پرتودرمانی همراه ستوکسیماب یا سیس‌پلاتین در سرطان اوروفارنکس مثبت از نظر ویروس پاپیلومای انسانی (NRG Oncology RTOG 1016): کارآزمایی تصادفی چندمرکزی عدم‌برتری

پیش‌زمینه

بیماران مبتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی اوروفارنکس مثبت از نظر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) در صورت درمان با پرتودرمانی همراه سیس‌پلاتین، بقای بالایی دارند. مشخص نیست که آیا جایگزینی سیس‌پلاتین با ستوکسیماب (آنتی‌بادی علیه گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی) می‌تواند بقای بالا را حفظ و سمیت درمان را کاهش دهد. ما بررسی کردیم که آیا ستوکسیماب نسبت بالای بقای بیماران را حفظ و سمیت حاد و دیررس را کاهش می‌دهد.

روش‌ها

RTOG ۱۰۱۶ یک کارآزمایی تصادفی چندمرکزی عدم‌برتری در ۱۸۲ مرکز مراقبت سلامت در آمریکا و کانادا بود. معیارهای ورود شامل کارسینوم اوروفارنکس HPV مثبت تأییدشده بافت‌شناسی؛ طبقات بالینی T1–T2، N2a–N3 M0 یا T3–T4، N0–N3 M0 بر اساس ویرایش هفتم کمیته مشترک آمریکایی سرطان؛ وضعیت عملکردی Zubrod صفر یا ۱؛ سن دست‌کم ۱۸ سال؛ و عملکرد کافی مغز استخوان، کبد و کلیه بود. بیماران را به‌طور تصادفی (۱:۱) به پرتودرمانی همراه ستوکسیماب یا پرتودرمانی همراه سیس‌پلاتین تخصیص دادیم. تصادفی‌سازی با بلوک‌های جایگشتی تصادفی متوازن شد و بیماران بر اساس طبقه T (T1–T2 در برابر T3–T4)، طبقه N (N0–N2a در برابر N2b–N3)، وضعیت عملکردی Zubrod (صفر در برابر ۱) و سابقه مصرف دخانیات (≤۱۰ پاکت‌سال در برابر بیش از ۱۰ پاکت‌سال) طبقه‌بندی شدند. بیماران یا ستوکسیماب وریدی با دوز بارگیری ۴۰۰ میلی‌گرم بر متر مربع ۵ تا ۷ روز پیش از شروع پرتودرمانی و سپس ستوکسیماب ۲۵۰ میلی‌گرم بر متر مربع هفتگی برای هفت دوز (مجموع ۲۱۵۰ میلی‌گرم بر متر مربع)، یا سیس‌پلاتین ۱۰۰ میلی‌گرم بر متر مربع در روزهای ۱ و ۲۲ پرتودرمانی (مجموع ۲۰۰ میلی‌گرم بر متر مربع) دریافت کردند. همه بیماران پرتودرمانی با شدت تعدیل‌شده تسریع‌شده با دوز ۷۰ گری در ۳۵ جلسه طی ۶ هفته با شش جلسه در هفته (با دو جلسه در یک روز، با فاصله دست‌کم ۶ ساعت) دریافت کردند. پیامد اولیه، بقای کلی (زمان از تصادفی‌سازی تا مرگ به هر علت) با حاشیه عدم‌برتری ۱٫۴۵ بود. تحلیل اولیه بر پایه رویکرد قصد درمان اصلاح‌شده بود که در آن همه بیماران واجد معیارهای ورود وارد تحلیل شدند. این مطالعه با شماره NCT01302834 در ClinicalTrials.gov ثبت شده است.

یافته‌ها

بین ۹ ژوئن ۲۰۱۱ و ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۴، ۹۸۷ بیمار ثبت‌نام شدند که از میان آن‌ها ۸۴۹ نفر به‌طور تصادفی به پرتودرمانی همراه ستوکسیماب (۴۲۵ نفر) یا پرتودرمانی همراه سیس‌پلاتین (۴۲۴ نفر) تخصیص یافتند. ۳۹۹ بیمار تخصیص‌یافته به ستوکسیماب و ۴۰۶ بیمار تخصیص‌یافته به سیس‌پلاتین بعداً واجد شرایط تشخیص داده شدند. پس از میانه پیگیری ۴٫۵ سال، پرتودرمانی همراه ستوکسیماب معیارهای عدم‌برتری را از نظر بقای کلی برآورده نکرد (نسبت خطر [HR] ۱٫۴۵، حد بالای یک‌طرفه فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۹۴؛ p=0.5056 برای عدم‌برتری؛ لگ‌رنک یک‌طرفه p=0.0163). بقای کلی ۵ ساله برآوردشده در گروه ستوکسیماب ۷۷٫۹٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۷۳٫۴ تا ۸۲٫۵) در برابر ۸۴٫۶٪ (۸۰٫۶ تا ۸۸٫۶) در گروه سیس‌پلاتین بود. بقای بدون پیشرفت در گروه ستوکسیماب در مقایسه با گروه سیس‌پلاتین به‌طور معنی‌داری کمتر بود (HR ۱٫۷۲، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۲۹ تا ۲٫۲۹؛ p=0.0002؛ بقای بدون پیشرفت ۵ ساله ۶۷٫۳٪، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۶۲٫۴ تا ۷۲٫۲ در برابر ۷۸٫۴٪، ۷۳٫۸ تا ۸۳٫۰) و شکست موضعی–ناحیه‌ای در گروه ستوکسیماب به‌طور معنی‌داری بیشتر بود (HR ۲٫۰۵، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۳۵ تا ۳٫۱۰؛ نسبت‌های ۵ ساله ۱۷٫۳٪، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۳٫۷ تا ۲۱٫۴ در برابر ۹٫۹٪، ۶٫۹ تا ۱۳٫۶). نسبت سمیت حاد متوسط تا شدید (۷۷٫۴٪، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۷۳٫۰ تا ۸۱٫۵ در برابر ۸۱٫۷٪، ۷۷٫۵ تا ۸۵٫۳؛ p=0.1586) و سمیت دیررس متوسط تا شدید (۱۶٫۵٪، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۲٫۹ تا ۲۰٫۷ در برابر ۲۰٫۴٪، ۱۶٫۴ تا ۲۴٫۸؛ p=0.1904) بین گروه‌های ستوکسیماب و سیس‌پلاتین مشابه بود.

تفسیر

در بیماران مبتلا به کارسینوم اوروفارنکس HPV مثبت، پرتودرمانی همراه ستوکسیماب در مقایسه با پرتودرمانی همراه سیس‌پلاتین، بقای کلی و بقای بدون پیشرفت پایین‌تری نشان داد. پرتودرمانی همراه سیس‌پلاتین استاندارد درمان بیماران واجد شرایط مبتلا به کارسینوم اوروفارنکس HPV مثبت است.

منبع مالی

مؤسسه ملی سرطان آمریکا، Eli Lilly و بنیاد سرطان دهان.