وقتی لنفوم مهاجم (مانند لنفوم سلول B بزرگ) برمی‌گردد یا به درمان اول پاسخ نمی‌دهد، معمولاً شیمی‌درمانی دیگری داده می‌شود تا بیماری کوچک شود و سپس پیوند سلول‌های بنیادی خود بیمار انجام شود. این مطالعه دو رژیم را مقایسه کرد: GDP (بر پایه جمسیتابین) و DHAP (رژیم قدیمی‌تر بر پایه سیتارابین). هر دو رژیم به یک اندازه مؤثر بودند و تعداد مشابهی از بیماران به پیوند رسیدند و طول عمر هم مشابه بود، اما GDP عوارض کمتری داشت، بیماران کمتر نیاز به بستری‌شدن پیدا کردند و کیفیت زندگی بهتری داشتند.
DLBCL عودکرده یا مقاوم در بیماران مناسب پیوند؛ جایگزین کم‌عارضه‌تر R-DHAP پیش از پیوند اتولوگ
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ریتوکسیماب | ۳۷۵ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| سیس‌پلاتین | ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| جمسیتابین | ۱۰۰۰ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ و ۸ |
| دگزامتازون | ۴۰ میلی‌گرم روزانه | خوراکی یا وریدی | روز ۱ تا ۴ |
دوزهای R-GDP از پروتکل منتشرشده گروه LYSA؛ نتایج و طراحی از LY.12.
در صفحه «لنفوم» · رژیم‌های درمانی و دوز: DLBCL عودکرده یا مقاوم، مناسب پیوند یا CAR-T
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
سیس‌پلاتین وریدی طی ۶۰ دقیقه در روز ۱، دگزامتازون در روزهای ۱ تا ۴ (خوراکی طبق جدول تحلیل ثانویه LY.12؛ «وریدی یا خوراکی» طبق ClinicalTrials.gov) و جمسیتابین وریدی طی ۳۰ دقیقه در روزهای ۱ و ۸؛ از اصلاحیه سال ۲۰۰۵، در بدخیمی‌های سلول B ریتوکسیماب وریدی طی ۳ تا ۶ ساعت در روز ۱؛ دوره‌های ۲۱ روزه، به‌صورت سرپایی. ۲ دوره و در صورت پاسخ ناکافی دوره سوم؛ پاسخ پس از دوره ۲ ارزیابی و بیماران پاسخ‌دهنده به جمع‌آوری سلول بنیادی و پیوند اتولوگ ارجاع می‌شدند. تعویق درمان، تعدیل دوز و افزودن G-CSF مجاز بود. دوز (میلی‌گرم) داروها در این منابع ذکر نشده و متن کامل مقاله در دسترس آزاد ما نبود.
سیس‌پلاتین انفوزیون وریدی ۲۴ ساعته در روز ۱، دگزامتازون مانند گروه GDP و سیتارابین وریدی طی ۳ ساعت هر ۱۲ ساعت برای ۲ دوز در روز ۲؛ در بدخیمی‌های سلول B ریتوکسیماب وریدی در روز ۱؛ دوره‌های ۲۱ روزه، معمولاً با بستری ۳ روزه (۲ شب). تعداد دوره‌ها و ارجاع به پیوند مانند گروه GDP. دوز (میلی‌گرم) داروها در این منابع ذکر نشده است.
منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT00078949 و جدول ۱ تحلیل ثانویه LY.12 (Oncologist ۲۰۲۳؛ PMC10485297): داروها، راه تجویز، روزها و مدت انفوزیون؛ دوز داروها در این منابع ذکر نشده و متن کامل مقاله JCO در دسترس آزاد ما نبود
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بزرگسالان با لنفوم غیرهوچکین مهاجم عودکرده یا مقاوم پس از یک رژیم حاوی آنتراسایکلین که کاندید پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی (ASCT) بودند: لنفوم سلول B بزرگ منتشر (شامل لنفوم B مدیاستن اولیه و لنفوم B غنی از سلول T)، لنفوم ایندولنت با تبدیل به DLBCL در عود، لنفوم سلول T محیطی، لنفوم سلول بزرگ آناپلاستیک و لنفوم شبه‌بورکیت؛ بدون درگیری CNS در زمان عود. ثبت‌نام از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ در کانادا، ایتالیا، آمریکا و استرالیا؛ میانه سن ۵۵ سال، ۶۱٪ مرد و ۸۶٪ با ECOG صفر یا ۱. بیماران مبتلا به لنفوم سلول B ریتوکسیماب نیز دریافت کردند.
پیامدهای اصلی هم‌زمان: میزان پاسخ پس از دو چرخه درمان و میزان انجام پیوند.
پیامدهای ثانویه: بقای بدون رویداد، بقای کلی، سمیت درمان و کیفیت زندگی.
درمان با GDP با سمیت کمتر (P < ۰٫۰۰۱) و نیاز کمتر به بستری در بیمارستان (P < ۰٫۰۰۱) همراه بود و کیفیت زندگی را بهتر حفظ کرد (P = ۰٫۰۴). چکیده ارقام جزئی عوارض را گزارش نکرده است. در تحلیل ثانویه، میانه روزهای بستری در دوره درمان نجات صفر روز با GDP در برابر ۱۱ روز با DHAP بود.
LY.12 نشان داد که GDP (با ریتوکسیماب در لنفوم سلول B) از نظر پاسخ غیرفروتر از DHAP است، با میزان پیوند و بقای مشابه، اما سمیت و بستری کمتر و کیفیت زندگی بهتر. این نتایج از GDP به‌عنوان گزینه‌ای کم‌سمیت‌تر برای شیمی‌درمانی پیش از پیوند اتولوگ در لنفوم‌های مهاجم عودکرده یا مقاوم پشتیبانی می‌کند.
فرض ما این بود که در بیماران مبتلا به لنفوم مهاجم عودکرده یا مقاوم، درمان مبتنی بر جمسیتابین (gemcitabine) پیش از پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی (ASCT) به اندازه درمان استاندارد مؤثر و کم‌سمیت‌تر از آن است.
۶۱۹ بیمار مبتلا به لنفوم مهاجم عودکرده یا مقاوم را به‌طور تصادفی به درمان با جمسیتابین، دگزامتازون و سیس‌پلاتین (GDP) یا دگزامتازون، سیتارابین و سیس‌پلاتین (DHAP) اختصاص دادیم. بیماران مبتلا به لنفوم سلول B ریتوکسیماب (rituximab) نیز دریافت کردند. بیماران پاسخ‌دهنده به مرحله جمع‌آوری سلول‌های بنیادی و ASCT رفتند. پیامدهای اصلی هم‌زمان، میزان پاسخ پس از دو چرخه درمان و میزان انجام پیوند بودند. حاشیه عدم‌برتری برای میزان پاسخ به GDP نسبت به DHAP، ۱۰٪ تعیین شد. پیامدهای ثانویه شامل بقای بدون رویداد و بقای کلی، سمیت درمان و کیفیت زندگی بود.
در جمعیت قصد درمان، میزان پاسخ با GDP ۴۵٫۲٪ و با DHAP ۴۴٫۰٪ بود (فاصله اطمینان ۹۵٪ برای تفاوت: منفی ۹٫۰٪ تا ۶٫۷٪) که معیارهای تعریف‌شده در پروتکل برای عدم‌برتری GDP را برآورده کرد (P = ۰٫۰۰۵). در تحلیل بر اساس پروتکل نیز نتایج مشابهی به دست آمد. میزان انجام پیوند با GDP ۵۲٫۱٪ و با DHAP ۴۹٫۳٪ بود (P = ۰٫۴۴). در میانه پیگیری ۵۳ ماه، تفاوتی در بقای بدون رویداد (HR: ۰٫۹۹؛ P لگ‌رنک طبقه‌بندی‌شده = ۰٫۹۵) یا بقای کلی (HR: ۱٫۰۳؛ P = ۰٫۷۸) بین GDP و DHAP دیده نشد. درمان با GDP با سمیت کمتر (P < ۰٫۰۰۱) و نیاز کمتر به بستری (P < ۰٫۰۰۱) همراه بود و کیفیت زندگی را حفظ کرد (P = ۰٫۰۴).
در بیماران مبتلا به لنفوم مهاجم عودکرده یا مقاوم، درمان با GDP در مقایسه با DHAP با میزان پاسخ غیرفروتر، میزان پیوند، بقای بدون رویداد و بقای کلی مشابه، سمیت و بستری کمتر و کیفیت زندگی برتر همراه است.
طراحی مطالعه عدم‌برتری بود، نه برتری؛ بنابراین برتری GDP در اثربخشی نشان داده نشده است. انواع مختلف لنفوم مهاجم در یک مطالعه بررسی شدند. چکیده دوزها و جزئیات سمیت را گزارش نکرده است. این مطالعه پیش از رواج درمان‌های جدیدتر خط دوم (مانند سلول‌درمانی CAR-T) انجام شد.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...