کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان ریه

کاهش تب و نوتروپنی ناشی از شیمی‌درمانی با فاکتور محرک کلونی گرانولوسیت در بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول کوچک

N Engl J Med · ۱۹۹۱۲۱۱ بیمار تصادفی‌شده (ایمنی در ۲۰۷ و اثربخشی در ۱۹۹ بیمار قابل ارزیابی)
Reduction by Granulocyte Colony-Stimulating Factor of Fever and Neutropenia Induced by Chemotherapy in Patients with Small-Cell Lung CancerCrawford J, Ozer H, Stoller R, Johnson D, Lyman G, Tabbara I, et al. N Engl J Med. 1991. 325:164-170
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
Crawford 1991 (G-CSF در SCLC)
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی چندمرکزی دوسوکور کنترل‌شده با دارونما
حجم نمونه
۲۱۱ بیمار تصادفی‌شده (ایمنی در ۲۰۷ و اثربخشی در ۱۹۹ بیمار قابل ارزیابی)
منبع
N Engl J Med · ۱۹۹۱

به زبان ساده

شیمی‌درمانی می‌تواند تعداد گلبول‌های سفید مبارزه با عفونت (نوتروفیل‌ها) را کم کند و خطر تب و عفونت را بالا ببرد. در این مطالعه، تزریق روزانه فیلگراستیم (نوپوژن) پس از شیمی‌درمانی، احتمال تب همراه با کاهش گلبول سفید را تقریباً به نصف رساند و روزهای بستری و مصرف آنتی‌بیوتیک وریدی را کم کرد. شایع‌ترین عارضه، درد خفیف تا متوسط استخوان بود.

نتایج کلیدی

۴۰٪ در برابر ۷۷٪
دست‌کم یک نوبت تب و نوتروپنی
فیلگراستیم در برابر دارونما؛ P<0.001
۱ روز در برابر ۶ روز
میانه مدت نوتروپنی درجه ۴ (ANC کمتر از ۵۰۰ در میکرولیتر)
در مجموع دوره‌ها
حدود ۵۰٪ کاهش
روزهای آنتی‌بیوتیک وریدی، روزهای بستری و عفونت‌های تأییدشده
در دوره‌های درمان دوسوکور

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱فیلگراستیم (G-CSF نوترکیب متیونیل)

تا ۶ دوره شیمی‌درمانی وریدی ۲۱ روزه: سیکلوفسفامید و دوکسوروبیسین روز ۱ + اتوپوزاید روزهای ۱، ۲ و ۳ (دوز داروهای شیمی‌درمانی در منابع در دسترس تأیید نشد)، به‌همراه فیلگراستیم زیرجلدی روزانه ۲۳۰ میکروگرم/مترمربع (معادل ۴ تا ۸ میکروگرم/کیلوگرم در روز) از روز ۴ تا روز ۱۷ هر دوره (حداکثر ۱۴ روز در هر دوره) — ۹۹ بیمار قابل ارزیابی اثربخشی طبق برچسب FDA.

۲دارونما

همان شیمی‌درمانی (تا ۶ دوره) به‌همراه دارونمای زیرجلدی روزانه از روز ۴ تا ۱۷ هر دوره (۱۱۱ بیمار قابل ارزیابی اثربخشی طبق برچسب FDA).

منبع جزئیات رژیم درمانی: برنامه تجویز (روز ۴ تا ۱۷ هر دوره ۲۱ روزه، حداکثر ۶ دوره) از چکیده مقاله؛ دوز فیلگراستیم (۲۳۰ میکروگرم/مترمربع، ۴ تا ۸ میکروگرم/کیلوگرم در روز، حداکثر ۱۴ روز) و روزهای تجویز شیمی‌درمانی از بخش ۱۴٫۱ برچسب FDA نوپوژن (DailyMed، نسخه ژوئیه ۲۰۲۶). دوز داروهای شیمی‌درمانی تأیید نشد (متن کامل در دسترس نبود).

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول‌کوچک (طبق برچسب FDA: ۷۲٪ مرحله گسترده و ۲۸٪ مرحله محدود؛ میانه سن ۶۲ سال) که تا ۶ دوره شیمی‌درمانی استاندارد با سیکلوفسفامید، دوکسوروبیسین و اتوپوزاید دریافت می‌کردند.

نقاط پایانی

پیامد اصلی: بروز عفونت به شکل تب همراه با نوتروپنی (شمارش مطلق نوتروفیل کمتر از ۱٫۰ × ۱۰۹ در لیتر و دمای ≥ ۳۸٫۲ درجه سانتی‌گراد).

پیامدهای دیگر: مدت و شدت نوتروپنی درجه ۴، روزهای آنتی‌بیوتیک وریدی، روزهای بستری و عفونت‌های تأییدشده با کشت.

ایمنی و عوارض

درد استخوان (مغز استخوان) خفیف تا متوسط در ۲۰٪ بیماران دریافت‌کننده G-CSF رخ داد؛ دارو به‌خوبی تحمل شد.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این کارآزمایی پایه تأیید فیلگراستیم (نوپوژن) توسط FDA در سال ۱۹۹۱ برای کاهش عفونت به شکل تب و نوتروپنی در بیماران دریافت‌کننده شیمی‌درمانی سرکوب‌کننده مغز استخوان بود؛ برچسب FDA این مطالعه را «Study 1» می‌نامد و بروز تب و نوتروپنی را ۴۰٪ در برابر ۷۶٪ گزارش می‌کند. رهنمود ASCO استفاده پیشگیرانه از فاکتورهای رشد را زمانی توصیه می‌کند که خطر تب و نوتروپنی حدود ۲۰٪ یا بیشتر باشد.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

نوتروپنی و عفونت از مهم‌ترین عوارض محدودکننده دوز شیمی‌درمانی هستند. مطالعات پیشین نشان داده بودند که فاکتور محرک کلونی گرانولوسیت (G-CSF) نوترکیب متیونیل ممکن است نوتروپنی ناشی از شیمی‌درمانی را در بیماران سرطانی کاهش دهد. ما برای آزمودن این فرضیه و پیامدهای بالینی آن یک کارآزمایی بالینی تصادفی انجام دادیم.

روش‌ها

بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول کوچک در یک کارآزمایی چندمرکزی، تصادفی، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما با G-CSF نوترکیب متیونیل وارد شدند تا بروز عفونت به شکل تب همراه با نوتروپنی (شمارش مطلق نوتروفیل کمتر از ۱٫۰ × ۱۰۹ در لیتر، همراه با دمای ۳۸٫۲ درجه سانتی‌گراد یا بیشتر) ناشی از حداکثر شش دوره شیمی‌درمانی با سیکلوفسفامید، دوکسوروبیسین و اتوپوزاید بررسی شود. بیماران به‌طور تصادفی دارونما یا G-CSF دریافت کردند و درمان از روز ۴ آغاز و تا روز ۱۷ هر دوره ۲۱ روزه ادامه یافت.

نتایج

ایمنی درمان مطالعه در ۲۰۷ نفر از ۲۱۱ بیمار تخصیص‌یافته به هر یک از دو دارو و اثربخشی آن در ۱۹۹ نفر قابل ارزیابی بود. دست‌کم یک نوبت تب همراه با نوتروپنی در ۷۷ درصد گروه دارونما در مقایسه با ۴۰ درصد گروه G-CSF رخ داد (P کمتر از ۰٫۰۰۱). در مجموع همه دوره‌های شیمی‌درمانی، میانه مدت نوتروپنی درجه ۴ (شمارش مطلق نوتروفیل کمتر از ۰٫۵ × ۱۰۹ در لیتر) با دارونما شش روز و با G-CSF یک روز بود. در دوره‌های درمان دوسوکور، تعداد روزهای درمان با آنتی‌بیوتیک وریدی، تعداد روزهای بستری و بروز عفونت‌های تأییدشده با تجویز G-CSF در مقایسه با دارونما حدود ۵۰ درصد کاهش یافت. درد خفیف تا متوسط مغز استخوان در ۲۰ درصد بیماران دریافت‌کننده G-CSF رخ داد.

نتیجه‌گیری

استفاده از G-CSF به‌عنوان درمان کمکی شیمی‌درمانی در بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول کوچک به‌خوبی تحمل شد و به کاهش بروز تب همراه با نوتروپنی و عفونت‌های تأییدشده با کشت؛ کاهش بروز، مدت و شدت نوتروپنی درجه ۴؛ و کاهش کل روزهای درمان با آنتی‌بیوتیک وریدی و روزهای بستری منجر شد.

محدودیت‌ها

مطالعه فقط در سرطان ریه سلول کوچک و با یک رژیم شیمی‌درمانی انجام شد و برای سنجش اثر بر بقای کلی طراحی نشده بود.

ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.