کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان تخمدان

افزودن بواسیزوماب (Bevacizumab) به درمان اولیه سرطان تخمدان

N Engl J Med · ۲۰۱۱۱۸۷۳ زن
Incorporation of Bevacizumab in the Primary Treatment of Ovarian CancerBurger RA, Brady MF, Bookman MA, Fleming GF, Monk BJ, Huang H, et al. N Engl J Med. 2011. 365:2473-2483
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
GOG-0218
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی‌شده دوسوکور کنترل‌شده با دارونما، با سه گروه درمانی
حجم نمونه
۱۸۷۳ زن
منبع
N Engl J Med · ۲۰۱۱
شناسه کارآزمایی
NCT00262847

به زبان ساده

در این مطالعه بزرگ، به زنان مبتلا به سرطان پیشرفته تخمدان که جراحی شده بودند، علاوه بر شیمی‌درمانی استاندارد، داروی بواسیزوماب یا دارونما داده شد. وقتی بواسیزوماب همراه شیمی‌درمانی و سپس به‌صورت ادامه‌دار داده شد، مدت زمانی که بیماری پیشرفت نکرد حدود ۴ ماه بیشتر شد. در زمان تحلیل، تفاوتی در طول عمر کلی بین گروه‌ها دیده نشد. این دارو می‌تواند عوارضی مانند فشار خون بالا ایجاد کند و به‌ندرت به اختلال در دیواره دستگاه گوارش منجر شود؛ تصمیم درباره مصرف آن باید با پزشک معالج گرفته شود.

نتایج کلیدی

۱۰٫۳ ماه
median PFS — گروه کنترل
۱۱٫۲ ماه
median PFS — گروه شروع بواسیزوماب
۱۴٫۱ ماه
median PFS — گروه ادامه بواسیزوماب
۰٫۹۰۸ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۹۵ تا ۱٫۰۴۰)
HR پیشرفت یا مرگ: شروع بواسیزوماب در برابر کنترل
P=۰٫۱۶
۰٫۷۱۷ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۲۵ تا ۰٫۸۲۴)
HR پیشرفت یا مرگ: ادامه بواسیزوماب در برابر کنترل
P<۰٫۰۰۱
۷۶٫۳٪ بیماران در زمان تحلیل زنده بودند
بقای کلی
تفاوت معنادار بین سه گروه وجود نداشت

کارت دوز و برنامه درمان

کربوپلاتین + پاکلی‌تاکسل + بواسیزوماب، سپس بواسیزوماب نگهدارنده (GOG-0218، ICON7)

مرحله III–IV پس از جراحی اولیه (سود بیشتر در بیماران پرخطر از نظر پیشرفت)طول هر دوره: هر ۲۱ روزدر صفحه «سرطان تخمدان» · خط اول: شیمی‌درمانی و جراحی

مرحله III–IV پس از جراحی اولیه (سود بیشتر در بیماران پرخطر از نظر پیشرفت)

دارودوزروشزمان تجویز
دوره‌های ۱ تا ۶
کربوپلاتین + پاکلی‌تاکسلAUC ۶ + ۱۷۵ میلی‌گرم/مترمربعوریدیروز ۱
از دوره ۲
بواسیزوماب۱۵ میلی‌گرم/کیلوگرموریدیروز ۱
نگهدارنده
بواسیزوماب۱۵ میلی‌گرم/کیلوگرموریدیروز ۱، تا مجموع ۲۲ دوره
طول هر دوره
هر ۲۱ روز
مدت درمان
بواسیزوماب تا مجموع ۲۲ دوره یا پیشرفت (رژیم برچسب، GOG-0218)؛ در ICON7: بواسیزوماب ۷٫۵ میلی‌گرم/کیلوگرم همراه ۵ یا ۶ دوره شیمی‌درمانی و سپس ۱۲ دوره دیگر

در GOG-0218 بواسیزوماب به دلیل فاصله لازم از جراحی از دوره ۲ آغاز شد. اگر اولاپاریب نگهدارنده در نظر است، بواسیزوماب ۱۵ میلی‌گرم/کیلوگرم در مجموع ۱۵ ماه (رژیم PAOLA-1).

در صفحه «سرطان تخمدان» · خط اول: شیمی‌درمانی و جراحی

تخمدان مرحله III یا IV پس از جراحی اولیه (GOG-0218)

سرطان اپیتلیال تخمدان، لوله فالوپ یا صفاق اولیهطول هر دوره: هر ۲۱ روزدر صفحه «بواسیزوماب (آواستین)» · دوز در سرطان‌های زنان: دهانه رحم و تخمدان (برچسب FDA)

سرطان اپیتلیال تخمدان، لوله فالوپ یا صفاق اولیه

دارودوزروشزمان تجویز
تا ۶ دوره
بواسیزوماب۱۵ میلی‌گرم/کیلوگرموریدیروز ۱
۶ دوره
کربوپلاتین + پاکلی‌تاکسلAUC ۶ + ۱۷۵ میلی‌گرم/مترمربعوریدیروز ۱
نگهدارنده
بواسیزوماب۱۵ میلی‌گرم/کیلوگرموریدیهر ۳ هفته
طول هر دوره
هر ۲۱ روز
مدت درمان
در مجموع حداکثر ۲۲ دوره یا تا پیشرفت (هر کدام زودتر)

در GOG-0218 بواسیزوماب از دوره ۲ شیمی‌درمانی شروع شد.

در صفحه «بواسیزوماب (آواستین)» · دوز در سرطان‌های زنان: دهانه رحم و تخمدان (برچسب FDA)

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱گروه کنترل

شیمی‌درمانی وریدی با پاکلی‌تاکسل (Paclitaxel) به میزان ۱۷۵ میلی‌گرم بر متر مربع سطح بدن به‌علاوه کاربوپلاتین (Carboplatin) با AUC برابر ۶، در سیکل‌های ۱ تا ۶، به‌همراه دارونما در سیکل‌های ۲ تا ۲۲ (هر سیکل ۳ هفته).

۲گروه شروع بواسیزوماب (bevacizumab-initiation)

همان شیمی‌درمانی (پاکلی‌تاکسل ۱۷۵ میلی‌گرم بر متر مربع + کاربوپلاتین با AUC برابر ۶ در سیکل‌های ۱ تا ۶)، به‌علاوه بواسیزوماب ۱۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن در سیکل‌های ۲ تا ۶ و سپس دارونما در سیکل‌های ۷ تا ۲۲ (هر سیکل ۳ هفته).

۳گروه ادامه بواسیزوماب (bevacizumab-throughout)

همان شیمی‌درمانی (پاکلی‌تاکسل ۱۷۵ میلی‌گرم بر متر مربع + کاربوپلاتین با AUC برابر ۶ در سیکل‌های ۱ تا ۶)، به‌علاوه بواسیزوماب ۱۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن در سیکل‌های ۲ تا ۲۲ (هر سیکل ۳ هفته).

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

زنان مبتلا به سرطان اپی‌تلیال تخمدان تازه‌تشخیص‌داده‌شده در مرحله ۳ (غیرقابل برداشت کامل) یا مرحله ۴ که تحت جراحی کاهش حجم تومور (debulking) قرار گرفته بودند.

نقاط پایانی

نقطه پایانی اولیه: بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS). در چکیده، بقای کلی و عوارض جانبی (فشار خون نیازمند درمان دارویی و اختلال دیواره گوارشی نیازمند مداخله پزشکی) نیز گزارش شده است.

ایمنی و عوارض

فشار خون نیازمند درمان دارویی: ۷٫۲٪ در گروه کنترل، ۱۶٫۵٪ در گروه شروع بواسیزوماب و ۲۲٫۹٪ در گروه ادامه بواسیزوماب. اختلال دیواره گوارشی نیازمند مداخله پزشکی: ۱٫۲٪ در گروه کنترل، ۲٫۸٪ در گروه شروع بواسیزوماب و ۲٫۶٪ در گروه ادامه بواسیزوماب.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

بر پایه چکیده، افزودن بواسیزوماب به کاربوپلاتین و پاکلی‌تاکسل و ادامه آن تا ۱۰ ماه پس از شیمی‌درمانی، بقای بدون پیشرفت بیماری را در سرطان اپی‌تلیال پیشرفته تخمدان حدود ۴ ماه بهبود داد، بدون تفاوت معنادار در بقای کلی در زمان تحلیل. شروع بواسیزوماب بدون ادامه آن، بهبود معناداری در PFS ایجاد نکرد. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و توصیه‌های رهنمودهای فعلی باید جداگانه بررسی شود، زیرا در چکیده ذکر نشده است.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) محرک کلیدی رگ‌زایی و پیشرفت بیماری در سرطان اپی‌تلیال تخمدان است. بواسیزوماب، یک آنتی‌بادی مونوکلونال انسانی‌شده ضد VEGF، در زنان مبتلا به تومورهای عودکرده اثر تک‌دارویی نشان داده است. بنابراین هدف ما ارزیابی افزودن بواسیزوماب به درمان استاندارد خط اول بود.

روش‌ها

در این کارآزمایی فاز ۳ دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما، بیماران واجد شرایط مبتلا به سرطان اپی‌تلیال تخمدان تازه‌تشخیص‌داده‌شده در مرحله ۳ (غیرقابل برداشت کامل) یا مرحله ۴ را که تحت جراحی کاهش حجم تومور قرار گرفته بودند، به‌طور تصادفی به یکی از سه درمان تخصیص دادیم. هر سه درمان شامل شیمی‌درمانی با پاکلی‌تاکسل وریدی با دوز ۱۷۵ میلی‌گرم بر متر مربع سطح بدن به‌علاوه کاربوپلاتین با سطح زیر منحنی (AUC) برابر ۶ در سیکل‌های ۱ تا ۶، به‌علاوه یک درمان مطالعه در سیکل‌های ۲ تا ۲۲ بود؛ هر سیکل ۳ هفته طول می‌کشید. درمان کنترل، شیمی‌درمانی همراه با افزودن دارونما در سیکل‌های ۲ تا ۲۲ بود؛ درمان شروع بواسیزوماب، شیمی‌درمانی همراه با افزودن بواسیزوماب (۱۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن) در سیکل‌های ۲ تا ۶ و دارونما در سیکل‌های ۷ تا ۲۲ بود. درمان ادامه بواسیزوماب، شیمی‌درمانی همراه با افزودن بواسیزوماب در سیکل‌های ۲ تا ۲۲ بود. نقطه پایانی اولیه، بقای بدون پیشرفت بیماری بود.

نتایج

در مجموع ۱۸۷۳ زن وارد مطالعه شدند. median بقای بدون پیشرفت بیماری در گروه کنترل ۱۰٫۳ ماه، در گروه شروع بواسیزوماب ۱۱٫۲ ماه و در گروه ادامه بواسیزوماب ۱۴٫۱ ماه بود. در مقایسه با درمان کنترل، نسبت خطر (HR) برای پیشرفت یا مرگ با شروع بواسیزوماب ۰٫۹۰۸ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۹۵ تا ۱٫۰۴۰؛ P=۰٫۱۶) و با ادامه بواسیزوماب ۰٫۷۱۷ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۲۵ تا ۰٫۸۲۴؛ P<۰٫۰۰۱) بود. در زمان تحلیل، ۷۶٫۳٪ بیماران زنده بودند و تفاوت معناداری در بقای کلی بین سه گروه وجود نداشت. میزان فشار خون نیازمند درمان دارویی در گروه شروع بواسیزوماب (۱۶٫۵٪) و گروه ادامه بواسیزوماب (۲۲٫۹٪) بیشتر از گروه کنترل (۷٫۲٪) بود. اختلال دیواره گوارشی نیازمند مداخله پزشکی به‌ترتیب در ۱٫۲٪، ۲٫۸٪ و ۲٫۶٪ از بیماران گروه کنترل، گروه شروع بواسیزوماب و گروه ادامه بواسیزوماب رخ داد.

نتیجه‌گیری

استفاده از بواسیزوماب در طول شیمی‌درمانی با کاربوپلاتین و پاکلی‌تاکسل و تا ۱۰ ماه پس از آن، median بقای بدون پیشرفت بیماری را در بیماران مبتلا به سرطان اپی‌تلیال پیشرفته تخمدان حدود ۴ ماه افزایش می‌دهد. (حمایت مالی: مؤسسه ملی سرطان [National Cancer Institute] و شرکت Genentech؛ شماره ClinicalTrials.gov: NCT00262847)

محدودیت‌ها

در زمان تحلیل گزارش‌شده در چکیده، تفاوت معناداری در بقای کلی بین گروه‌ها دیده نشد. نقطه پایانی اولیه بقای بدون پیشرفت بیماری بود. افزایش فشار خون و اختلال دیواره گوارشی در گروه‌های بواسیزوماب بیشتر بود. سایر محدودیت‌ها در متن کامل مقاله بررسی شود.

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.