کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان سینه

بقای کلی با آبماسیکلیب (Abemaciclib) در سرطان سینه زودرس

Ann Oncol · ۲۰۲۶۵۶۳۷ بیمار (۲۸۰۸ بیمار در گروه آبماسیکلیب همراه هورمون‌درمانی و ۲۸۲۹ بیمار در گروه هورمون‌درمانی تنها)

Overall survival with abemaciclib in early breast cancerJohnston S, Martin M, O'Shaughnessy J, Hegg R, Tolaney SM, Guarneri V, et al. Ann Oncol. 2026. 37:155-165

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: monarchE
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی‌شده باز — گزارش اصلی بقای کلی
حجم نمونه: ۵۶۳۷ بیمار (۲۸۰۸ بیمار در گروه آبماسیکلیب همراه هورمون‌درمانی و ۲۸۲۹ بیمار در گروه هورمون‌درمانی تنها)
منبع: Ann Oncol · ۲۰۲۶
شناسه کارآزمایی: NCT03155997

به زبان ساده

در این مطالعه بزرگ، زنان و مردانی که سرطان سینه گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی با درگیری غدد لنفاوی و خطر بالای بازگشت داشتند، پس از جراحی علاوه بر هورمون‌درمانی معمول، دو سال قرص آبماسیکلیب دریافت کردند یا فقط هورمون‌درمانی گرفتند. پس از حدود شش سال پیگیری، افزودن آبماسیکلیب نه‌تنها بازگشت سرطان را کمتر کرد، بلکه خطر مرگ را هم حدود ۱۶٪ کاهش داد. تصمیم درباره درمان باید با پزشک معالج گرفته شود.

نتایج کلیدی

۰٫۸۴۲ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۲۲ تا ۰٫۹۸۱)

بقای کلی (HR)

P=0.027؛ ۶۶۱ مرگ؛ میانه پیگیری ۷۶٫۲ ماه؛ مرز از پیش تعیین‌شده معنی‌داری برآورده شد

۸۶٫۸٪ در برابر ۸۵٫۰٪

بقای کلی ۷ ساله

تفاوت مطلق ۱٫۸٪

۷۷٫۴٪ در برابر ۷۰٫۹٪

بقای بدون بیماری مهاجم ۷ ساله

تفاوت مطلق ۶٫۵٪؛ HR ۰٫۷۳۴ (۰٫۶۵۷ تا ۰٫۸۲۰)

۸۰٫۰٪ در برابر ۷۴٫۹٪

بقای بدون عود دوردست ۷ ساله

تفاوت مطلق ۵٫۱٪؛ HR ۰٫۷۴۶ (۰٫۶۶۲ تا ۰٫۸۴۰)

۶٫۴٪ در برابر ۹٫۴٪

زنده با بیماری متاستاتیک

افزون بر بیمارانی که به دلیل بیماری متاستاتیک فوت کرده بودند

داروهای این مطالعه:آبماسیکلیب (ورزنیو)تاموکسیفن (نولوادکس)

کارت دوز و برنامه درمان

آبماسیکلیب + هورمون‌درمانی (monarchE)

HR مثبت/HER2 منفی، غدد لنفاوی مثبت، پرخطر: ۴ غده لنفاوی درگیر یا بیشتر، یا ۱ تا ۳ غده همراه درجه ۳ یا اندازه تومور ۵ سانتی‌متر یا بیشترطول هر دوره: پیوستهدر صفحه «سرطان سینه» · بیماری زودرس گیرنده هورمونی مثبت: هورمون‌درمانی ± مهارکننده CDK4/6

HR مثبت/HER2 منفی، غدد لنفاوی مثبت، پرخطر: ۴ غده لنفاوی درگیر یا بیشتر، یا ۱ تا ۳ غده همراه درجه ۳ یا اندازه تومور ۵ سانتی‌متر یا بیشتر

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
آبماسیکلیب	۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز	خوراکی	پیوسته
تاموکسیفن یا مهارکننده آروماتاز	دوز استاندارد	خوراکی	پیوسته

طول هر دوره: پیوسته
مدت درمان: آبماسیکلیب ۲ سال؛ هورمون‌درمانی ادامه می‌یابد

پایش: شمارش خون و آزمون‌های کبدی پیش از شروع، هر ۲ هفته در ۲ ماه اول، ماهانه در ۲ ماه بعد و سپس بر حسب نیاز. ترومبوآمبولی وریدی: در بیماری زودرس با هر درجه VTE قطع. نارسایی شدید کبدی: دفعات به یک بار در روز کاهش یابد.

در صفحه «سرطان سینه» · بیماری زودرس گیرنده هورمونی مثبت: هورمون‌درمانی ± مهارکننده CDK4/6

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱آبماسیکلیب همراه هورمون‌درمانی

آبماسیکلیب (Abemaciclib) ۱۵۰ میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز (با فاصله دست‌کم ۶ ساعت) به مدت حداکثر ۲ سال یا تا عود، همراه هورمون‌درمانی استاندارد به انتخاب پزشک (تاموکسیفن یا مهارکننده آروماتاز طبق برچسب) به مدت دست‌کم ۵ سال.

۲هورمون‌درمانی تنها

هورمون‌درمانی استاندارد به انتخاب پزشک (طبق برچسب دارو) به مدت دست‌کم ۵ سال.

منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT03155997 و برچسب FDA داروی ورزنیو (DailyMed، بخش ۲ و ۱۴٫۱)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به سرطان سینه زودرس HR مثبت، HER2 منفی، با درگیری غدد لنفاوی و خطر بالای بازگشت. کوهورت ۱: ۴ غده لنفاوی زیر بغل درگیر یا بیشتر، یا ۱ تا ۳ غده همراه درجه ۳ یا اندازه تومور ۵۰ میلی‌متر یا بیشتر؛ کوهورت ۲: ۱ تا ۳ غده همراه Ki-67 ≥۲۰٪ (بدون معیارهای کوهورت ۱).

نقاط پایانی

نقطه پایانی اصلی کارآزمایی: بقای بدون بیماری مهاجم (IDFS). در این مقاله نتایج اصلی بقای کلی (نقطه پایانی ثانویه کلیدی) و برآوردهای به‌روز IDFS و بقای بدون عود دوردست (DRFS) گزارش شده است.

ایمنی و عوارض

طبق چکیده، داده‌های ایمنی بلندمدت نگرانی از سمیت دیررس را نشان نداد. جزئیات عوارض در متن کامل مقاله.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این نخستین گزارشی است که بهبود معنی‌دار بقای کلی را با یک مهارکننده CDK4/6 در درمان کمکی سرطان سینه زودرس نشان می‌دهد و جایگاه آبماسیکلیب دوساله همراه هورمون‌درمانی را در بیماران HR مثبت/HER2 منفی با درگیری غدد لنفاوی و خطر بالا تقویت می‌کند.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

آبماسیکلیب کمکی همراه هورمون‌درمانی (ET) بقای بدون بیماری مهاجم (IDFS) را در بیماران مبتلا به سرطان سینه زودرس گیرنده هورمونی (HR) مثبت، گیرنده ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی (HER2) منفی، با درگیری غدد لنفاوی و پرخطر به‌طور معنی‌داری بهبود داد. اثر آن بر بقای کلی (OS) ناشناخته مانده بود.

بیماران و روش‌ها

در کارآزمایی فاز ۳ monarchE (NCT03155997)، بیماران دست‌کم ۵ سال هورمون‌درمانی با یا بدون ۲ سال آبماسیکلیب دریافت کردند. در این مقاله نتایج اصلی بقای کلی، که یک نقطه پایانی ثانویه کلیدی است، و برآوردهای به‌روزشده IDFS و بقای بدون عود دوردست (DRFS) را گزارش می‌کنیم.

نتایج

در مجموع ۵۶۳۷ بیمار تصادفی‌سازی شدند؛ ۲۸۰۸ بیمار به گروه آبماسیکلیب همراه هورمون‌درمانی و ۲۸۲۹ بیمار به گروه هورمون‌درمانی تخصیص یافتند. در جمعیت قصد درمان، با میانه پیگیری ۷۶٫۲ ماه، آبماسیکلیب همراه هورمون‌درمانی در مقایسه با هورمون‌درمانی خطر مرگ را ۱۵٫۸٪ کاهش داد [۶۶۱ مرگ؛ نسبت خطر ۰٫۸۴۲، فاصله اطمینان ۹۵٪ ۰٫۷۲۲ تا ۰٫۹۸۱، P = ۰٫۰۲۷] و مرز از پیش تعیین‌شده معنی‌داری را برآورده کرد. بقای کلی ۷ ساله با آبماسیکلیب همراه هورمون‌درمانی ۸۶٫۸٪ و با هورمون‌درمانی ۸۵٫۰٪ بود (تفاوت مطلق ۱٫۸٪). سود بقای کلی در زیرگروه‌های از پیش تعیین‌شده هم‌سو بود. افزون بر بیمارانی که پیش‌تر به دلیل بیماری متاستاتیک فوت کرده بودند، تعداد کمتری از بیماران گروه آبماسیکلیب در مقایسه با گروه هورمون‌درمانی با بیماری متاستاتیک زندگی می‌کردند (۶٫۴٪ در برابر ۹٫۴٪). بهبود پایدار در IDFS و DRFS نشان داده شد (به‌ترتیب نسبت خطر ۰٫۷۳۴، فاصله اطمینان ۹۵٪ ۰٫۶۵۷ تا ۰٫۸۲۰ و نسبت خطر ۰٫۷۴۶، فاصله اطمینان ۹۵٪ ۰٫۶۶۲ تا ۰٫۸۴۰). IDFS هفت‌ساله با آبماسیکلیب همراه هورمون‌درمانی ۷۷٫۴٪ و با هورمون‌درمانی ۷۰٫۹٪ (تفاوت مطلق ۶٫۵٪) و DRFS هفت‌ساله به‌ترتیب ۸۰٫۰٪ و ۷۴٫۹٪ (تفاوت مطلق ۵٫۱٪) بود. داده‌های ایمنی بلندمدت گردآوری‌شده نگرانی‌ای درباره سمیت‌های دیررس را تأیید نکرد.

نتیجه‌گیری

آبماسیکلیب کمکی همراه هورمون‌درمانی در مقایسه با هورمون‌درمانی در بیماران مبتلا به سرطان سینه زودرس HR مثبت، HER2 منفی، با درگیری غدد لنفاوی و پرخطر، بهبود آماری معنی‌دار و از نظر بالینی معنادار در بقای کلی ایجاد کرد. در ۷ سال، آبماسیکلیب همراه هورمون‌درمانی همچنان سود پایدار در IDFS و DRFS نشان داد.

محدودیت‌ها

کارآزمایی باز (بدون دارونما) بود و تفاوت مطلق بقای کلی در ۷ سال کوچک (۱٫۸٪) است. جزئیات عوارض و تحلیل زیرگروه‌ها در متن کامل مقاله آمده است.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.