کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان پروستات

تحلیل نهایی بقای کلی و ایمنی کارآزمایی فاز ۳ PSMAfore: لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 در برابر تغییر مهارکننده مسیر گیرنده آندروژن در بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی بدون تاکسان قبلی

Ann Oncol · ۲۰۲۵۴۶۸ بیمار

Final overall survival and safety analyses of the phase III PSMAfore trial of [177Lu]Lu-PSMA-617 versus change of androgen receptor pathway inhibitor in taxane-naive patients with metastatic castration-resistant prostate cancerFizazi K, Chi KN, Shore ND, Herrmann K, de Bono JS, Castellano D, et al. Ann Oncol. 2025. 36:1319-1330

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: PSMAfore (بقای کلی نهایی)
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی بین‌المللی تصادفی باز (۱:۱) با امکان کراس‌اوور
حجم نمونه: ۴۶۸ بیمار
منبع: Ann Oncol · ۲۰۲۵
شناسه کارآزمایی: NCT04689828

به زبان ساده

در مردانی که سرطان پروستات آنان پس از یک قرص هورمونی نسل جدید پیشرفت کرده بود و هنوز شیمی‌درمانی نگرفته بودند، درمان رادیولیگاندی لوتسیوم-۱۷۷-PSMA بیماری را مدت طولانی‌تری کنترل کرد. در تحلیل نهایی، طول عمر دو گروه تفاوت قطعی نداشت (حدود ۲۴ در برابر ۲۳ ماه)، که احتمالاً به این دلیل است که بیشتر بیماران گروه مقایسه بعداً همین درمان را گرفتند. خشکی دهان شایع‌ترین عارضه بود.

نتایج کلیدی

۲۴٫۴۸ در برابر ۲۳٫۱۳ ماه

میانه بقای کلی (قصد درمان)

نسبت خطر ۰٫۹۱ (۰٫۷۲ تا ۱٫۱۴)؛ P=0.20

۰٫۵۹

نسبت خطر بقای کلی تعدیل‌شده برای کراس‌اوور

۰٫۳۸ تا ۰٫۹۱

۱۴۱ از ۲۳۴ نفر (۶۰٫۳٪)

کراس‌اوور از گروه تغییر ARPI

۵۹٫۵٪

خشکی دهان با لوتسیوم

درجه ۳ یا بالاتر: ۲ از ۲۲۷

داروهای این مطالعه:آبیراترون (زایتیگا)انزالوتامید (ایکستاندی)

کارت دوز و برنامه درمان

لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 (VISION، PSMAfore، PSMAddition)

بیماری PSMA مثبت در PET-PSMA: mCRPC پس از ARPI، پس از تاکسان (VISION) یا برای به تعویق انداختن تاکسان (PSMAfore)؛ و طبق برچسب FDA همراه ARPI در بیماری متاستاتیک بدون مواجهه یا حساس به ARPI (PSMAddition)زمان‌بندی هر دارو در جدولدر صفحه «سرطان پروستات» · بیماری PSMA مثبت: درمان رادیولیگاندی

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
‎177Lu-PSMA-617 (لوتسیوم-۱۷۷ ویپیووتید تتراکستان)	۷٫۴ گیگابکرل (۲۰۰ میلی‌کوری)	وریدی	هر ۶ هفته
ADT (± ARPI در بیماری حساس به ARPI)	طبق برچسب هر دارو	—	پیوسته

برنامه دوره‌ها: لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 هر ۶ هفته؛ ADT (± ARPI) پیوسته
مدت درمان: ۶ دوز، یا تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌قبول

طبق برچسب FDA و کارآزمایی‌ها. انتخاب بیمار با PET-PSMA (در کارآزمایی‌ها با قرائت مرکزی). فقط یک بار کاهش ۲۰٪ دوز به ۵٫۹ گیگابکرل (۱۶۰ میلی‌کوری) مجاز است و افزایش مجدد ممنوع؛ در صورت نیاز به کاهش دوم، قطع شود؛ اگر تأخیر درمان به علت عارضه بیش از ۴ هفته طول بکشد، قطع دائم در نظر گرفته شود. شمارش کامل خون و کراتینین/کلیرانس کراتینین پیش و حین درمان؛ در کلیرانس کمتر از ۳۰ میلی‌لیتر/دقیقه قطع موقت. بیمار پیش و پس از تزریق آب کافی بنوشد و مکرر ادرار کند. خشکی دهان شایع‌ترین عارضه است. تجویز فقط توسط پزشک دارای مجوز کاربرد رادیوداروها.

در صفحه «سرطان پروستات» · بیماری PSMA مثبت: درمان رادیولیگاندی

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617

‎¹⁷⁷Lu-PSMA-617 با فعالیت ۷٫۴ گیگابکرل (۲۰۰ میلی‌کوری) ±۱۰٪ وریدی هر ۶ هفته برای ۶ دوره (میانه دوز تجمعی ۴۲٫۳۹ گیگابکرل). آزمایش‌های خون و بیوشیمی هفتگی در دوره ۱ و در هفته‌های ۱، ۳ و ۵ دوره‌های ۲ تا ۶.

۲تغییر ARPI

تغییر به آبیراترون یا انزالوتامید خوراکی به‌طور پیوسته طبق برچسب دارویی؛ کراس‌اوور به ‎¹⁷⁷Lu-PSMA-617 پس از پیشرفت تصویری تأییدشده مرکزی مجاز بود.

منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (PMC12399216) و ClinicalTrials.gov NCT04689828

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

۴۶۸ بیمار ۱۸ ساله یا بزرگ‌تر مبتلا به mCRPC پیشرونده با PSMA مثبت در PET-CT با ‎⁶⁸Ga-PSMA-11 (دست‌کم یک ضایعه متاستاتیک با جذب بیشتر از پارانشیم کبد و بدون ضایعه PSMA منفی ممنوعه؛ قرائت مرکزی)، وضعیت عملکردی ECOG ۰ یا ۱، تستوسترون کمتر از ۵۰ نانوگرم/دسی‌لیتر، که فقط یک بار با یک ARPI نسل دوم (آبیراترون، انزالوتامید، دارولوتامید یا آپالوتامید؛ آخرین درمان) پیشرفت کرده بودند، بدون تاکسان قبلی (به‌جز حداکثر ۶ دوره نئوادجوانت/ادجوانت بیش از ۱۲ ماه پیش) و کاندید تغییر ARPI.

نقاط پایانی

بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک (اولیه)، بقای کلی (ثانویه کلیدی) و ایمنی.

ایمنی و عوارض

بروز تعدیل‌شده بر اساس مواجهه عوارض درجه ۳ یا بالاتر ۶۰٫۸ در برابر ۸۵٫۱ و عوارض جدی ۳۲٫۵ در برابر ۴۹٫۹ مورد در هر ۱۰۰ بیمار-سال درمان بود. خشکی دهان در ۵۹٫۵٪ و کم‌خونی در ۲۷٫۳٪ گروه لوتسیوم رخ داد.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

بقای کلی در تحلیل قصد درمان بهبود نیافت؛ بنابراین جایگاه لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 پیش از تاکسان بر سود در بقای بدون پیشرفت و ایمنی بهتر استوار است. ESMO ۲۰۲۶ آن را برای بیماران PSMA مثبت پس از ARPI که کاندید فوری دوستاکسل نیستند قابل توصیه می‌داند [I, B].

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

در PSMAfore، ‎[177Lu]Lu-PSMA-617 (لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617) در بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی (mCRPC) بدون تاکسان قبلی، در مقایسه با تغییر مهارکننده مسیر گیرنده آندروژن (ARPI)، بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک (rPFS) را با پروفایل ایمنی مطلوب طولانی‌تر کرد. ما تحلیل نهایی بقای کلی (OS) و داده‌های به‌روزشده ایمنی را گزارش می‌کنیم.

بیماران و روش‌ها

PSMAfore (NCT04689828) یک کارآزمایی بین‌المللی، باز و فاز ۳ بود. بیماران مبتلا به mCRPC با آنتی‌ژن غشایی اختصاصی پروستات (PSMA) مثبت که یک بار با یک ARPI قبلی پیشرفت کرده بودند و کاندید تغییر ARPI بودند، به نسبت ۱ به ۱ به لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 یا تغییر ARPI به آبیراترون یا انزالوتامید تخصیص یافتند. کراس‌اوور از گروه تغییر ARPI به لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 پس از پیشرفت رادیوگرافیک تأییدشده مرکزی مجاز بود. پیامدها شامل rPFS (اولیه)، OS (ثانویه کلیدی) و ایمنی (ثانویه) بود.

نتایج

بیماران به لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 یا تغییر ARPI تخصیص یافتند (هر گروه ۲۳۴ نفر): ۱۴۱ نفر از ۲۳۴ شرکت‌کننده (۶۰٫۳٪) گروه تغییر ARPI کراس‌اوور کردند (۷۵٫۴٪ از کسانی که پیشرفت رادیوگرافیک تأییدشده مرکزی داشتند). میانه OS بر اساس اصل قصد درمان با لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 ‏۲۴٫۴۸ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۹٫۵۵ تا ۲۸٫۹۴ ماه) در برابر ۲۳٫۱۳ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۹٫۶۱ تا ۲۵٫۵۳ ماه) با تغییر ARPI بود (نسبت خطر ۰٫۹۱؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۲ تا ۱٫۱۴؛ P=0.20)؛ نسبت خطر OS تعدیل‌شده برای کراس‌اوور با مدل‌سازی وزن‌دهی معکوس احتمال سانسور ۰٫۵۹ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۸ تا ۰٫۹۱) بود. برای لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 در برابر تغییر ARPI، بروز تعدیل‌شده بر اساس مواجهه عوارض جانبی ناشی از درمان درجه ۳ یا بالاتر و جدی به‌ترتیب ۶۰٫۸ در برابر ۸۵٫۱ و ۳۲٫۵ در برابر ۴۹٫۹ مورد در هر ۱۰۰ بیمار-سال درمان بود. در گروه لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617، خشکی دهان در ۱۳۵ نفر از ۲۲۷ شرکت‌کننده (۵۹٫۵٪؛ ۲ نفر از ۲۲۷ درجه ۳ یا بالاتر) و کم‌خونی در ۶۲ نفر از ۲۲۷ (۲۷٫۳٪؛ ۱۴ نفر از ۲۲۷ درجه ۳ یا بالاتر) رخ داد.

نتیجه‌گیری

تحلیل‌های OS بر اساس اصل قصد درمان، تفاوت معنادار آماری بین گروه‌های لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 و ARPI نشان نداد؛ نتایج احتمالاً تحت تأثیر میزان بالای کراس‌اوور قرار گرفته است. پروفایل ایمنی لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 مطلوب بود و نشانه ایمنی جدیدی شناسایی نشد.

محدودیت‌ها

طراحی باز و کراس‌اوور گسترده تفسیر بقای کلی را دشوار می‌کند؛ گروه مقایسه (تغییر ARPI) درمان کم‌اثری است.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.