درصد کمی از سرطان‌های ریه غیرسلول‌کوچک (به‌ویژه در افراد جوان‌تر و غیرسیگاری) تغییر ژنی ALK دارند. در این مطالعه، بیمارانی که پس از جراحی به جای شیمی‌درمانی، قرص آلکتینیب را به مدت ۲ سال مصرف کردند، احتمال عود بسیار کمتری داشتند (پس از ۲ سال حدود ۹۴٪ در برابر ۶۳٪ بدون عود) و عود در مغز نیز کمتر بود. هنوز معلوم نیست این مزیت به طول عمر بیشتر هم می‌انجامد یا خیر.
NSCLC رزکت‌شده ALK مثبت (تومور ≥۴ سانتی‌متر یا گره مثبت)
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| آلکتینیب | ۶۰۰ میلی‌گرم | خوراکی، همراه غذا | دو بار در روز، پیوسته |
منبع: برچسب FDA آلکتینیب؛ کارآزمایی (در برابر شیمی‌درمانی پلاتینی). آزمایش‌های کبدی هر ۲ هفته در ۳ ماه اول و سپس ماهانه؛ CPK هر ۲ هفته در ماه اول؛ پایش ضربان قلب (برادی‌کاردی).
در صفحه «سرطان ریه» · NSCLC قابل جراحی: درمان پیش یا پس از جراحی
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
آلکتینیب ۶۰۰ میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز (همراه غذا طبق برچسب) به مدت ۲۴ ماه یا تا عود بیماری، سمیت غیرقابل‌قبول یا انصراف. سطوح کاهش دوز طبق برچسب: ۴۵۰ میلی‌گرم و سپس ۳۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز (در صورت عدم تحمل ۳۰۰ میلی‌گرم، قطع). پایش آنزیم‌های کبدی و بیلی‌روبین هر ۲ هفته در ۳ ماه اول و سپس ماهانه؛ CPK هر ۲ هفته در ماه اول.
شیمی‌درمانی وریدی پایه پلاتین، ۴ دوره ۲۱ روزه، یکی از این رژیم‌ها:
در صورت عدم تحمل سیس‌پلاتین، کربوپلاتین AUC ۵ یا ۶ میلی‌گرم/میلی‌لیتر·دقیقه به جای آن داده می‌شد.
منبع جزئیات رژیم درمانی: برچسب FDA آلسنسا (DailyMed، بخش ۱۴٫۱ و ۲٫۴، نسخه اوت ۲۰۲۶) و ClinicalTrials.gov NCT03456076؛ مدت درمان از چکیده مقاله
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بزرگسالان مبتلا به NSCLC ALK مثبت رزکت‌شده کامل، مرحله IB (تومور ≥۴ سانتی‌متر)، II یا IIIA بر اساس ویرایش هفتم AJCC/UICC؛ بازآرایی ALK با آزمون محلی مورد تأیید FDA یا آزمون مرکزی VENTANA ALK (D5F3). تصادفی‌سازی بر اساس نژاد (آسیایی یا غیرآسیایی) و مرحله (IB، II، IIIA) طبقه‌بندی شد.
پیامد اولیه: بقای بدون بیماری (DFS)، به‌صورت سلسله‌مراتبی ابتدا در مرحله II–IIIA و سپس در کل جمعیت ITT. سایر پیامدها: DFS دستگاه عصبی مرکزی، بقای کلی و ایمنی.
طبق برچسب FDA (میانه مواجهه ۲۳٫۹ ماه برای آلکتینیب و ۲٫۱ ماه برای شیمی‌درمانی): عوارض جدی در ۱۳٪ بیماران گروه آلکتینیب (ذات‌الریه ۳٫۹٪، آپاندیسیت ۳٫۱٪، انفارکتوس حاد میوکارد ۱٫۶٪). قطع دائمی آلکتینیب به علت عارضه ۵٪ (عمدتاً پنومونیت و سمیت کبدی)، وقفه دوز ۲۷٪ و کاهش دوز ۲۶٪. سمیت کبدی ۶۱٪ (درجه ≥۳: ۴٫۷٪؛ بیشتر در ۳ ماه اول)، افزایش CPK ۷۷٪ (درجه ≥۳: ۶٪)، یبوست ۴۲٪، میالژی ۳۴٪، بثورات ۲۳٪، ادم ۱۶٪، کم‌خونی همولیتیک ۳٫۱٪. یافته ایمنی غیرمنتظره‌ای مشاهده نشد.
ALINA نخستین کارآزمایی فاز ۳ بود که برتری یک مهارکننده ALK را در درمان ادجوانت نشان داد و به تأیید FDA (آوریل ۲۰۲۴) آلکتینیب ادجوانت برای NSCLC رزکت‌شده ALK مثبت انجامید. این یافته لزوم آزمایش ALK (در کنار EGFR) را در همه بیماران رزکت‌شده و پیش از شروع ایمنی‌درمانی نئوادجوانت تقویت کرد.
شیمی‌درمانی پایه پلاتین، درمان ادجوانت توصیه‌شده برای بیماران مبتلا به سرطان ریه غیرسلول‌کوچک (NSCLC) ALK مثبت قابل جراحی است. داده‌ای درباره اثربخشی و ایمنی آلکتینیب ادجوانت در مقایسه با شیمی‌درمانی در بیماران مبتلا به NSCLC رزکت‌شده ALK مثبت وجود ندارد.
یک کارآزمایی جهانی فاز ۳ باز و تصادفی انجام دادیم که در آن بیماران مبتلا به NSCLC ALK مثبت رزکت‌شده کامل در مرحله IB (تومور ≥۴ سانتی‌متر)، II یا IIIA (طبق ویرایش هفتم راهنمای مرحله‌بندی سرطان کمیته مشترک آمریکایی سرطان و اتحادیه بین‌المللی کنترل سرطان) به نسبت ۱:۱ به‌طور تصادفی به دریافت آلکتینیب خوراکی (۶۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز) به مدت ۲۴ ماه یا شیمی‌درمانی وریدی پایه پلاتین در چهار دوره ۲۱ روزه تخصیص یافتند. پیامد اولیه، بقای بدون بیماری بود که به‌صورت سلسله‌مراتبی ابتدا در بیماران مرحله II یا IIIA و سپس در جمعیت قصد درمان (ITT) آزموده شد. سایر پیامدها شامل بقای بدون بیماری دستگاه عصبی مرکزی (CNS)، بقای کلی و ایمنی بود.
در مجموع ۲۵۷ بیمار به‌طور تصادفی به دریافت آلکتینیب (۱۳۰ بیمار) یا شیمی‌درمانی (۱۲۷ بیمار) تخصیص یافتند. درصد بیمارانی که در ۲ سال زنده و بدون بیماری بودند، در بیماران مرحله II یا IIIA در گروه آلکتینیب ۹۳٫۸٪ و در گروه شیمی‌درمانی ۶۳٫۰٪ بود (نسبت خطر عود بیماری یا مرگ ۰٫۲۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۱۳ تا ۰٫۴۵؛ P<0.001) و در جمعیت ITT به ترتیب ۹۳٫۶٪ و ۶۳٫۷٪ بود (نسبت خطر ۰٫۲۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۱۳ تا ۰٫۴۳؛ P<0.001). آلکتینیب در مقایسه با شیمی‌درمانی با سود بالینی معنادار از نظر بقای بدون بیماری CNS همراه بود (نسبت خطر عود CNS یا مرگ ۰٫۲۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۰۸ تا ۰٫۵۸). داده‌های بقای کلی نابالغ بود. یافته ایمنی غیرمنتظره‌ای مشاهده نشد.
در بیماران مبتلا به NSCLC ALK مثبت رزکت‌شده مرحله IB، II یا IIIA، آلکتینیب ادجوانت در مقایسه با شیمی‌درمانی پایه پلاتین، بقای بدون بیماری را به‌طور معنی‌داری بهبود داد. (با حمایت مالی F. Hoffmann-La Roche؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی ALINA: NCT03456076.)
بقای کلی نابالغ است؛ طراحی باز بود؛ گروه مقایسه شیمی‌درمانی بود و نه یک رویکرد مبتنی بر ایمنی‌درمانی؛ تعداد بیماران مرحله IB اندک بود؛ مرحله‌بندی بر اساس ویرایش هفتم بود.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...