کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان کلیه

پمبرولیزوماب + اکسیتینیب در برابر سونیتینیب در کارسینوم پیشرفته سلول روشن کلیه: بقای ۵ ساله و تحلیل‌های نشانگر زیستی کارآزمایی فاز ۳

Nat Med · ۲۰۲۵۸۶۱ بیمار
Pembrolizumab plus axitinib versus sunitinib for advanced clear cell renal cell carcinoma: 5-year survival and biomarker analyses of the phase 3 KEYNOTE-426 trialRini BI, Plimack ER, Stus V, Gafanov R, Waddell T, Nosov D, et al. Nat Med. 2025. 31:3475-3484
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
KEYNOTE-426 (۵ ساله)
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی باز؛ پیگیری حداقل ۵ ساله
حجم نمونه
۸۶۱ بیمار
منبع
Nat Med · ۲۰۲۵
شناسه کارآزمایی
NCT02853331

به زبان ساده

پس از بیش از ۵ سال پیگیری، ترکیب ایمنی‌درمانی پمبرولیزوماب با قرص اکسیتینیب همچنان بقای بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته کلیه را در مقایسه با سونیتینیب بهبود داده و پاسخ تومور در حدود ۶۰٪ بیماران دیده شده است.

نتایج کلیدی

HR ۰٫۸۴
بقای کلی
فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۱ تا ۰٫۹۹
HR ۰٫۶۹
بقای بدون پیشرفت
۰٫۵۹ تا ۰٫۸۱
۶۰٫۶٪ در برابر ۳۹٫۶٪
پاسخ عینی

کارت دوز و برنامه درمان

پمبرولیزوماب + اکسیتینیب (KEYNOTE-426)

RCC پیشرفته، خط اول، همه گروه‌های خطر IMDCزمان‌بندی هر دارو در جدولدر صفحه «سرطان کلیه» · رژیم‌های خط اول RCC پیشرفته

RCC پیشرفته، خط اول، همه گروه‌های خطر IMDC

دارودوزروشزمان تجویز
پمبرولیزوماب۲۰۰ میلی‌گرم (یا ۴۰۰ میلی‌گرم)وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه‌ایروز ۱ هر ۳ هفته (دوز ۴۰۰ میلی‌گرم: هر ۶ هفته)
اکسیتینیب۵ میلی‌گرم دو بار در روز (به فاصله ۱۲ ساعت)خوراکی، با یا بدون غذاهر روز، پیوسته
برنامه دوره‌ها
پمبرولیزوماب هر ۳ هفته (یا هر ۶ هفته با دوز ۴۰۰ میلی‌گرم)؛ اکسیتینیب روزانه و پیوسته
مدت درمان
پمبرولیزوماب حداکثر ۲۴ ماه؛ اکسیتینیب تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل قبول

طبق برچسب FDA و کارآزمایی. اگر بیمار دست‌کم ۲ هفته پیاپی عارضه بالاتر از درجه ۲ نداشته باشد، فشار خون طبیعی داشته باشد و داروی ضدفشار خون مصرف نکند، دوز اکسیتینیب در این ترکیب در فواصل ۶ هفته یا بیشتر به ۷ و سپس ۱۰ میلی‌گرم دو بار در روز قابل افزایش است؛ کاهش دوز: ۳ و سپس ۲ میلی‌گرم دو بار در روز. در نارسایی متوسط کبد (Child-Pugh B) دوز شروع حدود نصف شود. افزایش ALT یا AST به ۳ تا کمتر از ۱۰ برابر حد بالا بدون بیلی‌روبین ۲ برابر یا بیشتر: هر دو دارو تا درجه ۰–۱ قطع شود (کورتیکواستروئید در نظر گرفته شود)؛ ۱۰ برابر یا بیشتر، یا بیش از ۳ برابر با بیلی‌روبین ۲ برابر یا بیشتر: قطع دائم هر دو. عملکرد تیروئید و پروتئین ادرار پیش از شروع و به‌طور دوره‌ای پایش شود.

در صفحه «سرطان کلیه» · رژیم‌های خط اول RCC پیشرفته

ترکیب با داروهای هدفمند خوراکی

RCC پیشرفته (KEYNOTE-426 / CLEAR)؛ آندومتر pMMR (با لنواتینیب)؛ ccRCC کمکی (با بلزوتیفان)طول هر دوره: هر ۳ یا ۶ هفتهدر صفحه «پمبرولیزوماب (کیترودا)» · دوز استاندارد و رژیم‌های ترکیبی (برچسب FDA)

RCC پیشرفته (KEYNOTE-426 / CLEAR)؛ آندومتر pMMR (با لنواتینیب)؛ ccRCC کمکی (با بلزوتیفان)

دارودوزروشزمان تجویز
پمبرولیزوماب۲۰۰ میلی‌گرم هر ۳ هفته یا ۴۰۰ میلی‌گرم هر ۶ هفتهانفوزیون وریدی ۳۰ دقیقهروز ۱
RCC
آکسیتینیب۵ میلی‌گرم دو بار در روز (افزایش با فواصل ۶ هفته یا بیشتر قابل بررسی)خوراکیروزانه
RCC یا آندومتر
لنواتینیب۲۰ میلی‌گرم یک بار در روزخوراکیروزانه
ccRCC کمکی
بلزوتیفان۱۲۰ میلی‌گرم یک بار در روزخوراکیروزانه
طول هر دوره
هر ۳ یا ۶ هفته
مدت درمان
بیماری پیشرفته: پمبرولیزوماب حداکثر ۲۴ ماه؛ کمکی با بلزوتیفان: حداکثر ۱۲ ماه

با آکسیتینیب: ALT/AST ۳ تا کمتر از ۱۰ برابر ULN بدون بیلی‌روبین ۲ برابر، هر دو دارو تا درجه ۰ تا ۱ متوقف (کورتیکواستروئید را در نظر بگیرید)؛ ALT/AST بیش از ۳ برابر با بیلی‌روبین ۲ برابر یا بیشتر، یا ۱۰ برابر یا بیشتر: قطع دائم هر دو.

در صفحه «پمبرولیزوماب (کیترودا)» · دوز استاندارد و رژیم‌های ترکیبی (برچسب FDA)

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱پمبرولیزوماب + اکسیتینیب

پمبرولیزوماب ۲۰۰ میلی‌گرم وریدی هر ۳ هفته تا حداکثر ۳۵ دوره (حدود ۲ سال) + اکسیتینیب ۵ میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز به‌طور پیوسته؛ تا پیشرفت، سمیت غیرقابل قبول یا تصمیم پزشک/بیمار. اگر یک دارو به علت سمیت قطع می‌شد، داروی دیگر می‌توانست ادامه یابد. طبق برچسب FDA، دوز اکسیتینیب در این ترکیب در فواصل ۶ هفته یا بیشتر قابل افزایش به ۷ و سپس ۱۰ میلی‌گرم دو بار در روز و برای عوارض قابل کاهش به ۳ و سپس ۲ میلی‌گرم دو بار در روز است.

۲سونیتینیب

سونیتینیب ۵۰ میلی‌گرم خوراکی یک بار در روز، ۴ هفته مصرف و ۲ هفته استراحت، به‌طور پیوسته تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل قبول.

منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (PMC12532709)، ClinicalTrials.gov NCT02853331؛ قواعد افزایش و کاهش دوز اکسیتینیب از برچسب FDA (INLYTA)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بزرگسالان مبتلا به کارسینوم سلول کلیه سلول روشن مرحله IV تازه تشخیص‌داده‌شده یا عودکرده، بدون درمان سیستمیک قبلی برای بیماری پیشرفته، با وضعیت عملکردی کارنوفسکی ۷۰٪ یا بیشتر، دست‌کم یک ضایعه قابل اندازه‌گیری طبق RECIST 1.1 و نمونه تومور برای بررسی نشانگرهای زیستی؛ تصادفی‌سازی بر اساس گروه خطر IMDC و منطقه جغرافیایی طبقه‌بندی شد.

نقاط پایانی

بقای کلی، بقای بدون پیشرفت، پاسخ عینی و تحلیل‌های اکتشافی از پیش تعیین‌شده نشانگرهای زیستی.

ایمنی و عوارض

اطلاعات ایمنی در چکیده گزارش نشده است؛ جزئیات در متن کامل مقاله.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این گزارش ماندگاری سود ترکیب را تأیید می‌کند، هرچند اندازه سود بقای کلی با پیگیری طولانی‌تر کمتر شده است (HR از ۰٫۵۳ در گزارش نخست به ۰٫۸۴).

ترجمه فارسی چکیده مقاله

در نخستین تحلیل میانی کارآزمایی فاز ۳ KEYNOTE-426، پمبرولیزوماب + اکسیتینیب در خط اول در مقایسه با سونیتینیب، بقای کلی (OS)، بقای بدون پیشرفت (PFS) و میزان پاسخ عینی (ORR) برتری را در کارسینوم پیشرفته سلول کلیه (RCC) نشان داد. برای ارزیابی ماندگاری درازمدت پیامدهای بالینی و شناسایی نشانگرهای زیستی پیش‌بینی‌کننده در RCC، تحلیل‌های کارایی و تحلیل‌های اکتشافی از پیش تعیین‌شده نشانگرهای زیستی را با دست‌کم ۵ سال پیگیری انجام دادیم. پمبرولیزوماب + اکسیتینیب در مقایسه با سونیتینیب سود پایداری در OS (نسبت خطر: ۰٫۸۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۱ تا ۰٫۹۹)، PFS (نسبت خطر: ۰٫۶۹؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۹ تا ۰٫۸۱) و ORR (۶۰٫۶٪ در برابر ۳۹٫۶٪) نشان داد. نیمرخ بیان ژنی التهابی سلول T مشتمل بر ۱۸ ژن (TcellinfGEP) در گروه پمبرولیزوماب + اکسیتینیب با OS (P = ۰٫۰۰۲)، PFS (P < ۰٫۰۰۰۱) و ORR (P < ۰٫۰۰۰۱) ارتباط مثبت داشت. یک امضای رگ‌زایی در گروه پمبرولیزوماب + اکسیتینیب با OS (P = ۰٫۰۰۴) و در گروه سونیتینیب با OS (P < ۰٫۰۰۰۱)، PFS (P < ۰٫۰۰۱) و ORR (P = ۰٫۰۰۲) ارتباط مثبت داشت. در میان گروه‌ها، امتیاز ترکیبی مثبت PD-L1 فقط در گروه سونیتینیب با OS ارتباط (منفی) داشت (P = ۰٫۰۲۵). همچنین جهش PBRM1 در گروه پمبرولیزوماب + اکسیتینیب با ORR ارتباط مثبت داشت (P = ۰٫۰۰۲). در گروه سونیتینیب، OS با جهش‌های VHL (P = ۰٫۰۴۰) و PBRM1 (P = ۰٫۰۱۰) ارتباط مثبت و با جهش BAP1 ارتباط منفی داشت (P = ۰٫۰۱۹). نتایج، سود بالینی پایدار پمبرولیزوماب + اکسیتینیب را در مقایسه با سونیتینیب نشان داد و اطلاعات ارزشمندی درباره نشانگرهای زیستی برای ترکیب‌های درمانی بر پایه ایمنی‌درمانی در RCC پیشرفته فراهم می‌کند. برای درمان مبتنی بر نشانگر زیستی در RCC پیشرفته، بررسی‌های بالینی آینده‌نگر لازم است. شناسه ClinicalTrials.gov: NCT02853331.

محدودیت‌ها

کارآزمایی باز است؛ تحلیل‌های نشانگر زیستی اکتشافی‌اند.

ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.