کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان کلیه

نیولوماب + ایپیلیموماب در برابر سونیتینیب در درمان خط اول کارسینوم پیشرفته سلول کلیه: تحلیل نهایی کارایی و ایمنی کارآزمایی فاز ۳

Ann Oncol · ۲۰۲۶۱۰۹۶ بیمار

Nivolumab plus ipilimumab versus sunitinib for first-line treatment of advanced renal cell carcinoma: final analysis of efficacy and safety from the phase III CheckMate 214 trialChoueiri TK, Albigès L, McDermott DF, Hammers HJ, Escudier B, Burotto M, et al. Ann Oncol. 2026. 37:960-973

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: CheckMate 214 (تحلیل نهایی)
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی باز (تحلیل نهایی با میانه پیگیری ۹٫۳ سال)
حجم نمونه: ۱۰۹۶ بیمار
منبع: Ann Oncol · ۲۰۲۶
شناسه کارآزمایی: NCT02231749

به زبان ساده

در این کارآزمایی بزرگ، ترکیب دو داروی ایمنی‌درمانی (نیولوماب و ایپیلیموماب) با قرص سونیتینیب مقایسه شد. پس از بیش از ۹ سال، حدود ۳۰٪ بیماران گروه ترکیب در برابر حدود ۱۹٪ گروه سونیتینیب زنده بودند و بسیاری از پاسخ‌ها سال‌ها پایدار ماند.

نتایج کلیدی

HR ۰٫۶۹

بقای کلی (خطر متوسط/بد)

فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۹ تا ۰٫۸۱؛ بقای ۱۰۸ ماهه ۳۰٫۲٪ در برابر ۱۸٫۷٪

HR ۰٫۷۱

بقای کلی (کل بیماران)

۰٫۶۲ تا ۰٫۸۲؛ بقای ۱۰۸ ماهه ۳۱٫۴٪ در برابر ۱۹٫۵٪

HR ۰٫۸۰

بقای کلی (خطر مطلوب)

۰٫۵۹ تا ۱٫۰۹؛ بقای ۱۰۸ ماهه ۳۵٫۳٪ در برابر ۲۱٫۸٪

۲۵٫۴٪ در برابر ۸٫۵٪

بقای بدون پیشرفت ۹۶ ماهه (خطر متوسط/بد)

۴۸٫۰٪ در برابر ۱۹٫۰٪

ماندگاری پاسخ تا ۹۶ ماه (کل بیماران)

۴۸٫۶٪ در برابر ۶۴٫۱٪

عوارض درجه ۳–۴ مرتبط با درمان

داروهای این مطالعه:نیولوماب (اپدیوو)ایپیلیموماب (یروی)

کارت دوز و برنامه درمان

نیولوماب + ایپیلیموماب (CheckMate 214)

RCC پیشرفته، خط اول، خطر متوسط یا بد IMDC؛ در تومورهای دارای ویژگی سارکوماتوئید گزینه ترجیحی SITCدر صفحه «سرطان کلیه» · رژیم‌های خط اول RCC پیشرفته

RCC پیشرفته، خط اول، خطر متوسط یا بد IMDC؛ در تومورهای دارای ویژگی سارکوماتوئید گزینه ترجیحی SITC

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
القا
نیولوماب	۳ میلی‌گرم/کیلوگرم	وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه‌ای (ابتدا نیولوماب، سپس ایپیلیموماب در همان روز)	روز ۱ هر ۳ هفته، ۴ دوز
ایپیلیموماب	۱ میلی‌گرم/کیلوگرم	وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه‌ای	روز ۱ هر ۳ هفته، ۴ دوز
نگهدارنده
نیولوماب	۲۴۰ میلی‌گرم (یا ۴۸۰ میلی‌گرم)	وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه‌ای	هر ۲ هفته (دوز ۴۸۰ میلی‌گرم: هر ۴ هفته)

طول هر دوره: القا: هر ۲۱ روز × ۴؛ نگهدارنده: هر ۱۴ یا ۲۸ روز
مدت درمان: ۴ دوز ترکیبی، سپس نیولوماب تک‌دارویی تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل قبول

طبق برچسب FDA و کارآزمایی. کاهش دوز ایپیلیموماب توصیه نمی‌شود؛ در سمیت، هر دو دارو با هم قطع موقت یا دائم می‌شوند. این ترکیب باید در مراکز باتجربه و با حمایت تیم چندتخصصی تجویز شود.

در صفحه «سرطان کلیه» · رژیم‌های خط اول RCC پیشرفته

کارسینوم سلول کلیوی پیشرفته با خطر متوسط یا بد (CheckMate 214)

خط اولدر صفحه «ایپیلیموماب (یروی)» · سایر سرطان‌ها، همراه نیولوماب (برچسب FDA، بازبینی ۰۸/۲۰۲۶)

خط اول

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
ترکیبی: ۴ دوز
نیولوماب	۳ میلی‌گرم/کیلوگرم	وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه	روز ۱ هر ۳ هفته (اول تزریق شود)
ایپیلیموماب	۱ میلی‌گرم/کیلوگرم	وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه	همان روز، پس از نیولوماب
نگهدارنده
نیولوماب	۲۴۰ میلی‌گرم هر ۲ هفته یا ۴۸۰ میلی‌گرم هر ۴ هفته	وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه	پس از ۴ دوز ترکیبی

طول هر دوره: ۲۱ روز، سپس ۱۴ یا ۲۸ روز
مدت درمان: ترکیب ۴ دوز؛ نیولوماب تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌تحمل

در صفحه «ایپیلیموماب (یروی)» · سایر سرطان‌ها، همراه نیولوماب (برچسب FDA، بازبینی ۰۸/۲۰۲۶)

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱نیولوماب + ایپیلیموماب

القا: نیولوماب ۳ میلی‌گرم/کیلوگرم وریدی (انفوزیون ۶۰ دقیقه‌ای) + ایپیلیموماب ۱ میلی‌گرم/کیلوگرم وریدی (انفوزیون ۳۰ دقیقه‌ای) هر ۳ هفته برای ۴ دوز. نگهدارنده: نیولوماب ۳ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۲ هفته (در این گزارش: یا ۲۴۰ میلی‌گرم هر ۲ هفته یا ۴۸۰ میلی‌گرم هر ۴ هفته) تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل قبول. کاهش دوز نیولوماب و ایپیلیموماب مجاز نبود؛ تأخیر دوز برای عوارض مجاز بود.

۲سونیتینیب

سونیتینیب ۵۰ میلی‌گرم خوراکی یک بار در روز به مدت ۴ هفته و سپس ۲ هفته استراحت (دوره ۶ هفته‌ای)، تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل قبول؛ کاهش دوز مجاز بود.

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (PubMed)، متن کامل مقاله اصلی CheckMate 214 (NEJM ۲۰۱۸؛ PMC5972549) و ClinicalTrials.gov NCT02231749

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بزرگسالان مبتلا به کارسینوم سلول کلیه پیشرفته یا متاستاتیک با جزء سلول روشن، بدون درمان سیستمیک قبلی، با بیماری قابل اندازه‌گیری طبق RECIST 1.1 و وضعیت عملکردی کارنوفسکی دست‌کم ۷۰؛ بیماران با متاستاز مغزی، بیماری خودایمنی یا مصرف کورتیکواستروئید/سرکوبگر ایمنی خارج شدند. پیامدهای اصلی در بیماران با خطر متوسط یا بد IMDC (۸۴۷ نفر) ارزیابی شد.

نقاط پایانی

بقای کلی، و بقای بدون پیشرفت و پاسخ عینی با ارزیابی کمیته مستقل رادیولوژی در بیماران خطر متوسط/بد IMDC (اصلی)، در کل بیماران (ثانویه) و در خطر مطلوب (اکتشافی).

ایمنی و عوارض

عوارض مرتبط با درمان با هر درجه ۹۴٫۱٪ با نیولوماب + ایپیلیموماب در برابر ۹۷٫۶٪ با سونیتینیب و عوارض درجه ۳–۴ به ترتیب ۴۸٫۶٪ و ۶۴٫۱٪ بود.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

تحلیل نهایی سود درازمدت بقا را در خطر متوسط/بد تأیید می‌کند؛ در خطر مطلوب HR بقای کلی ۰٫۸۰ بود اما فاصله اطمینان از ۱ عبور می‌کند. این ترکیب یکی از چهار رژیم خط اول توصیه‌شده در رهنمودهاست.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

نیولوماب + ایپیلیموماب (NIVO + IPI) در کارآزمایی فاز ۳ CheckMate 214 (NCT02231749) در بیماران مبتلا به کارسینوم پیشرفته سلول کلیه (aRCC) بدون درمان قبلی، سود قابل توجه و درازمدت در بقا و پاسخ نشان داد. ما نتایج نهایی کارایی و ایمنی را با میانه پیگیری ۹٫۳ سال گزارش می‌کنیم.

بیماران و روش‌ها

بیماران (۱۰۹۶ نفر) به‌طور تصادفی برای دریافت NIVO ۳ میلی‌گرم/کیلوگرم + IPI ۱ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۳ هفته برای ۴ دوز و سپس NIVO (۳ میلی‌گرم/کیلوگرم یا ۲۴۰ میلی‌گرم هر ۲ هفته یا ۴۸۰ میلی‌گرم هر ۴ هفته)، یا سونیتینیب (SUN) ۵۰ میلی‌گرم یک بار در روز (۴ هفته مصرف، ۲ هفته استراحت) تعیین شدند.

پیامدها

بقای کلی (OS)، و بقای بدون پیشرفت و میزان پاسخ عینی با ارزیابی کمیته مستقل رادیولوژی در بیماران با خطر متوسط/بد کنسرسیوم بین‌المللی پایگاه داده RCC متاستاتیک (IMDC) (اصلی)، در جمعیت قصد درمان (ثانویه) و در بیماران با خطر مطلوب IMDC (اکتشافی).

نتایج

با میانه (دامنه) پیگیری ۹٫۳ سال (۸٫۶ تا ۹٫۹ سال)، نسبت خطر (فاصله اطمینان ۹۵٪) بقای کلی با NIVO + IPI در برابر SUN در جمعیت قصد درمان ۰٫۷۱ (۰٫۶۲ تا ۰٫۸۲)، در بیماران خطر متوسط/بد ۰٫۶۹ (۰٫۵۹ تا ۰٫۸۱) و در بیماران خطر مطلوب ۰٫۸۰ (۰٫۵۹ تا ۱٫۰۹) بود؛ احتمال بقای کلی ۱۰۸ ماهه به ترتیب ۳۱٫۴٪ در برابر ۱۹٫۵٪، ۳۰٫۲٪ در برابر ۱۸٫۷٪ و ۳۵٫۳٪ در برابر ۲۱٫۸٪ بود. احتمال بقای بدون پیشرفت در ۹۶ ماه ۲۲٫۷٪ در برابر ۹٫۰٪ (قصد درمان)، ۲۵٫۴٪ در برابر ۸٫۵٪ (خطر متوسط/بد) و ۱۲٫۵٪ در برابر ۱۱٫۳٪ (خطر مطلوب) بود. احتمال باقی ماندن در پاسخ در ۹۶ ماه با NIVO + IPI در برابر SUN ۴۸٫۰٪ در برابر ۱۹٫۰٪ (قصد درمان)، ۵۰٫۰٪ در برابر ۲۳٫۰٪ (خطر متوسط/بد) و ۳۶٫۰٪ در برابر غیرقابل برآورد (خطر مطلوب) بود. بروز عوارض مرتبط با درمان با هر درجه (درجه ۳–۴) با NIVO + IPI ۹۴٫۱٪ (۴۸٫۶٪) در برابر ۹۷٫۶٪ (۶۴٫۱٪) با SUN بود. تحلیل‌های اکتشافی پس از رخداد، از جمله تحلیل توصیفی بقای کلی بر اساس قطع درمان به علت عوارض ایمنی‌مرتبط، نیز گزارش شده‌اند.

نتیجه‌گیری

در طولانی‌ترین پیگیری فاز ۳ یک ترکیب مهارکننده ایست بازرسی خط اول در aRCC (بیش از ۹ سال)، NIVO + IPI سود قابل توجه بقا و پاسخ‌های ماندگار را در مقایسه با SUN حفظ کرد. عوارض درجه ۳–۴ مرتبط با درمان در ۹ سال با NIVO + IPI کمتر از SUN بود. NIVO + IPI همچنان یکی از استانداردهای درمان خط اول aRCC است.

محدودیت‌ها

کارآزمایی باز است؛ تحلیل‌های خطر مطلوب اکتشافی‌اند و تحلیل‌های پس از رخداد توصیفی‌اند.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.