کارآزمایی بالینیسرطان روده بزرگ (کولورکتال)

ایرینوتکان همراه با فلوئورواوراسیل در مقایسه با فلوئورواوراسیل به‌تنهایی به‌عنوان درمان خط اول سرطان متاستاتیک کولورکتال: یک کارآزمایی تصادفی چندمرکزی

The Lancet · ۲۰۰۰۳۸۷ بیمار
Irinotecan combined with fluorouracil compared with fluorouracil alone as first-line treatment for metastatic colorectal cancer: a multicentre randomised trialDouillard J, Cunningham D, Roth A, Navarro M, James R, Karasek P, et al. The Lancet. 2000. 355:1041-1047
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
طراحی
کارآزمایی تصادفی چندمرکزی، open-label (بدون کورسازی)
حجم نمونه
۳۸۷ بیمار
منبع
The Lancet · ۲۰۰۰

به زبان ساده

در این مطالعه، افزودن داروی ایرینوتکان به شیمی‌درمانی استاندارد (فلوئورواوراسیل و فولینات) برای بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ و راست‌روده که به سایر نقاط بدن سرایت کرده بود، بررسی شد. افزودن این دارو باعث شد تومورها بیشتر کوچک شوند، بیماری دیرتر پیشرفت کند و بیماران مدت بیشتری زنده بمانند. برخی عوارض جانبی با ایرینوتکان بیشتر بود، اما قابل کنترل بودند.

نتایج کلیدی

۴۹٪ در برابر ۳۱٪
نرخ پاسخ (بیماران قابل ارزیابی)
P<0.001
۳۵٪ در برابر ۲۲٪
نرخ پاسخ (قصد درمان)
P<0.005
۶٫۷ در برابر ۴٫۴ ماه
زمان تا پیشرفت بیماری (میانه)
P<0.001
۱۷٫۴ در برابر ۱۴٫۱ ماه
بقای کلی (میانه)
P=0.031

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱گروه ایرینوتکان (n=۱۹۹)

ایرینوتکان (Irinotecan) به‌همراه فلوئورواوراسیل (5-FU) و کلسیم فولینات (لکوورین)، با برنامه انفوزیون هفتگی یا هر ۲ هفته به انتخاب هر مرکز (۱۹۹ بیمار).

برنامه هر ۲ هفته (طبق «رژیم ترکیبی ۲» برچسب FDA کمپتوسار؛ رژیم انفوزیونی روزهای ۱ و ۲ هر ۲ هفته که در برچسب با داده‌های این کارآزمایی، Study 2، پشتیبانی شده است؛ دوره ۶ هفته‌ای و شروع دوره بعد در روز ۴۳): ایرینوتکان ۱۸۰ میلی‌گرم/مترمربع انفوزیون وریدی طی ۹۰ دقیقه در روزهای ۱، ۱۵ و ۲۹؛ لکوورین ۲۰۰ میلی‌گرم/مترمربع انفوزیون وریدی طی ۲ ساعت در روزهای ۱، ۲، ۱۵، ۱۶، ۲۹ و ۳۰؛ سپس فلوئورواوراسیل ۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع بولوس وریدی و ۶۰۰ میلی‌گرم/مترمربع انفوزیون وریدی طی ۲۲ ساعت در همان روزها.

دوز برنامه هفتگی در چکیده و برچسب FDA ذکر نشده و متن کامل مقاله در دسترس آزاد ما نبود. داروهای ضدتهوع، آتروپین و لوپرامید برای پیشگیری یا کنترل علائم داده می‌شد؛ در اسهال پایدار بیش از ۲۴ ساعت با وجود لوپرامید، اسهال همراه تب یا ANC کمتر از ۵۰۰ در میلی‌متر مکعب، فلوروکینولون خوراکی ۷ روزه تجویز می‌شد (برچسب FDA، Study 2).

۲گروه بدون ایرینوتکان (n=۱۸۸)

فلوئورواوراسیل و کلسیم فولینات به‌تنهایی با برنامه هفتگی یا هر ۲ هفته به انتخاب مرکز (در برچسب FDA برای زیرگروه هر ۲ هفته: «5-FU/لکوورین انفوزیونی روزهای ۱ و ۲ هر ۲ هفته»). دوز داروهای این گروه در چکیده و برچسب ذکر نشده است (۱۸۸ بیمار).

منبع جزئیات رژیم درمانی: برچسب FDA کمپتوسار (DailyMed؛ بخش ۲٫۱ «رژیم ترکیبی ۲» و بخش‌های ۶ و ۱۴، Study 2)؛ دوز برنامه هفتگی و دوز گروه کنترل در چکیده و برچسب ذکر نشده و متن کامل مقاله در دسترس آزاد نبود

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته کولورکتال که پیش‌تر هیچ شیمی‌درمانی (به‌جز درمان کمکی) دریافت نکرده بودند. طبق برچسب FDA (Study 2): میانه سن ۶۲ سال (۲۷ تا ۷۵) در گروه ایرینوتکان و ۵۹ سال (۲۴ تا ۷۵) در گروه کنترل؛ وضعیت عملکردی صفر در ۵۱٪، ۱ در ۴۲٪ و ۴۱٪ و ۲ در ۷٪ و ۸٪؛ تومور اولیه رکتوم در ۴۵٪ و ۳۵٪؛ درمان کمکی قبلی با 5-FU در ۲۶٪ و ۲۴٪.

نقاط پایانی

نرخ پاسخ و زمان تا پیشرفت بیماری؛ همچنین مدت پاسخ، بقا و کیفیت زندگی. تحلیل‌ها بر پایه جمعیت قصد درمان (intention-to-treat) و بیماران قابل ارزیابی انجام شد.

ایمنی و عوارض

برخی عوارض درجه ۳ و ۴ در گروه ایرینوتکان به‌طور معناداری شایع‌تر بود، اما این عوارض قابل پیش‌بینی، برگشت‌پذیر، غیرتجمعی و قابل کنترل توصیف شدند.

طبق برچسب FDA (Study 2، فقط زیرگروه برنامه هر ۲ هفته: ۱۴۵ در برابر ۱۴۳ بیمار): عوارض درجه ۳ و ۴ در مجموع ۷۲٫۴٪ در برابر ۳۹٫۲٪؛ نوتروپنی درجه ۳ و ۴ ۴۶٫۲٪ در برابر ۱۳٫۴٪؛ اسهال تأخیری درجه ۳ و ۴ ۱۴٫۴٪ در برابر ۶٫۳٪؛ تب نوتروپنیک ۳٫۴٪ در برابر ۰٫۷٪؛ آستنی درجه ۳ و ۴ ۹٫۰٪ در برابر ۴٫۲٪؛ سندرم کولینرژیک (هر درجه) ۲۸٫۳٪ در برابر ۰٫۷٪. در کل Study 2، مرگ ظرف ۳۰ روز پس از آخرین درمان ۴٫۱٪ در برابر ۲٫۸٪ بود و یک مرگ احتمالاً مرتبط با درمان (سپسیس نوتروپنیک، ۰٫۷٪) در گروه ایرینوتکان رخ داد؛ قطع درمان به‌علت عارضه ۶٫۲٪ در برابر ۰٫۷٪.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

بر پایه نتیجه‌گیری نویسندگان، ترکیب ایرینوتکان با فلوئورواوراسیل و کلسیم فولینات باید به‌عنوان درمان مرجع خط اول سرطان متاستاتیک کولورکتال در نظر گرفته شود. وضعیت کنونی این رژیم در رهنمودهای درمانی باید جداگانه بررسی شود.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

ایرینوتکان در بیمارانی که بیماری آنها به فلوئورواوراسیل مقاوم است، بر سرطان کولورکتال اثر دارد. ما اثربخشی ترکیب این دو دارو را برای درمان خط اول سرطان متاستاتیک کولورکتال بررسی کردیم.

روش‌ها

۳۸۷ بیمار که پیش‌تر برای سرطان پیشرفته کولورکتال شیمی‌درمانی (به‌جز درمان کمکی) دریافت نکرده بودند، به‌صورت تصادفی و open-label به دریافت ایرینوتکان به‌همراه فلوئورواوراسیل و کلسیم فولینات (گروه ایرینوتکان، n=۱۹۹) یا فلوئورواوراسیل و کلسیم فولینات به‌تنهایی (گروه بدون ایرینوتکان، n=۱۸۸) تخصیص یافتند. برنامه‌های انفوزیون هفتگی یا هر ۲ هفته بود و توسط هر مرکز انتخاب می‌شد. ما نرخ پاسخ و زمان تا پیشرفت بیماری و نیز مدت پاسخ، بقا و کیفیت زندگی را ارزیابی کردیم. تحلیل‌ها بر روی جمعیت قصد درمان و بیماران قابل ارزیابی انجام شد.

یافته‌ها

نرخ پاسخ در گروه ایرینوتکان به‌طور معناداری بالاتر از گروه بدون ایرینوتکان بود (۴۹٪ در برابر ۳۱٪، P<0.001 برای بیماران قابل ارزیابی؛ ۳۵٪ در برابر ۲۲٪، P<0.005 بر اساس قصد درمان). زمان تا پیشرفت بیماری در گروه ایرینوتکان به‌طور معناداری طولانی‌تر از گروه بدون ایرینوتکان بود (میانه ۶٫۷ در برابر ۴٫۴ ماه، P<0.001) و بقای کلی نیز بالاتر بود (میانه ۱۷٫۴ در برابر ۱۴٫۱ ماه، P=0.031). برخی عوارض سمی درجه ۳ و ۴ در گروه ایرینوتکان به‌طور معناداری شایع‌تر از گروه بدون ایرینوتکان بود، اما این عوارض قابل پیش‌بینی، برگشت‌پذیر، غیرتجمعی و قابل کنترل بودند.

نتیجه‌گیری

ایرینوتکان همراه با فلوئورواوراسیل و کلسیم فولینات به‌خوبی تحمل شد و نرخ پاسخ، زمان تا پیشرفت بیماری و بقا را افزایش داد و با تأخیر در بدتر شدن کیفیت زندگی همراه بود. این ترکیب باید به‌عنوان درمان مرجع خط اول سرطان متاستاتیک کولورکتال در نظر گرفته شود.

محدودیت‌ها

مطالعه open-label بود و برنامه انفوزیون (هفتگی یا هر ۲ هفته) توسط هر مرکز انتخاب می‌شد. برخی عوارض درجه ۳ و ۴ در گروه ایرینوتکان شایع‌تر بود. سایر محدودیت‌ها در چکیده گزارش نشده است.

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.