گزارش جدیدتری از این مطالعه منتشر شده است: نیولوماب + رلاتلیماب در ملانومای پیشرفته: به‌روزرسانی ۴ ساله کارآزمایی (۲۰۲۵)
رلاتلیماب داروی ایمنی‌درمانی جدیدی است که «ترمز» دیگری (LAG-3) را از روی سلول‌های ایمنی برمی‌دارد. افزودن آن به نیولوماب در یک تزریق ماهانه، زمان کنترل ملانومای پیشرفته را بیش از دو برابر کرد (میانه ۱۰ در برابر ۵ ماه)، با عوارض شدید کمتر از ترکیب نیولوماب و ایپیلیموماب.
ملانومای غیرقابل جراحی یا متاستاتیک، خط اول (ESMO: I, B)؛ یا پس از شکست ضد PD-1 تک‌دارویی
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| نیولوماب + رلاتلیماب (ترکیب با دوز ثابت) | ۴۸۰ میلی‌گرم نیولوماب + ۱۶۰ میلی‌گرم رلاتلیماب | وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه‌ای | روز ۱ هر ۴ هفته |
طبق برچسب FDA؛ برای بزرگسالان و کودکان ۱۲ سال و بالاتر با وزن دست‌کم ۴۰ کیلوگرم.
در صفحه «ملانوما (سرطان پوست)» · ملانومای غیرقابل جراحی یا متاستاتیک: ایمنی‌درمانی خط اول
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
ترکیب با دوز ثابت رلاتلیماب ۱۶۰ میلی‌گرم + نیولوماب ۴۸۰ میلی‌گرم در یک انفوزیون وریدی ۶۰ دقیقه‌ای هر ۴ هفته، تا پیشرفت بیماری، سمیت غیرقابل قبول یا انصراف. (برچسب FDA فعلی انفوزیون ۳۰ دقیقه‌ای را توصیه می‌کند.)
نیولوماب ۴۸۰ میلی‌گرم در انفوزیون وریدی ۶۰ دقیقه‌ای هر ۴ هفته، تا پیشرفت بیماری، سمیت غیرقابل قبول یا انصراف.
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (PMC9844513) و برچسب FDA (OPDUALAG)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران ۱۲ سال یا بیشتر با ملانومای غیرقابل جراحی مرحله III یا IV با تأیید بافت‌شناسی، بدون درمان قبلی برای بیماری پیشرفته، با بیماری قابل اندازه‌گیری (RECIST 1.1) و بافت قابل ارزیابی برای LAG-3 و PD-L1. درمان ادجوانت/نئوادجوانت قبلی با مهارکننده PD-1، CTLA-4، BRAF یا MEK در صورتی مجاز بود که دست‌کم ۶ ماه پیش از عود تمام شده بود. ملانومای یووه‌آ و متاستاز فعال درمان‌نشده مغز یا لپتومننژ خارج شدند. طبقه‌بندی بر اساس بیان LAG-3 و PD-L1، جهش BRAF V600 و مرحله متاستاز/LDH.
پیامد اولیه: بقای بدون پیشرفت به ارزیابی بازبینی مستقل مرکزی سوکور. ثانویه: بقای کلی و پاسخ عینی.
عوارض مرتبط با درمان درجه ۳ یا ۴: ۱۸٫۹٪ با رلاتلیماب–نیولوماب در برابر ۹٫۷٪ با نیولوماب؛ علامت ایمنی جدیدی مشاهده نشد (کمتر از میزان گزارش‌شده برای نیولوماب–ایپیلیموماب در سایر کارآزمایی‌ها، هرچند مقایسه مستقیم وجود ندارد).
RELATIVITY-047 به تأیید FDA ترکیب با دوز ثابت نیولوماب–رلاتلیماب (Opdualag؛ مارس ۲۰۲۲) برای ملانومای پیشرفته در بزرگسالان و کودکان ۱۲ سال و بالاتر انجامید و این ترکیب اکنون یکی از سه گزینه ایمنی‌درمانی خط اول در رهنمودها (در کنار ضد PD-1 تک‌دارویی و نیولوماب–ایپیلیموماب) است.
ژن فعال‌سازی لنفوسیت ۳ (LAG-3) و مرگ برنامه‌ریزی‌شده ۱ (PD-1) دو نقطه ایست بازرسی ایمنی مهاری متمایزند که در فرسودگی سلول T نقش دارند. ترکیب رلاتلیماب (آنتی‌بادی مسدودکننده LAG-3) و نیولوماب (آنتی‌بادی مسدودکننده PD-1) در بیماران مبتلا به ملانومای با درمان قبلی، ایمن و دارای فعالیت ضدتوموری نشان داده شده است، اما ایمنی و فعالیت آن در بیماران مبتلا به ملانومای بدون درمان قبلی نیاز به بررسی دارد.
در این کارآزمایی فاز ۲–۳ جهانی، دوسوکور و تصادفی، رلاتلیماب و نیولوماب را به‌صورت ترکیب با دوز ثابت در مقایسه با نیولوماب تنها، که هر ۴ هفته به‌صورت وریدی به بیماران مبتلا به ملانومای متاستاتیک یا غیرقابل جراحی بدون درمان قبلی تجویز شد، ارزیابی کردیم. پیامد اولیه، بقای بدون پیشرفت به ارزیابی بازبینی مستقل مرکزی سوکور بود.
میانه بقای بدون پیشرفت با رلاتلیماب–نیولوماب ۱۰٫۱ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۶٫۴ تا ۱۵٫۷) در مقایسه با ۴٫۶ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۳٫۴ تا ۵٫۶) با نیولوماب بود (نسبت خطر پیشرفت یا مرگ ۰٫۷۵ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۲ تا ۰٫۹۲]؛ P=۰٫۰۰۶ با آزمون لگ‌رنک). بقای بدون پیشرفت ۱۲ ماهه با رلاتلیماب–نیولوماب ۴۷٫۷٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۴۱٫۸ تا ۵۳٫۲) در مقایسه با ۳۶٫۰٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۳۰٫۵ تا ۴۱٫۶) با نیولوماب بود. بقای بدون پیشرفت در زیرگروه‌های کلیدی به نفع رلاتلیماب–نیولوماب بود. عوارض مرتبط با درمان درجه ۳ یا ۴ در ۱۸٫۹٪ بیماران گروه رلاتلیماب–نیولوماب و ۹٫۷٪ بیماران گروه نیولوماب رخ داد.
مهار دو نقطه ایست بازرسی ایمنی، LAG-3 و PD-1، در بیماران مبتلا به ملانومای متاستاتیک یا غیرقابل جراحی بدون درمان قبلی، سود بیشتری از نظر بقای بدون پیشرفت نسبت به مهار PD-1 به‌تنهایی فراهم کرد. ترکیب رلاتلیماب و نیولوماب علامت ایمنی جدیدی نشان نداد. (با حمایت مالی Bristol Myers Squibb؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی RELATIVITY-047: NCT03470922.)
تفاوت بقای کلی در تحلیل‌های بعدی از نظر آماری معنی‌دار نبود؛ مقایسه مستقیمی با نیولوماب–ایپیلیموماب وجود ندارد؛ بیماران با متاستاز مغزی فعال و ملانومای چشمی وارد نشدند.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...