در بیمارانی که سرطان مثانه پیشرفته آنان پس از شیمی‌درمانی پلاتین‌دار پیشرفت کرده بود، داروی ایمنی‌درمانی پمبرولیزوماب در مقایسه با شیمی‌درمانی دیگر، میانه طول عمر را حدود ۳ ماه بیشتر کرد (۱۰٫۳ در برابر ۷٫۴ ماه) و عوارض شدید آن بسیار کمتر بود.
پیشرفت پس از شیمی‌درمانی پلاتین‌دار یا عود ظرف ۱۲ ماه پس از پلاتین پیرامون جراحی، بدون ایمنی‌درمانی قبلی؛ ECOG ۰ تا ۲
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پمبرولیزوماب | ۲۰۰ میلی‌گرم (یا ۴۰۰ میلی‌گرم) | وریدی، ۳۰ دقیقه | روز ۱ هر ۳ هفته (۴۰۰ میلی‌گرم: هر ۶ هفته) |
طبق برچسب FDA و کارآزمایی KEYNOTE-045.
در صفحه «سرطان مثانه» · بیماری پیشرفته یا متاستاتیک: پس از خط اول
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
پمبرولیزوماب ۲۰۰ میلی‌گرم وریدی روز ۱ هر ۳ هفته تا پیشرفت، سمیت غیرقابل‌قبول یا تکمیل ۲ سال؛ در پاسخ کامل، قطع پس از دست‌کم ۲۴ هفته درمان مجاز بود.
به انتخاب پژوهشگر، وریدی روز ۱ هر ۳ هفته: پاکلی‌تاکسل ۱۷۵ میلی‌گرم/مترمربع، دوستاکسل ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع یا وین‌فلونین ۳۲۰ میلی‌گرم/مترمربع (۸۴، ۸۴ و ۸۷ بیمار).
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (PMC5635424) و ClinicalTrials.gov NCT02256436
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
۵۴۲ بیمار ۱۸ ساله یا بزرگ‌تر با کارسینوم یوروتلیال پیشرفته (لگنچه کلیه، حالب، مثانه یا پیشابراه؛ عمدتاً سلول ترانزیشنال) که پس از شیمی‌درمانی پلاتین‌دار برای بیماری پیشرفته پیشرفت کرده یا ظرف ۱۲ ماه پس از پلاتین نئوادجوانت/ادجوانت عود کرده بودند؛ حداکثر ۲ خط شیمی‌درمانی قبلی؛ بیماری قابل‌اندازه‌گیری؛ ECOG ۰ تا ۲ (ECOG ۲ همراه عامل پیش‌آگهی بد مجاز نبود). درمان قبلی ضد PD-1/PD-L1/CTLA-4 معیار خروج بود.
پیامدهای اولیه مشترک: بقای کلی و بقای بدون پیشرفت در همه بیماران و در بیماران با نمره ترکیبی مثبت PD-L1 ده درصد یا بیشتر.
عوارض مرتبط با درمان با هر درجه ۶۰٫۹٪ در برابر ۹۰٫۲٪ و عوارض درجه ۳، ۴ یا ۵ ۱۵٫۰٪ در برابر ۴۹٫۴٪ بود.
KEYNOTE-045 پمبرولیزوماب را به استاندارد درمان خط دوم پس از شیمی‌درمانی پلاتین‌دار در بیمارانی که ایمنی‌درمانی نگرفته‌اند تبدیل کرد.
بیماران مبتلا به کارسینوم یوروتلیال پیشرفته‌ای که پس از شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین پیشرفت می‌کند، پیش‌آگهی ضعیف و گزینه‌های درمانی محدودی دارند.
در این کارآزمایی بین‌المللی، باز و فاز ۳، ۵۴۲ بیمار مبتلا به سرطان یوروتلیال پیشرفته که پس از شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین عود کرده یا پیشرفت کرده بود را به‌طور تصادفی به دریافت پمبرولیزوماب (یک آنتی‌بادی مونوکلونال انسانی‌شده بسیار انتخابی از ایزوتیپ IgG4κ علیه گیرنده مرگ برنامه‌ریزی‌شده ۱ [PD-1]) با دوز ۲۰۰ میلی‌گرم هر ۳ هفته یا شیمی‌درمانی به انتخاب پژوهشگر با پاکلی‌تاکسل، دوستاکسل یا وین‌فلونین اختصاص دادیم. پیامدهای اولیه مشترک بقای کلی و بقای بدون پیشرفت بودند که در همه بیماران و در بیمارانی که نمره ترکیبی مثبت (درصد سلول‌های توموری و ایمنی نفوذی بیان‌کننده PD-L1 نسبت به کل سلول‌های توموری) لیگاند ۱ PD-1 (PD-L1) تومور آنان ۱۰٪ یا بیشتر بود ارزیابی شدند.
میانه بقای کلی در کل جمعیت در گروه پمبرولیزوماب ۱۰٫۳ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۸٫۰ تا ۱۱٫۸) در مقایسه با ۷٫۴ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۶٫۱ تا ۸٫۳) در گروه شیمی‌درمانی بود (نسبت خطر مرگ ۰٫۷۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۹ تا ۰٫۹۱؛ P=0.002). میانه بقای کلی در بیماران با نمره ترکیبی مثبت PD-L1 تومور ۱۰٪ یا بیشتر در گروه پمبرولیزوماب ۸٫۰ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۵٫۰ تا ۱۲٫۳) در مقایسه با ۵٫۲ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۴٫۰ تا ۷٫۴) در گروه شیمی‌درمانی بود (نسبت خطر ۰٫۵۷؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۷ تا ۰٫۸۸؛ P=0.005). تفاوت معناداری بین دو گروه در طول بقای بدون پیشرفت در کل جمعیت (نسبت خطر مرگ یا پیشرفت بیماری ۰٫۹۸؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۸۱ تا ۱٫۱۹؛ P=0.42) یا در بیماران با نمره ترکیبی مثبت PD-L1 تومور ۱۰٪ یا بیشتر (نسبت خطر ۰٫۸۹؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۱ تا ۱٫۲۸؛ P=0.24) وجود نداشت. عوارض جانبی مرتبط با درمان با هر درجه در گروه پمبرولیزوماب کمتر از گروه شیمی‌درمانی گزارش شد (۶۰٫۹٪ در برابر ۹۰٫۲٪)؛ همچنین رویدادهای با شدت درجه ۳، ۴ یا ۵ در گروه پمبرولیزوماب کمتر بود (۱۵٫۰٪ در برابر ۴۹٫۴٪).
پمبرولیزوماب در مقایسه با شیمی‌درمانی به‌عنوان درمان خط دوم کارسینوم یوروتلیال پیشرفته مقاوم به پلاتین، با بقای کلی به‌طور معنادار طولانی‌تر (حدود ۳ ماه) و میزان کمتر عوارض جانبی مرتبط با درمان همراه بود. (حمایت مالی: Merck؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی KEYNOTE-045: NCT02256436.)
کارآزمایی باز؛ بقای بدون پیشرفت بهبود نیافت. با ورود ایمنی‌درمانی به خط اول، بیماران کمتری در این موقعیت قرار می‌گیرند.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...