معمولاً همراه پاکلیتاکسل
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| سیسپلاتین | ۷۵ تا ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | انفوزیون آهسته وریدی | روز ۱ |
دوز طبق برچسب FDA.
در کارآزمایی GOG (۴۱۰ زن): سیسپلاتین ۷۵ میلیگرم/مترمربع همراه پاکلیتاکسل ۱۳۵ میلیگرم/مترمربع طی ۲۴ ساعت.
در این مطالعه، دو ترکیب دارویی شیمیدرمانی برای زنان مبتلا به سرطان پیشرفته تخمدان که پس از جراحی هنوز مقداری تومور باقی داشتند، مقایسه شد. زنانی که پاکلیتاکسل بههمراه سیسپلاتین گرفتند، بهطور میانگین مدت بیشتری بدون پیشرفت بیماری ماندند (۱۸ در برابر ۱۳ ماه) و بیشتر زنده ماندند (۳۸ در برابر ۲۴ ماه). عوارضی مانند ریزش مو، کاهش گلبولهای سفید، تب و واکنشهای آلرژیک در این گروه شایعتر بود.
معمولاً همراه پاکلیتاکسل
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| سیسپلاتین | ۷۵ تا ۱۰۰ میلیگرم/مترمربع | انفوزیون آهسته وریدی | روز ۱ |
دوز طبق برچسب FDA.
در کارآزمایی GOG (۴۱۰ زن): سیسپلاتین ۷۵ میلیگرم/مترمربع همراه پاکلیتاکسل ۱۳۵ میلیگرم/مترمربع طی ۲۴ ساعت.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
سیسپلاتین (cisplatin) با دوز ۷۵ میلیگرم بر متر مربع سطح بدن همراه با سیکلوفسفامید (cyclophosphamide) با دوز ۷۵۰ میلیگرم بر متر مربع.
برای ۶ دوره (طبق برچسب پاکلیتاکسل).
سیسپلاتین با دوز ۷۵ میلیگرم بر متر مربع همراه با پاکلیتاکسل (paclitaxel) با دوز ۱۳۵ میلیگرم بر متر مربع طی ۲۴ ساعت.
برای ۶ دوره (طبق برچسب پاکلیتاکسل).
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله و برچسب FDA پاکلیتاکسل (DailyMed، بخش مطالعات بالینی؛ ۶ دوره)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شدهاند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
زنان مبتلا به سرطان پیشرفته تخمدان (مرحله ۳ و ۴) با تودههای باقیمانده بزرگتر از ۱ سانتیمتر پس از جراحی اولیه. از ۴۱۰ بیمار تصادفیسازیشده، ۳۸۶ نفر تمام معیارهای ورود را داشتند و ۲۱۶ نفر بیماری قابل اندازهگیری داشتند.
در چکیده، نقطه پایانی اولیه بهصراحت ذکر نشده است. معیارهای گزارششده شامل پاسخ به درمان (در بیماران با بیماری قابل اندازهگیری)، پاسخ کامل تأییدشده با جراحی، بقای بدون پیشرفت و بقای کلی بود.
ریزش مو، نوتروپنی، تب و واکنشهای آلرژیک در گروه سیسپلاتین-پاکلیتاکسل بیشتر گزارش شد. نرخهای عددی عوارض درجه ≥۳ در چکیده ذکر نشده است.
این مطالعه نشان داد افزودن پاکلیتاکسل به سیسپلاتین در درمان خط اول سرطان پیشرفته تخمدان با جراحی ناکامل، بقای بدون پیشرفت و بقای کلی را نسبت به سیسپلاتین-سیکلوفسفامید بهبود میدهد. وضعیت فعلی این رژیم در راهنماهای بالینی باید از منابع معتبر روز بررسی شود، زیرا چکیده به آن نمیپردازد.
ترکیبهای شیمیدرمانی حاوی یک عامل آلکیلهکننده و یک کمپلکس کوردیناسیون پلاتینی در زنان مبتلا به سرطان پیشرفته تخمدان میزان پاسخ بالایی دارند. با این حال، این ترکیبها فقط در تعداد اندکی از بیماران کنترل طولانیمدت بیماری را فراهم میکنند. ما دو ترکیب سیسپلاتین و سیکلوفسفامید و سیسپلاتین و پاکلیتاکسل را در زنان مبتلا به سرطان تخمدان مقایسه کردیم.
۴۱۰ زن مبتلا به سرطان پیشرفته تخمدان که پس از جراحی اولیه تودههای باقیمانده بزرگتر از ۱ سانتیمتر داشتند، بهصورت تصادفی برای دریافت سیسپلاتین (۷۵ میلیگرم بر متر مربع سطح بدن) همراه با سیکلوفسفامید (۷۵۰ میلیگرم بر متر مربع) یا پاکلیتاکسل (۱۳۵ میلیگرم بر متر مربع طی ۲۴ ساعت) تخصیص یافتند.
سیصد و هشتاد و شش زن تمام معیارهای ورود را داشتند. عوامل پیشآگهی شناختهشده در دو گروه درمانی مشابه بود. ریزش مو، نوتروپنی، تب و واکنشهای آلرژیک در گروه سیسپلاتین-پاکلیتاکسل بیشتر گزارش شد. در میان ۲۱۶ زن با بیماری قابل اندازهگیری، ۷۳ درصد در گروه سیسپلاتین-پاکلیتاکسل به درمان پاسخ دادند، در مقایسه با ۶۰ درصد در گروه سیسپلاتین-سیکلوفسفامید (P = ۰٫۰۱). فراوانی پاسخ کامل تأییدشده با جراحی در دو گروه مشابه بود. بقای بدون پیشرفت در گروه سیسپلاتین-پاکلیتاکسل بهطور معناداری طولانیتر از گروه سیسپلاتین-سیکلوفسفامید بود (P < ۰٫۰۰۱) (میانه ۱۸ در برابر ۱۳ ماه). بقا نیز در گروه سیسپلاتین-پاکلیتاکسل بهطور معناداری طولانیتر بود (P < ۰٫۰۰۱) (میانه ۳۸ در برابر ۲۴ ماه).
افزودن پاکلیتاکسل به درمان خط اول، مدت بقای بدون پیشرفت و بقای کلی را در زنان مبتلا به سرطان مرحله ۳ و ۴ تخمدان که بهطور ناکامل جراحی شدهاند بهبود میبخشد.
بر پایه چکیده، نرخهای عددی عوارض شدید و نقطه پایانی اولیه مشخص نشدهاند. پاسخ به درمان فقط در زیرگروه دارای بیماری قابل اندازهگیری (۲۱۶ بیمار) ارزیابی شد. سایر جزئیات روششناسی در متن کامل مقاله است.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، بهویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...