کارآزمایی بالینیفاز ۲سرطان روده بزرگ (کولورکتال)

نتایج بلندمدت حفظ عضو در بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم رکتوم درمان‌شده با درمان کامل پیش از عمل: کارآزمایی تصادفی فاز ۲

J Clin Oncol · ۲۰۲۴۳۲۴ بیمار (۱۵۸ بیمار INCT-CRT، ۱۶۶ بیمار CRT-CNCT)

Long-Term Results of Organ Preservation in Patients With Rectal Adenocarcinoma Treated With Total Neoadjuvant Therapy: The Randomized Phase II OPRA TrialVerheij FS, Omer DM, Williams H, et al. J Clin Oncol. 2024. 42:500-506

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: OPRA (پیگیری بلندمدت)
فاز: فاز ۲
طراحی: به‌روزرسانی کارآزمایی تصادفی فاز ۲ (گزارش Clinical Trial Update)؛ تصمیم به جراحی (TME) یا «مراقبت و انتظار» بر اساس پاسخ تومور
حجم نمونه: ۳۲۴ بیمار (۱۵۸ بیمار INCT-CRT، ۱۶۶ بیمار CRT-CNCT)
منبع: J Clin Oncol · ۲۰۲۴
شناسه کارآزمایی: NCT02008656

به زبان ساده

این گزارش، بیماران مطالعه OPRA را بیش از ۵ سال دنبال کرد. در این روش، همه شیمی‌درمانی و پرتودرمانی پیش از تصمیم درباره جراحی داده می‌شود و اگر تومور از بین برود، به‌جای جراحی، بیمار با معاینه، آندوسکوپی و MRI منظم پیگیری می‌شود. نتیجه دلگرم‌کننده است: حدود نیمی از بیماران پس از ۵ سال همچنان رکتوم خود را داشتند، به‌ویژه وقتی شیمی‌درمانی بعد از پرتودرمانی داده شد. تقریباً همه موارد رشد دوباره تومور در ۲ تا ۳ سال اول رخ داد و جراحی در آن زمان نیز نتیجه خوبی داشت؛ بنابراین پیگیری منظم، به‌خصوص در ۲ سال اول، بسیار مهم است.

نتایج کلیدی

۷۱٪ (INCT-CRT) و ۶۹٪ (CRT-CNCT)

بقای بدون بیماری ۵ ساله

95% CI 64 to 79 and 62 to 77; P = .68; median follow-up 5.1 years

۳۹٪ (INCT-CRT) در برابر ۵۴٪ (CRT-CNCT)

بقای بدون TME (حفظ رکتوم)

95% CI 32 to 48 and 46 to 62; P = .012

۹۴٪ در ۲ سال اول و ۹۹٪ در ۳ سال اول

زمان رشد مجدد تومور

در ۸۱ بیمار دچار رشد مجدد

۶۴٪ در برابر ۶۴٪

بقای بدون بیماری: TME پس از ارزیابی مجدد در برابر TME پس از رشد مجدد در مراقبت و انتظار

95% CI 53 to 78 in both; P = .94

داروهای این مطالعه:فلوئورواوراسیل (5-FU)کپسیتابین (زلودا)

کارت دوز و برنامه درمان

شیمی‌پرتودرمانی سپس شیمی‌درمانی تثبیتی (OPRA؛ با هدف حفظ رکتوم)

آدنوکارسینوم رکتوم مرحله II یا III؛ در پاسخ کامل یا نزدیک به کامل، پیگیری بدون جراحی (watch and wait)در صفحه «سرطان روده بزرگ (کولورکتال)» · سرطان رکتوم موضعی پیشرفته: درمان نئوادجوانت کامل (TNT) و ایمنی‌درمانی

آدنوکارسینوم رکتوم مرحله II یا III؛ در پاسخ کامل یا نزدیک به کامل، پیگیری بدون جراحی (watch and wait)

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
مرحله ۱: شیمی‌پرتودرمانی
پرتودرمانی	۴۵ گری در ۲۵ جلسه به لگن، با بوست تا مجموع ۵۰ تا ۵۶ گری به تومور و غدد درگیر	خارجی
کپسیتابین همزمان (یا فلوئورواوراسیل انفوزیون مداوم)	۸۲۵ میلی‌گرم/مترمربع دو بار در روز	خوراکی	در طول پرتودرمانی
مرحله ۲: شیمی‌درمانی تثبیتی (حدود ۴ ماه)
FOLFOX یا CAPOX	۸ دوره دوهفته‌ای FOLFOX یا ۵ دوره سه‌هفته‌ای CAPOX (دوزها مانند رژیم‌های بالا)	وریدی / خوراکی

طول هر دوره: FOLFOX هر ۱۴ روز؛ CAPOX هر ۲۱ روز
مدت درمان: حدود ۶ هفته شیمی‌پرتودرمانی، سپس حدود ۴ ماه شیمی‌درمانی؛ سپس ارزیابی پاسخ

برنامه پرتودرمانی و تعداد دوره‌ها از OPRA؛ دوز کپسیتابین همراه پرتودرمانی از برچسب FDA.

در صفحه «سرطان روده بزرگ (کولورکتال)» · سرطان رکتوم موضعی پیشرفته: درمان نئوادجوانت کامل (TNT) و ایمنی‌درمانی

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱شیمی‌درمانی القایی و سپس شیمی‌پرتودرمانی (INCT-CRT)

شیمی‌درمانی القایی (حدود ۱۵ تا ۱۶ هفته): ۸ چرخه دوهفته‌ای FOLFOX یا ۵ چرخه سه‌هفته‌ای CAPOX؛ سپس شیمی‌پرتودرمانی: ۴۵ گری در ۲۵ جلسه به لگن و مجموع ۵۰ تا ۵۶ گری به تومور اولیه و غدد درگیر (بوست همزمان یا متوالی)، همراه فلوئورواوراسیل انفوزیون مداوم یا کپسیتابین خوراکی. پس از ارزیابی مجدد: پاسخ کامل یا تقریباً کامل ← «مراقبت و انتظار»؛ پاسخ ناقص ← TME. دوز داروها در مقاله ذکر نشده است.

۲شیمی‌پرتودرمانی و سپس شیمی‌درمانی تحکیمی (CRT-CNCT)

شیمی‌پرتودرمانی (همان برنامه پرتودرمانی، حدود ۶ هفته، همراه فلوئورواوراسیل انفوزیون مداوم یا کپسیتابین)، سپس شیمی‌درمانی تحکیمی: ۸ چرخه FOLFOX یا ۵ تا ۶ چرخه CAPOX (طبق مقاله ۵ چرخه و طبق ClinicalTrials.gov ۶ چرخه)؛ سپس همان راهبرد «مراقبت و انتظار» یا TME بر اساس پاسخ. دوز داروها در مقاله ذکر نشده است.

منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (PMC11578087، بخش روش‌ها) و ClinicalTrials.gov NCT02008656؛ دوز داروهای شیمی‌درمانی در مقاله ذکر نشده است

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به سرطان رکتوم مرحله ۲ یا ۳.

نقاط پایانی

پیامد اصلی: بقای بدون بیماری (DFS).

پیامد ثانویه: بقای بدون برداشتن کامل مزورکتوم (TME-free survival).

ایمنی و عوارض

چکیده این گزارش داده‌ای درباره عوارض ارائه نمی‌کند؛ جزئیات در متن کامل مقاله.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این داده‌های بلندمدت پایداری حفظ عضو با درمان کامل پیش از عمل و «مراقبت و انتظار» را تأیید کرد، ترتیب شیمی‌پرتودرمانی و سپس شیمی‌درمانی تحکیمی را برای افزایش احتمال حفظ رکتوم تقویت کرد و نشان داد که برنامه پیگیری باید در ۲ تا ۳ سال اول فشرده باشد. رهنمود ESMO سرطان رکتوم موضعی (۲۰۲۵) شیمی‌پرتودرمانی ابتدایی و سپس شیمی‌درمانی تحکیمی را برای افزایش احتمال پاسخ کامل بالینی قابل توصیه می‌داند [I, B].

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

کارآزمایی‌های بالینی اغلب چند پیامد دارند که در زمان‌های متفاوتی به بلوغ می‌رسند. گزارش اولیه، که معمولاً بر پایه پیامد اصلی است، ممکن است زمانی منتشر شود که تحلیل‌های کلیدی برنامه‌ریزی‌شده برای پیامدهای هم‌اصلی یا ثانویه هنوز در دسترس نیستند. «به‌روزرسانی کارآزمایی‌های بالینی» (Clinical Trial Updates) فرصتی برای انتشار نتایج تکمیلی مطالعاتی فراهم می‌کند که پیامد اصلی آن‌ها پیش‌تر در JCO یا جای دیگر گزارش شده است. برای ارزیابی خطر بلندمدت رشد مجدد موضعی تومور، میزان به‌روزشده حفظ عضو و پیامدهای انکولوژیک کارآزمایی OPRA (شناسه ClinicalTrials.gov: NCT02008656) را گزارش می‌کنیم.

روش‌ها

بیماران مبتلا به سرطان رکتوم مرحله ۲ یا ۳ به‌طور تصادفی به دریافت شیمی‌درمانی القایی و سپس شیمی‌پرتودرمانی (INCT-CRT) یا شیمی‌پرتودرمانی و سپس شیمی‌درمانی تحکیمی (CRT-CNCT) اختصاص یافتند. به بیمارانی که پس از پایان درمان به پاسخ کامل یا تقریباً کامل رسیدند، راهبرد «مراقبت و انتظار» (watch-and-wait؛ WW) پیشنهاد شد. برای بیمارانی که به پاسخ ناقص رسیدند، برداشتن کامل مزورکتوم (TME) توصیه شد. پیامد اصلی بقای بدون بیماری (DFS) بود. پیامد ثانویه بقای بدون TME بود.

نتایج

در مجموع ۳۲۴ بیمار به‌طور تصادفی تقسیم شدند (INCT-CRT، ۱۵۸ نفر؛ CRT-CNCT، ۱۶۶ نفر). میانه پیگیری ۵٫۱ سال بود. میزان DFS پنج ساله برای INCT-CRT و CRT-CNCT به ترتیب ۷۱٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۶۴ تا ۷۹) و ۶۹٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۶۲ تا ۷۷) بود (P = .68). بقای بدون TME در گروه INCT-CRT ۳۹٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۳۲ تا ۴۸) و در گروه CRT-CNCT ۵۴٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۴۶ تا ۶۲) بود (P = .012). از ۸۱ بیمار دچار رشد مجدد، ۹۴٪ در ۲ سال اول و ۹۹٪ در ۳ سال اول رخ داد. DFS در بیمارانی که پس از ارزیابی مجدد تحت TME قرار گرفتند (۶۴٪ [فاصله اطمینان ۹۵٪، ۵۳ تا ۷۸]) و بیماران WW که پس از رشد مجدد تحت TME قرار گرفتند (۶۴٪ [فاصله اطمینان ۹۵٪، ۵۳ تا ۷۸]؛ P = .94) مشابه بود.

نتیجه‌گیری

تحلیل به‌روزشده همچنان حفظ بلندمدت عضو را در نیمی از بیماران مبتلا به سرطان رکتوم درمان‌شده با درمان کامل پیش از عمل نشان می‌دهد. در بیمارانی که وارد WW می‌شوند، بیشتر موارد رشد مجدد تومور در ۲ سال اول رخ می‌دهد.

محدودیت‌ها

کارآزمایی فاز ۲ که برای مقایسه مستقیم دو گروه طراحی نشده بود؛ مقایسه بقای بدون TME بین گروه‌ها باید با احتیاط تفسیر شود؛ نیاز به MRI و آندوسکوپی با کیفیت بالا و تیم چندتخصصی باتجربه.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.