کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان ریه

آتزولیزوماب (Atezolizumab) به همراه شیمی‌درمانی در خط اول درمان سرطان ریه سلول کوچک مرحله گسترده

N Engl J Med · ۲۰۱۸۴۰۳ بیمار (۲۰۱ بیمار در گروه آتزولیزوماب و ۲۰۲ بیمار در گروه دارونما)
First-Line Atezolizumab plus Chemotherapy in Extensive-Stage Small-Cell Lung CancerHorn L, Mansfield AS, Szczęsna A, Havel L, Krzakowski M, Hochmair MJ, et al. N Engl J Med. 2018. 379:2220-2229
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
IMpower133
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما
حجم نمونه
۴۰۳ بیمار (۲۰۱ بیمار در گروه آتزولیزوماب و ۲۰۲ بیمار در گروه دارونما)
منبع
N Engl J Med · ۲۰۱۸
شناسه کارآزمایی
NCT02763579

به زبان ساده

در این مطالعه، به بیمارانی که تازه به سرطان ریه سلول کوچک مرحله گسترده مبتلا شده بودند، شیمی‌درمانی همراه با داروی ایمونوتراپی آتزولیزوماب یا همراه با دارونما داده شد. افزودن آتزولیزوماب باعث شد بیماران به‌طور میانگین بیشتر زنده بمانند (۱۲٫۳ ماه در برابر ۱۰٫۳ ماه) و مدت بیشتری بیماری‌شان پیشرفت نکند. عوارض جانبی با آنچه از پیش درباره این داروها شناخته شده بود همخوان بود.

نتایج کلیدی

۱۲٫۳ ماه در برابر ۱۰٫۳ ماه
میانه بقای کلی
HR مرگ ۰٫۷۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۴ تا ۰٫۹۱؛ P=۰٫۰۰۷
۵٫۲ ماه در برابر ۴٫۳ ماه
میانه بقای بدون پیشرفت بیماری
HR پیشرفت یا مرگ ۰٫۷۷؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۲ تا ۰٫۹۶؛ P=۰٫۰۲
۱۳٫۹ ماه
میانه پیگیری

کارت دوز و برنامه درمان

آتزولیزوماب + کربوپلاتین + اتوپوزاید (IMpower133)

SCLC گسترده، بدون شیمی‌درمانی قبلی؛ ECOG ۰–۱طول هر دوره: هر ۲۱ روزدر صفحه «سرطان ریه» · سرطان ریه سلول‌کوچک: خط اول

SCLC گسترده، بدون شیمی‌درمانی قبلی؛ ECOG ۰–۱

دارودوزروشزمان تجویز
القایی: ۴ دوره ۲۱ روزه
آتزولیزوماب۱۲۰۰ میلی‌گرموریدی (اولین تزریق ۶۰ دقیقه، سپس ۳۰ دقیقه)روز ۱ (پیش از شیمی‌درمانی)
کربوپلاتینAUC ۵وریدیروز ۱
اتوپوزاید۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربعوریدیروز ۱، ۲ و ۳
نگهدارنده
آتزولیزوماب۱۲۰۰ میلی‌گرم هر ۳ هفته (یا ۸۴۰ میلی‌گرم هر ۲ هفته یا ۱۶۸۰ میلی‌گرم هر ۴ هفته)وریدیروز ۱
طول هر دوره
هر ۲۱ روز
مدت درمان
۴ دوره القایی، سپس آتزولیزوماب تا پیشرفت یا عارضه غیرقابل‌تحمل

منبع: برچسب FDA آتزولیزوماب؛ کارآزمایی.

در صفحه «سرطان ریه» · سرطان ریه سلول‌کوچک: خط اول

آتزولیزوماب + کربوپلاتین + اتوپوزید (IMpower133)

سرطان ریه سلول کوچک گسترده، خط اولطول هر دوره: هر ۲۱ روز در القادر صفحه «آتزولیزوماب (تسنتریک)» · رژیم‌های ترکیبی (برچسب FDA)

سرطان ریه سلول کوچک گسترده، خط اول

دارودوزروشزمان تجویز
القا: حداکثر ۴ دوره
آتزولیزوماب۱۲۰۰ میلی‌گرموریدی، پیش از شیمی‌درمانیروز ۱
القا
کربوپلاتینAUC ۵ میلی‌گرم/میلی‌لیتر×دقیقهوریدیروز ۱
اتوپوزید۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربعوریدیروزهای ۱ تا ۳
نگهدارنده
آتزولیزوماب۸۴۰ میلی‌گرم هر ۲ هفته، یا ۱۲۰۰ میلی‌گرم هر ۳ هفته، یا ۱۶۸۰ میلی‌گرم هر ۴ هفتهوریدی
طول هر دوره
هر ۲۱ روز در القا
مدت درمان
۴ دوره القا، سپس آتزولیزوماب تا پیشرفت یا سمیت

دوزهای شیمی‌درمانی همان دوزهای کارآزمایی IMpower133 در برچسب است. در درمان نگهدارنده بدون پیشرفت پس از القا، آتزولیزوماب ۱۲۰۰ میلی‌گرم همراه لوربینکتدین ۳٫۲ میلی‌گرم/مترمربع وریدی هر ۳ هفته (کارآزمایی IMforte) نیز تأیید شده است؛ در IMforte ۸۴٪ بیماران G-CSF پیشگیرانه گرفتند.

در صفحه «آتزولیزوماب (تسنتریک)» · رژیم‌های ترکیبی (برچسب FDA)

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱آتزولیزوماب + کربوپلاتین + اتوپوزاید

القایی (۴ دوره ۲۱ روزه): آتزولیزوماب ۱۲۰۰ میلی‌گرم وریدی روز ۱ + کربوپلاتین وریدی با هدف AUC ۵ میلی‌گرم/میلی‌لیتر·دقیقه روز ۱ + اتوپوزاید ۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی روزهای ۱، ۲ و ۳ (روز ۱ به ترتیب: آتزولیزوماب، کربوپلاتین، سپس اتوپوزاید).

نگهدارنده (از دوره ۵): آتزولیزوماب ۱۲۰۰ میلی‌گرم وریدی روز ۱ هر ۲۱ روز تا پیشرفت رادیولوژیک پایدار، بدتر شدن علامتی، سمیت غیرقابل‌تحمل یا نبود فایده بالینی؛ ادامه پس از پیشرفت طبق RECIST مجاز بود (۲۰۱ بیمار).

۲دارونما + کربوپلاتین + اتوپوزاید

القایی (۴ دوره ۲۱ روزه): دارونما وریدی روز ۱ + کربوپلاتین AUC ۵ روز ۱ + اتوپوزاید ۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی روزهای ۱، ۲ و ۳. نگهدارنده: دارونما وریدی روز ۱ هر ۲۱ روز تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌تحمل (۲۰۲ بیمار).

منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT02763579 (شرح گروه‌ها و مداخلات) و برچسب FDA تسنتریک (DailyMed، بخش ۶ و ۱۴٫۲، نسخه اکتبر ۲۰۲۶)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول‌کوچک مرحله گسترده که پیش‌تر برای بیماری مرحله گسترده شیمی‌درمانی نگرفته بودند، با ECOG صفر یا ۱. معیارهای خروج (برچسب FDA): متاستاز مغزی فعال یا درمان‌نشده، سابقه بیماری خودایمنی، واکسن زنده در ۴ هفته اخیر و داروهای سرکوب‌کننده ایمنی سیستمیک در ۱ هفته اخیر. تصادفی‌سازی بر اساس جنس، ECOG و وجود متاستاز مغزی طبقه‌بندی شد.

نقاط پایانی

دو نقطه پایانی اصلی عبارت بودند از بقای بدون پیشرفت بیماری (بر اساس ارزیابی پژوهشگر) و بقای کلی در جمعیت قصد درمان (ITT).

ایمنی و عوارض

نمایه ایمنی آتزولیزوماب همراه کربوپلاتین و اتوپوزاید با نمایه شناخته‌شده هر دارو هم‌خوان بود و یافته جدیدی دیده نشد. طبق برچسب FDA (۱۹۸ بیمار): عوارض جدی ۳۷٪ (ذات‌الریه ۴٫۵٪، نوتروپنی ۳٫۵٪، نوتروپنی تب‌دار ۲٫۵٪، ترومبوسیتوپنی ۲٫۵٪)؛ عوارض کشنده ۲٪؛ قطع آتزولیزوماب به علت عارضه ۱۱٪ (واکنش انفوزیون ۲٫۵٪)؛ وقفه آتزولیزوماب ۵۹٪ (عمدتاً نوتروپنی ۲۲٪ و کم‌خونی ۹٪). خستگی/ضعف ۳۹٪ (درجه ۳–۴: ۵٪) در برابر ۳۳٪ (۳٪).

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

بر پایه نتایج چکیده، افزودن آتزولیزوماب به شیمی‌درمانی کربوپلاتین و اتوپوزاید در خط اول درمان سرطان ریه سلول کوچک مرحله گسترده بقای کلی و بقای بدون پیشرفت را به‌طور معنادار بهبود داد. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و توصیه‌های رهنمودهای بالینی باید از منابع به‌روز بررسی شود.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

تقویت ایمنی سلول T اختصاصی تومور از راه مهار مسیر سیگنال‌دهی لیگاند مرگ برنامه‌ریزی‌شده ۱ (PD-L1) و مرگ برنامه‌ریزی‌شده ۱ (PD-1) در درمان سرطان ریه سلول کوچک مرحله گسترده امیدبخش بوده است. ترکیب مهار ایست‌بازرسی ایمنی با شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک ممکن است اثر هم‌افزا داشته باشد و اثربخشی را بهبود دهد.

روش‌ها

ما این کارآزمایی فاز ۳ دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما را برای ارزیابی آتزولیزوماب به‌همراه کربوپلاتین و اتوپوزاید در بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول کوچک مرحله گسترده که پیش‌تر درمانی دریافت نکرده بودند انجام دادیم. بیماران با نسبت ۱:۱ به‌طور تصادفی به دریافت کربوپلاتین و اتوپوزاید همراه با آتزولیزوماب یا دارونما برای چهار چرخه ۲۱ روزه (مرحله القایی) اختصاص یافتند و سپس وارد مرحله نگهدارنده شدند که در آن (مطابق تخصیص تصادفی قبلی) آتزولیزوماب یا دارونما دریافت کردند، تا زمان بروز عوارض سمی غیرقابل‌تحمل، پیشرفت بیماری بر اساس معیارهای ارزیابی پاسخ در تومورهای solid نسخه ۱٫۱ (RECIST)، یا نبود فایده بالینی بیشتر. دو نقطه پایانی اصلی عبارت بودند از بقای بدون پیشرفت بیماری بر اساس ارزیابی پژوهشگر و بقای کلی در جمعیت قصد درمان.

نتایج

در مجموع ۲۰۱ بیمار به گروه آتزولیزوماب و ۲۰۲ بیمار به گروه دارونما تخصیص یافتند. در میانه پیگیری ۱۳٫۹ ماه، میانه بقای کلی در گروه آتزولیزوماب ۱۲٫۳ ماه و در گروه دارونما ۱۰٫۳ ماه بود (نسبت خطر مرگ ۰٫۷۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۴ تا ۰٫۹۱؛ P=۰٫۰۰۷). میانه بقای بدون پیشرفت بیماری به‌ترتیب ۵٫۲ ماه و ۴٫۳ ماه بود (نسبت خطر پیشرفت بیماری یا مرگ ۰٫۷۷؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۲ تا ۰٫۹۶؛ P=۰٫۰۲). مشخصات ایمنی آتزولیزوماب به‌همراه کربوپلاتین و اتوپوزاید با مشخصات ایمنی گزارش‌شده پیشین هر یک از داروها همخوان بود و یافته جدیدی مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری

افزودن آتزولیزوماب به شیمی‌درمانی در درمان خط اول سرطان ریه سلول کوچک مرحله گسترده، در مقایسه با شیمی‌درمانی به‌تنهایی، به بقای کلی و بقای بدون پیشرفت بیماری طولانی‌تر به‌طور معنادار منجر شد. (حمایت مالی: F. Hoffmann-La Roche/Genentech؛ شماره IMpower133 در ClinicalTrials.gov: NCT02763579.)

محدودیت‌ها

چکیده به محدودیت‌های مطالعه اشاره نمی‌کند. نقطه پایانی بقای بدون پیشرفت بر اساس ارزیابی پژوهشگر بود. نرخ دقیق عوارض درجه ۳ و بالاتر در چکیده گزارش نشده و باید در متن کامل مقاله بررسی شود.

ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.