کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان پروستات

‏‎177Lu-PSMA-617 در برابر تغییر مهارکننده مسیر گیرنده آندروژن در بیماران بدون سابقه تاکسان مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی پیشرونده (PSMAfore): یک کارآزمایی فاز ۳ تصادفی کنترل‌شده

Lancet · ۲۰۲۴۴۶۸ بیمار
177Lu-PSMA-617 versus a change of androgen receptor pathway inhibitor therapy for taxane-naive patients with progressive metastatic castration-resistant prostate cancer (PSMAfore): a phase 3, randomised, controlled trialMorris MJ, Castellano D, Herrmann K, de Bono JS, Shore ND, Chi KN, et al. Lancet. 2024. 404:1227-1239

گزارش جدیدتری از این مطالعه منتشر شده است: تحلیل نهایی بقای کلی و ایمنی کارآزمایی فاز ۳ PSMAfore: لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 در برابر تغییر مهارکننده مسیر گیرنده آندروژن در بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی بدون تاکسان قبلی (۲۰۲۵)

نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
PSMAfore
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی باز کنترل‌شده (۷۴ مرکز در اروپا و آمریکای شمالی)
حجم نمونه
۴۶۸ بیمار
منبع
Lancet · ۲۰۲۴
شناسه کارآزمایی
NCT04689828

به زبان ساده

این مطالعه بررسی کرد که آیا درمان رادیولیگاندی لوتسیوم-۱۷۷-PSMA را می‌توان زودتر، یعنی پیش از شیمی‌درمانی، به کار برد. در مردانی که با یک داروی هورمونی جدید پیشرفت کرده بودند، لوتسیوم کنترل بیماری را تقریباً دو برابر طولانی‌تر از تعویض داروی هورمونی کرد و عوارض شدید کمتری داشت.

نتایج کلیدی

۹٫۳۰ در برابر ۵٫۵۵ ماه
بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک (تحلیل اصلی)
HR ۰٫۴۱؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۹ تا ۰٫۵۶؛ p<0.0001
۱۱٫۶۰ در برابر ۵٫۵۹ ماه
بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک (تحلیل به‌روزشده)
HR ۰٫۴۹؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۹ تا ۰٫۶۱
۳۶٪ در برابر ۴۸٪
عوارض درجه ۳ تا ۵
لوتسیوم در برابر تغییر ARPI

کارت دوز و برنامه درمان

لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 (VISION، PSMAfore، PSMAddition)

بیماری PSMA مثبت در PET-PSMA: mCRPC پس از ARPI، پس از تاکسان (VISION) یا برای به تعویق انداختن تاکسان (PSMAfore)؛ و طبق برچسب FDA همراه ARPI در بیماری متاستاتیک بدون مواجهه یا حساس به ARPI (PSMAddition)زمان‌بندی هر دارو در جدولدر صفحه «سرطان پروستات» · بیماری PSMA مثبت: درمان رادیولیگاندی

بیماری PSMA مثبت در PET-PSMA: mCRPC پس از ARPI، پس از تاکسان (VISION) یا برای به تعویق انداختن تاکسان (PSMAfore)؛ و طبق برچسب FDA همراه ARPI در بیماری متاستاتیک بدون مواجهه یا حساس به ARPI (PSMAddition)

دارودوزروشزمان تجویز
‎177Lu-PSMA-617 (لوتسیوم-۱۷۷ ویپیووتید تتراکستان)۷٫۴ گیگابکرل (۲۰۰ میلی‌کوری)وریدیهر ۶ هفته
ADT (± ARPI در بیماری حساس به ARPI)طبق برچسب هر دارو—پیوسته
برنامه دوره‌ها
لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 هر ۶ هفته؛ ADT (± ARPI) پیوسته
مدت درمان
۶ دوز، یا تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌قبول

طبق برچسب FDA و کارآزمایی‌ها. انتخاب بیمار با PET-PSMA (در کارآزمایی‌ها با قرائت مرکزی). فقط یک بار کاهش ۲۰٪ دوز به ۵٫۹ گیگابکرل (۱۶۰ میلی‌کوری) مجاز است و افزایش مجدد ممنوع؛ در صورت نیاز به کاهش دوم، قطع شود؛ اگر تأخیر درمان به علت عارضه بیش از ۴ هفته طول بکشد، قطع دائم در نظر گرفته شود. شمارش کامل خون و کراتینین/کلیرانس کراتینین پیش و حین درمان؛ در کلیرانس کمتر از ۳۰ میلی‌لیتر/دقیقه قطع موقت. بیمار پیش و پس از تزریق آب کافی بنوشد و مکرر ادرار کند. خشکی دهان شایع‌ترین عارضه است. تجویز فقط توسط پزشک دارای مجوز کاربرد رادیوداروها.

در صفحه «سرطان پروستات» · بیماری PSMA مثبت: درمان رادیولیگاندی

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱لوتسیوم-۱۷۷-PSMA-617 (۲۳۴ نفر)

‎177Lu-PSMA-617 با فعالیت ۷٫۴ گیگابکرل (۲۰۰ میلی‌کوری) ±۱۰٪ وریدی هر ۶ هفته برای ۶ دوره (میانه دوز تجمعی ۴۲٫۳۹ گیگابکرل). آزمایش‌های خون و بیوشیمی هفتگی در دوره ۱ و در هفته‌های ۱، ۳ و ۵ دوره‌های ۲ تا ۶.

۲تغییر ARPI (۲۳۴ نفر)

تغییر به آبیراترون یا انزالوتامید خوراکی به‌طور پیوسته طبق برچسب دارویی؛ کراس‌اوور به ‎177Lu-PSMA-617 پس از پیشرفت تصویری تأییدشده مرکزی مجاز بود.

منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل گزارش نهایی (PMC12399216) و ClinicalTrials.gov NCT04689828

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

۴۶۸ بیمار ۱۸ ساله یا بزرگ‌تر مبتلا به mCRPC پیشرونده با PSMA مثبت در PET-CT با ‎68Ga-PSMA-11 (دست‌کم یک ضایعه متاستاتیک با جذب بیشتر از پارانشیم کبد و بدون ضایعه PSMA منفی ممنوعه؛ قرائت مرکزی)، وضعیت عملکردی ECOG ۰ یا ۱، تستوسترون کمتر از ۵۰ نانوگرم/دسی‌لیتر، که فقط یک بار با یک ARPI نسل دوم (آبیراترون، انزالوتامید، دارولوتامید یا آپالوتامید؛ آخرین درمان) پیشرفت کرده بودند، بدون تاکسان قبلی (به‌جز حداکثر ۶ دوره نئوادجوانت/ادجوانت بیش از ۱۲ ماه پیش) و کاندید تغییر ARPI.

نقاط پایانی

پیامد اصلی: بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک در جمعیت قصد درمان. پیامد ثانویه: ایمنی (و بقای کلی و سایر پیامدها).

ایمنی و عوارض

بروز عوارض درجه ۳ تا ۵ با لوتسیوم کمتر بود (۳۶٪ در برابر ۴۸٪)؛ مرگ درجه ۵ در ۲٪ هر گروه (هیچ‌کدام در گروه لوتسیوم مرتبط با درمان نبود؛ یک مورد مرتبط با درمان در گروه تغییر ARPI).

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

FDA در مارس ۲۰۲۵ بر اساس PSMAfore استفاده از ‎177Lu-PSMA-617 را به بیماران mCRPC PSMA مثبت پس از ARPI که کاندید به تعویق انداختن شیمی‌درمانی هستند گسترش داد. سود بقای کلی به دلیل کراس‌اوور گسترده هنوز نشان داده نشده است.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

‏‎[177Lu]Lu-PSMA-617 بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک و بقای کلی را در بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی که پیش‌تر با مهارکننده مسیر گیرنده آندروژن (ARPI) و تاکسان درمان شده‌اند، طولانی‌تر می‌کند. هدف ما بررسی اثربخشی ‎177Lu-PSMA-617 در بیماران مبتلا به این بیماری بدون سابقه تاکسان بود.

روش‌ها

در این کارآزمایی فاز ۳ تصادفی کنترل‌شده که در ۷۴ مرکز در اروپا و آمریکای شمالی انجام شد، بیماران بدون سابقه تاکسان مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی مثبت از نظر آنتی‌ژن غشایی اختصاصی پروستات (PSMA) که یک بار با یک ARPI قبلی پیشرفت کرده بودند، به‌طور تصادفی (۱:۱) به ‎177Lu-PSMA-617 داخل وریدی به‌صورت باز با دوز ۷٫۴ گیگابکرل (۲۰۰ میلی‌کوری) ±۱۰٪ هر ۶ هفته برای شش دوره، یا تغییر ARPI (به آبیراترون یا انزالوتامید، به‌صورت خوراکی و مداوم طبق برچسب دارو) تخصیص یافتند. کراس‌اوور از تغییر ARPI به ‎177Lu-PSMA-617 پس از پیشرفت رادیوگرافیک تأییدشده به‌صورت مرکزی مجاز بود. پیامد اصلی، بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک بود که به‌صورت زمان از تصادفی‌سازی تا پیشرفت رادیوگرافیک یا مرگ تعریف و در جمعیت قصد درمان ارزیابی شد. ایمنی یک پیامد ثانویه بود. این مطالعه با شماره NCT04689828 در ClinicalTrials.gov ثبت شده و ادامه دارد. در این گزارش اولیه، تحلیل‌های اصلی (نخستین قطع داده) و به‌روزشده (سومین قطع داده) بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک را ارائه می‌کنیم؛ سایر داده‌ها بر اساس سومین قطع داده است.

نتایج

در مجموع، از ۵۸۵ بیمار غربالگری‌شده، ۴۶۸ نفر همه معیارهای ورود را داشتند و بین ۱۵ ژوئن ۲۰۲۱ و ۷ اکتبر ۲۰۲۲ به‌طور تصادفی به دریافت ‎177Lu-PSMA-617 (۲۳۴ بیمار [۵۰٪]) یا تغییر ARPI (۲۳۴ بیمار [۵۰٪]) تخصیص یافتند. ویژگی‌های پایه در دو گروه عمدتاً مشابه بود؛ میانه تعداد دوره‌های ‎177Lu-PSMA-617 برابر ۶٫۰ (دامنه میان‌چارکی ۴٫۰ تا ۶٫۰) بود. از بیماران گروه تغییر ARPI، ۱۳۴ نفر (۵۷٪) به ‎177Lu-PSMA-617 کراس‌اوور شدند. در تحلیل اصلی (میانه زمان از تصادفی‌سازی تا نخستین قطع داده ۷٫۲۶ ماه [دامنه میان‌چارکی ۳٫۳۸ تا ۱۰٫۵۵])، میانه بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک در گروه ‎177Lu-PSMA-617 برابر ۹٫۳۰ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۶٫۷۷ تا غیرقابل برآورد) در برابر ۵٫۵۵ ماه (۴٫۰۴ تا ۵٫۹۵) در گروه تغییر ARPI بود (نسبت خطر ۰٫۴۱ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۹ تا ۰٫۵۶]؛ p<0.0001). در تحلیل به‌روزشده در زمان سومین قطع داده (میانه زمان از تصادفی‌سازی تا سومین قطع داده ۲۴٫۱۱ ماه [دامنه میان‌چارکی ۲۰٫۲۴ تا ۲۷٫۴۰])، میانه بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک در گروه ‎177Lu-PSMA-617 برابر ۱۱٫۶۰ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۹٫۳۰ تا ۱۴٫۱۹) در برابر ۵٫۵۹ ماه (۴٫۲۱ تا ۵٫۹۵) در گروه تغییر ARPI بود (نسبت خطر ۰٫۴۹ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۹ تا ۰٫۶۱]). بروز عوارض درجه ۳ تا ۵ در گروه ‎177Lu-PSMA-617 کمتر بود (دست‌کم یک عارضه در ۸۱ نفر [۳۶٪] از ۲۲۷ بیمار؛ چهار مورد [۲٪] درجه ۵ [هیچ‌کدام مرتبط با درمان]) در مقایسه با گروه تغییر ARPI (۱۱۲ نفر [۴۸٪] از ۲۳۲ بیمار؛ پنج مورد [۲٪] درجه ۵ [یک مورد مرتبط با درمان]).

نتیجه‌گیری

‏‎177Lu-PSMA-617 در مقایسه با تغییر ARPI، بقای بدون پیشرفت رادیوگرافیک را با نیمرخ ایمنی مطلوب طولانی‌تر کرد. برای بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی PSMA مثبت که پس از پیشرفت با یک ARPI قبلی کاندید تغییر ARPI هستند، ‎177Lu-PSMA-617 می‌تواند یک جایگزین درمانی مؤثر باشد. (حمایت مالی: Novartis.)

محدودیت‌ها

گروه کنترل (تغییر ARPI) اثربخشی محدودی دارد و ممکن است بازوی مقایسه ضعیفی باشد؛ کراس‌اوور ۵۷٪ تفسیر بقای کلی را دشوار می‌کند؛ طراحی باز.

ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.