مطالعه تصادفی‌شده فاز ۳ ریبوسیکلیب و فولوسترانت در سرطان پیشرفته سینه با گیرنده هورمونی مثبت و گیرنده ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی (HER2) منفی
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- MONALEESA-3
- فاز
- فاز ۳
- طراحی
- کارآزمایی تصادفی‌شده با کنترل دارونما (تخصیص تصادفی به نسبت ۲ به ۱)
- حجم نمونه
- ۷۲۶ بانوی یائسه (۴۸۴ نفر در گروه ریبوسیکلیب بعلاوه فولوسترانت و ۲۴۲ نفر در گروه دارونما بعلاوه فولوسترانت)
- منبع
- JCO · ۲۰۱۸
به زبان ساده
در این مطالعه، به بانوان یائسه مبتلا به سرطان پیشرفته سینه از نوع هورمونی (گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی) یا داروی ریبوسیکلیب همراه با فولوسترانت یا دارونمای بی‌اثر همراه با فولوسترانت داده شد. افزودن ریبوسیکلیب، مدت زمانی را که بیماری بدون پیشرفت باقی ماند به‌طور میانه از ۱۲٫۸ ماه به ۲۰٫۵ ماه رساند. شایع‌ترین عارضه مهم، کاهش گلبول‌های سفید خون (نوتروپنی) بود که با این دارو بیشتر دیده شد و نیاز به پایش آزمایش خون دارد.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
ریبوسیکلیب (ribociclib) همراه با فولوسترانت (fulvestrant) — ۴۸۴ بیمار.
ریبوسیکلیب ۶۰۰ میلی‌گرم خوراکی روزانه، روزهای ۱ تا ۲۱ هر ۲۸ روز + فولوسترانت ۵۰۰ میلی‌گرم عضلانی روز ۱ هر دوره و روز ۱۵ دوره ۱؛ تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌قبول.
دارونما (placebo) همراه با فولوسترانت — ۲۴۲ بیمار.
دارونما روزهای ۱ تا ۲۱ هر ۲۸ روز + فولوسترانت ۵۰۰ میلی‌گرم با همان برنامه.
منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT02422615 و برچسب FDA داروی کیسکالی (DailyMed، بخش ۱۴)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته سینه با گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی که در مرحله پیشرفته هنوز درمان نشده بودند (treatment naïve) یا حداکثر یک خط درمان هورمونی قبلی را در مرحله پیشرفته دریافت کرده بودند. بیماران واردشده بانوان یائسه بودند.
نقاط پایانی
نقطه پایانی اصلی: بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS) به‌صورت ارزیابی محلی. نقاط پایانی ثانویه: بقای کلی، نرخ پاسخ کلی و ایمنی.
ایمنی و عوارض
عوارض درجه ۳ با شیوع ≥۱۰٪ در هر یک از دو گروه (ریبوسیکلیب بعلاوه فولوسترانت در برابر دارونما بعلاوه فولوسترانت): نوتروپنی ۴۶٫۶٪ در برابر ۰٪ و لکوپنی ۱۳٫۵٪ در برابر ۰٪. تنها عارضه درجه ۴ با شیوع ≥۵٪ نوتروپنی بود (۶٫۸٪ در برابر ۰٪).
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
بر پایه چکیده، ریبوسیکلیب بعلاوه فولوسترانت می‌تواند گزینه‌ای جدید در درمان خط اول یا دوم سرطان پیشرفته سینه با گیرنده هورمونی مثبت/HER2 منفی باشد و بهبود معنادار بقای بدون پیشرفت در بیماران بدون درمان قبلی و بیماران با حداکثر یک خط درمان هورمونی قبلی دیده شد. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و توصیه‌های رهنمودهای بالینی باید جداگانه بررسی شود، زیرا در چکیده ذکر نشده است.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
هدف
این مطالعه فاز ۳ ریبوسیکلیب بعلاوه فولوسترانت را در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته سینه با گیرنده هورمونی مثبت/گیرنده ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی (HER2) منفی ارزیابی کرد؛ بیمارانی که در مرحله پیشرفته درمان نشده بودند یا حداکثر یک خط درمان هورمونی قبلی دریافت کرده بودند.
بیماران و روش‌ها
بیماران به نسبت دو به یک به‌طور تصادفی به ریبوسیکلیب بعلاوه فولوسترانت یا دارونما بعلاوه فولوسترانت اختصاص یافتند. نقطه پایانی اصلی، بقای بدون پیشرفت بیماری به‌صورت ارزیابی محلی بود. نقاط پایانی ثانویه شامل بقای کلی، نرخ پاسخ کلی و ایمنی بود.
نتایج
در مجموع ۴۸۴ زن یائسه به‌طور تصادفی به ریبوسیکلیب بعلاوه فولوسترانت و ۲۴۲ نفر به دارونما بعلاوه فولوسترانت اختصاص یافتند. میانه بقای بدون پیشرفت با ریبوسیکلیب بعلاوه فولوسترانت در مقایسه با دارونما بعلاوه فولوسترانت به‌طور معناداری بهبود یافت: ۲۰٫۵ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۸٫۵ تا ۲۳٫۵ ماه) در برابر ۱۲٫۸ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۰٫۹ تا ۱۶٫۳ ماه) (نسبت خطر ۰٫۵۹۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۸۰ تا ۰٫۷۳۲؛ P < ۰٫۰۰۱). اثرات درمانی یکسانی در بیمارانی که در مرحله پیشرفته درمان نشده بودند (نسبت خطر ۰٫۵۷۷؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۱۵ تا ۰٫۸۰۲) و نیز در بیمارانی که حداکثر یک خط درمان هورمونی قبلی را برای بیماری پیشرفته دریافت کرده بودند (نسبت خطر ۰٫۵۶۵؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۲۸ تا ۰٫۷۴۴) مشاهده شد. در بیماران دارای بیماری قابل اندازه‌گیری، نرخ پاسخ کلی در گروه ریبوسیکلیب بعلاوه فولوسترانت ۴۰٫۹٪ و در گروه دارونما بعلاوه فولوسترانت ۲۸٫۷٪ بود. عوارض درجه ۳ گزارش‌شده در ≥۱۰٪ بیماران در هر یک از دو گروه (ریبوسیکلیب بعلاوه فولوسترانت در برابر دارونما بعلاوه فولوسترانت) شامل نوتروپنی (۴۶٫۶٪ در برابر ۰٪) و لکوپنی (۱۳٫۵٪ در برابر ۰٪) بود؛ تنها عارضه درجه ۴ گزارش‌شده در ≥۵٪ بیماران نوتروپنی بود (۶٫۸٪ در برابر ۰٪).
نتیجه‌گیری
ریبوسیکلیب بعلاوه فولوسترانت می‌تواند یک گزینه درمانی جدید خط اول یا دوم در سرطان پیشرفته سینه با گیرنده هورمونی مثبت/HER2 منفی باشد.
محدودیت‌ها
چکیده تنها به نتایج بقای بدون پیشرفت و پاسخ پرداخته و داده‌ای از بقای کلی گزارش نکرده است. جمعیت مطالعه محدود به بانوان یائسه بود. نقطه پایانی اصلی به‌صورت ارزیابی محلی سنجیده شد. جزئیات بیشتر در متن کامل مقاله باید بررسی شود.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.