کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان سینه

بقای کلی با ریبوسیکلیب (Ribociclib) به‌همراه فولوسترانت (Fulvestrant) در سرطان پیشرفته سینه

N Engl J Med · ۲۰۲۰۷۲۶ بیمار (۴۸۴ بیمار در گروه ریبوسیکلیب و ۲۴۲ بیمار در گروه دارونما)
Overall Survival with Ribociclib plus Fulvestrant in Advanced Breast CancerSlamon DJ, Neven P, Chia S, Fasching PA, De Laurentiis M, Im SA, et al. N Engl J Med. 2020. 382:514-524
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
MONALEESA-3
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده (نسبت ۲ به ۱) کنترل‌شده با دارونما؛ تحلیل میان‌دوره‌ای دوم بقای کلی که در پروتکل تعیین شده بود
حجم نمونه
۷۲۶ بیمار (۴۸۴ بیمار در گروه ریبوسیکلیب و ۲۴۲ بیمار در گروه دارونما)
منبع
N Engl J Med · ۲۰۲۰
شناسه کارآزمایی
NCT02422615

به زبان ساده

در این مطالعه، زنانی که پس از یائسگی به سرطان پیشرفته سینه از نوع هورمون‌مثبت و HER2 منفی مبتلا بودند، یا ریبوسیکلیب به‌همراه فولوسترانت و یا دارونما به‌همراه فولوسترانت دریافت کردند. افزودن ریبوسیکلیب باعث شد بیماران بیشتر زنده بمانند؛ پس از ۴۲ ماه حدود ۵۸٪ از بیماران گروه ریبوسیکلیب زنده بودند، در برابر حدود ۴۶٪ در گروه دارونما. نگرانی ایمنی تازه‌ای در این مطالعه دیده نشد.

نتایج کلیدی

۱۶۷ مورد از ۴۸۴ بیمار (۳۴٫۵٪) در برابر ۱۰۸ مورد از ۲۴۲ بیمار (۴۴٫۶٪)
تعداد مرگ‌ها
ریبوسیکلیب در برابر دارونما؛ تحلیل بر پایه ۲۷۵ مرگ
۵۷٫۸٪ در برابر ۴۵٫۹٪
بقای کلی برآوردشده در ۴۲ ماه
فاصله اطمینان ۹۵٪: ۵۲٫۰ تا ۶۳٫۲ در برابر ۳۶٫۹ تا ۵۴٫۵
۰٫۷۲ (کاهش ۲۸٪ در خطر نسبی مرگ)
نسبت مخاطره مرگ
فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۷ تا ۰٫۹۲؛ P = ۰٫۰۰۴۵۵
۳۳٫۶ ماه در برابر ۱۹٫۲ ماه
میانه بقای بدون پیشرفت بیماری در درمان خط اول (به‌روزرسانی توصیفی)
فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲۷٫۱ تا ۴۱٫۳ در برابر ۱۴٫۹ تا ۲۳٫۶
منفعت در بیشتر زیرگروه‌ها همسو بود
سازگاری زیرگروه‌ها
داروهای این مطالعه:ریبوسیکلیب (کیسکالی)

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱ریبوسیکلیب به‌علاوه فولوسترانت

ریبوسیکلیب به‌علاوه فولوسترانت، به‌عنوان درمان خط اول یا خط دوم (۴۸۴ بیمار).

ریبوسیکلیب ۶۰۰ میلی‌گرم خوراکی روزانه، روزهای ۱ تا ۲۱ هر دوره ۲۸ روزه + فولوسترانت ۵۰۰ میلی‌گرم عضلانی روز ۱ هر دوره و یک دوز اضافه روز ۱۵ دوره ۱؛ تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌قبول (تعدیل دوز مجاز).

۲دارونما به‌علاوه فولوسترانت

دارونما به‌علاوه فولوسترانت، به‌عنوان درمان خط اول یا خط دوم (۲۴۲ بیمار).

دارونما روزهای ۱ تا ۲۱ هر ۲۸ روز + فولوسترانت ۵۰۰ میلی‌گرم عضلانی روز ۱ هر دوره و روز ۱۵ دوره ۱.

منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT02422615 و برچسب FDA داروی کیسکالی (DailyMed، بخش ۱۴)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

زنان یائسه مبتلا به سرطان پیشرفته سینه با گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی که ریبوسیکلیب یا دارونما را به‌عنوان درمان خط اول یا خط دوم، به‌همراه فولوسترانت دریافت کردند.

نقاط پایانی

این مقاله نتایج تحلیل میان‌دوره‌ای دوم بقای کلی را گزارش می‌کند که در پروتکل پیش‌بینی شده بود. بقا با آزمون لوگ‌رنک طبقه‌بندی‌شده ارزیابی و با روش کاپلان–مایر خلاصه شد. به‌صورت توصیفی، بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS) در بیماران دریافت‌کننده درمان خط اول نیز به‌روزرسانی شد.

ایمنی و عوارض

هیچ سیگنال ایمنی جدیدی مشاهده نشد. نرخ دقیق عوارض درجه ≥۳ در چکیده ذکر نشده و در متن کامل مقاله موجود است.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این تحلیل نشان داد افزودن ریبوسیکلیب به فولوسترانت در سرطان پیشرفته سینه با گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی، علاوه بر بقای بدون پیشرفت بیماری، بقای کلی را نیز بهبود می‌دهد و از استفاده از این ترکیب در درمان خط اول یا دوم حمایت می‌کند. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و توصیه‌های راهنماهای بالینی باید جداگانه بررسی شود، زیرا در چکیده ذکر نشده است.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

در تحلیل قبلی این کارآزمایی فاز ۳، ریبوسیکلیب به‌همراه فولوسترانت در بیماران یائسه مبتلا به سرطان پیشرفته سینه با گیرنده هورمونی مثبت و گیرنده ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی (HER2) منفی، از نظر بقای بدون پیشرفت بیماری منفعت بیشتری نسبت به فولوسترانت به‌تنهایی نشان داد. در اینجا نتایج دومین تحلیل میان‌دوره‌ای بقای کلی را که در پروتکل مشخص شده بود گزارش می‌کنیم.

روش‌ها

بیماران با نسبت ۲ به ۱ به‌صورت تصادفی برای دریافت ریبوسیکلیب یا دارونما، به‌علاوه فولوسترانت، به‌عنوان درمان خط اول یا خط دوم تخصیص یافتند. بقا با آزمون لوگ‌رنک طبقه‌بندی‌شده ارزیابی و با روش‌های کاپلان–مایر خلاصه شد.

نتایج

این تحلیل بر پایه ۲۷۵ مرگ بود: ۱۶۷ مرگ در میان ۴۸۴ بیمار (۳۴٫۵٪) دریافت‌کننده ریبوسیکلیب و ۱۰۸ مرگ در میان ۲۴۲ بیمار (۴۴٫۶٪) دریافت‌کننده دارونما. ریبوسیکلیب به‌علاوه فولوسترانت نسبت به دارونما به‌علاوه فولوسترانت منفعت معنادار بقای کلی نشان داد. بقای کلی برآوردشده در ۴۲ ماه در گروه ریبوسیکلیب ۵۷٫۸٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۵۲٫۰ تا ۶۳٫۲) و در گروه دارونما ۴۵٫۹٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۳۶٫۹ تا ۵۴٫۵) بود که معادل ۲۸٪ اختلاف در خطر نسبی مرگ است (نسبت مخاطره ۰٫۷۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۷ تا ۰٫۹۲؛ P = ۰٫۰۰۴۵۵). منفعت در بیشتر زیرگروه‌ها همسو بود. در یک به‌روزرسانی توصیفی، میانه بقای بدون پیشرفت بیماری در بیماران دریافت‌کننده درمان خط اول در گروه ریبوسیکلیب ۳۳٫۶ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲۷٫۱ تا ۴۱٫۳) و در گروه دارونما ۱۹٫۲ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۴٫۹ تا ۲۳٫۶) بود. هیچ سیگنال ایمنی جدیدی مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری

ریبوسیکلیب به‌علاوه فولوسترانت در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته سینه با گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی، منفعت معنادار بقای کلی نسبت به دارونما به‌علاوه فولوسترانت نشان داد. (حمایت مالی: شرکت نوارتیس؛ MONALEESA-3، شماره ClinicalTrials.gov: NCT02422615.)

محدودیت‌ها

این گزارش یک تحلیل میان‌دوره‌ای دوم بقای کلی است. منفعت در «بیشتر» زیرگروه‌ها همسو بود، نه در همه آن‌ها. به‌روزرسانی بقای بدون پیشرفت بیماری فقط توصیفی بود. جزئیات دوز و نرخ دقیق عوارض در چکیده نیامده و باید به متن کامل مقاله مراجعه شود.

ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.