درمان تشدیدشده لوسمی لنفوبلاستیک حاد در بزرگسالان: گزارش کارآزمایی بالینی تصادفی GRAALL-2005
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- GRAALL-2005
- فاز
- فاز ۳
- طراحی
- کارآزمایی تصادفی باز چندمرکزی گروه پژوهش ALL بزرگسالان (GRAALL)، با پروتکل الهام‌گرفته از درمان کودکان؛ بخشی از برنامه چتری GRAALL-2005
- حجم نمونه
- ۷۸۷ بیمار قابل ارزیابی (۵۲۵ بیمار رده B و ۲۶۲ بیمار رده T)
- منبع
- J Clin Oncol · ۲۰۱۸
- شناسه کارآزمایی
- NCT00327678
به زبان ساده
در این مطالعه بزرگ، ۷۸۷ بزرگسال (میانه سن ۳۶ سال) مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد بدون کروموزوم فیلادلفیا، همه با برنامه‌ای الهام‌گرفته از درمان کودکان درمان شدند و نیمی از آنان دوز تشدیدشده یکی از داروها (سیکلوفسفامید) را گرفتند. دوز تشدیدشده در مجموع سودی نداشت. حدود ۹ نفر از هر ۱۰ بیمار به بهبودی رسیدند و حدود ۶ نفر از هر ۱۰ نفر ۵ سال بعد زنده بودند. در ۵۵ سال به بالا، درمان شدید کمتر تحمل شد و نتیجه ضعیف‌تر بود.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
پروتکل الهام‌گرفته از درمان کودکان: پیش‌فاز یکسان کورتیکواستروئید برای همه بیماران، القا با شیمی‌درمانی ۴ دارویی ۴ هفته‌ای، تحکیم، تشدید دیررس و نگه‌دارنده؛ پیوند آلوژنیک بر اساس عوامل خطر نامطلوب (ClinicalTrials.gov). در این بازو سیکلوفسفامید با دوز استاندارد در القای اول و تشدید دیررس داده شد. جزئیات دوز در متن کامل مقاله.
همان پروتکل، با سیکلوفسفامید چندنوبتی در روز (hyperfractionated؛ hyper-C) به‌جای دوز استاندارد در القای اول و تشدید دیررس. جزئیات دوز در متن کامل مقاله.
منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT00327678 (ساختار پروتکل و تصادفی‌سازی، بدون دوز)؛ دوزها در متن کامل مقاله
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
بزرگسالان مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد تازه‌تشخیص با کروموزوم فیلادلفیا منفی (رده B یا T)؛ میانه سن ۳۶٫۱ سال. طبق ثبت ClinicalTrials.gov: سن ۱۸ تا ۵۹ سال؛ لنفوم لنفوبلاستیک، ALL3 (نوع بورکیت)، CML و نارسایی شدید اندام‌ها خارج شدند.
نقاط پایانی
طبق ClinicalTrials.gov، پیامد اصلی بقای بدون رویداد بود؛ پیامدهای ثانویه شامل بهبودی کامل پس از ۱ یا ۲ دوره، مرگ در القا، مرگ در نخستین بهبودی، عود، بقای بدون عود، بقای کلی و عوارض مرتبط با درمان بود. پایبندی به شیمی‌درمانی با میانه دوزهای واقعاً دریافت‌شده در هر مرحله سنجیده شد.
ایمنی و عوارض
به دلیل تحمل بدتر درمان، افزایش سن به‌طور پیوسته بر بهبودی کامل، بقای بدون رویداد و بقای کلی اثر گذاشت و ۵۵ سال بهترین نقطه برش سنی بود؛ در بیماران ۵۵ ساله و بالاتر پایبندی به کل شیمی‌درمانی برنامه‌ریزی‌شده کمتر بود. جزئیات عوارض در متن کامل مقاله.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این کارآزمایی بزرگ نتایج یک پروتکل الهام‌گرفته از درمان کودکان را در بزرگسالان زیر ۶۰ سال نشان داد (بقای کلی پنج‌ساله ۵۸٫۵٪)، نشان داد افزودن hyper-C در مجموع سودی ندارد، و ۵۵ سالگی را مرزی معرفی کرد که پس از آن تحمل این درمان شدید ضعیف است؛ این یافته اهمیت سن را در انتخاب شدت درمان ALL بزرگسالان نشان می‌دهد.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
هدف
بررسی تصادفی نقش تشدید دوز سیکلوفسفامید به‌صورت چندنوبتی در روز (hyper-C) در بزرگسالان مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد تازه‌تشخیص با کروموزوم فیلادلفیا منفی که با یک پروتکل الهام‌گرفته از درمان کودکان درمان می‌شوند، و تعیین بالاترین سنی که درمان در این چارچوب قابل تحمل است.
بیماران و روش‌ها
در مجموع ۷۸۷ بیمار قابل ارزیابی (۵۲۵ نفر رده B و ۲۶۲ نفر رده T؛ میانه سن ۳۶٫۱ سال) به‌طور تصادفی برای دریافت دوز استاندارد سیکلوفسفامید یا hyper-C در القای اول و تشدید دیررس تخصیص یافتند. پایبندی به شیمی‌درمانی با میانه دوزهایی سنجیده شد که بیماران بالقوه در معرض دوز کامل برنامه‌ریزی‌شده، در هر مرحله درمان واقعاً دریافت کردند.
نتایج
میزان کلی بهبودی کامل (CR) ۹۱٫۹٪ بود. با میانه پیگیری ۵٫۲ سال، میزان پنج‌ساله بقای بدون رویداد (EFS) و بقای کلی (OS) به ترتیب ۵۲٫۲٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۴۸٫۵٪ تا ۵۵٫۷٪) و ۵۸٫۵٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۵۴٫۸٪ تا ۶۱٫۹٪) بود. تخصیص به بازوی hyper-C میزان CR را افزایش نداد و EFS یا OS را طولانی‌تر نکرد. به دلیل تحمل بدتر درمان، افزایش سن به‌طور پیوسته بر میزان CR، EFS و OS اثر گذاشت و ۵۵ سال بهترین نقطه برش سنی بود. در ۵ سال، EFS در بیماران کمتر از ۵۵ سال ۵۵٫۷٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۵۱٫۸٪ تا ۵۹٫۴٪) و در بیماران مسن‌تر ۲۵٫۸٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۹٫۹٪ تا ۳۵٫۶٪) بود (نسبت خطر ۲٫۱۶؛ P<۰٫۰۰۱). بیماران ۵۵ ساله و بالاتر، که پایبندی کمتری به کل شیمی‌درمانی برنامه‌ریزی‌شده داشتند، به‌طور معناداری از hyper-C سود بردند، در حالی که بیماران جوان‌تر سودی نبردند.
نتیجه‌گیری
افزودن یک مرحله hyper-C به درمان خط اول شبه‌کودکان ALL بزرگسالان با سود معناداری همراه نبود. در مجموع، تحمل یک درمان شدید برگرفته از درمان کودکان در بیماران ۵۵ ساله و بالاتر ضعیف بود.
محدودیت‌ها
پرسش اصلی تصادفی (hyper-C) منفی بود و سود در بیماران ۵۵ ساله و بالاتر در یک زیرگروه دیده شد. بیماران فیلادلفیا مثبت در این بخش وارد نشدند (آن‌ها در GRAAPH-2005 بررسی شدند). در بیماران B-ALL با CD20 مثبت، تصادفی‌سازی جداگانه‌ای برای ریتوکسیماب نیز انجام شد (GRAALL-2005/R؛ ClinicalTrials.gov). دوزهای دقیق در چکیده نیامده است.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.