در بیماران مبتلا به CLL که بیماری‌های دیگری هم داشتند، یک سال درمان با قرص ونتوکلاکس و تزریق اوبینوتوزوماب، بیماری را به‌طور میانه بیش از ۶ سال کنترل کرد، در برابر حدود ۳ سال با کلرامبوسیل-اوبینوتوزوماب، و کیفیت زندگی نیز دیرتر افت کرد.
CLL درمان‌نشده (در CLL14 بیماران دارای بیماری‌های همراه)
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوره ۱ | |||
| اوبینوتوزوماب | ۱۰۰ میلی‌گرم روز ۱، ۹۰۰ میلی‌گرم روز ۲، ۱۰۰۰ میلی‌گرم روز ۸ و ۱۵ | وریدی | روز ۱، ۲، ۸ و ۱۵ |
| دوره ۲ تا ۶ | |||
| اوبینوتوزوماب | ۱۰۰۰ میلی‌گرم | وریدی | روز ۱ |
| از روز ۲۲ دوره ۱ | |||
| ونتوکلاکس | افزایش هفتگی ۲۰، ۵۰، ۱۰۰، ۲۰۰ و سپس ۴۰۰ میلی‌گرم | خوراکی، با غذا | تا پایان دوره ۱۲ با ۴۰۰ میلی‌گرم |
پیش‌دارو پیش از اوبینوتوزوماب.
در صفحه «سرطان‌های خون (لوسمی، لنفوم و میلوم)» · رژیم‌های درمانی و دوز در لوسمی‌ها
CLL درمان‌نشده (در CLL14 بیماران دارای بیماری‌های همراه)
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوره ۱ | |||
| اوبینوتوزوماب | ۱۰۰ میلی‌گرم (روز ۱)، ۹۰۰ میلی‌گرم (روز ۲)، ۱۰۰۰ میلی‌گرم (روز ۸ و ۱۵) | وریدی | روز ۱، ۲، ۸ و ۱۵ |
| دوره ۲ تا ۶ | |||
| اوبینوتوزوماب | ۱۰۰۰ میلی‌گرم | وریدی | روز ۱ |
| از روز ۲۲ دوره ۱: افزایش ۵ هفته‌ای | |||
| ونتوکلاکس | ۲۰، ۵۰، ۱۰۰، ۲۰۰ و سپس ۴۰۰ میلی‌گرم (هر هفته یک پله) | خوراکی، با غذا | تا روز ۲۸ دوره ۲ |
| دوره ۳ تا ۱۲ | |||
| ونتوکلاکس | ۴۰۰ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی، با غذا | پیوسته |
پیش از هر تزریق اوبینوتوزوماب پیش‌دارو داده شود؛ هشدار جعبه‌ای: فعال شدن مجدد هپاتیت B (غربالگری الزامی) و PML.
در صفحه «لوسمی (سرطان خون)» · رژیم‌ها و دوز در CLL: درمان هدفمند با مدت محدود
CLL/SLL درمان‌نشده (یا درمان‌شده)
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| دوره ۱ | |||
| اوبینوتوزوماب | روز ۱: ۱۰۰ میلی‌گرم؛ روز ۲: ۹۰۰ میلی‌گرم؛ روز ۸ و ۱۵: ۱۰۰۰ میلی‌گرم | وریدی | روز ۱، ۲، ۸ و ۱۵ |
| دوره ۲ تا ۶ | |||
| اوبینوتوزوماب | ۱۰۰۰ میلی‌گرم | وریدی | روز ۱ |
| از روز ۲۲ دوره ۱ (پایان افزایش در روز ۲۸ دوره ۲) | |||
| ونتوکلاکس | هفته ۱: ۲۰؛ هفته ۲: ۵۰؛ هفته ۳: ۱۰۰؛ هفته ۴: ۲۰۰؛ از هفته ۵: ۴۰۰ میلی‌گرم | خوراکی، با غذا و آب | یک بار در روز |
| دوره ۳ تا ۱۲ | |||
| ونتوکلاکس | ۴۰۰ میلی‌گرم | خوراکی | روزانه |
در صفحه «ونتوکلاکس (ونکلکستا)» · دوز و برنامه تجویز (برچسب FDA)
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
اوبینوتوزوماب (Obinutuzumab) وریدی در ۶ دوره ۲۸ روزه: دوره ۱ روز ۱ ۱۰۰ میلی‌گرم و روز ۲ ۹۰۰ میلی‌گرم (یا ۱۰۰۰ میلی‌گرم روز ۱ طبق قواعد تقسیم دوز)، ۱۰۰۰ میلی‌گرم روز ۸ و ۱۵ دوره ۱، سپس ۱۰۰۰ میلی‌گرم روز ۱ دوره‌های ۲ تا ۶.
ونتوکلاکس (Venetoclax) خوراکی با افزایش دوز از روز ۲۲ دوره ۱: ۲۰ میلی‌گرم (روز ۲۲ تا ۲۸ دوره ۱)، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ میلی‌گرم هر کدام یک هفته در دوره ۲، سپس ۴۰۰ میلی‌گرم روزانه از روز ۲۲ دوره ۲ تا پایان دوره ۱۲. پیشگیری از سندرم لیز تومور بر اساس بار تومور (هیدراتاسیون، آلوپورینول از ۲ تا ۳ روز پیش از ونتوکلاکس و پایش آزمایشگاهی در دوزهای ۲۰ و ۵۰ میلی‌گرم) طبق برچسب.
اوبینوتوزوماب با همان برنامه به مدت ۶ دوره + کلرامبوسیل (Chlorambucil) ۰٫۵ میلی‌گرم/کیلوگرم خوراکی روز ۱ و ۱۵ هر دوره ۲۸ روزه به مدت ۱۲ دوره.
منبع جزئیات رژیم درمانی: رژیم کارآزمایی اصلی CLL14: ClinicalTrials.gov NCT02242942 (دوز ونتوکلاکس، اوبینوتوزوماب و کلرامبوسیل) و برچسب FDA ونتوکلاکس (DailyMed)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به CLL درمان‌نشده با بیماری‌های همراه: امتیاز CIRS بیش از ۶ یا کلیرانس کراتینین محاسبه‌شده کمتر از ۷۰ میلی‌لیتر در دقیقه.
پیامد اصلی: بقای بدون پیشرفت. پیامدهای ثانویه کلیدی: زمان تا درمان بعدی، MRD غیرقابل‌تشخیص، بقای کلی، عوارض و کیفیت زندگی.
در پیگیری شش‌ساله، میزان بروز تعدیل‌شده بر اساس پیگیری سرطان‌های اولیه دوم ۲٫۳ و ۱٫۴ در هر ۱۰۰۰ بیمار-ماه به ترتیب در گروه‌های ونتوکلاکس-اوبینوتوزوماب و کلرامبوسیل-اوبینوتوزوماب بود؛ ۲ تبدیل ریشتر در گروه ونتوکلاکس-اوبینوتوزوماب و ۴ مورد در گروه کلرامبوسیل-اوبینوتوزوماب گزارش شد. در تحلیل اصلی (NEJM ۲۰۱۹): نوتروپنی درجه ۳ یا ۴ در ۵۲٫۸٪ در برابر ۴۸٫۱٪ و عفونت درجه ۳ یا ۴ در ۱۷٫۵٪ در برابر ۱۵٫۰٪.
نتایج شش‌ساله، ونتوکلاکس-اوبینوتوزوماب با مدت ثابت یک‌ساله را به‌عنوان یکی از استانداردهای خط اول CLL تثبیت می‌کند.
در مطالعه CLL14، بیماران مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL) درمان‌نشده با بیماری‌های همراه به‌طور تصادفی به ۱۲ دوره ونتوکلاکس-اوبینوتوزوماب (Ven-Obi، ۲۱۶ نفر) یا کلرامبوسیل-اوبینوتوزوماب (Clb-Obi، ۲۱۶ نفر) اختصاص یافتند. بقای بدون پیشرفت (PFS) پیامد اصلی بود. پیامدهای ثانویه کلیدی شامل زمان تا درمان بعدی (TTNT)، میزان بیماری باقی‌مانده اندک غیرقابل‌تشخیص (uMRD)، بقای کلی و میزان عوارض بود. پیامدهای گزارش‌شده توسط بیمار درباره زمان تا بدتر شدن قطعی (TUDD) کیفیت زندگی نیز تحلیل شد.
در میانه زمان مشاهده ۷۶٫۴ ماه، PFS با Ven-Obi در مقایسه با Clb-Obi همچنان برتر بود (میانه ۷۶٫۲ در برابر ۳۶٫۴ ماه؛ نسبت خطر ۰٫۴۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۱ تا ۰٫۵۲؛ P<0.0001). به همین ترتیب، TTNT پس از Ven-Obi طولانی‌تر بود (TTNT شش‌ساله ۶۵٫۲٪ در برابر ۳۷٫۱٪؛ نسبت خطر ۰٫۴۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۳ تا ۰٫۵۸؛ P<0.0001). در گروه Ven-Obi، وجود حذف 17p، ناحیه متغیر زنجیره سنگین ایمونوگلوبولین جهش‌نیافته و اندازه غدد لنفاوی ۵ سانتی‌متر یا بیشتر، عوامل پیش‌آگهی مستقل برای PFS کوتاه‌تر بودند. میزان بقای کلی شش‌ساله در گروه Ven-Obi ۷۸٫۷٪ و در گروه Clb-Obi ۶۹٫۲٪ بود (نسبت خطر ۰٫۶۹؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۸ تا ۱٫۰۱؛ P=0.052). TUDD در وضعیت کلی سلامت/کیفیت زندگی در گروه Ven-Obi به‌طور معناداری طولانی‌تر از گروه Clb-Obi بود (میانه ۸۲٫۱ در برابر ۶۵٫۱ ماه؛ نسبت خطر ۰٫۷۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۱ تا ۰٫۹۷). میزان بروز تعدیل‌شده بر اساس پیگیری سرطان‌های اولیه دوم در گروه‌های Ven-Obi و Clb-Obi به ترتیب ۲٫۳ و ۱٫۴ در هر ۱۰۰۰ بیمار-ماه بود.
سودهای پایدار درازمدت در بقا و کیفیت زندگی از کاربرد Ven-Obi با مدت ثابت یک‌ساله در CLL حمایت می‌کنند. این کارآزمایی با شماره NCT02242942 در www.ClinicalTrials.gov ثبت شده است.
تفاوت بقای کلی به سطح معناداری آماری نرسید (P=0.052)؛ گروه مقایسه شیمی‌ایمنی‌درمانی بود.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...