در این مطالعه، بیماران مبتلا به سرطان سلول سنگفرشی پیشرفته مری که هنوز درمان نشده بودند، یکی از سه درمان را دریافت کردند: ایمونوتراپی با نیولوماب به‌همراه شیمی‌درمانی، ایمونوتراپی با دو دارو (نیولوماب و ایپیلیموماب) یا شیمی‌درمانی تنها. پس از دست‌کم ۵ سال پیگیری، بیمارانی که داروی نیولوماب گرفته بودند نسبت به شیمی‌درمانی تنها عمر بیشتری داشتند. عارضه جدید و پیش‌بینی‌نشده‌ای هم گزارش نشد. انتخاب درمان مناسب به شرایط هر بیمار بستگی دارد و باید با پزشک معالج در میان گذاشته شود.
کارسینوم سلول سنگفرشی مری غیرقابل جراحی، پیشرفته یا متاستاتیک، بدون درمان سیستمیک قبلی؛ برچسب FDA: PD-L1 سلول توموری ≥۱٪
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| نیولوماب | ۲۴۰ میلی‌گرم روز ۱ و ۱۵ (یا ۴۸۰ میلی‌گرم هر ۴ هفته) | وریدی (۳۰ دقیقه) | روز ۱ و ۱۵ |
| فلوئورواوراسیل | ۸۰۰ میلی‌گرم/مترمربع در روز | وریدی | روز ۱ تا ۵ |
| سیس‌پلاتین | ۸۰ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
دوزها از برچسب FDA (شرح CheckMate 648).
در صفحه «سرطان مری» · بیماری پیشرفته یا متاستاتیک، خط اول: نوع سنگفرشی (KEYNOTE-590 در هر دو نوع)
کارسینوم سلول سنگفرشی مری غیرقابل جراحی، پیشرفته یا متاستاتیک؛ برچسب FDA: PD-L1 سلول توموری ≥۱٪
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| نیولوماب | ۳ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۲ هفته یا ۳۶۰ میلی‌گرم هر ۳ هفته | وریدی (۳۰ دقیقه) | هر ۲ یا ۳ هفته |
| ایپیلیموماب | ۱ میلی‌گرم/کیلوگرم | وریدی | هر ۶ هفته |
دوزها از برچسب FDA.
در صفحه «سرطان مری» · بیماری پیشرفته یا متاستاتیک، خط اول: نوع سنگفرشی (KEYNOTE-590 در هر دو نوع)
خط اول، همراه فلوئوروپیریمیدین و پلاتین
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پیوسته | |||
| نیولوماب | ۲۴۰ میلی‌گرم هر ۲ هفته یا ۴۸۰ میلی‌گرم هر ۴ هفته | وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه | روز ۱ (اول تزریق شود) |
| فلوئوروپیریمیدین + پلاتین | طبق برچسب همان داروها | وریدی | همان روز، پس از نیولوماب |
خط اول، پیشرفته غیرقابل جراحی یا متاستاتیک
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پیوسته | |||
| نیولوماب | ۳ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۲ هفته یا ۳۶۰ میلی‌گرم هر ۳ هفته | وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه | روز ۱ |
| ایپیلیموماب | ۱ میلی‌گرم/کیلوگرم | وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه | هر ۶ هفته |
در صفحه «ایپیلیموماب (یروی)» · سایر سرطان‌ها، همراه نیولوماب (برچسب FDA، بازبینی ۰۸/۲۰۲۶)
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
نیولوماب (Nivolumab) ۲۴۰ میلی‌گرم وریدی در روزهای ۱ و ۱۵، همراه فلوئورواوراسیل ۸۰۰ میلی‌گرم/مترمربع در روز وریدی در روزهای ۱ تا ۵ و سیس‌پلاتین ۸۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی در روز ۱، دوره‌های ۴ هفته‌ای؛ نیولوماب تا پیشرفت، سمیت غیرقابل‌قبول یا حداکثر ۲ سال.
نیولوماب ۳ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۲ هفته همراه ایپیلیموماب (Ipilimumab) ۱ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۶ هفته؛ تا پیشرفت، سمیت غیرقابل‌قبول یا حداکثر ۲ سال.
فلوئورواوراسیل ۸۰۰ میلی‌گرم/مترمربع در روز در روزهای ۱ تا ۵ و سیس‌پلاتین ۸۰ میلی‌گرم/مترمربع در روز ۱، دوره‌های ۴ هفته‌ای.
منبع جزئیات رژیم درمانی: برچسب FDA داروی Opdivo (بخش ۱۴، شرح CHECKMATE-648)؛ مقاله پیگیری ۵ساله دوزها را تکرار نمی‌کند
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به کارسینومای سلول سنگفرشی مری (ESCC) که قبلاً درمان نشده بودند و بیماری آن‌ها غیرقابل جراحی، پیشرفته، عودکرده یا متاستاتیک بود. نقطه‌پایانی‌های اولیه در بیماران با بیان PD-L1 در سلول‌های تومور ≥۱٪ ارزیابی شدند.
نقطه‌پایانی‌های اولیه: بقای کلی (OS) و بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS) بر اساس ارزیابی مستقل مرکزی کورشده (BICR) در بیماران با بیان PD-L1 سلول‌های تومور ≥۱٪.
نقاط‌پایانی ثانویه کلیدی: OS و PFS بر اساس BICR در همه بیماران تصادفی‌شده.
در میان همه بیماران تحت درمان، عوارض جانبی مرتبط با درمان درجه ۳–۴ در ۴۹٪ بیماران گروه نیولوماب + شیمی‌درمانی، ۳۳٪ گروه نیولوماب + ایپیلیموماب و ۳۷٪ گروه شیمی‌درمانی مشاهده شد. نویسندگان گزارش کرده‌اند که سیگنال ایمنی جدیدی دیده نشد.
این گزارش پیگیری ۵ ساله نشان می‌دهد مزیت بقای کلی نیولوماب به‌همراه شیمی‌درمانی و نیولوماب به‌همراه ایپیلیموماب نسبت به شیمی‌درمانی پایدار مانده و از استفاده از این رژیم‌ها در درمان خط اول ESCC پیشرفته حمایت می‌کند. مزیت PFS فقط برای نیولوماب به‌همراه شیمی‌درمانی دیده شد و برای نیولوماب به‌همراه ایپیلیموماب مشاهده نشد. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و جایگاه این رژیم‌ها در رهنمودهای بالینی باید جداگانه بررسی شود، زیرا در چکیده به آن‌ها اشاره نشده است.
هم نیولوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی (P < ۰٫۰۰۱) و هم نیولوماب به‌علاوه ایپیلیموماب (P = ۰٫۰۰۱) در مقایسه با شیمی‌درمانی، در بیماران مبتلا به کارسینومای سلول سنگفرشی پیشرفته مری (ESCC) که قبلاً درمان نشده بودند و بیان لیگاند مرگ برنامه‌ریزی‌شده ۱ (PD-L1) در آن‌ها ≥۱٪ بود، مزیت بقای کلی (OS) معناداری نشان دادند. ما نتایج OS و تحلیل‌های تکمیلی را در حداقل ۵ سال پیگیری گزارش می‌کنیم.
در کارآزمایی فاز ۳ و باز CheckMate 648 (NCT03143153)، بیماران مبتلا به ESCC درمان‌نشده، غیرقابل جراحی، پیشرفته، عودکرده یا متاستاتیک وارد شدند. بیماران با نسبت ۱:۱:۱ به‌طور تصادفی به نیولوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی، نیولوماب به‌علاوه ایپیلیموماب یا شیمی‌درمانی تخصیص یافتند. نقطه‌پایانی‌های اولیه OS و بقای بدون پیشرفت (PFS) بر اساس ارزیابی مستقل مرکزی کورشده (BICR) در بیماران با بیان PD-L1 سلول‌های تومور ≥۱٪ بودند. نقاط‌پایانی ثانویه کلیدی شامل OS و PFS بر اساس BICR در همه بیماران تصادفی‌شده بود.
در مجموع ۹۷۰ بیمار به‌طور تصادفی تخصیص یافتند. در حداقل ۵ سال پیگیری، بهبود OS همچنان با نیولوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی در برابر شیمی‌درمانی [نسبت خطر (HR) ۰٫۶۲، فاصله اطمینان ۹۵٪ (CI) ۰٫۴۸ تا ۰٫۷۹] و با نیولوماب به‌علاوه ایپیلیموماب در برابر شیمی‌درمانی (HR ۰٫۶۲، CI ۹۵٪: ۰٫۴۸ تا ۰٫۸۰) در بیماران با PD-L1 سلول‌های تومور ≥۱٪ مشاهده شد. مزیت OS در همه بیماران تصادفی‌شده نیز دیده شد (HR ۰٫۷۷، CI ۹۵٪: ۰٫۶۵ تا ۰٫۹۲ برای هر دو مقایسه نیولوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی و نیولوماب به‌علاوه ایپیلیموماب در برابر شیمی‌درمانی). مزیت PFS با نیولوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی در برابر شیمی‌درمانی در جمعیت با PD-L1 سلول‌های تومور ≥۱٪ مشاهده شد (HR ۰٫۶۷، CI ۹۵٪: ۰٫۵۱ تا ۰٫۸۸)، اما با نیولوماب به‌علاوه ایپیلیموماب در برابر شیمی‌درمانی مشاهده نشد (HR ۱٫۰۳، CI ۹۵٪: ۰٫۷۸ تا ۱٫۳۵). در میان همه بیماران تحت درمان، عوارض جانبی مرتبط با درمان درجه ۳–۴ در ۴۹٪ بیماران گروه نیولوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی، ۳۳٪ گروه نیولوماب به‌علاوه ایپیلیموماب و ۳۷٪ گروه شیمی‌درمانی دیده شد.
رژیم‌های درمانی حاوی نیولوماب در پیگیری ۵ ساله نیز مزیت OS بالینی معناداری در برابر شیمی‌درمانی نشان دادند و سیگنال ایمنی جدیدی مشاهده نشد. این داده‌ها از کاربرد نیولوماب به‌همراه شیمی‌درمانی یا ایپیلیموماب به‌عنوان درمان خط اول بیماران مبتلا به ESCC پیشرفته حمایت بیشتری می‌کنند.
بر اساس چکیده: کارآزمایی باز (open-label) بوده است. نقطه‌پایانی‌های اولیه در بیماران با PD-L1 سلول‌های تومور ≥۱٪ ارزیابی شدند و مزیت PFS برای رژیم نیولوماب به‌همراه ایپیلیموماب مشاهده نشد. سایر محدودیت‌ها باید در متن کامل مقاله بررسی شود.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...