رهنمود بالینی

داروهای ضدتهوع و استفراغ: به‌روزرسانی رهنمود بالینی انجمن آمریکایی انکولوژی بالینی (ASCO)

JCO · ۲۰۱۷۴۱ مقاله وارد مرور نظام‌مند شد
Antiemetics: American Society of Clinical Oncology Clinical Practice Guideline UpdateHesketh PJ, Kris MG, Basch E, Bohlke K, Barbour SY, Clark-Snow RA, et al. JCO. 2017. 35:3240-3261

نسخه جدیدتر این رهنمود منتشر شده است: داروهای ضدتهوع: به‌روزرسانی راهنمای ASCO (۲۰۲۰)

نوع مطالعه
رهنمود بالینی
نام مطالعه
ASCO Antiemetics 2017
طراحی
به‌روزرسانی رهنمود بالینی بر پایه مرور نظام‌مند متون پزشکی (نوامبر ۲۰۰۹ تا ژوئن ۲۰۱۶) توسط پانل متخصصان ASCO
حجم نمونه
۴۱ مقاله وارد مرور نظام‌مند شد
منبع
JCO · ۲۰۱۷

به زبان ساده

این رهنمود توصیه‌های به‌روز شده‌ای برای پیشگیری و درمان تهوع و استفراغ ناشی از شیمی‌درمانی و پرتودرمانی است. بر اساس آن، برای بسیاری از بیماران بهتر است از همان ابتدا مؤثرترین ترکیب داروهای ضدتهوع استفاده شود و منتظر نمانند تا ابتدا با داروهای ضعیف‌تر واکنش بدن بررسی شود. انتخاب داروها به نوع شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی بستگی دارد و باید با پزشک معالج هماهنگ شود.

نکات کلیدی

۴۱ مقاله
تعداد مقالات واردشده در مرور نظام‌مند
بازه جست‌وجو: نوامبر ۲۰۰۹ تا ژوئن ۲۰۱۶
کاهش احتمال تهوع در بزرگسالان
افزودن olanzapine (اولانزاپین) به پیشگیری ضدتهوع در داروهای با خطر بالای استفراغ‌زایی
بر پایه یک کارآزمایی تصادفی فاز ۳
گسترش نقش در بیماران تحت شیمی‌درمانی
نقش داروهای مهارکننده گیرنده نوروکینین ۱ (NK1)
بر پایه کارآزمایی‌های تصادفی‌شده

توصیه‌های کلیدی رهنمود (ترجمه فارسی)

  1. olanzapine باید به رژیم‌های ضدتهوع بزرگسالانی که داروهای ضدسرطان با خطر بالای استفراغ‌زایی دریافت می‌کنند یا دچار تهوع و استفراغ breakthrough می‌شوند افزوده شود.

  2. برای بزرگسالانی که شیمی‌درمانی با آنتراسیکلین و سیکلوفسفامید دریافت می‌کنند، dexamethasone فقط در روز اول تجویز شود.

  3. یک مهارکننده گیرنده نوروکینین ۱ برای بزرگسالانی که carboplatin با AUC ≥ ۴ mg/mL در دقیقه یا شیمی‌درمانی با دوز بالا دریافت می‌کنند، و برای بیماران کودکی که داروهای ضدسرطان با خطر بالای استفراغ‌زایی دریافت می‌کنند افزوده شود.

  4. برای تهوع و استفراغ ناشی از پرتو، نواحی آناتومیک، سطوح خطر و برنامه‌های تجویز داروهای ضدتهوع تعدیل شد؛ برای پرتودرمانی با خطر استفراغ‌زایی پایین، فقط درمان نجات توصیه می‌شود.

  5. مؤثرترین رژیم‌های ضدتهوع متناسب با داروی ضدسرطان یا پرتودرمانی باید از ابتدای درمان به کار روند، نه اینکه ابتدا پاسخ استفراغی بیمار با درمان کم‌اثرتر ارزیابی شود.

جمعیت مطالعه

بزرگسالان و کودکان تحت درمان با داروهای ضدسرطان (شیمی‌درمانی و سایر داروهای ضدنئوپلاستیک) و بیماران تحت پرتودرمانی که در معرض تهوع و استفراغ ناشی از درمان هستند.

نقاط پایانی

این رهنمود به‌روزرسانی‌ای از توصیه‌های پیشگیری و درمان تهوع و استفراغ ناشی از شیمی‌درمانی و پرتودرمانی است. جزئیات نقاط پایانی مطالعات واردشده در چکیده ذکر نشده و در متن کامل مقاله آمده است.

ایمنی و عوارض

چکیده مقاله اطلاعات تفصیلی درباره عوارض جانبی ارائه نمی‌کند؛ برای جزئیات ایمنی داروها به متن کامل رهنمود مراجعه شود.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این به‌روزرسانی olanzapine را به رژیم‌های ضدتهوع داروهای با خطر بالای استفراغ‌زایی و تهوع و استفراغ breakthrough افزوده، نقش مهارکننده‌های NK1 را گسترش داده (carboplatin با AUC ≥ ۴، شیمی‌درمانی با دوز بالا و کودکان با خطر بالا) و تجویز dexamethasone را در رژیم آنتراسیکلین و سیکلوفسفامید به روز اول محدود کرده است. برای پرتودرمانی با خطر پایین، فقط درمان نجات توصیه می‌شود. این رهنمود در سال ۲۰۱۷ منتشر شده است؛ وضعیت فعلی توصیه‌ها و به‌روزرسانی‌های بعدی باید بررسی شود.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

هدف

به‌روزرسانی رهنمود ASCO برای داروهای ضدتهوع و استفراغ در انکولوژی.

روش‌ها

ASCO یک پانل متخصصان تشکیل داد و مرور نظام‌مندی از متون پزشکی را برای بازه نوامبر ۲۰۰۹ تا ژوئن ۲۰۱۶ انجام داد.

نتایج

چهل‌ویک مقاله وارد این مرور نظام‌مند شد. یک کارآزمایی تصادفی‌شده کنترل‌شده فاز ۳ نشان داد که افزودن olanzapine به پیشگیری ضدتهوع، احتمال بروز تهوع را در بیماران بزرگسالی که با داروهای ضدسرطان با خطر بالای استفراغ‌زایی درمان می‌شوند کاهش می‌دهد. کارآزمایی‌های تصادفی‌شده کنترل‌شده همچنین از گسترش نقش مهارکننده‌های گیرنده نوروکینین ۱ در بیمارانی که با شیمی‌درمانی درمان می‌شوند پشتیبانی می‌کنند.

توصیه‌ها

به‌روزرسانی‌های کلیدی شامل افزودن olanzapine به رژیم‌های ضدتهوع برای بزرگسالانی است که داروهای ضدسرطان با خطر بالای استفراغ‌زایی دریافت می‌کنند یا دچار تهوع و استفراغ breakthrough می‌شوند؛ توصیه به تجویز dexamethasone فقط در روز اول برای بزرگسالانی که شیمی‌درمانی با آنتراسیکلین و سیکلوفسفامید دریافت می‌کنند؛ و افزودن یک مهارکننده گیرنده نوروکینین ۱ برای بزرگسالانی که carboplatin با سطح زیر منحنی (AUC) ≥ ۴ mg/mL در دقیقه یا شیمی‌درمانی با دوز بالا دریافت می‌کنند و نیز برای بیماران کودکی که داروهای ضدسرطان با خطر بالای استفراغ‌زایی دریافت می‌کنند. برای تهوع و استفراغ ناشی از پرتو، در نواحی آناتومیک، سطوح خطر و برنامه‌های زمانی تجویز داروهای ضدتهوع تعدیل‌هایی انجام شد. اکنون برای پرتودرمانی با خطر استفراغ‌زایی پایین، فقط درمان نجات (rescue) توصیه می‌شود. پانل متخصصان بار دیگر بر اهمیت استفاده از مؤثرترین رژیم‌های ضدتهوع متناسب با داروی ضدسرطان یا پرتودرمانی در حال انجام تأکید کرد. این رژیم‌ها باید از همان ابتدای درمان به کار روند، نه اینکه ابتدا پاسخ استفراغی بیمار با درمان کم‌اثرتر ارزیابی شود. اطلاعات بیشتر در www.asco.org/supportive-care-guidelines و www.asco.org/guidelineswiki در دسترس است.

محدودیت‌ها

چکیده مقاله به محدودیت‌های رهنمود و سطح شواهد و قدرت هر توصیه نمی‌پردازد؛ این موارد باید در متن کامل مقاله بررسی شوند. مرور نظام‌مند فقط مقالات نوامبر ۲۰۰۹ تا ژوئن ۲۰۱۶ را در بر می‌گیرد.

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.