پیگیری بیست‌ساله یک مطالعه تصادفی‌سازی‌شده مقایسه جراحی حفظ سینه با ماستکتومی رادیکال در سرطان سینه زودرس

پیش‌زمینه

ما زنانی را که در یک کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده برای مقایسه اثربخشی ماستکتومی رادیکال (هالستد) با جراحی حفظ سینه وارد شده بودند، به مدت ۲۰ سال پیگیری کردیم.

روش‌ها

از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۰، ۷۰۱ زن مبتلا به سرطان سینه با قطر حداکثر ۲ سانتی‌متر به‌طور تصادفی برای انجام ماستکتومی رادیکال (۳۴۹ بیمار) یا جراحی حفظ سینه (کوادرانتکتومی) و سپس پرتودرمانی بافت سینه هم‌طرف (۳۵۲ بیمار) تخصیص یافتند. پس از سال ۱۹۷۶، بیماران هر دو گروه که گره‌های لنفاوی آگزیلاری مثبت داشتند، شیمی‌درمانی کمکی با سیکلوفسفامید، متوترکسات و فلوئورواوراسیل نیز دریافت کردند.

نتایج

سی زن در گروهی که تحت درمان حفظ سینه قرار گرفتند، عود تومور در همان سینه داشتند، در حالی که هشت زن در گروه ماستکتومی رادیکال دچار عود موضعی شدند (P<۰٫۰۰۱). بروز تجمعی خام این رویدادها پس از ۲۰ سال به‌ترتیب ۸٫۸ درصد و ۲٫۳ درصد بود. در مقابل، بین دو گروه از نظر میزان کارسینوم سینه مقابل، متاستاز دوردست یا سرطان‌های اولیه دوم تفاوت معناداری وجود نداشت. پس از پیگیری میانه ۲۰ ساله، میزان مرگ به هر علت در گروه جراحی حفظ سینه ۴۱٫۷ درصد و در گروه ماستکتومی رادیکال ۴۱٫۲ درصد بود (P=۱٫۰). میزان‌های مرگ ناشی از سرطان سینه به‌ترتیب ۲۶٫۱ درصد و ۲۴٫۳ درصد بود (P=۰٫۸).

نتیجه‌گیری

میزان بقای بلندمدت در زنانی که تحت جراحی حفظ سینه قرار می‌گیرند با زنانی که ماستکتومی رادیکال می‌شوند یکسان است. بنابراین جراحی حفظ سینه درمان انتخابی برای زنان مبتلا به سرطان سینه نسبتاً کوچک است.