌پلاتین: ۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی در روزهای ۱ و ۲۲ (۲ دوز).
۳۶۰ بیمار.
پرتودرمانی: ۷۰ گری در ۳۵ جلسه (۲ گری در هر جلسه) طی ۷ هفته.
سیس‌پلاتین: ۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی در روزهای ۱، ۲۲ و ۴۳ (۳ دوز).
۳۶۱ بیمار.
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (نسخه نویسنده در PMC2943767)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
کارآزمایی RTOG 0129 (ژوئیه ۲۰۰۲ تا مه ۲۰۰۵؛ ۷۴۳ بیمار تصادفی‌سازی‌شده، ۷۲۱ بیمار واجد شرایط): کارسینوم سلول سنگفرشی درمان‌نشده و تأییدشده پاتولوژیک مرحله III یا IV حفره دهان، اوروفارنکس، هیپوفارنکس یا حنجره بدون متاستاز دور (M0)؛ وضعیت عملکردی Zubrod ۰ یا ۱؛ سن ۱۸ سال یا بیشتر؛ عملکرد کافی مغز استخوان، کبد و کلیه. طبقه‌بندی بر اساس محل تومور (حنجره در برابر سایر)، مرحله N و وضعیت عملکردی.
تحلیل HPV به ۴۳۳ بیمار مبتلا به سرطان اوروفارنکس (۶۰٫۱٪) محدود بود و وضعیت HPV در ۳۲۳ نفر (۷۴٫۶٪) با هیبریداسیون درجا (HPV-16 و سپس ۱۲ نوع پرخطر دیگر) تعیین شد؛ بیان p16 با ایمونوهیستوشیمی (رنگ‌پذیری قوی و منتشر در ۷۰٪ یا بیشتر سلول‌های تومور = مثبت) نیز بررسی شد.
نقاط پایانی
نقطه پایانی اصلی کارآزمایی: بقای کلی (از تصادفی‌سازی تا مرگ). ثانویه: بقای بدون پیشرفت و اجزای آن (عود موضعی–ناحیه‌ای و متاستاز دور) و تومورهای اولیه دوم. تحلیل وضعیت HPV یک تحلیل زیرگروهی post hoc بود که در پروتکل پیش‌بینی نشده بود. میانه پیگیری ۴٫۸ سال (دامنه ۰٫۳ تا ۶٫۵).
ایمنی و عوارض
میان دو گروه تفاوت معنی‌داری نبود: مرگ ظرف ۳۰ روز از شروع درمان ۳٫۳٪ (تسریع‌شده) در برابر ۱٫۹٪ (استاندارد؛ P=0.26)؛ عوارض حاد درجه ۳ یا ۴: ۸۰٫۰٪ در برابر ۸۳٫۷٪ (P=0.21)؛ عوارض دیررس درجه ۳ یا ۴: ۲۵٫۷٪ در برابر ۲۱٫۱٪ (P=0.18).
هر دو رژیم شیمی‌پرتودرمانی با سیس‌پلاتین با دوز بالا هستند و نرخ عوارض حاد شدید بالای ۸۰٪ است.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این تحلیل نشان داد وضعیت HPV تومور (و p16 به‌عنوان نشانگر جایگزین) عامل پیش‌آگهی قوی و مستقل در سرطان اوروفارنکس است و همراه با مصرف دخانیات (بیش از ۱۰ بسته-سال) و مرحله T و N بیماران را به سه گروه خطر تقسیم می‌کند. خود کارآزمایی RTOG 0129 نشان داد پرتودرمانی تسریع‌شده همراه سیس‌پلاتین برتری بقایی بر پرتودرمانی استاندارد همراه سه دوز سیس‌پلاتین ندارد.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
کارسینوم‌های سلول سنگفرشی اوروفارنکس که ناشی از ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) هستند با بقای مطلوب همراه‌اند، اما اهمیت پیش‌آگهی مستقل وضعیت HPV تومور هنوز نامشخص است.
روش‌ها
ما تحلیلی گذشته‌نگر دربارهٔ ارتباط وضعیت HPV تومور با بقا انجام دادیم. این تحلیل در بیماران مبتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی اوروفارنکس در مرحلهٔ III یا IV انجام شد که در یک کارآزمایی تصادفی‌شده وارد شده بودند. این کارآزمایی پرتودرمانی با تقسیم دوز تسریع‌شده (تسریع از طریق پرتودرمانی بوست همزمان) را با پرتودرمانی با تقسیم دوز استاندارد مقایسه می‌کرد، هر دو همراه با درمان با سیس‌پلاتین، در بیماران مبتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن. برای مقایسهٔ خطر مرگ بین بیماران دارای سرطان HPV مثبت و HPV منفی از مدل‌های مخاطرات متناسب استفاده شد.
نتایج
میانهٔ دورهٔ پیگیری ۴٫۸ سال بود. میزان بقای کلی ۳ ساله در گروه دریافت‌کنندهٔ پرتودرمانی با تقسیم دوز تسریع‌شده و گروه دریافت‌کنندهٔ پرتودرمانی با تقسیم دوز استاندارد مشابه بود (۷۰٫۳٪ در برابر ۶۴٫۳٪؛ P=۰٫۱۸؛ نسبت خطر مرگ با پرتودرمانی تسریع‌شده ۰٫۹۰؛ فاصلهٔ اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۲ تا ۱٫۱۳)، و میزان عوارض سمی حاد و دیررس درجهٔ بالا نیز چنین بود. در مجموع ۶۳٫۸٪ از بیماران مبتلا به سرطان اوروفارنکس (۲۰۶ از ۳۲۳ بیمار) تومور HPV مثبت داشتند؛ این بیماران بقای کلی ۳ ساله بهتری داشتند (۸۲٫۴٪ در برابر ۵۷٫۱٪ در بیماران با تومور HPV منفی؛ P<۰٫۰۰۱ با آزمون لگ‌رنک) و پس از تعدیل برای سن، نژاد، مرحلهٔ تومور و غدد لنفاوی، مصرف دخانیات و گروه درمانی، کاهش ۵۸ درصدی خطر مرگ داشتند (نسبت خطر ۰٫۴۲؛ فاصلهٔ اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۷ تا ۰٫۶۶). خطر مرگ با هر بسته-سال اضافی مصرف سیگار به‌طور معنی‌داری افزایش یافت. با استفاده از تحلیل افرازبندی بازگشتی، بیماران را بر اساس چهار عامل (وضعیت HPV، بسته-سال مصرف سیگار، مرحلهٔ تومور و مرحلهٔ غدد لنفاوی) به سه گروه با خطر مرگ پایین، متوسط یا بالا طبقه‌بندی کردیم.
نتیجه‌گیری
وضعیت HPV تومور یک عامل پیش‌آگهی قوی و مستقل برای بقا در بیماران مبتلا به سرطان اوروفارنکس است. (شمارهٔ ClinicalTrials.gov: NCT00047008.)
محدودیت‌ها
تحلیل HPV گذشته‌نگر و post hoc بود و گروه‌بندی بر پایه وضعیت HPV تصادفی نبود؛ وضعیت HPV فقط در ۷۴٫۶٪ بیماران اوروفارنکس تعیین شد (هرچند تفاوتی در ویژگی‌ها و بقای بیماران با و بدون نتیجه HPV دیده نشد). همه بیماران شیمی‌پرتودرمانی با سیس‌پلاتین با دوز بالا گرفتند و این داده‌ها کاهش شدت درمان در HPV مثبت را توجیه نمی‌کنند.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.